Tag Archief: Trein

Weer een tussenstand

14 dinsdag apr 2026

Posted by in Zielenroerselen

≈ 19 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , ,

Op 10 maart schreef ik een eerste stukje nadat ik op 28 februari het vast-betaalde werk vaarwel had gezegd. Met andere woorden: “Ik ben op pensioen”. Ik krijg die laatste zin al ietsjes gemakkelijker over mijn lippen. Ik ben tenslotte al 45 dagen gewend aan die nieuwe realiteit. 😢 Meer dan waarschijnlijk zullen de komende 45 dagen er weer anders uitzien. Tegen dan kom ik vast met een nieuwe tussenstand.

Vandaag een tussenstand (van deze 45 dagen) met wat cijfertjes. Voor wat het waard is.

SLAPEN Ik heb behalve thuis in Leeuwarden op vijf andere (verschillende) plekken geslapen … Goes – Utrecht – Hilversum – Haarlem – Gut Wahrberg (in Duitsland).

KOKEN Ik heb behalve thuis in Leeuwarden in zeven (verschillende) keukens gekookt … Goes (op twee verschillende adressen) – Harlingen – Hilversum – Ossendrecht – Haarlem – Aurach.

MUSEA Ik heb mijn museumkaart (maar) driemaal gebruikt. In Rotterdam (Het Depot). In Amsterdam (Het Stedelijk Museum en Het Rijksmuseum). Ik had meer bezoeken in de planning staan maar die zijn door andere zaken vervallen. Wat niet is, kan (zal) nog wel komen.

Het Stedelijk Museum – Amsterdam

THEATERVOORSTELLINGEN Ik ben naar vijf theatervoorstellingen geweest. In Amsterdam, in Bergen op Zoom, in Goes, in Terneuzen en in ‘s-Heer Hendrikskinderen. Ook hier had ik meer in de planning staan maar zaken verlopen niet altijd zoals voorzien.

FILM – BIOSCOOP Hier eindigt de teller op vier. In Hilversum, in Amsterdam, in Goes en in Roosendaal. Een keer ben ik in de pauze weggelopen.

LEZEN en LUISTEREN Drie boeken, dat is ver onder mijn gangbare gemiddelde van anderhalf boek per week.

UIT ETEN IN EEN RESTAURANT Driemaal een lunch – in Amsterdam, in Rotterdam en in Feuchtwangen (Duitsland). Eenmaal ’s avonds in Haarlem. Een feestelijke avond in een nieuw restaurant in Haarlem.

VALLEN – Auw. Over mijn val met gekneusde ribben als gevolg, heb ik al eens geblogd. Auw. Nog steeds een beetje auw. Ik ben ook van de fiets gevallen bij het afremmen (met een zware oma-fiets met achteruit-trap-remmen) voor een stoplicht. Niet heel ernstig. Vooral onhandig en twee schaafwonden op mijn linkerknie. Ik schrik wel van deze twee incidentjes … meer vallen hoort bij de latere leeftijd (zeggen ze). Auw (maar dan vooral mentaal). 🤪

WANDELEN Ik ben op 1 februari (in Mozambique) weer bewust dagelijks gaan wandelen. Minstens 6000 stappen per dag. Dat heb ik sindsdien twee dagen niet gehaald, dat waren de twee reisdagen van Nederland naar Beieren – Duitsland en terug. De afgelopen 45 dagen heb ik 327.821 (geregistreerde) stappen gelopen. Dat is bij elkaar 236,03 kilometers. Gemiddeld 7.350 stappen per dag. Dat ga ik zeker proberen vol te houden.

OPENBAAR VERVOER Volgens mijn OV-Chipkaart heb ik 39 transacties uitgevoerd. Dat zijn treinreizen, de tram en de bus.

BLOGGEN Ik heb 17 stukjes geschreven. Inclusief dit overzicht.

FOTOBOEKEN Ik heb twee (digitale) fotoboeken gemaakt en laten afdrukken bij de FOTOFABRIEK. Ik ben tevreden over de kwaliteit en de bezorging.

LANDEN Ik vertoefde in Nederland, België en Duitsland.

EN WAT IS ER NOG MEER dat het vermelden waard is? Ik heb (bijna) dagelijks contact met Isabel in Mozambique. Berichtjes, filmpjes, videobellen of gewoon (WhatsApp-bellen). Ik had vier of vijfmaal contact met oud collega’s die ik eind februari uitzwaaide. Ik hou van verse asperges. Ik heb de zee (nog) niet gezien. Ik genoot van de overwinning van Wout van Aert (Parijs – Roubaix). Twee geboekte theaterkaartjes heb ik niet gebruikt. Ik heb geen nieuwe boeken en kleren gekocht. Deze anderhalve maand stond ook vaak in het teken van rouw en verdriet. Een begrafenis. De asverstrooiing van een dierbare vriend. Vrienden die ernstig ziek zijn. Dat knaagt, dat schrijnt, dat kost energie. Ik heb mijn NRC-abonnement opgezegd. Ik kijk weinig Netflix. Ik had twee mooie ontmoetingen op de trein. Ik heb tweemaal de kosten van mijn treinticket teruggevraagd wegens vertraging van meer dan en uur. Ik hou van kervelsoep. Ik heb een nieuw ING-bankpasje. Ik heb tweemaal een glaasje whiskey gedronken en ermee getoast naar de sterren in Nangiala. L’ Chaim.

