Als ik tegenwoordig ’s morgens mijn atelier binnenloop en het licht aandoe, moet ik eerst altijd even kijken naar dat bord van hierboven. Naar de bijna magische kleurveranderingen die ik er vanuit verschillende hoeken in zie gebeuren. Het effect van het lustro dat ik erin heb verwerkt. Of luster op z’n Nederlands. Maar lustro vind ik gewoon veel mooier.

Komende zondag 7 december tijdens de Middelburgse kunstroute kun je het zelf ook komen ervaren. Onze december kunstroute met als thema KunstCadeau. Nog een aantrekkelijke reden voor een bezoek. Komt straks.

Dat lustro was voor mij volstrekt onbekend toen ik in 2019 voor het eerst terechtkwam in het keramiekatelier van Giampietro Rampini in het Italiaanse Gubbio. Lustro? Vertel! Nou, dat hoefde je Giampietro geen twee keer te vragen. De naam Maestro Giorgio viel gelijk. Bijna een heilige, zo sprak hij erover. Die Giorgio, zo bleek, had dat lustro eind 15^e eeuw uitgevonden. En nog wel in Gubbio!

Maestro Giorgio (1465- 1555), officiële naam Giorgio Andreoli en het grootste deel van zijn leven woonachtig in keramiekstad Gubbio, ontwikkelde daar een heel speciaal mengsel. Een olieachtige vloeistof met daarin heel kleine metaaldeeltjes van bijvoorbeeld parelmoer, goud of zilver. Als je die als extra laag aanbracht op al geglazuurd en gebakken aardewerk en dan het aardewerk nog eens verhitte, kreeg je een prachtig glanzend en iriserend effect. Dat wilde ik natuurlijk ook proberen. Dus toen ik in 2021 terugkeerde in Gubbio, 2020 coronajaar, vroeg ik dat aan Giampietro. Zijn antwoord: Toos, dat komt nog wel, eerst wat meer basisvaardigheden ontwikkelen. Tja, als je leermeester dat zegt, rest maar één ding. Luisteren!

Maar dit jaar kwam ’t er dan van. Nu in samenwerking met zijn dochter Giulia door het vroegtijdig overlijden van Giampietro. Giulia die de keramiektechnieken met de paplepel kreeg ingegoten.

Dus met haar op naar Deruta, nog zo’n keramiekstad, even ten zuiden van Perugia. Naar een keramiek-snoepwinkel in het kwadraat.

Krijg je in een grote supermarkt al keuzestress, dan zeker daar. Gigantisch, al die keus aan materialen, overdonderend. Maar ik kwam vooral voor dat lustro. En daar kwam ik telkens weer terug op een stel rottig kleine flesjes. Hou je vast, per stuk €70. Dan neem je echt geen zak vol mee als het alleen om proberen gaat. Uiteindelijk werd ’t de goudkleur.

Die lustro breng ik hierboven met een klein penseeltje aan op bepaalde delen van dat bord bovenaan. In het zwarte cirkeltje rechts staat dat flesje van €70.

Ik was heel blij verrast na die noodzakelijke derde keer bakken. Jammer genoeg is dat intrigerende effect niet goed te vangen in foto’s. Nou, een klein beetje misschien. Vergelijk onderstaande foto’s maar eens nauwkeurig met elkaar en zoek de kleurverschillen.

En Maestro Giorgio? Die inwoner uit ‘mijn’ Gubbio die wordt gezien als de beroemdste Italiaanse Renaiassance kunstenaar op zijn vakgebied? Die is natuurlijk niet meer weg te krijgen uit mijn kijkgedrag als ik nu ergens in musea rondloop tussen eeuwenoude beschilderde keramiek.

In Gubbio zelf kom ik zijn keramiek gek genoeg nauwelijks tegen. Nou ja, een paar borden uit zijn atelier dus niet eens van hemzelf. En dat nog in het nu permanent gesloten Museo della Ceramica. Foei Gubbio!

Een uur rijden oostelijk van Gubbio is dat beter. In Urbino, in een indrukwekkend kasteel. Waar ooit de machtige Montefeltro familie de scepter zwaaide, ook over Gubbio. Stond daar gewoonweg een hele vitrine gewijd aan de Maestro!

Maar het meest verrast werd ik een paar jaar geleden in het Depot van Museum Boijmans. Door een vitrine ergens middenin dat alleen architectonisch al fabelachtige gebouw. Met daarin een bord met het label Maestro Giorgio ernaast. In Rotterdam!

Dat had ik nou echt niet verwacht. Maar ja, toen ik op internet ging zoeken bleek zijn keramiek zich in allerlei internationaal belangrijke musea te bevinden. Overigens lang niet altijd bewerkt met die lustro-techniek.

Maar die vind je dus wel op 7 december in mijn atelier bij de Middelburgse kunstroute. Met niet alleen mijn eigen lustro-bord maar o.a. ook nog met een eigen lustro-Uovo.

Naast natuurlijk nog heel veel andere KunstCadeau kunst. Zo staat ’t op de kunstroutesite:

“Kunst Cadeau, een mooi kunstroutethema voor cadeaumaand december. Het atelier van Toos van Holstein is er helemaal op ingericht. Met haar speciale reeks olieverfjes van 20 bij 20 cm naast de reeks mixed media werken op handgeschept papier, gemaakt voor haar project ‘Coloured Black’. Haar handbeschilderde keramiek gecreëerd in het Italiaanse Gubbio is er natuurlijk ook. Plus de steendrukken die ze maakte in Zwitserland en België. Voor ‘elck wat wils’. “

Tot volgende week.

TOOS