Tiny met de camper naar het oosten

“Later als ik groot ben we op pensioen zijn, kopen we een camper en gaan er regelmatig mee op reis.”

Dat zeiden we al vaak tegen elkaar, maar hoe weet je nu of dat wel iets voor jou is, als je het nog nooit hebt gedaan? Hoe weet je nu als koppel of die manier van reizen wel geschikt is voor allebei, sta je er in dezelfde manier in of niet?

Wij huurden “om te proberen” een camper voor een lang weekend via Goboony (#nospon) en keken gewoon naar de weersvoorspellingen. In het Zuidoosten, zo richting Zuid-Duitsland, zou het weer wel meevallen. We bereidden niets voor, namen gewoon wat kleren mee en basic gerief om te overleven, en er zijn overal supermarkten dus dat zou wel lukken.

Het werd een Citroën Jumper Clever camper, met twee slaapplaatsen en een toilet en douche, groter moest dat niet zijn, want dan is dat zo’n log gevaarte en kun je niet overal makkelijk parkeren of onderdoor rijden. Te klein (met zo’n daktentje) wilden we ook niet, want onze oude botten zijn niet meer zo lenig en ’s nachts willen we al eens makkelijk kunnen opstaan om naar het toilet te kunnen.

We mochten deze ophalen in Kortrijk (kwartiertje rijden voor ons) en kregen een deskundige en vriendelijke uitleg van de eigenaar. Een bijna nieuwe camper uit 2023 met niks van krassen of mankementen, verzekerd voor zowat alles en ook de man was altijd beschikbaar als we nog vragen of problemen hadden. (De eerste ochtend wou ik water koken maar het gas ging na tien seconden uit – blijkbaar moesten we die gewoon eens ontluchten en toen was het probleem al opgelost.)

Mijn lief vindt met zo’n busje rijden echt top, ik heb er dus zelf niet mee gereden omdat het niet nodig was, maar ik zou dat zelf ook best zien zitten.

Dag 1: we vertrokken uit Wevelgem en gingen nog een uurtje of twee rijden en dan een plaatsje zoeken. Ergens rond Namen parkeerden we om onze rijstsalade op te eten, die ik had meegenomen. En via de app “Park4night” zocht ik een mooi plaatsje niet ver daarvandaan om te overnachten. In een buitenwijk van Ciney, aan een mooi gerenoveerd kerkplein, stonden we prima. Rustig, ook geen klokgelui, nog tijd voor een wandelingetje voor we gingen slapen, prima plekje.

Dag 2: nog altijd mooi weer, dus we rijden richting Moezel. Zegt mijn lief ineens: “Ik meen me te herinneren dat het mooi is in Grevenmacher en dan kunnen we langs de rivier fietsen naar Remich.” Ah bon? Okee, dus we vonden een gratis parkingplek voor de camper en laadden de fietsen af. Een goed uur reden we langs de Moezel en in Remich vonden we tal van restaurants om te lunchen.

Tegen de late namiddag zou het daar toch wat minder goed weer worden, noordelijker zag het er beter uit, dus verplaatsen we de bus richting Koblenz. Op de kaart zag ik een plaatsje met een grappige naam, ook aan de Moezel: Piesport – bleken er daar ook enkele camperplaatsen te zijn; We keken eerst om op zo’n camperparking te gaan staan, om wat extra stroom te hebben zodat ik mijn fiets kon opladen. Er lagen wel zonnepanelen op het dak van de camper maar die zijn daar niet voldoende sterk voor.

Maar die camperparking leek ons eerder de hel: alle campers en mobilhomes hutjemutje naast elkaar, geen privacy, weinig uitzicht en veel oudjes met zo’n satellietontvanger op hun rijdend huisje. Nee dank u.

Vijf minuten verder was er een plek aan het water, in de reviews stond wel dat de locals het precies niet zo leuk vonden dat er daar mensen kwamen overnachten, maar eenmaal we daar aankwamen, zagen wij geen kat, maar een hele rustige mooie plek met zelfs een picknickbankje. Opladen zouden we dan de volgende dag wel doen.

Okee, de volgende morgen was er wel een kat, maar het was een hele mooie en ze jaagde ons niet weg. De enige mensen die we daar hebben gezien waren voorbij joggende sporters.

Dag 3: Na een ochtendloopje van mijn lief en een lekker Paas-ontbijt (er was vlakbij een bakker open!) reden we meteen door richting Daun. Dat plekje had ik ook via de app gevonden, een nieuwe camperparking met grote plaatsen, waar je ook niet hoefde te reserveren en alles via een terminal kon regelen: plaatsje kiezen, betalen voor de plek, en een bedrag opzetten om eventueel stroom en water en douches te gebruiken. Ideaal. Alles samen hebben we daarvoor 16€ betaald, voor 24 uur. Daun is een ideale uitvalsbasis voor wandelingen, dus hoefden we ons niet meer te verplaatsen. ’s Avonds gingen we eten in een Italiaans restaurant.