Leve de NS

02 donderdag apr 2026

Posted by in Actualiteit, Familie, Nederland, Reizen

≈ 23 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , ,

Meestal wordt er geklaagd over de NS maar nu wil ik de Nederlandse Spoorwegen een dikke pluim geven. Ik heb het over een vrouwelijke conducteur die dienst had op dinsdagavond 31 maart 2026. Ik vertel …

Station Roosendaal – Ingang

Ik ging van Goes naar Roosendaal met een intercitytrein. Ik zat lekker te lezen. Naast me op de stoel lag mijn trui, mijn jas en een klein rugzakje. Het was rustig op de trein. Na de stop in Bergen op Zoom trek ik mijn trui, jas en rugzakje weer aan. Ik stap uit en check uit met mijn OV-chipkaart. In de stationshal klop ik (naar gewoonte) even op mijn achterzakken. CHIPS … geen telefoons. Help. Voor de zekerheid kijk ik in mijn rugzakje maar nee … CHIPS, ik ben mijn telefoons (een Nederlandse en een Mozambikaanse) vergeten op de trein. Waarschijnlijk lagen ze onder de trui, jas en rugzakje. Zeker niet op het tafeltje voor me. Of ze zijn uit mijn achterzak gegleden, dat kan ook.

Die trein is al op weg naar Dordrecht en verder. Ik loop de kiosk binnen en vraag aan de jongen van dienst of ik zijn telefoon mag gebruiken om ‘mezelf’ te bellen. Hij kijkt glazig voor zich uit. Een man die mijn verzoek had gehoord bood vriendelijk zijn telefoon aan. Mijn eerste held van de dag. Ik ken maar één nummer uit mijn hoofd – mijn eigen nummer. Alle andere nummers staan opgeslagen in mijn twee telefoons.

Ik bel … er wordt (gelukkig) opgenomen en ik zeg: “Hallo, U spreekt met de eigenaar van de telefoon die U nu opneemt. Ik ben mijn twee mobieltjes daarnet vergeten op de intercity richting Amsterdam Centraal. U bent nu op weg naar Dordrecht denk ik.” “Nee” antwoordt een vrouwenstem. “Ik ben op weg naar Vlissingen. Een vriendelijke passagier gaf uw telefoons aan mij. Ze zijn dus niet gestolen. Ik ben NS-conducteur en ik heb al met uw zoon J gesproken. Op terugweg vanuit Vlissingen geef ik straks uw mobieltjes aan hem op het perron van Rilland Bath.” Ik bedank haar uitvoerig en zeg erbij “U bent mijn heldin van de dag.” En dat meen ik.

Ik bedank ook de man wiens telefoon ik even mocht lenen. 👍 Hij wil geen vergoeding voor gemaakte kosten. Een hele grote OEF, mijn telefoons zijn terecht. Ik wandel (min of meer) rustig naar de bioscoop. Ik kan nu niemand bellen of mailen maar dat zal vast de volgende ochtend wel gaan vanaf mijn logeeradres in Goes.

Tot zover het NS-verhaal. Mijn zoon kreeg inderdaad mijn telefoons op het perron in Rilland Bath. Hij bracht ze vervolgens naar mijn logeeradres. Toen ik ’s nachts thuiskwam lagen ze op me te wachten. Nogmaals OEF.

Natuurlijk ben ik blij en opgelucht maar ik vroeg we wel af hoe die vrouw zo snel contact kon opnemen met mijn zoon. Ik heb beide telefoons zodanig ingesteld zodat je ook zonder scherm-ontgrendeling drie noodnummers kunt zien: Isabel, Catelijne en Jules. Ik was die hele instelling vergeten maar god-zij-dank deed ik dat in de jaren van volle verstand. Nu vind ik mezelf een kluns maar dat mag ik van een goede vriendin niet zeggen over mezelf.

Dank aan de onbekende NS-mevrouw en natuurlijk ook dank aan de eerlijke vinder (m/v). Super !!!

Even iets anders

24 dinsdag mrt 2026

Posted by in Boeken, Nederland

≈ 30 reacties

Tags

, , , , , , , , , , ,

Nee, het zijn nog niet de weken die ik me had voorgesteld toen ik besloot dat ik op 28 februari 2026 ging stoppen met betaald cq vrijwillgers werk. Dat geeft niet. Dit wordt een (half) jaar om te leren hoe het is als ‘gepensioneerde’ door het leven te gaan. En hoe ik me daartoe zal (moet) verhouden. Soms maakt Isabel of een van mijn kinderen het grapje: “Koen je wordt oud”. Ik reageer dan meestal met: “Nee, ik ben oud.” En sinds zondagochtend voel ik dat ook echt. Ik ben namelijk gevallen in de nacht toen ik wilde gaan plassen. Slaapdronken. Ik gleed uit op iets op de grond naast mijn bed op mijn logeeradres. Ik probeerde me vast te grijpen maar stuiterde ongewild op het houten frame van mijn bedje. AUW. Dat doet zeer. Geen zichtbare schade maar wel een gekneusde rib (of twee).

