Mijn inspiratie is op mijn blog ver te zoeken de laatste tijd. Waarom schrijf je niet meer, vraagt men? Is het iets positiefs of niet? Er is niet echt een reden, misschien gewoon omdat ik niet (meer) zoveel te melden heb en omdat er al veel werd geschreven over van alles. Maar ik hoorde vroeger wel vaker dat de doodgewone dingen soms nog het liefst gelezen werden. Dus… overloop ik eens de afgelopen week.

Maandag 14 oktober.

Ik word al rond zes uur wakker, het is nog donker maar ik zie een streepje licht komen van onder de deur naar de gang. Mijn nicht is al eventjes wakker, vermoed ik en maakt ontbijt en koffie. Vandaag moeten we om zeven uur al terug vertrekken naar de luchthaven van Alicante en laat ik haar huis en de zon met spijt in het hart achter. Het waren zeven leuke zonovergoten rustige dagen, ik heb er van genoten maar ben ook weer klaar om terug naar huis te gaan.

De vlucht is vertraagd, we kijken wat rond in de luchthaven, ik koop nog een leuk rokje in de “Natura”-winkel, mijn favoriet in Spanje. Mijn klein rugzakje zit nog net niet vol en het rokje prop ik er gewoon bovenop, want ik reis met enkel “onderdezetel”-bagage – dus nee, niet eens een klein rolkoffertje maar echt een mini-rugzak. Voor zeven dagen lukte dat prima!

Rond 16 uur ben ik weer thuis in Wevelgem, reizen is leuk maar ’t is toch vermoeiend. En toch ga ik ’s avonds om 20 uur nog sporten, ik volg Omnisport en hoera hoera want deze week is het blijkbaar badminton – de enige sport waar ik toch een beetje verstand van heb. In een wedstrijdje word ik zelfs tweede.

Dinsdag 15 oktober.

Terug werken vandaag. Het is gelukkig nog niet erg koud en ik ga weg en weer op de fiets. Over de middag ga ik langs bij de huisarts voor mijn vaccinatie tegen tetanus en kinkhoest die ik moest vernieuwen en ik vraag hem informatie over vaccinaties voor Thailand. Er zijn er geen verplicht maar die tegen Hepatitis A zou wel aan te raden zijn. Ik denk er nog even over na.

’s Avonds werk ik nog tot 19.30 uur want ik zit aan het onthaal van het zwembad. Het is lekker druk dus de tijd gaat snel en voor ik het weet, steek ik mijn voetjes onder tafel thuis, er is een lekkere pastaschotel van een recept van onze Jeroen: https://dagelijksekost.vrt.be/gerechten/ovenschotel-met-spinazie-champignons-en-spek

Woensdag 16 oktober

Opnieuw een werkdag maar ’t is woensdag dus over de middag ga ik zwemmen. In het zwembad van mijn nicht zwom ik ook heel wat lengtes vorige week, ik heb geoefend op mijn schoolslag en mijn ademhaling, maar dit zwembad is precies toch wel wat groter…. Na twee lengtes moet ik steeds maar weer op adem komen, volgens mij doe ik nog iets verkeerd.

Ik heb nog een vergadering ’s avonds, op mijn werk maar dan wel in de cafetaria. We organiseren een activiteit voor de collega’s en lachen wat af met de namen die Chat GPT ons voorstelt: “Sint op de grill” blijft misschien wel hangen. Toch blijf ik niet erg lang want ik ben doodmoe en tegen 22 uur lig ik in mijn bed. Ik ben ZO blij met mijn nieuwe donsdeken, heb het niet meer koud en ook niet meer te warm. Het waren dus misschien geen opvliegers maar gewoon een verkeerd deken, haha!

Donderdag 17 oktober

Op donderdag werk ik enkel in de voormiddag en doe ik de kassa controle. Wie had dat van mij gedacht: cijfers zijn niet zo mijn ding, maar het lukt mij elke week wonderwel. Op het werk bespreken we nog de afgelopen lokale verkiezingen, er verandert niet zo heel veel in Wevelgem maar onze burgemeester zal het nog vier jaar uitzingen, daarna laat hij zijn sjerp aan zijn jonge opvolger.

