tips

Tiny is het verven moe

Nee, ik ga geen muur meer (her)schilderen in mijn woonkamer, ik heb het over mijn haar.

Meer en meer zie ik hippe vrouwen met grijs haar of met highlights in hun grijzende haar… en gelijk hebben ze. Ik las het boek “De naakte waarheid” van Jozefien Daelemans, waarin ze stelt dat het toch belachelijk is dat vrouwen al tientallen jaren hun haar kleuren bij de eerste grijze haartjes die in aantocht zijn. En waarom? Om aantrekkelijk te blijven, om er jonger uit te zien,…?

Ik herinner me een zomerdag in Blankenberge, ik reed nog niet lang met de auto dus ik moet ergens begin twintig geweest zijn. Mijn vriendin stapt eerst uit, en wacht tot ik uit de auto stap en roept uit: “Wow, Tiny, je hebt al een boel grijze haren!” Ik schrok me een hoedje (jammer dat ik dat hoedje niet kon opzetten) en vroeg meteen om ze eruit te rukken.

Dat proces heeft zo een paar jaar gewerkt, maar na een tijdje werd het me toch te erg en ben ik mijn haar beginnen kleuren. Zelden ben ik daarvoor bij de kapper geweest. Ik deed het meestal gewoon zelf. Eerst had je een soort kleurshampoo, die er na een paar keer wassen gewoon weer uit ging, later werden de producten beter en bleef de kleur redelijk permanent.

Oorspronkelijk was ik donkerbruin, maar sinds ik een jaar of vijf geleden eens flink bij de kapper ben geweest en wat highlights liet zetten die wat bleker waren, is mijn haar veranderd van kleur.
Als de verf is uitgewerkt, komt er een soort ros-lichtbruin haar te voorschijn, maar de uitgroei is ondertussen al bijna volledig wit, blijkbaar.

Ik lees me te pletter op beautysites, kijk op Instagram, ken ondertussen al de termen: ‘grey blending’, highlights en lowlights, mèches, balayage, maar ook cold turkey. Het laatste is gewoon door de zure appel heen bijten en je uitgroei gewoon omarmen. Maar ik denk dat zoiets vreselijk lelijk wordt over een paar maanden.

Nu spuit ik af en toe een beetje kleur op de wortels om die uitgroei wat te verdoezelen en verder weet ik nog niet goed wat ik er mee ga doen. Maar ik ben het verven beu.

Alle tips welkom. Let wel: ik heb lang haar en ik knip het voor niemand, voor geen goud en voor mijn kop NIET kort.

Tiny ging op dinner date in Weinbeisserei

13/40dagenbloggen

Ondanks dat mijn lief wat ziekjes was, gingen wij afgelopen week toch uit eten. Al lang gepland en het was eigenlijk de echte laatste avond samen vooraleer ik naar Tenerife vertrek. Restaurant Weinbeisserei in Roeselare is iets speciaals. Ze serveren enkel Oostenrijkse wijnen bij het eten en die zijn allemaal een tikkeltje speciaal. Laten wij daar nu wel echt van houden.

Lisa en Seraphin zijn een jong dynamisch koppel, de keuken is echt in de zaal, dus je ruikt al heel snel de geuren die je straks mag verwachten in je bord. Ze werken met één vast menu, en je kiest of je twee, drie of vier gangen wil én of je er een aangepast glaasje wijn bij wil.

Het ligt in een industrieterrein en ziet er uit als een loods maar binnen is het echt super gezellig en warm.

Het eten is écht overheerlijk en de porties zijn correct, maar niet overdadig. Hier kunnen wij eens echt van genieten. Het is wel het moment om nog snel te reserveren want in augustus stoppen ze er mee, en gaan ze verhuizen naar de Ardennen, waar ze een hotel-restaurant gaan uitbaten.

Op de foto’s zie je het hoofdgerecht: hoevekip met schorseneren en champignons, en het dessert: een torentje van chocolade, maar heel verrassend van inhoud. Iets met chokotoff-mousse, iets met appelsienensorbet, overheerlijk! Als laatste dinner date voor mijn vertrek kon dit wel tellen!

Tiny heeft een oven…

…as we speak zijn ze het beest aan het installeren. Het kan me niet schelen hoeveel knopjes er op staan dat ik nog niet ken, hoeveel duizenden pagina’s gebruiksaanwijzing ik moet doorploegen, of hoe hij er uit ziet, maar het is féést! Er zullen ovenhapjes op het boodschappenlijstje staan, en nog een heleboel andere dingen.

Want weet je, we hebben al sinds juni geen oven meer. In juni gooiden we heel onze keuken in een container en werd er een nieuwe geïnstalleerd. Minus de oven, want die kwam maar niet binnen. Zij maken onze keuken, alsof hij voor hun zelf was, maar de oven, die moest van ergens anders komen. Tot vandaag heeft dat geduurd, dus ons weekmenu was vaak improvisatie, en voorstellen voor recepten botsten keer op keer op teleurstelling, want: “geen oven”.

Dus nu, ik ga volop voor ovenschotels, pizza’s, quiche, hapjes, taart, cake,… en dan sport ik wel een beetje extra. Wat is jullie favoriet recept om klaar te maken in de oven?

Wie wil komen proeven de komende dagen, spring maar binnen. Geen idee wat er op het menu zal staan, maar ’t zal WARM zijn! Joepie!