Dat is me in mijn hele leven nog niet overkomen. Ook nog nooit iets gebroken. [Ik houd nu HOUT vast.] Toch maar even de internet-dokter gevraagd wat ik moet doen. Kort samengevat: niets anders dan wat ik altijd al doe. Met af en toe wat hulp van paracetamol. Het advies om op de pijnlijke zijde te slapen, wilt nog niet zo goed lukken.

Laat ik me niet te veel focussen op dit tijdelijke ongemak (en pijn). Als het meezit ben ik er binnen een week of vier (of zes) vanaf. Daarom ga ik maar wat anders doen.

Ik ga straks weer naar huis met de trein. Van Goes naar Leeuwarden. Met een nieuwe Asterix in mijn rugzak. Ik ben benieuwd wat onze Gallische vrienden (gaan) uitvoeren in Portugal. En mogelijk begin ik daarna aan de Netflixserie: ‘How to get to heaven from Belfast.’

Ik dank jullie nu al – bij voorbaat – voor al jullie lieve beterschapswensen. Je mag ze opschrijven bij de reacties (hoeft niet hoor) maar / want ik weet dat jullie me in jullie (blog)hart dragen. En dat is wederzijds. Veel liefs, Koen.

De vaste lasten

13 vrijdag mrt 2026

Posted by in Internet, Nederland, Reizen

≈ 23 reacties

Tags

, , , , , , , , , , ,

Nu ik ‘op pensioen’ ben en deels dezelfde taken blijf uitvoeren – maar dan als ‘vrijwilliger’ – ben ik meer bezig met mijn ‘vaste kosten per maand’. Ik ga er vanaf maart financieel flink op achteruit. Dat is niet onverwacht dus het ‘spaarpotje’ werd al een tijdje maandelijks gevuld. Ik ga nu een lijstje maken van maandelijkse kosten. Zijn die allemaal noodzakelijk? Kan ik ook zonder die terugkerende kosten? Bijvoorbeeld het NRC-abonnement, een VPN-abonnement, het bibliotheek-abonnement. De kortingskaart van het OV behoud ik zeker.

Een belangrijk aandachtspunt zijn mijn Vodafone-kosten. Ik heb geen écht abonnement, wel een nul-euro-abonnement. In de praktijk komt dat overeen met een sim-only-abonnement met één groot verschil: met sim-only betaal je vooraf, met een nul-euro-abonnement betaal ik achteraf. En daar wringt het schoentje – gebruik van mobiele data – af en toe. Ik moet ‘mobiele gegevens’ en ‘mobiele hotspot’ wat vaker uitschakelen want stiekem kijk ik toch te vaak op dat ‘kreng’ [lees: mobieltje].

Met de NS van Noord naar Zuid en van West naar Oost

In de meeste NS-treinen kan ik mijn telefoon verbinden met WIFI in de trein. Joepie. Ik doe dan zeker geen bankzaken want ik weet niet hoe (on)veilig dat netwerk is. Maar een appje of een foto naar links en rechts versturen of de voetbaluitslagen bekijken, is geen probleem.

Het cliché dat je als gepensioneerde nog minder tijd lijkt te hebben dan daarvoor, gaat voorlopig op voor mij. Op mijn programma staan ook flinke reisafstanden: een theatervoorstelling in Terneuzen, een afscheid in Schoonloo en Sneek, familiebezoek in Ossendrecht, Utrecht en Haarlem. Een vriendin (met haar auto) afzetten en ophalen op Schiphol. Met vrienden oeverloos bijpraten (in het echt) in Goes, Boechout (Bel), Harlingen, Drachten, Bergen op Zoom en Duitsland. Op de meeste logeeradressen mag ik hun WIFI-netwerk gebruiken. Dat is fijn.

Nu ga ik vertrekken want er staat straks een schoolreünie op mijn programma. In Hilversum.

16 jaar geleden (# 01)

23 woensdag apr 2025

Posted by in Europa, Familie, Reizen

≈ 20 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Af en toe vind ik het fijn om een reisboek (verslag) te lezen of te beluisteren. En dat laatste doe ik enkel in de auto tijdens de anderhalf uur tussen thuis en school (en omgekeerd). Via mijn Dbieb-abonnement downloadde ik een paar dagen geleden een voor mij totaal onbekend luisterboek: ‘De reis van je leven’ van Viora Rebergen & Joost van Willigenburg. Ik had geen flauw benul waar ze heen gingen of waar hun boek zou over gaan. Ik zou het wel ontdekken.