Donderdag namiddag doe ik boodschappen, ik ga volgens een tip van mijn collega verse pizza’s halen in de Jumbo en ontdek dat ik daar alles met ecocheques kan betalen. Als dat het hoogtepunt van mijn dag is, heb ik toch wel een boeiend leven hé. Not.

We kijken ’s avonds naar de reeks van Jan Verheyen: “Tsunami”, over de ramp in Thailand in. Ik herinner me dat ik toen al een hele tijd de blog volgde van Thomas Siffer (journalist) en dat ik enorm geschrokken was van dit nieuws, hij lag met zijn zeilboot vlak voor de kust van Phuket, maakte alles van dichtbij mee. Ik heb toen nog geld overgeschreven voor het project dat ze daar bekostigd hebben, om de mensen ter plekke weer alles te helpen opbouwen.

Het zou nu wel heel erg toevallig zijn moest er nog iets dergelijks op dezelfde plek gebeuren, maar ergens ben ik precies meer op mijn gemak dat het helemaal de andere kant van Thailand is dat ik ga bezoeken. ’s Nachts droom ik gek genoeg over hutjes aan het strand waar ik in een bed lig en een grote golf op me af zie komen. De laatste tijd droom ik wel vaker erg levendig.

Vrijdag 18 oktober.

Er zijn twee vrienden van me jarig en ik stuur wat berichtjes over en weer, dat zijn verjaardagen waar ik geen reminder voor nodig heb. De datum blijft altijd nazinderen in mijn hoofd.

Weer een lange dag werken, maar over de middag is er een barbecue bij de Jeugddienst van Wevelgem omdat het vandaag Dag van de Jeugdbeweging is. Samen met wat collega’s op een terras in de zon en het is weer gezellig. Als je in uniform kwam, kreeg je een surprise maar ik heb mijn uniformpjes van zowel de Chiro, de Scouts en de KSA ooit ritueel verbrand, ik werd er alleen maar gepest, zie: Tiny op Chirokamp.

Zaterdag 19 oktober

Vrij vandaag, we slapen een beetje uit en blijven liggen tot acht uur wat een half mirakel is. We doen samen boodschappen en ik vind in twee winkels drie broeken, een t-shirt en een trui, ik kan er weer tegen. In een half uur moet dat gefikst zijn bij mij want ik hààt shoppen. Blij dat mijn lief mee is voor wat positieve bevestiging. Ook hij vindt wat leuke kleren.

Daarna maken we soep, we eten een croque uit het vuistje en buiten wat lezen en een kruiswoordraadsel invullen heb ik weinig gedaan, oh ja, naar The masked Singer gekeken maar dan spoel ik wel drie vierden door. Ik luister naar de liedjes en raad graag mee, maar dat oeverloos gezwets er tussen sla ik over.

’s Avonds mag ik op stap: ik ga naar Langemark om samen met boogvriendinnetjes Lieselotte en Kelly een avondje te kletsen over zéér uiteenlopende onderwerpen. Bij het genot van kiezige tapenade (volgens haar zonen), die overigens bij mij wèl in de smaak viel, babbelen we honderduit. Ik was pas thuis als het bijna middernacht is, wat ook al een hele prestatie is voor mij. De fuif in Brugge heb ik aan mij laten voorbij gaan omdat ik de verplaatsing niet meer zag zitten, hoe leuk het wellicht ook geweest is.

Zondag 20 oktober.

’s Morgens fiets ik naar de bakker om pistolets, mayabroodjes en achtjes. Vlamingen weten meestal goed wat ik hiermee bedoel maar er is toch nog een onderscheid tussen Zuid en Noord-Vlaanderen, zie Tiny bij de bakker.

Ik maak alvast lasagne voor morgen, we gaan aperitieven bij mijn schoonouders en ik ga op de koffie bij mijn vader in het woonzorgcentrum in Brugge.

Tussendoor doe ik nog wat Thailand-opzoekingswerk en ’s avonds kijken we naar de Verraders en Over de Oceaan.

Week voorbij. Straks lekker slapen en morgen gezond weer op. Wie zei dat ook al weer? Oh ja, Sonja Barend.