Een nieuw overzicht van wat ik de laatste tijd heb gelezen.

Drie boeken die ****1/2 heb gegeven. Dat is de op één na hoogte score (waardering). Wordt een van deze boeken mijn favoriete boek van het jaar? Dat zou zo maar kunnen want ik gaf in 2024 nog geen 5 sterren. Word ik milder of strenger in mijn beoordelingen?

Dit zijn die eerder genoemde ****1/2-boeken

‘De koerier van Maputo’ is een non-fictie boek dat leest als een (historische) thriller. In de jaren 80 van de vorige eeuw volgde ik ook al het nieuws uit Zuid-Afrika. Het verachtelijke apartheidsregime. Op onze eigen manier droegen we ons mini kiezelsteentje bij aan het verzet door bijvoorbeeld nooit bij Shell te tanken of geen outspan-appelsienen te kopen. Regelmatig ANC-aanslagen met daarna zware represailles van het blanke minderheidsregime. Klaas de Jonge, een Nederlander, dook onder in de Nederlandse ambassade in Pretoria nadat hij gearresteerd was op verdenking van hulp bij een bomaanslag. Hij woonde destijds in Maputo. Dit boek gaat dus over deze mensenrechtenactivist. Een soort biografie geschreven door een jonge journalist. Ik las het met heel veel plezier, ook omdat ik natuurlijk veel plaatsen die worden beschreven in het boek goed ken.

‘De Nomade’. Opnieuw een topper, geschreven door Anya Niewierra. De schrijfster heeft een bijzondere band met drie-landen-punten. Bijvoorbeeld: Nederland – België – Duitsland waar zij zelf woont. ‘De Nomade‘ speelt zich grotendeels af rond de verschuivende grenzen Polen – Litouwen – Wit Rusland. Het boek springt regelmatig in tijd en locatie. Heel spannend maar niet in de zin van een traditionele thriller. Eerder een reconstructie van gebeurtenissen rondom deze drie landen en hun grenzen. En de geschiedenis van een bijzondere vader en zijn dochter. Zij maakt documentaires en reist de hele wereld over. Hij is honkvast maar was dat altijd zo?

‘Je bent prachtig’. Vier zussen en hun ouders. Een superhecht zestal. Als de oudste dochter verliefd wordt op een basketballende medestudent krijgt hij al gauw de goedkeuring van de vijf andere Padovano’s. Hij komt uit een tragisch gezin waar geen liefde of affectiviteit wordt getoond. Hij heeft zijn hele jeugd zijn best gedaan om onzichtbaar te zijn. Een echt (Amerikaans) familieverhaal, uitgesmeerd over drie generaties. Uiteraard met zijn grote up en downs.

Vier volslagen andere boeken

‘Fietsen in Thailand’ wordt verkocht als luisterboek maar is eigenlijk een podcast (van zeer bedenkelijke, technische kwaliteit). ‘The Phantom of Manhattan’ is een vermakelijk fantasieverhaal. Het is het zogenaamde vervolg op ‘The Phantom of the Opera’. Dat verhaal van Gaston Leroux speelt zich af in Parijs en is dankzij de musical van Andrew Lloyd Webber wereldberoemd geworden. Wat gebeurde er met ‘Het Spook’ na de slotscène in boek en musical? De titel vertelt het al … Manhattan, New York …

‘Vaslav’ gaat over de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski. Arthur Japin heeft zich gespecialiseerd in geromantiseerde levensgeschiedenissen. Mooi maar ook een tikkeltje saai. Ook ‘Caravaggio’ is gebaseerd op een historisch personage. Milo Manara tekende en schreef deze graphic novel. Ik denk dat er nog meer delen zullen volgen.

Nogmaals drie heel verschillende genres.

Ik las destijds ‘In Europa’ van Geert Mak in minder dan een week uit. Ik dompelde me volledig onder in de Europese geschiedenis van de 20ste eeuw. Wat een geweldig en interessant boek! Ik zag enkele jaren later een paar afleveringen van de gelijknamige VPRO-serie. ‘Grote verwachtingen’ vertelt de geschiedenis van de laatste 20 jaren. Ik begon tweemaal aan het boek maar ik legde het tot tweemaal toe tijdelijk weg voor iets anders. Via de dBieb heb ik het boek nu beluisterd – meestal in de auto. Met interesse maar niet met dezelfde euforie als eerst.

‘De Helden van New York’ is een prima page turner als je van politiethrillers houdt. Met flink wat psychologische interventies want de belangrijkste rechercheur is verplicht om elke ochtend bij de politie-psychologe langs te gaan.

Liesbeth Apenstaartje schreef vorige week een zeer enthousiast stukje over ‘Het huis met de deuren’ van Tan Twan Eng. Een aanrader schreef zij erbij. Lees haar stukje als je meer wilt weten. Ik ben het met haar eens. En net als zij ging ik rondneuzen of Penang op mijn niet bestaande Bucket List van nog toe bezoeken plaatsen komt te staan. JA. Rest nog één vraag: ‘Waarom gaf ik dit boek maar ****sterren en geen ****1/2 of *****?’ Waarschijnlijk heeft dat met té hoge verwachtingen te maken. Ik vond destijds ‘De tuin van de avondnevel’ meer dan geweldig. Ik hoopte dus … Ben ik teleurgesteld? Absoluut niet. Mogelijk verander ik mijn beoordeling nog naar ****1/2.

In de serie BOEKEN