Het is genoeg geweest, met stilzitten, aperitieven door de week, chips bij de tv en meteen terug in de zetel kruipen bij de gedàchte aan sport. Mijn goeie voornemens heel in het begin van de eerste lockdown, met een ochtendroutine van fitness-oefeningen, zijn geen lang leven beschoren geweest. De kilo’s vliegen erbij en dat is niet alleen de schuld van de “blokjaren”. Maar vooral de schuld van mijn levenslang gebrek aan discipline.
Als ik volgend jaar in Tenerife de Yoga Teacher Training wil volgen, wil ik dit niet doen met een uitgezakt lijf dat al doodmoe wordt van het kijken naar een trap. Ik ga mij niet compleet belachelijk maken tussen twintigers als ik al de eerste les niet zou meekunnen met het niveau en als een hijgend boerenpaard moet meedoen.
Tijd voor actie. En het mag iets kosten. En néé geen dom fitness center waar ze begeleiding beloven maar dat toch nooit doen, en waar je na een tijdje gewoon wat staat te wandelen op een loopband, ik heb het daar wel gezien. Dus zocht ik op (hou je vast) Personal Trainer in Wevelgem op Google en vond iets interessants.
Er is vlak bij mijn huis een soort fitnesscentrum maar er staan maar weinig toestellen. De coach is een voormalig wielrenner die nu bewegingsdeskundige is, en mensen begeleidt naar een gezondere levensstijl, ofwel 1 op 1, ofwel in kleine groepjes. Maar je wordt dus continu persoonlijk begeleid en dat is een groot verschil met zo’n fitnesscentrum waar je eigenlijk vooral aan je lot wordt overgelaten en je dus maar ‘wat’ doet – met alle gevolgen vandien.
Ondertussen ben ik eerst gaan kennismaken, en ben ik nu bezig met drie opstartsessies (één op één) waarin hij me test om te zien wat ik aan kan. Dan word ik ingedeeld in een bepaald niveau zodat ik telkens kan zien welke oefeningen ik mag/kan doen. ’t Is met kleurtjes en ’t begint met wit, dan geel, dan oranje, rood,… enzovoort. Ik vreesde al dat ik om te beginnen gewoon onzichtbaar zou zijn van kleur, maar groot was mijn verbazing toen het met mijn kracht in mijn armen nog wel leek mee te vallen. Voor sommige oefeningen kreeg ik dus geel!
Dat zal wel komen van twintig jaar lang met dozen met beeldschermloepen te sleuren én van veel te masseren, denk ik.
De cardio was pittig, maar niet onoverkoombaar en dat is wel motiverend. Ook werd mij wat meer uitgelegd over het belang van gezonde voeding voor een gezond en fit lichaam, maar daar ben ik wel redelijk mee vertrouwd. Ik ga gewoon mijn gebruik van koolhydraten weer verder serieus verminderen, meer vis en véél meer groenten eten en oh ja, ik drink geen alcohol meer tijdens de week. Er is al een kilo af.
We zien wel hoe het loopt, maar ik ben begonnen en dat is al het halve werk. Hoe is ’t met jullie fysieke toestand?
tiny blogt 