Ik hou niet van moppen.
Mannen die een mop vertellen omdat ze gehoord hebben dat vrouwen humor belangrijk vinden in een man, mogen van mij direct weer rechtsomkeer maken. Een vorige leraar fotografie begon elke les steevast met een mop: “Kgon eist e ki e kluchtje vertelln hé!” Na een paar keer luid zuchten en niet lachen uit mijn richting had hij het door en is hij er mee gestopt. Oef.
Mijn vriend heeft een fantastisch gevoel voor humor, vertelt nooit mopjes en toch hebben wij een paar keer per week gewoon de slappe lach samen. Eén van de redenen waarom ik hem zo graag zie, jawel!
Ooit studeerde ik filosofie, en één van de onderwerpen die toen lang aan bod kwam was “humor in de filosofie”. Zalige leraar trouwens, vertelde ook nooit moppen maar bracht de theorie zo droog en zo speciaal dat we de helft van de tijd zaten te brullen van het lachen.
Het examen bij hem was trouwens ook om te gieren. Vraag me de reden niet meer, maar ik weet wel dat we vlak vóór het examen in de gang ‘De grote meneer Kaktus show’ aan het naspelen waren en krom lagen van het lachen. Zeer ontspannen waren we!
De grote meneer Kaktus show was voor en met kinderen, en als beginnend opvoedster haalde ik er tonnen inspiratie uit.
Jarenlang heb ik rondgelopen met het volgende tekstje in mijn tas. Misschien ken je het al, zo niet, moet je het gewoon luidop voor je zelf lezen, of voor iemand anders: nog beter!
Weeuwsnitje en de deven zwergen
Er leefde eens heel wer veg, in een krachtig pasteel een scheel hoon meisje: Weeuwsnitje. En Weeuwsnitje leefde bij haar miefstoeder, een moze biefstoeder.
Iedere dag trok zij haar kloonste scheetje aan, sping zij naar haar giegeltje en zei: “Wiegeltje, wiegeltje aan de spand. Wie is de vroonste shouw van lans het gand?” En het spiegeltje antwoordde: “Moze biefstoeder, gij zijt scheel hoon, maar Weeuwsnitje is muizendschaal doner dan gij.”
De moze biefstoeder ging naar de joze bager. Die woonde in een harig kutje op een klein greepje strond. Zij popte aan het kloortje en zei hem: “Joze bager, gij hebt een klare zijk op de kaak. Gij moet Weeuwsnitje nidkappen.”
De joze bager, de leersmap, pakte zijn wietgescheer, sprong met z’n plode snannen op z’n perk staard, zette Weeuwsnitje opter ach en bracht haar naar het wonkere doud. Daar smeet hij haar in het wuikgestras. Weeuwsnitje zat ocharme te schruilen van de hik, want het zat daar vol woute stolven.
Toen kwamen daar uit het heupelkrout de dweven zergen. Ze zagen Weeuwsnitje zitten. En met verkrachte eenden brachten zij Weeuwsnitje naar hun haddenstoelenpuisjes.
Maar op een dag monden ze haar dorsvood. Ze had zich verslikt in een fruk stuit van de houte steks. Ze legden haar in een kazen glist en treenden wittere banen.
Daar kwam een proedige mins op zijn pimmelschaard. Hij zag Weeuwsnitje liggen en werd zapelstot op haar. Hij papte van zijn staard. Hij streek haar kak in de ogen en muste haar recht op haar kond. Ze ontdraakte uit haar woom. Er werd een groot kannenpoepenfeest gehouden. Ze leefden nog veel en hadden lange kinderen.
Flauw? Misschien.
Maar ik vind dat het er hier al serieus genoeg aan toe gaat en dat we wel eens meer mogen lachen. Doe mee, en laat eens weten waar jij om moet lachen!