Dag 4: de lucht betrok en dat zou bijna overal zowat hetzelfde worden, maar de minste regen ging vallen regio Limburg. Uiteindelijk zijn we beland in Borgloon, waar we nog een fietstocht tussen de (bijna uitgebloeide) bloesems hebben gemaakt, en waar we wilden gaan eten in het restaurantje vlak naast onze parkingplek. Helaas gingen ze net dicht. Een tiental kilometer verder waren nog wel wat eetgelegenheden, richting Sint-Truiden, dus reden we daar met de camper naartoe en besloten om dan daar in de buurt iets anders te zoeken om te parkeren. Dat werd dan een minder idyllische plek, naast een skatebaan, maar ook rustig en we werden door niemand gestoord.

Dag 5 reden we terug naar huis, telkens vermeden we snelwegen zodat we konden stoppen waar het leuk of mooi was.

Conclusie: het is echt wel iets voor ons. Omdat wij ons plan heel snel kunnen aanpassen, niet moeilijk zijn en niet altijd een camping of voorzieningen nodig hebben. Je hebt alles mee, zeker als je ook fietsen mee hebt, dan kun je al eens een uitstapje doen of naar de winkel zonder je plekje te moeten verlaten. Wellicht gaan we dit nog eens herhalen, misschien deze zomer. Het is echt nog niet nodig om er zelf zo eentje aan te schaffen, daarvoor hebben we nu nog te weinig geld én te weinig tijd én we willen ook nog een paar grote (vlieg)reizen maken. Dus kunnen we alvast beginnen sparen.

Tiny vertelt over Thailand

Het bloggen staat nu wel op een heel laag pitje. Instagram neemt het soms over maar dan eigenlijk ook alleen maar als ik op reis ben want verder heb ik zeer weinig te melden.

Goed, ik was dus met een vriendin in Thailand eind januari, begin februari. En het was zalig. Ik kan weinig, nee eigenlijk niks bedenken dat tegenviel.

We begonnen in Bangkok en sliepen een nacht in het Royal China Town Hotel, dat klinkt erg fancy maar het kostte maar 50€ per nacht – voor twee. Om de jetlag tegen te gaan, zijn we heel de dag op tjool gegaan, vooral met bootjes, tempels bezocht, lekker gegeten en gezwommen in het zwembad op het dak.

(meer…)

Tiny telt af

Er staat zo’n app “Aftellen” op mijn telefoon, en ik zeg niet dat ik er elke dag naar kijk, maar toch regelmatig. Weinig uitleg nodig, denk ik. Of toch?

Vorig jaar in januari gaf ik al aan dat het mijn maand niet is, dat ik verlangde naar de zon en dat het nog lang ging duren voor ik weer op reis ging gaan. Met dat gevoel in mijn achterhoofd boekte ik in september een reis. Bijna boekte ik alleen voor mezelf, maar een vriendin van mijn leesclub was al snel enthousiast, dus gaan we lekker met twee.

Waarom naar Thailand? Da’s niet moeilijk:

  • in januari en februari is het daar droog en draaglijk warm en zonnig
  • Thais eten vind ik ontzettend lekker
  • de mensen zijn er heel vriendelijk, zeggen ze
  • ik ben er nog nooit geweest
  • Het is er goedkoop
  • er zijn stranden, er is water, er is veel natuur en de rust zoeken we op weinig bekende plekjes

Als mij dit nu zou meevallen, dan sluit ik niet uit dat ik de volgende jaren eens wat meer van Azië zal verkennen. Want… ik nam een besluit.

Ik verjaar op 15 januari en nooit ben ik op die dag echt op reis geweest en al zeker niet naar de zon. Dat is dom. En nu zeker, want nu heb ik de tijd en de middelen (en nee zo’n reis buiten het seizoen hoeft allesbehalve duur te zijn). Maar ja, ik zat ook te wachten tot mijn lief mee kon (hij heeft nog iets jongere kinderen, maar die zijn ondertussen ook al 20+, hoera), hij had baskettrainingen, of hij had te veel werk in die periode, er was altijd wel iets.

Kijk, in principe hoef ik mij daar weinig van aan te trekken, we gaan allebei wel vaker alleen op reis.

Dus wat is mijn besluit: vanaf 2026 ga ik ELK jaar op mijn verjaardag met mijn gat in de zon gaan zitten. Of toch op een plek waar de zon aan mijn gat kan – je snapt het. 🙂

In 2025 vertrek ik een weekje later, dus het is nog niet helemaal perfect, maar kom, dicht genoeg.

Al wie mee wil, mag mee. En anders ben ik wel alleen weg, jullie weten al dat ik daar niet bang voor ben.

Ah ja, het Thailand-plan volgende maand:

1 dag/nacht Bangkok

2 dagen/nachten Khao Yai Nationaal Park

2 dagen/nachten Chantaburi (Chanta-watte? Niet zo bekend, maar da’s juist leuk.)

1 dag staat nog niet vast

3 dagen Koh Chang

3 dagen Koh Mak

3 dagen Bangkok

Koh is Thais voor een eiland. Plan is om van dat klein eilandje eens met een kayak naar een onbewoond eiland te varen en dan keihard te zingen van “Op een onbewoond ei-hei-eiland…”.

Spectaculair is het niet, maar dat is heel bewust. Ik heb ook een auto gehuurd omdat ik niet wil afhangen van openbaar vervoer (tenzij in Bangkok, want daar ga ik niet rijden, hoor) en omdat ik mezelf te oud vind om nog te tjaffelen voor treinen en bussen.

We zoeken rust en natuur en gaan ons ook wel onderdompelen in de stad als contrast. Ik ben erg benieuwd.