Tiny is 10 jaar!

Hoera! Feest!

Deze blog is vandaag exact 10 jaar oud. Eerst dacht ik nog dat ik het nooit zo lang ging volhouden en af en toe zijn er wat mindere periodes, maar hé, ik ben er nog. Goed hé. Best wel trots op mezelf.

Het begon allemaal met deze eerste blog, over lijstjes, omdat ik nog niet goed wist wat ik allemaal ging schrijven: https://tinyblogt.wordpress.com/2014/08/18/lijstjes-a-volonte-en-welkom/

Af en toe las ik wel eens een tip, onder andere in het Blogboek van Kelly – en deed daar dan iets mee. Maar lang niet altijd, meestal deed ik gewoon mijn eigen zin.

Ik heb veel geblogd over mijn hobby’s, die door de jaren heen wel wat veranderd zijn:

En zo kan ik nog wel blijven doorgaan.

Vele mensen lezen hier al tien jaar en een aantal daarvan zag ik al in het echt en zijn zelfs vrienden geworden, hoe tof is dat!

Toen ik mijn vijf-jarig jubileum vierde, schreef ik ook al een overzicht: https://tinyblogt.wordpress.com/2019/08/18/tiny-blogt-is-vijf-jaar/

Benieuwd of ik over vijf jaar opnieuw mag vieren, we zien wel, niets moet.

Tiny is het verven moe

Nee, ik ga geen muur meer (her)schilderen in mijn woonkamer, ik heb het over mijn haar.

Meer en meer zie ik hippe vrouwen met grijs haar of met highlights in hun grijzende haar… en gelijk hebben ze. Ik las het boek “De naakte waarheid” van Jozefien Daelemans, waarin ze stelt dat het toch belachelijk is dat vrouwen al tientallen jaren hun haar kleuren bij de eerste grijze haartjes die in aantocht zijn. En waarom? Om aantrekkelijk te blijven, om er jonger uit te zien,…?

Ik herinner me een zomerdag in Blankenberge, ik reed nog niet lang met de auto dus ik moet ergens begin twintig geweest zijn. Mijn vriendin stapt eerst uit, en wacht tot ik uit de auto stap en roept uit: “Wow, Tiny, je hebt al een boel grijze haren!” Ik schrok me een hoedje (jammer dat ik dat hoedje niet kon opzetten) en vroeg meteen om ze eruit te rukken.

Dat proces heeft zo een paar jaar gewerkt, maar na een tijdje werd het me toch te erg en ben ik mijn haar beginnen kleuren. Zelden ben ik daarvoor bij de kapper geweest. Ik deed het meestal gewoon zelf. Eerst had je een soort kleurshampoo, die er na een paar keer wassen gewoon weer uit ging, later werden de producten beter en bleef de kleur redelijk permanent.

Oorspronkelijk was ik donkerbruin, maar sinds ik een jaar of vijf geleden eens flink bij de kapper ben geweest en wat highlights liet zetten die wat bleker waren, is mijn haar veranderd van kleur.
Als de verf is uitgewerkt, komt er een soort ros-lichtbruin haar te voorschijn, maar de uitgroei is ondertussen al bijna volledig wit, blijkbaar.

Ik lees me te pletter op beautysites, kijk op Instagram, ken ondertussen al de termen: ‘grey blending’, highlights en lowlights, mèches, balayage, maar ook cold turkey. Het laatste is gewoon door de zure appel heen bijten en je uitgroei gewoon omarmen. Maar ik denk dat zoiets vreselijk lelijk wordt over een paar maanden.

Nu spuit ik af en toe een beetje kleur op de wortels om die uitgroei wat te verdoezelen en verder weet ik nog niet goed wat ik er mee ga doen. Maar ik ben het verven beu.

Alle tips welkom. Let wel: ik heb lang haar en ik knip het voor niemand, voor geen goud en voor mijn kop NIET kort.

Tiny maakt er een studie van

Oei oei. Is hier nog iemand?

Hallo? Ik ben het, Tiny, en ik leef nog!

Weinig excuses kan ik verzinnen, redenen waarom ik niet meer schreef. Omdat ik minder en minder te vertellen heb, omdat ik met heel veel dingen gestopt ben, omdat ik nu vooral geniet van echte contacten, ook al zijn ze schaars.

Ik ga niet meer ‘officieel’ sporten, maar ga wel elke week zwemmen op mijn werk (hoe handig!) en probeer regelmatig te gaan wandelen. Het plan is om in september te beginnen met Start to Crawl (ook op mijn werk).

Geen massages meer, geen meditatie- of yogalessen, geen vreemde cursussen of zingende hobby’s, nee ik doe niets meer met muziek en nee het kriebelt ook niet. Ik wil eens van nul beginnen en dan zie ik wel waar ik zin in heb en tijd voor wil maken.

Lezen doe ik veel. Afspreken met vrienden, uit eten met mijn lief en dingen opzoeken op tinternet. Het zotte plan van het moment is om in februari naar Thailand te reizen, op het gemak en niet de meest toeristische dingen te bezoeken en een beetje de “wat komt, dat komt“-mentaliteit uitproberen.

Maar ja. Mensen die mij kennen, zijn nu al een beetje aan ’t lachen. Alsof ik niet al van alles heb opgezocht. Alsof ik niet weet naar welke regio’s ik wil, welke manieren er zijn om van punt a naar b te reizen, waar je de beste wisselkoers vindt, alsof ik nog geen drie reisgidsen heb uitgepluisd, alsof ik nog geen honderd Youtube- en Tiktok-filmpjes met tips heb bekeken.

Strontonnozel word ik er van. Want ik spring dan van eiland naar jungle naar muggen, slangen en bloedzuigers en heb dan drie nachten nachtmerries.

Iedereen is al naar Thailand geweest, zo lijkt het. Ja, ja, mijn lief ook, maar hij was alleen maar in Bangkok en wil het land wel verder verkennen.

Dus als je toch nog tips zou hebben, ze zijn welkom. Want ik word ondertussen een beetje moe van mezelf…