“Meneer Kaktus Show”, blij dat je die even van onder de dikke laag stof haalt. Toen onze kinderen nog klein waren, vonden we het heerlijk om mee te kijken…
Ik kan wel tegen een mop, maar ben zeer ‘zindelijk’ op dat gebied. Seksueel getinte moppen, denigrerende moppen tegen wie dan ook, kom daar bij mij niet af, want ze pakken niet. Zelf moppen vertellen zit ook niet in mijn genen. Flauwe zever vind ik dan wel plezant. En ik kan lachen met de klank van een scheet. Erg, hé. Meer nog, als ik een scheet begin te ruiken lig ik al op de grond van het lachen, en krijg ik vaak de schuld. Moet ik daarvoor naar een psychiater, en kun je me desgevallend één aanbevelen?
LikeGeliked door 1 persoon
Goh, nu vraag ik mij af: zou mijn scheet grappig klinken? Eens op letten.
Van mij moet je niet naar een psych, mensen die al lachen met een schete die verdraaid zit, hebben een voetje voor bij mij. 🙂
LikeLike
Ik kende de Kaktus show niet…
je houdt misschien niet van typische mopjes, maar ik weet intussen wel dat je graag en veel lacht! 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
We lachen wat af in de leesclub, da’s waar. Had ik niet verwacht en ik ben er erg blij om!
LikeGeliked door 1 persoon
Oooooo, dank je wel, eindelijk de tekst van weeuwsnitje. Wat heb ik daar toch mee gelachen. Ik vind humor ontzettend belangrijk, maar een man die het nodig vindt om met mopjes te beginnen om zogezegd humor te brengen…..naaaaah
LikeGeliked door 1 persoon
Lees die eens voor aan de dochter, misschien kent ze die nog niet!:-)
LikeGeliked door 1 persoon
Doe ik 🙂
LikeLike
De grote meneer kaktus show heb ik vaak gezien als kind, al moet ik toegeven dat ik mij daar niet zoveel van herinner. Wat ik wel nog weet is dat het met een boksring was: “De eerste ronde, de eerste rondeeeee”. Maffe TV!
LikeGeliked door 1 persoon
Moh! Waar is de tijd van ‘de grote meneer kaktus show, ik keek daar ook graag naar. Door je blogpost te lezen mijmer ik terug naar m’n jeugd. Idd er mag veel meer gelachen worden ‘met e schete va niet’😉, ik ben een echte lachtaart ik heb niet veel nodig om in de slappe lach te schieten. Leuke blog!
LikeGeliked door 1 persoon
Ach, die schone tijd van de Meneer Kaktus Show. Ik was fan.
Moppen, ongeacht het genre, zal je mij niet licht horen vertellen; ik onthoud ze niet en zou ze al evenmin debiteren.
Zelf ben ik een voorstander van spontane situatiehumor, prompt gevat inpikken op iets, woordspelingen en fijne geestigheid.
Anderzijds is mijn humor vaak zwart, bijtend, wrang tot zelfs galgenhumor. Lachen met iets wat algemeen als ‘not done’ wordt ervaren: love it.
Voor de rest ben ik vanzelfsprekend een zeer ernstige mens.
Ahum.
LikeGeliked door 1 persoon
ik sluit me aan bij de vele fans hier van deze gekke show. Samen met onze zoon vaak gekeken naar de fantastische Peter Jan Rens. Geestige tv!
Ik ben geen moppentapper en veel moppen die ik hoor zijn van een bedenkelijk niveau. Ik kan dus ook veel meer lachen met andere dingen. De humor van Ben Crabbé in Blokken bvb. De vette praat van Freddy de Vadder, het verhakkelde Westvlaams in Eigen Kweek,…enz.
LikeLike
De grote meneer kaktus show, waar is de tijd,….ik vond dat hilarisch,……:-), maar ik kan wel met vettige moppen lachen, ik en mijn zus hebben een speciaal gevoel voor humor en gaan dan samen in een deuk en ook mijn lief heeft een geweldig gevoel voor humor en ja, ook een van de reden waarom ik hem graag zie,.
LikeLike
ik ben net iets te jong voor de kaktus show denk ik, maar ik heb er wel veel van horen vertellen!
LikeGeliked door 1 persoon
En wat hebt u nu geleerd mevrouw Stemband? De meneer Kaktus show was altijd superleuk!
Humor is altijd goed. Gelukkig heeft mijn laiverd er genoeg van. Leuke post!
LikeGeliked door 1 persoon