101 woorden, ontdekkingsreis

Ik geef in de eerste week van de maand een woord waarover een stukje wordt geschreven in precies 101 woorden, het gegeven woord mag niet genoemd worden. Je hebt dus, net als bij de WE300, de hele maand de tijd om iets te schrijven. Doe je ook mee? Laat dan de link naar de door jou geschreven 101 woorden achter in het reactie veld. Ik lees ze graag en met mij zullen vele andere deelnemers er van genieten. Het woord voor Maart is Ontdekkingsreis

Lees je ook bij: Bert – / – Melody – / – Walt – / – https://Bert

………………………………………………………………………………………………………………………………

Jullie hebben het gemerkt, ik ben besmet met het schildervirus.

Ik ben op zoek naar een stijl wat bij mij past, in het verleden deed ik maar wat. Nu ben ik kritischer dan voorheen.

Het is alsof ik reis met de trein over het canvas, ik stap in met een eindbestemming, ik stap over in een andere trein, soms stap ik uit.

Deze keer heb ik de reis volbracht, ik zat bij foto 1 nog in de trein, trok al bijna aan de noodrem.

Bij foto 2 ben ik op het eindstation uitgestapt en heb ik een verwonderlijk betoverende boswandeling gemaakt.

Haiku *Mijn Hartje*

Gisteren was het een dag met veel gedachten, met veel herinneringen.

28 Februari, het is de geboortedag van mijn moeder, mijn gedachten, mijn gevoelens bij mijn moeder, ik deel ze niet zo graag. Deze dag was ook de sterfdag van mijn opa van vaders kant, hij was een man van woord en belofte, mijn vader leek op hem!

28 februari 2016 overleed mijn Hartje, mijn oom Harm, hij gaf me zijn onvoorwaardelijke liefde!

In mijn gedachten

draagt hij me op zijn schouders

ik voel me veilig!

WE300, Scheren

Schrijf een verhaal in 300 woorden zonder het gegeven woord (Scheren) te gebruiken, laat je jouw bijdrage achter in het reactie veld? Zodat andere lezers er ook van kunnen genieten. Je hebt tot de 27e Maart de tijd om er een mooi verhaal van te maken. Ik kijk er naar uit!

Lees je ook bij: Bea – / – Bert – / – Harry – / – Melody – / – Walt – / –

Het einde van de maand Februari is in zicht! Hoera de lente komt er weer aan, ik heb het vandaag gevoeld, de zon was heerlijk verwarmend. Ik had zin om de lange broek uit te doen, even met de blote beentjes in de zon.

Mijn plezier verdween als de laatste sneeuwhoopjes in de zon, blote benen betekenen dat het weer moet gaan gebeuren. Wie in vredesnaam heeft bedacht dat vrouwen geen behaarde benen, oksels, mogen hebben, om maar niet te spreken van de zogenaamde bikinilijn, dat haar groeit er toch niet voor niets? Zelfs wanneer de snorhaartjes niet worden verwijderd word je als vrouw hierop aangesproken.

Ik ben geen feminist, geen mannenhater, ik ben gewoon een vrouw van bijna zeventig jaar en ik heb/krijg overal overtollig haar! Het verwijderen ervan vind ik een zeer tijdrovend klusje en totaal onzinnig, binnen een dag of twee komen die haartjes gewoon weer uit hun zakjes gekropen.

Ik heb besloten om een club op te gaan richten, hierbij doe ik een oproep aan alle bejaarde en behaarde vrouwen, sluit je bij me aan!

De clubregels zijn:

1, koop een zwembroekje met pijpjes, laat het schaamhaar gewoon lekker dik groeien, een behaarde poes streelt fijner dan een kale kat!

2, Leer hoe je vlechten kunt maken, het staat vast heel leuk op het strand met de vlechtjes onder je oksels vandaan!

3, De beentjes, met haar bedekt verbranden ze niet, met een vette creme kun je er ook eens een leuk patroontje in kammen, bijvoorbeeld een slang die zijn weg naar het pijpje van je zwembroek zoekt, lijkt me zeer aantrekkelijk voor de man.

4, de snor en kin haartjes, geloof me, na heel wat jaartjes raak je er aan gewend dat je gaat lijken op een vent!

Nogmaals, sluit je bij mij aan!

Foto-alfabet. De letter H

De H van Hond

Dit is Spike, hij is al vele jaren niet meer bij ons. We missen hem nog steeds. Tegenwoordig denk ik bijna elke dag wel even aan hem, onze overburen hebben sinds een jaar of twee ook een Border Collie, telkens wanneer ik dat hondje zie lopen springt Spike ook weer in mijn gedachten.

We namen hem overal mee naar toe, ik kon hem met de ogen sturen, hij wist precies wat ik van hem verlangde. Het liefst was hij bij ons op de camping, lange wandelingen maken en vooral een potje voetballen met Hemmo.

Toen hij vanwege ouderdom overleed hebben we het besluit genomen om geen ander hondje in huis te halen, onze zoon woonde niet meer thuis en werkte lange dagen, wij wilden vanwege de vele vliegvakanties de hond dan niet naar een asiel brengen.

Het was goed zo, maar nu ik het lieve hondje van de overburen bijna elke dag vrolijk zie huppelen mis ik de liefde van Spike weer des te meer.

In opdracht van: Melody https://klikhierklikdaar.blogspot.com/2026/02/foto-alfabet-8-h_0580530800.html