‘De reis van je leven’ van Viora Rebergen & Joost van Willigenburg.

Ze vertrokken in Eindhoven en via Boedapest arriveerden ze in Moskou. Viora en Joost vertellen afwisselend over hun reis en lezen stukjes voor uit hun dagboek(en). Zij hebben veel volgers op Instagram en ze proberen elke avond een vlog te uploaden. Ik heb die filmpjes nog niet bekeken, wie weet ga ik dat later nog eens doen.

Ik ga hun boek (en reis) een andere keer bespreken. Ik maak dit stukje nu wat persoonlijker. Waarom? Ik heb zoveel herkenning als ik hun reisreportage hoor en dan ben in gedachte terug bij mijn eigen (grote) reis in augustus 2009. Met de Transmongolië-express van Moskou naar Beijing. Met tussenstops in Irkoetsk en Mongolië. Dat is precies wat zij (Viora en Joost) ook deden.

In 2009 blogde ik nog niet. Mijn eenvoudig mobieltje had nog geen ingebouwd fototoestel laat staan de mogelijkheid om te internetten. Mijn laptop nam ik niet mee. Ik hield beperkt een dagboekje bij. Waar zou ik dat hebben gelaten? Weggegooid? Geen idee. Ik maakte wel veel foto’s. Ik neem me al 16 jaar voor om daar een album van te maken. Nog nooit gedaan. Tja … Waarom dan niet een nieuwe (reis)serie beginnen op mijn blog? Nostalgie? Tja, een klein beetje wel denk ik, maar wat geeft het? Helemaal niets toch!

Zomer 2009. Het Openlucht-spektakel UBUNTU in Goes hadden we met veel succes afgesloten. Tijd voor vakantie. En vakantie betekent: REIZEN. Isabel was al wel heel voorzichtig in beeld maar eerder als een verre stip aan de Afrikaanse horizon en nog niet iets (iemand) in mijn dagelijkse realiteit. Ik was nog single (zoals dat heet). Mijn ouders leefden nog en via e-mail hield ik (af en toe) mijn moeder, familie, buren en vrienden op de hoogte van mijn reisavonturen. Die mailtjes ben ik kwijt.

Mijn paspoort was voorzien van drie noodzakelijke visa: voor Rusland, voor Mongolië en voor China. Ik stapte ’s morgens vroeg op de trein in Bergen op Zoom en vloog via Schiphol naar Moskou.

Vrijdag 31 juli 2009

Foto’s respectievelijk in de NS-trein om 05.43 en bij aankomst op een van de vliegvelden van Moskou. Douane vlot gepasseerd en ik sta op Russische grond. 13.16. In 2006 had ik Rusland al eens zien liggen aan de andere kant van de rivier. In Narva in Estland. Nu ben ik er voor het eerst. Rusland. Mijn eerste twee foto’s van die reis. Dat ik de datum en de uren nog zo exact weet, komt natuurlijk omdat ik dat kan aflezen op de informatie die automatisch werd opgeslagen op mijn fototoestel, een Canon Power Shot. Zulke idiote details ga ik de komende afleveringen zelden meer vermelden. Ik weet nu al dat ik met grote regelmaat Google Lens zal moeten gebruiken om de naam van een gebouw of plaats te herinneren. Ik heb er zin in. Kijken en lezen (en reizen) jullie een beetje mee?

#23/50 In de serie: 50 DAGEN BLOGGEN

In de serie: 16 JAAR GELEDEN

In de serie: REIZEN

ps. Ik ben van plan om de komende stukjes in de tegenwoordige tijd te schrijven, niet in de verleden tijd. De tegenwoordige tijd leest prettiger en dat maakt de reis ‘actiever’.

Een terugblik

15 vrijdag nov 2024

Posted by in Europa, Reizen, Zielenroerselen

≈ 26 reacties

Tags

, , , , , , , , ,

freepik.com

Tijdens en na mijn zomers treinavontuur schreef ik hier op mijn blog dat ik er later nog eens op terug zou komen. Nu dus.

Het begon (denk ik) met een aankondiging van Liesbeth St@@rtje. Zij had een interrail (of eurorail) kaart gekocht en ging op weg naar Spanje. Zij deed regelmatig verslag van die reis, inclusief mooie foto’s. Tot dat moment wist ik niet van het bestaan van zulke kaarten. Ja, ik wist natuurlijk wel dat het ooit (lang geleden in de 70’er jaren) een zeer populaire kaart was voor jongeren. Ik denk tot maximaal 26 jaar een maand lang treinen door bijna heel Europa. Ik was dat toen ook van plan maar een zeer goedkoop vliegticket Brussel – Athene vv (met Sobelair) gooide roet in het treinplan.

Nu ontdekte ik dat deze oude formule nog steeds bestaat in enigszins aangepaste vorm. Ik bekeek de website, stelde mijn besluit uit maar uiteindelijk koos ik voor onderstaand aanbod.

