Nog iets meer dan twee weken en dan zit ook dit lees- en luisterjaar er alweer op. Even persoonlijk terugblikken op wat ik las en luisterde.
Mijn vorig overzicht publiceerde ik twee maanden geleden. Ik schreef daarna nog een apart logje over Al dat blauw van de hemel. Ik plaats nu enkel een foto van de boekenkaft. Daarna volgen mijn nieuw gelezen boeken.
Mooi, maar het wordt zeker niet mijn favoriete boek 2024
Laat ik beginnen met vier luisterboeken. Alle vier in hetzelfde genre. Reis(dag)boeken. Ik lees en luister daar graag naar.
Het boek van Jan Brokken is een verzameling verhalen over steden. Tweeëntwintig in totaal. Bijvoorbeeld: Bilbao, Valencia, Praag en Parijs. Uiteraard boeiden mij de verhalen over de steden die ik zelf ook heb bezocht het meest. Jan Brokken vertelt over zijn bezoeken van lang geleden en vergelijkt dat dan met hun ontwikkeling. Van saai en vervelend tot opwindend en zeer de moeite waard.
Heel anders zijn de drie andere boeken. Dat zijn reisdagboeken. Niet persé een verslag van dag na dag. Meestal wel in chronologische volgorde van stukjes met de blik achteraf. Vooral van Fulltime avonturier heb ik erg genoten. Wat een waanzinnige avonturen nadat de schrijfster haar prima job (bij de politie) achterliet. Iris Hannema (Miss yellow hair) is journaliste en wereldreizigster. Ze schrijft soms stukjes in opdracht. Haar herhalende opsommingen van jongens en mannen waarmee ze (kortstondig) het bed deelde, ging me irriteren. Zeker als ik ook al haar blow- en drugsavonturen moet volgen. Nee, dank u. Ik heb het boek wel uitgeluisterd. (Bestaat dat werkwoord?) Als Afrika-liefhebber ben ik verbaasd dat ik het boek van Pim Franssen niet eerder ontdekte. Boeiend.
Een vuistdikke roman en een niet uitgelezen roman.
Ik las enkele jaren geleden ‘Wees onzichtbaar’ van Murat Isik. Met heel veel plezier. Ik was benieuwd naar zijn nieuwe roman. ‘In de mist van Golden Gate Park’. Over een Nederlandse student (met Turkse roots) die een jaar gaat studeren in San Francisco. Niet helemaal toevallig in 2001. Het jaar van de aanslagen op 11 september. Ik ben niet helemaal tevreden. Het kabbelt en het kabbelt en het kabbelt … en dan is het boek plots uit. Ik blijf op mijn honger zitten. Alsof deze eerste zeshonderd bladzijden de proloog zijn van wat nog moet komen. Tja …
‘Ik zag een man’ van Owen Sheers kreeg ik van Tinie van onze boekenclub. Ze dacht dat ik het wel een mooi boek zou vinden. Ik begon eraan en ik vond het inderdaad boeiend. Zoals veel boeken lees je eerst (ogenschijnlijk) twee aparte verhalen. Je weet dat ze ooit bij elkaar zullen komen. En toen ging er een deurtje in mijn hersenen open … ‘Tiens, alweer een verhaal over een Amerikaanse dronepiloot die een onschuldig iemand doodde in Afghanistan.’ Ik las dat al eens eerder, denk ik. Pas na 200 bladzijden moet ik bekennen. Gelukkig heb ik mijn lijst ‘Onlangs gelezen of geluisterd’. Verdomd ik las het boek al in 2016 en gaf het toen ****1/2. Best veel.
Ik ben bijna onmiddellijk gestopt en schakelde over naar een thriller van Michael Connelly. Nog altijd mijn nummer één schrijver wat thrillers betreft.
Jammer dat dit boek na minder dan drie dagen alweer uit is. Ik krijg ook van collega-bloggers tips. Dank dank. Zo vertelde de Vlaamse Flavie (blogger, veellezer, hardloper en reisliefhebber) over de Kim Stone serie van Angela Marsons. Ik vond het e-boek ‘Stille schreeuw’ voor net geen 5 euro. Proberen dus …
De kerstvakantie is (hier) begonnen en door de politieke onrust in Mozambique gaan we geen uitstappen maken. Cocoonen bij het zwembad, dat wordt het. Waarschijnlijk met wat meer leesuurtjes dan tijdens gewone werkweken. En wie weet ook wat meer logjes. Prettig weekend.
In de serie: BOEKEN en LEZEN en LUISTEREN