دامنه واژگان فارسی را تقویت کن

اسم

عنوانی احترام‌آمیز برای پیامبران، امامان و شخصیت‌های عالی‌رتبه.

فعل (Verb)

شکل سوم شخص مفرد فعل «کردن» در زمان حال اخباری که در گفتار روزمره به کار می‌رود.

اسم خاص

ریچارد یک نام کوچک مردانه با ریشه ژرمنی به معنای حاکم شجاع است که در فارسی به همین صورت تلفظ می‌شود.

Proper Noun (اسم خاص)

یوسف یک نام خاص مردانه با ریشه عبری است که به معنای «خداوند می‌افزاید» می‌باشد.

ضمیر (Pronoun)

ضمیر اشاره به دور یا ضمیر سوم شخص مفرد در زبان محاوره که معادل «آن» یا «او» است.

اسم خاص (Proper Noun)

موسی نام یکی از پیامبران بزرگ و یک نام محبوب برای مردان است.

numeral

عدد یک. برای شمارش اشیاء تکی استفاده می‌شود.

"من یک سیب دارم."

فعل

شکل محاوره‌ای فعل «می‌گوید» که برای سوم شخص مفرد به کار می‌رود.

Noun (Masdar)

دفن به معنای قرار دادن کالبد بی‌جان یا اشیاء در زیر خاک است.

pronoun

من یک زبان‌آموز هستم.

"من یک دانشجو هستم."

noun

ساختار فیزیکی انسان یا حیوان؛ کالبد. مثال: بدن به استراحت نیاز دارد.

ضمیر مفعولی یا اشاره (مخفف)

شکل مخفف و غیررسمی عبارت «به او» یا «به آن» که در گفتار روزمره برای اشاره به مفعول غیرمستقیم به کار می‌رود.

Verb (Past Stem / 3rd Person Singular Past)

بن ماضی فعل «کردن» که برای بیان انجام عمل در گذشته توسط سوم‌شخص مفرد به‌کار می‌رود.

اسم خاص

کیمبرلی یک نام خاص زنانه با ریشه انگلیسی است که در فارسی برای اشاره به افرادی با این نام به کار می‌رود.

conjunction

حرف ربطی که برای معرفی یک جمله پیرو که نقش اسم را دارد به کار می‌رود؛ به معنای 'این موضوع که'.

اسم مفعول

اسم مفعول فعل «شدن» که برای ساخت زمان‌های نقلی و مجهول به کار می‌رود.

فعل (امر/مضارع التزامی)

صیغه دوم شخص جمع (یا مفرد محترمانه) در حالت امری یا مضارع التزامی از مصدر «کردن».

اسم

پیامبر کسی است که از طرف خداوند برای هدایت مردم فرستاده می‌شود.

فعل

شکل محاوره‌ای فعل «می‌رود» از مصدر رفتن، برای بیان حرکت یا انجام کار در زمان حال.

فعل (سوم شخص جمع - محاوره‌ای)

شکل محاوره‌ای و غیررسمی فعل «بکنند» برای سوم شخص جمع که در جملات التزامی به کار می‌رود.

Adjective / Adverb

واژه‌ای است که به معنای بیش از حد، فراتر از نیاز یا مقدار مازاد به کار می‌رود.

noun

یک نمونه یا واقعه خاص از چیزی؛ یک قضیه یا آیتم.

adverb

به معنای بسیار، زیاد و بیش از اندازه. برای تاکید بر صفات یا افعال به کار می‌رود.

Pronoun (ضمیر)

ضمیر سوم شخص جمع در زبان فارسی که در مکالمات روزمره به جای «آن‌ها» استفاده می‌شود. برای اشاره به گروهی از افراد یا اشیاء دور به کار می‌رود.

noun

او به من در درس‌هایم کمک می‌کند. (He helps me with my lessons.)

"به کمک شما نیاز دارم."

اسم

زنی که به سن کهنسالی رسیده است.

adverb

به معنی دوباره، یک بار دیگر یا مجدداً. برای بیان تکرار یک عمل یا حالت به کار می‌رود.

verb

شکل مضارع التزامی سوم شخص مفرد از مصدر گرفتن.

فعل

شکل محاوره‌ای فعل «می‌دهد» از مصدر دادن.

اسم

بنی یک کلمه عربی است که در فارسی به معنای فرزندان یا پسرانِ یک شخص یا قوم به کار می‌رود و بیشتر در متون تاریخی و ادبی دیده می‌شود.

Proper Noun

نام کشوری در منطقه خاورمیانه و غرب آسیا که در سواحل شرقی دریای مدیترانه واقع شده است. این واژه در متون مذهبی همچنین به عنوان لقب حضرت یعقوب شناخته می‌شود.

فعل (Verb)

شکل منفی فعل «داشتن» برای سوم شخص مفرد در زبان محاوره، به معنای عدم مالکیت یا عدم وجود.

preposition

در میان؛ در فاصله‌ای که دو چیز را از هم جدا می‌کند. 'کتاب بین دو صندلی است.'

"کتاب بین دو گلدان است."

particle

دیگر نمی‌خواهم. (Dige nemikham.)

"دیگه نمی‌تونم صبر کنم."

ضمیر

ضمیر سوم شخص محترمانه که در گفتار برای اشاره به یک یا چند نفر با رعایت ادب به کار می‌رود.

pronoun

اونا یک ضمیر سوم شخص جمع غیررسمی است که به جای «آن‌ها» در گفتار روزمره استفاده می‌شود.