Interrailpas voor senioren

En twee dagen later stapte ik al op de trein. Ik had GEEN uitgestippeld plan. Er stonden twee halve afspraken in de niet bestaande zomeragenda. Mijn schoonfamilie (en misschien Isabel) bezoeken in Lissabon en mijn zus in Spanje (provincie Tarragona).

Een snelle berekening. 10 dagen treinen voor 40 euro per dag. Dat klinkt als een prima deal. Omdat ik geen haast heb hoef ik ook geen TGV’s te nemen. Gewone intercity’s zijn prima. Een uurtje langer onderweg maakt me niets uit.

Ik ga mijn hele reisschema hier niet in detail herhalen. Kort samengevat: ik vertrok uit Nederland, reisde via België en Frankrijk naar de Spaanse grens in de buurt van San Sebastian. Toen stokte het treinplan en het gebruik van bovengenoemde kaart. Spanje heeft geen uitgebreid netwerk van treinen. Wel van bussen. Niet getreurd, ik kocht enkele buskaartjes en arriveerde ruim een week na vertrek in Nederland in Portugal. Ik streepte de eerste 4 dagen weg op mijn treinpas. Nog 6 dagen te gaan.

Er volgden (weken later) opnieuw 4 treindagen. Van Madrid naar Goes. Ik schreef er al eerder over. Nog twee dagen over. Ik had een vaag plan om naar München en terug te treinen maar de realiteit was anders. Een overlijden in familiekring veranderde de plannen. Ik onderbrak een bezoek aan Roubaix en spoorde op dag 9 van Roubaix naar Knokke. Het laatste en tiende ‘dagkaartje’ heb ik nooit gebruikt.

Conclusie: elke dag op de trein kostte me uiteindelijk 45 euro. Ik heb voor één traject een stoel gereserveerd op een TGV in Frankrijk (ca 26 euro) en ik heb in totaal (in Spanje) 4 bustickets gekocht. Samen ongeveer 150 euro. Reiskosten trein en bus: totaal 623 euro. Ik vermeld hier niet het huren van een auto in Spanje, noch de benzine en de tolwegen.

De trein. Ik ben niet onverdeeld enthousiast. Een aantal zaken bleven onduidelijk. In Spanje kun je enkel op de grote stations een TGV-stoel reserveren, dat kan namelijk niet online. Erg onhandig. De Spaanse intercity’s lijken eerder stoptreinen en zijn vaak overvol. Nog een onduidelijkheid waar ik geen antwoord op vond: mag ik op één dag bijvoorbeeld van Parijs via Dijon naar Lausanne rijden en dan in Dijon 5 uur uitstappen? Ik kreeg daar geen antwoord op. Kost me dat 1 dag of 2 dagen want ik onderbreek mijn reis in Dijon? Conducteurs weten geen antwoord op die vraag.

Alleen bij de NS (in Nederland) heb je gratis WIFI ter beschikking. In de andere landen niet. Ik vond de treinen meestal schoon. Het zitcomfort prima. Bijna overal zijn er stopcontacten te vinden in de treinen om je telefoon of laptop op te laden. Ik had een paar keer een boeiend gesprek met een medereiziger en één keer met een (Waalse) conducteur.

Een enkele keer checkte ik wat een dagtraject als los kaartje kost. Dat was bijna ALTIJD goedkoper dan de 40 of 45 euro die ik betaalde. Tja, dat zal wel.

Klaag ik? Nee hoor. Ik had een heerlijke vakantie en ik hield woord: ‘NIET MEER VLIEGEN IN EUROPA’. Dat was de belofte aan mezelf. Ook voor de toekomst? Dat weet ik niet, wel een goed voornemen.

In de serie: ZOMER 2024 en TREINEN DOOR EUROPA

Treinen door Europa (#11)

05 donderdag sep 2024

Posted by in Familie, Reizen

≈ 19 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , , ,

Laat ik deze serie vervolledigen door ook over mijn negende en laatste dag met interrail iets te vermelden. Een tiende dag zal er niet komen. Dus één dag te veel gekocht. Het zij zo.

Dag 41 Roubaix – Knokke

Een niet al te lange reis van Frankrijk naar België. Eerst maar eens het schema. Vertrek Roubaix 10.19 – aankomst Kortrijk 10.45 Vertrek Kortijk 10.55 – aankomst Brugge 11.44 Vertrek Brugge 12.07 – aankomst Knokke 12.27 Totale reistijd 2u en 8 minuten – tweemaal overstappen.

Ik heb eerder al kort verteld over de vierdaagse reis met mijn Vlaamse jeugdvrienden. Bestemming Noord Frankrijk (Frans Vlaanderen). Heel geweldige dagen !!! Een overlijden in de directe familiekring gooide op het eind wat roet in het eten. Niet heel erg trouwens. De begrafenis stond gepland op onze laatste gezamenlijke dag. En het toeval wil dat deze begrafenis in Zeeuws Vlaanderen werd georganiseerd. Ik had het gauw uitgepuzzeld: met de trein vanuit Roubaix naar Knokke, daar werd ik opgepikt bij het station en we waren goed op tijd voor de uitvaart. Ik ben blij dat ik erbij kon zijn. Laat ik dit stukje over deze onverwachte treinreis ook met een paar foto’s opsieren zoals ik dat bij eerdere afleveringen ook deed. Voornamelijk stations.

De foto’s spreken voor zich (denk ik).

Niks mis met de Belgische treinen. En wachten in de modern ogende stationshal van Brugge was geen straf. Wat een groot verschil met het vreselijke station van Antwerpen Berchem. Jammer dat een kort bezoekje aan Brugge er door de omstandigheden niet in zat.

Mijn interrail-avontuur zit erop. Ik had mezelf beloofd om op vakantie te gaan – zonder te vliegen – naar Lissabon (Isabel en familie) en naar mijn zus in Spanje (provincie Tarragona). Dat is gelukt. Ik ben niet onverdeeld tevreden over de interrail-pas. Ik kom er nog een keertje op terug.

In de serie: TREINEN DOOR EUROPA en ZOMER 2024

Treinen door Europa (# 9)

26 maandag aug 2024

Posted by in Reizen

≈ 20 reacties

Tags

, , , , , , , , ,

Laat ik beginnen met de mededeling dat ik al sinds afgelopen woensdagavond in Nederland ben. Ik kan me ondertussen aansluiten bij Djaktief en haar BIM-project. Veel blogjes in mind. Laat ik er maar aan toevoegen: ‘Wat in het vat zit, verzuurt niet.’

Ik had vorige week zondag in Madrid het plan om vier dagen later weer in de Lage Landen te zijn. Dat is gelukt. Einde van mijn treinavontuur. Mogelijk komt er nog een toetje want ik heb nog twee reisdagen op mijn interrailpas tegoed.

Dag 34 Perpignan – Dijon

Bonjour Perpignan

Liesbeth Apenst@@rtje is me enkele maanden geleden voorgegaan als treinreiziger met een senior-interrailpas. Zij heeft daar uitgebreid over verteld op haar blog. Hier reageert ze vaak op mijn avonturen. Dank daarvoor. Als jullie bij mij de reacties lezen weet je dat zij meestal een stoel boekte in een TVG (hogesnelheidstrein). Ik heb dat bewust zoveel mogelijk niet gedaan. Toch werd ik door haar reactie geprikkeld en besloot één traject toch te reizen met de TGV. Het traject Montpellier – Dijon. Laat ik eerst het dagschema erbij pakken. Vertrek Perpignan 11.09 – aankomst Montpellier Saint-Roch 13.09 (de vertrouwde boemelintercity met 10 stops. In Montpellier had ik 48 minuten overstaptijd. Via mijn treinapp had ik een zitplaats gereserveerd voor het volgende traject: vertrek Montpellier Saint-Roch 13.57 – aankomst Dijon Ville 17.40 – een TGV met 5 stops.

Ik had via e-mail het bericht gekregen dat ik de stoelreservering moest uitprinten. Op papier dus. Euh!?! De e-mail laten zien zou niet volstaan. Tiens, dat klinkt bijna pre-historisch. Hoe bestaat het en hoe doe je dat als reiziger die boekingen doet op het laatste moment? Niks geen maandenlange voorbereidingen, zo zit deze jongen niet in elkaar. Aan de e-mail is het boekingsdocument toegevoegd, inclusief zo’n QR-code. Ik sloeg het document op (op mijn telefoon) en maakte er als extraatje een foto (schermafbeelding) van. Ik printte niets uit en liep in Montpellier naar een TGV-info-balie cq mevrouw. In het Frans kan ik me aardig redden. Ik vroeg dus of die foto voldoende was om aan boord te mogen. “Naturellement” was haar onmiddellijke antwoord.

TGV Montpellier – Dijon

En ja, een kwartier later werd mijn QR-code gescand en zocht ik rijtuig 17 stoel 13 op. Ik was een van de eersten in ons treincoupé. Het was wat onduidelijk of stoel 13 aan het gangpad was of bij het raam. Een overbuur wist het ook niet precies maar hij gokte bij het raam. Later kwam er een wat oudere vrouw bij die gromde dat ik op haar plaats zat. Ik bood aan om te wisselen, dat hoefde niet als ze maar in de rijrichting zat. Dat was zo. Ze viel in slaap en stapte in Lyon uit. Toen kreeg ik het gezelschap van twee Zwitserse jonge mannen waarmee ik aan de praat raakte. We waren nog lang niet uitgepraat maar ik moest de trein uit. Dijon Ville. Weer een treindag achter de rug. ‘Morgen weer naar Nederland’ dacht ik toen ik in Campanile Dijon Centre mijn bedlampje uitknipte.

En laat ik het maar alvast vertellen: ook de komende week wordt het waarschijnlijk veel ‘bimmen’. Ik heb een drukke week voor de boeg en of ik tijd zal vinden om te bloggen, weet ik nog niet. Jullie moeten daarom nog even wachten op dag 35. En op nog veel meer dat ik nu in gedachte heb. Laat ik jullie toch wat hints te geven: Brussel – tv kijken – treinuitval – kleinzoon – Vuelta – Max – Trinidad – Rood 2.0 – voetbalvrienden – Frankrijk – fotoboeken – Luxemburg – videobellen – begrafenis – Frans Vlaanderen – Harry Potter – 65+ retourtje – Boechout – familie – Goes …

In de serie: TREINEN DOOR EUROPA en ZOMER 2024

Treinen door Europa (# 8)

19 maandag aug 2024

Posted by in Reizen

≈ 22 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Twee dagen met Spaanse treinen. Ik ben niet onverdeeld enthousiast. Maar om toch positief te blijven: ik ben vandaag in Perpignan aankomen op het uur dat was meegedeeld. Ik vertel …

Dag 32 Madrid – Lleida

Als je nu denk: ‘Waar slaat nummer 32 op?’ dan is het antwoord eenvoudig. Op dag 1 (19 juli) vertrok ik in Leeuwarden op vakantie. Met de trein met een tiendaagse interrailpas. En ik ben daarna blijven doortellen, vandaar dag 32. Mijn laatste treindag is alweer geleden van 26 juli. Toen ik vertrok waren de plannen nog erg prematuur. Ik wist wel dat ik Isabel in Lissabon wilde zien en mijn zus in L’Ametlla de Mar (provincie Tarragona in Spanje). De rest zou ik vanzelf ontdekken. Ik heb de afgelopen weken verschillende keren geblogd over de ruim twee weken met Isabel in Portugal en Spanje. Zondag stapte Isabel op de bus, terug naar Lissabon.

De Absa-bus Madrid – Lissabon

Ik zwaaide haar (en de bus) uit en nam vervolgens de metro naar Madrid Chamartin. Een groot station waar je gemakkelijk kunt verdwalen. Zoals in veel landen moet je wachten tot je weet op welk spoor jouw trein zal vertrekken. Wachten dus met de blik op het grote vertrekbord. Raar dat er GEEN wc’s zijn nadat je de controlepoortjes bent gepasseerd. Dus er weer uit, toilet zoeken, een euro betalen en dan nogmaals vragen aan een stationsmedewerker om het poortje te openen. Interrail verstrekt geen digitale toegangscodes in Spanje en Frankrijk. Maar dat terzijde.

De RENFE-trein (van buiten en van binnen).

Het tijdsschema: vertrek in Madrid-Chamartin 16u – aankomst Lleida (Lerida) 23.08. Ja, je leest het goed. Best een lange reis maar ik moet nergens overstappen.

Ik noem enkele stopplaatsen die je mogelijk kent: Guadalajara – Calatayud – Zaragoza en eindbestemming Lleida. Deze korte opsomming suggereert dat de trein een intercity is. Nee, het is een soort boemel-intercity. In totaal 41 stops. Toch zag ik onderweg kleine stationnetjes waar we niet stopten. Wel stopte de trein tweemaal in het oneindige niets. We hadden al gauw een flinke vertraging. De conducteur liep regelmatig door de gangen met een mededeling waarbij ik het Spaanse woord voor sorry herkende. Het uurtje voor, in en na Zaragoza was het erg druk. Verder heb ik een Netflix-film gezien, naar muziek geluisterd, een paar keer ingedommeld en wat overbodige foto’s verwijderd van mijn telefoontje. We kwamen op de eindbestemming aan om 23.54. Ik had een hotelletje recht tegenover het station geboekt. Om 00.02 appte ik Isabel dat mijn eerste treindag goed was verlopen. Ik heb nog niet ontdekt of zulke vertraging in Spanje standaard is of uitzonderlijk.

Dag 33 Lleida – Perpignan

Deze dag stonden er drie treinen in de planning. Het werden er vier. Als ik vanochtend uit het raam kijk, zie ik het stationsgebouw van Lleida in het ochtendlicht.

Station Lleida

Het dagschema: Vertrek Lleida 08.46 – aankomst Barcelona-Sants 12.01 Overstappen. Barcelona-Sants 13.16 – Cerbère 15.56. Overstappen. Cerbère 16.27 – Perpignan 17.03

Even voor de duidelijkheid: Cerbère en Perpignan liggen in Frankrijk. Ik vergeleek weken geleden het station van Maubeuge (grens België – Frankrijk) met Roosendaal (grens België – Nederland). Ook Cerbère (grens Spanje – Frankrijk) kan ik daarmee vergelijken. Je wisselt van trein en van spoorbedrijf.

Nu terug naar vandaag.

Renfe – Rodalies de Catalunya

Opnieuw een boemelintercity. 32 stops. Ik noem een paar bekendere stops: Tarrega – Calaf – Tarrasa – Sabadell – Barcelona. Heb je de foto’s hierboven bekeken? Nederlandse toestanden, te weinig zitplaatsen en veel mensen die moeten staan. Vooral rondom Sabadell. En toen ging het mis. Er werd geschreeuwd en geroepen. Ik zag mensen en beveiligers rennen op het perron van Sabadell-Sur. De trein vertrok niet. Mensen in deze overvolle trein probeerden te begrijpen wat er aan het hand was. Een diefstal (zakkenrollers), anderen spraken van een ‘mes’ ??? Het bleef onduidelijk maar het was wel duidelijk dat de (spoorweg)politie nog een dader zocht. Op het andere spoor arriveerde een echte boemel richting Barcelona. Iedereen moest uit- en overstappen. Vijf kwartier staan als een sardientje in een blik. Ach ja, het is vakantie en straks kan ik er op mijn gemak over bloggen. Hahaha. Geen mededelingen van de treinmaatschappij. Doorheen deze meer dan overvolle trein lopen, was ook voor een conducteur onmogelijk. Ik had gelukkig ruim een uur overstaptijd. Ik kwam 40 minuten te laat aan in het grote en drukke station van Barcelona-Sants. Een flesje water gekocht en daarna zoek ik het spoor naar de volgende trein. Ook een boemel-intercity (dat is je lot als je geen TGV-toeslag wilt betalen). 26 stops waarvan Girona en Figueras de bekendste zijn. In Figueras (Salvador Dali) bekruipt me even wat spijt dat ik dat niet als dag-eindbestemming had gekozen. Op naar Frankrijk.

Cerbère (Cervera) met een SNCF-trein naar Perpignan.

Dit stukje wordt wel erg lang, ik weet het. Gelukkig nu maar 6 stops waarvan Banyuls sur Mer de bekendste badplaats is. Voortdurend zie ik de Middellandse Zee aan de rechterkant. Veel strandgangers die op en uit de trein stappen. Ik hoor Nederlands en ook nu is de trein erg vol.

Ik zit nu heerlijk tegenover het station van Perpignan met ijskoffie en goed internet dit stukje te schrijven. Straks weer een hernieuwde kennismaking met een dormitorio. Ik slaap namelijk in een kleine slaapzaal met vijf anderen. Dat is geleden van 2006 toen ik met Eric een betaalbare slaapplek zocht in Victoria Falls (Zimbabwe).

Morgen naar Dijon maar nu even de stad in.

In de serie: TREINEN DOOR EUROPA en ZOMER 2024

Lissabon

03 zaterdag aug 2024

Posted by in Familie, Kunst en Cultuur, Reizen

≈ 25 reacties

Tags

, , , , , , , , , , , , , ,

Ik ga vandaag geen stukje schrijven over Lissabon zoals ik dat bijvoorbeeld deed over Orléans, Bilbao of Valladolid. Ik ben een kleine week in de Portugese hoofdstad. Met als belangrijkste reden: Isabel en mijn (schoon)familie. Veel etentjes en bezoeken aan familie en aan vrienden van familie. Ik heb geen weegschaal in de Airbnb die mijn schoonzusje (uit Belfast) heeft uitgezocht. Gelukkig maar. Ik doe boodschappen, ik vul de ijskast, ik draai een wasje. Bijna alsof ik thuis ben. Ik denk dat ik gemakkelijk zou kunnen aarden in Lissabon. Wie weet gebeurt dat ook nog wel eens.

In Cascais – In de metro

Ik weet dat ik deze dagen een roze bril op heb en alles super positief zie. Dan verwijs ik niet naar alle lgbtqia+ manifestaties her en der in Europa. Nee, ik heb vakantie. Ik heb het gezelschap van een vrolijke Belinha. Baby Jules is een mooi jongetje en we zien hem elke dag iets bijleren. Een genot om hem en zijn ouders een paar dagen van dichtbij mee te maken.

Ik doe ook (deels) mijn eigen ding. Ook dat is vakantie. Mijn lief kiest ervoor om haar nagels te laten doen. Prima, ik ga naar twee musea waar ik nog niet eerder was. Calouste Gulbenkian Museum en het MAC/CCB met Berardo Collectie in Centro Cultural de Belém. Allebei aanraders. Ik maak er later wel aparte stukjes over. Nu alvast een voorproefje …

Links: Rembrandt van Rijn – Oude man met stok / Rechts: Philip Pearlstein – Twee figuren

En omdat deze weken de trein mijn belangrijkste vervoermiddel is, gebruik ik de trein ook veelvuldig in Lissabon. Natuurlijk de metro maar ook de gewone trein naar bijvoorbeeld Cascais of Sintra. Mooie (halve) daguitstappen. Ik was er 25 jaar geleden ook al een keertje met ‘de mannen’.

Ik word geroepen. De Uber-taxi komt eraan. Weer een etentje bij … familie van familie. Een beetje ZUCHT. Prettig weekend en ik ben benieuwd wie vandaag de Olympische wielerwedstrijd gaat winnen. Remco, Wout, Mathieu? Of staan ze straks alle drie op het podium? Vast niet …

In de serie: ZOMER 2024 en TREINEN DOOR EUROPA

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag