Welkom bij Minoesjka’s leventje
Je zult hier weinig persoonlijke verhalen tegen komen,
maar wel wat mij bezighoud,
wat ik leuk vind Ik houd van schrijven, lezen, koken, fotograferen en muziek
Mee lezen mag natuurlijk altijd, maar een reactie zou ik ook erg leuk vinden
Veel plezier in mijn leventje!
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Theezakjes vragen
Regelmatig kom ik weer vragen tegen op de theezakjes labeltjes waarover ik nadenk om een antwoord te geven aan mezelf. Die labeltjes bewaar ik dan. Het zijn er ondertussen al weer aardig wat, dus vond ik het wel leuk om er weer eens een blogje aan te wijden.
Hier komen ze:
Wanneer heb je voor het laatst je grens verlegd?
Dat is een paar maanden geleden. Ik kreeg van de teamleider van het vrijwilligerswerk een telefoontje, ze zocht iemand die aan een actualiteitenprogramma op tv wilde meewerken. Het zou een uitgebreid item worden met een interview op 2 plekken en een praatje in de studio. Normaal loop ik daar heel hard van weg…………… ik op de tv? NEEE…….. publiciteit is niets voor mij, en stel dat ik het terug zie ………… mezelf zien? Nee, dat lijkt me niet fijn, en mijn stem? Die lijkt op die van mijn moeder, die hoor ik ook liever niet. (maar verder ben ik oke hoor:-)
Maar opeens had ik ja gezegd, hoe eng ik het ook vond ik wilde het gaan ervaren. Want ergens snap ik mijn angst totaal niet. Na diverse leuke telefoongesprekken met de redacteur van het programma bleek ik toch niet goed in hun profiel te passen, Het onderwerp wat aan bod kwam was bij mij te lang geleden.
Ik kan oprecht zeggen dat ik het jammer vond.
Wat is de mooiste plek waar je een boek gelezen hebt?
Lekker op mijn eigen bank wegkruipen in een boek onder een dekentje. Want op al die hele mooie plekken waar ik geweest ben, wil ik niet lezen. Daar wil ik van het moois genieten. In mijn ogen is het zelfs zonde van de omgeving om daar te lezen.
Waar zou je het liefste naar toe willen?
Als je het me nu vraagt, naar een plek waar de zon schijnt, waar het graad of 22 is en ik dus zonder jas naar buiten kan lopen. Tja, ik verlang (net als veel andere) ondertussen weer naar het voorjaar/zomer.
Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?
Dat zijn diverse dingen, maar het heeft eigenlijk altijd met ontmoeting te maken. Zo denk ik aan volgende week, als mijn zus na anderhalve maand in Zwitserland te zijn geweest weer thuis komt en wij een paar dagen later hebben afgesproken. Ik kijk er erg naar uit om haar weer te zien. Of die hele goede vriendin, waar ik echt op hartniveau contact mee heb, gezellig bijkletsen, de diepte ingaan tijdens onze gesprekken en dan lekker uit eten. Ja, daar gaat mijn hart echt wel sneller van kloppen. Contact op hartsniveau.
Hoe sluit jij jouw dag het liefste af?
Rustig de kamer aan kant maken, spullen naar de keuken. Vervolgens lekker tandenpoetsen en mijn gezicht verzorgen. En dan op bed nog even lezen.
Met vallen en opstaan.
Even een heel openhartige blog
Soms kan ik het allemaal zo zat zijn!!
De dagen met sneeuw hebben dat weer naar boven gehaald.
Mooi die sneeuw, maar het wordt ook glad en daar ben ik als de dood voor. Ik had mijn galerij wel geveegd, maar mijn buren niet, wat maakte dat de galerij een spiegel was, voor mij onmogelijk om er overheen te gaan. En zoals te verwachten met een galerij op het noord-oosten: pas de 2e dooidag was het voor mij wat begaanbaar.
Bijna een week binnen gezeten. Alle afspraken afgezegd, niet gaan sporten.
Bijna een week geen mens gezien, wel via de telefoon en app, maar niet persoonlijk. En juist dat heb ik zo nodig merkte ik die dagen. Echt rotdagen gehad, waarbij ik bang was dat ik in een depressie ging belanden.
Daarbij komt de die Barendrechtse zedenzaak me erg raakte. Ik moest mijn best doen om niet in herbelevingen terecht te komen (iets wat echt heel erg lang geleden is dat ik er last van had)
Het heeft gemaakt dat ik ook nu nog steeds dagen heb dat het lijkt of er een waas in mijn brein zit, meestal op dagen dat ik geen afspraken in mijn agenda heb staan
Waardeloos, het wordt tijd dat het zomer wordt, al weet ik dat dat nog wel een poosje zal duren voor het zover is.
Maar gelukkig zijn er ook goede momenten.
Ik merk dat deze website een beetje uit de tijd raakt voor mij. Letterlijk en figuurlijk.
Mijn interesses zijn wat verschoven. Daarbij heb ik besloten mijn coachingpraktijk definitief te stoppen. Dat houdt in dat mijn webaccount vrij komt.
Dit is een gratis account en ik kan er niet de foto’s op kwijt die ik er zou willen delen. Maar de naam van mijn coachingpraktijk wil ik niet voor mijn nieuwe website, dus dat moet ik nog uitzoeken. Wel leuk om te doen. En dan ga ik ook gewoon mijn eigen naam gebruiken. Ik heb al ideeën voor een naam.
En als er dan weer dagen zijn dat ik afspraken buiten de deur in mijn agenda heb staan, lijken de sombere buien als sneeuw voor de zon verdwenen merk ik altijd al bij het wakker worden. Dan heb ik zin in de dag, pak aan en doe een heleboel naast de afspraken. Heerlijk!!
Al mijn vrijwilligerswerk, kan ik zelf indelen. Niemand zegt er iets van als ik een dagje later mijn taakjes doe. Dus heb ik van de week een vaste taak aangenomen. Als ik door de screening ben, ga ik een ochtend in de week vrijwilligerswerk op het bureau van politie doen. Leuk, daar heb ik zin in. En als het te veel wordt ga ik iets van die vrijwillige taken achter de pc loslaten. Mensen zien en ontmoeten is toch wel heel erg belangrijk voor mij, net als regelmaat.
En ja, ik weet dat ik die wisselende stemmingen van mijn verleden komen. Dat kan ik nu eenmaal niet uitwissen, dat is er en ik mag het er mee doen. Ik weet hoe ik er mee om kan gaan, en heb altijd een vriendin-coach op de achtergrond, waar ik bij aan kan kloppen. Dus maak jullie geen zorgen. Het is alleen lastig, maakt mijn leven soms moeilijker, en vermoeiender. Maar ach, zo leef ik al bijna 70 jaar, dus er kan nog makkelijk 30 bij naar mijn idee.
De boeken van 2025
Andere jaren hield ik hier netjes bij welke boeken ik gelezen had. Lekker overzichtelijk.
Maar door de verhuizing, en doordat ik hier veel minder tijd doorgebracht heb, is dat afgelopen jaar in het slop geraakt.
Nu zag ik een leuk overzicht bij Liesbeth . Zij is ook echt een boekenwurm en besteed er veel aandacht aan, door elk boek op de foto te zetten en er ook nog een leuk overzichtsfilmpje van te maken.
Nou, dat hoef je dus niet van mij te verwachten, maar het ik neem de besproken punten wel over. Ook voor mezelf leuk om eens even terug te kijken wat ik dit jaar allemaal gelezen heb. En aangezien ik het wel in een leesapp van Hebban bij houdt, kan ik het teurgzien.
Daar gaan we:
- De achterlijkste titel:
- Zeven kleuren stront van Ronnie van Geffen. Dit boek ben ik naar aanleiding van Liesbeth haar blog vorige jaar gaan lezen. Een oorlogsboek over een Duitse veteraan en een Amerikaanse paratroeper. Een boek wat het lezen meer dan waard was, ondanks de gekke titel
- Het moeilijkste boek:
- Eenzaam avontuur van Anna Blaman. Een boek wat ik probeerde te lezen voor de leesclub van de bibliotheek (waar ik sinds vorig jaar lid van ben) Ik kwam er niet doorheen. De eerste uitgave was in 1948 en bracht een shock teweeg vanwege de lesbische liefdesscenes. Het verhaal is erg verwarrend en alinea’s lijken haast wel te ontbreken, waardoor het lastig te lezen is. Ik was trouwens niet de enige van de leesclub die het opgegeven had.
- Tranen gelachen:
- Ik ben niet zo van de humoristische boeken. Wel heb ik diverse feelgood boeken geluisterd op de sportschool. Die maakte regelmatig dat ik met een lach op mijn gezicht aan het trainen was. Het waren er meer dan dat ik zelf dacht. En dan heb ik het over:
- De magie van de wensenwinkel van Chantal Claassen Saskia M.N. Oudshoorn
- De wensenwinkel van Saskia M.N. Oudshoorn Chantal Claassen
- Een onverwachte gast van Angelique Haak
- Happily never nooit niet van Angelique Haak
- Het perfecte plaatje van Angelique Haak
- Het boekenbal van Juul de Jongh
- Zomer in zicht van Denise Meijer
- Gevaar op de loer van Denise Meijer
- Een lokaal vol liefde van Denise Meijer
- Ik ben niet zo van de humoristische boeken. Wel heb ik diverse feelgood boeken geluisterd op de sportschool. Die maakte regelmatig dat ik met een lach op mijn gezicht aan het trainen was. Het waren er meer dan dat ik zelf dacht. En dan heb ik het over:
- Onder mijn huid:
- Dat is zeker : De kier van Shantie Singh. Ook dit boek las ik voor de leesclub. Een boek over femicide in Rotterdam, maar ook over “verborgen vrouwen”, vrouwen die door hun man onderdrukt worden en uit de maatschappij gehouden worden. Het is geen waargebeurd verhaal, maar zou zomaar waar kunnen zijn. Deze Rotterdamse schrijfster maakte diepe indruk op mij.
- De raarste cover:
- Dat vond ik een lastige, maar als je naar de titel en inhoud van het boek kijk en dan de cover zie kom ik uit bij:
- Ik zeg geen vaarwel van Han Kang. Een heel liefelijke cover over de bloederige opstand op Jeju-eiland en over de reis van dood naar leven, over veerkracht en pijn maar vooral ook over onvoorwaardelijke liefde en het besef dat liefde noch rouw ooit zullen eindigen.
- Dat vond ik een lastige, maar als je naar de titel en inhoud van het boek kijk en dan de cover zie kom ik uit bij:
- De mooiste cover:
- Het meisje met de halve ster van Judith Visser, vind ik wel een hele mooie cover, daarbij is het boek over een Joods meisje in de oorlog die zich met een wolf schuilhoudt voor de Duitsers in de duinen van Rockanje nog een prachtig boek ook.
- Eindelijk gevonden en gelezen:
- De stilte van Anya Niewierra . Het was een gratis boekje wat je bij aankoop van boeken bij een boekwinkel kreeg. Veel boekwinkels langs geweest maar ik was daar net te laat voor. Vervolgens ben ik op verkoopsites gaan zoeken, waar af en toe de hoofdprijs werd gevraagd. Uiteindelijk bleek een vriendin het te hebben. Veel moeite gedaan, maar het boekje viel me wat tegen.
- Tegenvallers:
- De stilte van Anya Niewierra dus.
- Het slechtste boek:
- Runner’s high Inge Spaan een dun boekje van de Verhalenfabriek. Ik vond het verhaal erg slecht uitgewerkt. Jammer, was veel meer van te maken geweest in mijn ogen.
- Mijn favoriete boeken:
- Het meisje dat niemand wilde van Tamara El-Mohasel
- Het meisje met de halve ster van Judith Visser
- De kier van Shantie Singh
- Wenskind van Gaby Raster
- Ik las 13947 bladzijden
- Dit waren 53 boeken, waarvan 13 luisterboeken
- 21 boeken in het genre literatuur
- 14 boeken in het genre thrillers
- 16 boeken in het genre feelgood
- 4 boeken in het genre non-fictie
Holiday on ice
Afgelopen vrijdag en zondag heb ik vrijwillig gewerkt bij Holiday on ice in Rotterdam via Event Makers.
Mijn taak was bij de eerste show om de toegangskaarten te scannen. Er waren vrijdagmiddag veel kinderen, wat heerlijk, om al die verwachtingsvolle koppies te zien. Maar ook alle volwassenen hadden er duidelijk zin in, zodat het een hele leuke taak was.
De tweede show was mijn taak de mensen naar de juiste tribune/rij/stoel verwijzen. Voor sommige viel hun plek een beetje tegen, en die lieten het vaak ook wel in woorden horen. Maar als ik dan aangaf dat de show niet helemaal uitverkocht was en ze na de pauze konden kijken of er lege stoelen waren die ze beter bevielen, was het weer goed.
Tussendoor konden wij zelf de show bekijken.
Vrijdagmiddag was er een special guest: Jody Bernal …………. ach wel aardig, maar niet echt bijzonder, al waren er mensen speciaal voor hem gekomen.
Tussen de shows door moesten we helpen de tribunes schoon te vegen ………….. mijn hemel, wat maken mensen een troep!! Hele bakken popcorn, flesjes, nacho’s, churros, papiertjes enz. Het ergste was de kots …………………. tja, sommige kinderen kwamen zowel aan het begin als in de pauze met en een suikerspin, en popcorn en churros en een grote lolly naar de tribune …………. niet gek dat die kinderen over hun nek gaan. Maar goed, die ouders kwamen het dan ook niet melden, maar lieten het gewoon liggen …………………. Te triest voor woorden.
Dat laatste was dan wat minder, maar verder waren het hele leuke dagen, we werkte met een leuk team, en ik houdt er een mooie blouse aan over.
Hieronder wat foto’s
De zaak Van Onderen
Ik ben de laatste tijd weer aardig druk, maar gelukkig heb ik wel mijn rustpuntjes ingebouwd.
Zo ga ik elke woensdagavond naar het Stadsklooster, voor het getijdengebed Dat is een half uur zingen, stil mediteren over een gelezen Bijbeltekst en daarna gezellig met elkaar koffie drinken. We hebben een vaste groep en regelmatig schuiven daar ook anderen bij aan. Maar juist die vaste groep, waar ik nu al zo’n jaar of 3 mee om ga zij ondertussen haast vrienden geworden. Om de beurt hebben we poortwachtersdienst. We zetten de stoelen klaar, de kaarsen, als het koud is de fleece dekentjes en heten iedereen welkom bij de poort.
Nu is er in het kerkgebouw waar we dat doen ook elke avond wel een andere groep/organisatie te vinden die een zaal gehuurd heeft.
Laatst was ik poortwachter en ving een gesprek op van 2 jongemannen die achter me een sigaret stonden te roken.
A: Het wordt allemaal zo duur, nu mag ik dus al echt niet meer langer dan 5 minuten douchen van mijn vrouw.
B: O, joh, maar douche jij dan dagelijks?
A: Ja natuurlijk, vaak 2x per dag.
B: Dat is zonde van de energie joh, en ook echt helemaal niet nodig!
A: Nou echt wel, je gaat enorm stinken als je je niet dagelijks doucht.
B: Ruik ik dan? Nee, toch? Ik douche hooguit 2x per week. Verder haar ik een lapje over mijn gezicht, zodat ik er niet meer zo slaperig uit zie. En heel belangrijk, de zaak van onderen! Daar moet je wel elke dag een lapje over halen, maar soppen is ook echt niet nodig hoor. Dat zaakje van onderen doe ik gewoon met water af. Wat dan wel heel belangrijk is, is dat je elke dag schone kleren aandoet.
A: Meen je dat nou?
B: Ja natuurlijk! Af en toe mijn gezicht, de zaak van onderen en schone kleren, en deze Pipo is het heertje. Ik heb nog nooit iemand gehoord die zei dat ik stonk………………… o, en je moet trouwens ook wel opletten dat je elke dag schone sokken aantrek, want anders ga je als nog ruiken. Maar verder? Wij worden niet meer vies joh! Die douche dat is allemaal onzin, en verzonnen door de commercie. Wat ik je bom!
En vervolgens liepen de heren weer naar binnen.
Stiekem stond ik een beetje te grinniken, de zaak van onderen …………………… ja, zo kun je het ook noemen, die had ik nog nooit gehoord. En blijkbaar vond deze jongeman sokken niet bij kleding horen, want het werd nog eens specifiek vernoemd. Hoe zou het met zijn voeten zitten vroeg ik me af. Zouden die ook bij de zaak van onderen horen? Ik hoop het voor zijn onderdanen………………………………
WE300 – Onrust
Geesje geeft elke maand, rond de 26e een woord voor de WE300.
De bedoeling is dat je een verhaal in precies 300 woorden schrijft
zonder het gegeven woord te gebruiken. Doe je mee? Laat dan de link
naar je bijdrage achter in een reactie op haar WE300.
Het stormt al een paar dagen in haar hoofd. Zal ze wel, zal ze niet………….. ze weet het niet, maar wat ze wel weet is dat ze er gestoord van wordt.
Een paar dagen geleden begon het dilemma zich te ontvouwen. Ze wilde dit dolgraag en nu deed de kans zich voor. Maar ja, eigenlijk durfde ze niet , want wat als ………….
Het was een mooi aanbod, waar ze eigenlijk op had zitten wachten. Als ze het nu voorbij liet gaan, hoelang zou het dan weer duren voordat ze weer zo’n aanbod kreeg?
Ze had er ook helemaal niet op gerekend dat het juist nu zou komen. Net nu za aan wat nieuws begonnen was, wat wel aardig was, maar niet helemaal haar ding.
Een vriendin had gezegd: doen joh, dit is de kans waar je al zo lang op wacht, jij ook altijd met je twijfel en je angst dat het mis gaat. Ik had het wel geweten!
De ander had gezegd: veel te onzeker. Je weet wat je nu hebt, waar je staat en als je dat aanbod aanneemt, verdwijn je weer opnieuw in onzekerheid, zonder duidelijk beeld op de toekomst. Ik snap je niet, dat je er überhaupt nog over nadenkt. Het zijn dromen, en dromen zijn er om gedroomd te worden, en niet om te leven.
En toen kwam ze die vreemde vrouw tegen, die haar geen advies gaf, maar alleen maar vragen stelde:
- Ga jij je nu je hele leven laten leidden door angst? Want dat is wat ik hoor: Angst!
- Waar kies je voor? Veilig binnen je comfortzone blijven, of er overheen stappen?
Jij moet de keus maken, en hoe langer je nadenkt hoe moeilijker het wordt.
Dat was de spijker op z’n kop …………… Nou, lekker dan, had zij weer!!
Zotte Zaterdag, fotoreportage
Gisteren was het mooi weer. Nadat ik de ramen buiten gezeemd had, besloot ik spontaan om op de trein naar Gouda te stappen. Ik wist dat daar zaterdag de 18e van alles te beleven viel.
Jaarlijks wordt daar de Zotte Zaterdag gehouden, een Middeleeuws festival ter ere van Erasmus. Wat een leuk festival is dat toch. Er lopen allerlei verkleedde figuren rond, er is straattoneel, poppenkast, staatmuziek uit de Middeleeuwen en oude ambachten en een braderie achtige markt door het hele oude centrum.
Ik heb heerlijk rondgelopen en lopen fotograferen. Tussendoor natuurlijk ook een terrasje gepakt en bij diverse voorstellingen gezeten.
Internet drama …….
Ik doe het bijna nooit, een bedrijf zo hier vermelden dat het terug te vinden is. Maar met mijn ondertussen oude internet provider ben ik zo klaar dat ik het deze keer wel doe.
Het drama wat Budget Internet heet!
Het begon al met mijn verhuizing, 24 juni:
De monteur moest langskomen, werd mij vertelt om op mijn nieuwe adres aan te sluiten, daar zat immers alleen maar glasvezel en dat vroeg iets technisch……… oke, dan een monteur dus laten komen.
Wat hij deed, had ik best zelf gekund. Gewoon het kastje ophangen en een knop omzetten, maar goed, dat moest perse door een elektricien gedaan worden. Maar ……………. hij adviseerde de tv bedraad te doen, alleen mocht hij dat dan weer niet doen. Er moest dan nl wel een stekker aan een draad in de kamer gedaan worden. Daar moest ik a 100 euro een monteur voor inhuren ………………… nou mooi niet! Dan maar een draad over de vloer ………… helaas.
Nu zou mijn contract 4 september aflopen en ik had al een nieuwe provider genomen, maar moest mijn contract uitdienen.
15 juli wilde mijn broer wel eens proberen om die stekker te plaatsen, hij was dan wel elektricien, maar had dat nooit gedaan. Het lukt hem niet, wat hij ook deed. Ook de modem resetten lukte niet meer …………….. niets lukte meer, want het modem deed na de reset niets meer, wat internet betrof.
De dag erop gebeld, want de klantenservice is maar op werkdagen van 9-5 open. Na een half uur aan te telefoon beloofde ze dat ik binnen 3 dagen een nieuw modem zou hebben, want de mijne was blijkbaar te oud voor glasvezel?
Na 4 dagen ……………….. geen modem, dus maar weer bellen …………………….. ze snapte het niet, ergens werd de verzending tegen gehouden volgens de medewerker, maar deze keer had ze de juiste persoon gesproken………..
Deze “soap” van bellen, beloven dat het kwam, niet ontvangen, opnieuw bellen heeft 6 weken geduurd!!!
6 weken geen internet
Na 5 weken kreeg ik een noodpakket …………. een simkaart, zodat ik een hotspot kon gebruiken op hun kosten …….. Rijkelijk laat zou ik zeggen, maar goed, ik had iets!
En wat schetst mijn verbazing? 1 week voordat mijn contract afliep kwam er een nieuw modem van Budget Internet!
Ik heb nu een maand naar volle tevredenheid die andere provider, eind goed al goed zou je zeggen ……………
NEE DUS……….. Budget wil dat ik gewoon betaal over september, dat zou ik dan terug krijgen met de eindafrekening, je moet immers (of je nu nog een contract heb of niet) gewoon vooruit betalen. Schadevergoeding voor die 6 weken is vrijdag voor de 4x aangevraagd, met de mededeling dat het nu echt komt ………………………………….
Dat is een zinnetje wat de klantenservice medewerkers blijkbaar allemaal standaard moeten zeggen ………………. eerst zien dan geloven!
Eindelijk weer eens een berichtje van mij.
Ja, jullie zullen wel gedacht hebben …………….. al, ik zou in jullie geval niet veel gedacht hebben, alleen, wat is het stil bij Minoesjka.
Ja, en dat was het.
En of er na dit berichtje verandering in gaat komen, kan ik eigenlijk nog niet zeggen.
Eerst maar eens delen met jullie waarom ik zo lang afwezig was.
Ik ben verhuisd!
Ik was al lang op zoek naar een ander huurhuis. Ik voelde me in het huis waar ik woonde eigenlijk steeds minder thuis. Ik heb veel huizen bezichtigd, maar steeds was er wel weer iets wat me niet beviel. Mensen in mijn omgeving stelde regelmatig de vraag of ik wel echt wilde verhuizen, want mijn commentaar op de woningen die ik zag, hingen soms als los zand aan elkaar. Maar steeds had ik er het gevoel niet bij. Ik had immers met mezelf afgesproken dat het voor mijn gevoel een 100% match moest zijn?
En toen opeens werd ik uitgenodigd voor een nieuwbouwproject. Ik stond op nr 4 (dus als een van de 3 voor me het huis wilde, kon ik weer gaan). Het stond 5 minuten rijden bij mijn oude woning vandaan, en toen ik door de straat reed voelde het goed, maar ik maakte me niet blij, want als 4e was geen goed uitgangspunt.
8 Mei was de bezichtiging. Toen ik aankwam was ik als enige, met de man van de woningbouw. Hij vertelde dat de andere 3 ook op andere woningen hadden gereageerd, dus dat de kans bestond dat ik als ik wilde het huis zou krijgen. Even rustig door de net opgeleverde flat gelopen. Wat voelde dat fijn zeg, ook al was het kleiner. Als ik het huis wilde hebben moest ik wel gelijk mijn papieren afgeven en tekenen onder voorbehoud. Het voelde zo goed, dat ik het gelijk gedaan heb, hoefde er niet over na te denken.
Toen kwam er een gigantisch stressweekend, want ik zou pas maandag horen of een van de andere 3 toch liever dit huis had. Gelukkig kwam maandagochtend het verlossende woord: IK HAD EEN ANDER HUIS.
Tja, en dan wordt het druk. Dan moet er veel gaan gebeuren. Regelen, kopen, pakken, en het nieuwe huis woonklaar maken.
Tegenwoordig leveren ze op met kale muren. Dus had ik de keus tussen stucen of behangen. Ik koos voor het laatste. Dat vind ik leuk om zelf te doen en stucen kan ik niet, dus daar had ik iemand voor in moeten huren.
Uiteindelijk stond 24 juni de verhuiswagen voor de deur en was alles klaar om over te gaan.
Natuurlijk gaat er ook een heleboel mis, dat hoort erbij. Het huis is veel duurder, het is kleiner, maar jongens, wat heb ik het hier naar mijn zin. Vanaf dag 1 was het echt mijn huis, mijn thuis. Ik heb mijn oude woning nog geen minuut gemist.
Dat zegt waarschijnlijk genoeg …………………………………
Wel heb ik nu het gevoel dat ik in een gat gevallen ben emotioneel en heb ik regelmatig wat depressieve momenten, tja, dat is de verhuisstress die uitkomt ……………………. maar weet je, ook dat gaat weer over. Ik heb immers een geweldig huisje, waar ik me thuis en veilig voel.
WE300 – vergelding
Geesje geeft elke maand, rond de 26e een woord voor de WE300.
De bedoeling is dat je een verhaal in precies 300 woorden schrijft
zonder het gegeven woord te gebruiken. Doe je mee? Laat dan de link
naar je bijdrage achter in een reactie op haar WE300.
Opeens wist ze het, het was de stem die haar al jaren nachtmerries bezorgde. Die haar pijn en machteloosheid had bezorgd. Die haar beschadigd had, die haar naar de afgrond had gebracht en misschien wel gehoopt had dat ze er in gevallen was.
Maar zij was sterker geweest. Ze had gevochten, de pijn doorstaan, ze had al haar doorzettingsvermogen gebruikt. Keihard gewerkt en met veel hulp en ontelbare therapiesessies er uitgekomen. En als die nachtpaarden niet te veel haar nacht bestormde kon ze op haar manier gelukkig zijn.
En dan …………………. Hoort en ziet ze het nachtpaard voor haar lopen, lachend, pratend, met een gezin om zich heen. Maar als ze beter kijkt ziet ze zijn vrouw mank lopen, lijkt het jongetje wel verstandelijk beperkt en de twee meisjes allebei lichamelijk gehandicapt.
Haar eerste gedachte?
Eigen schuld, je verdiende loon.
Maar dan denkt ze terug aan een aantal van de eindeloze therapiesessies.
Daar hebben ze het gehad over hoe je jezelf kon helpen door vergeving. Een thema dat in eerste instantie heel veel weerstand bij haar opriep en waar ze niet over praten wilde, maar wat haar therapeut bleef vast houden.
Hij had haar gewezen op het boek van Edith Eger, een lotgenote en hij bleef haar woorden maar herhalen:
Vergeven doe je voor jezelf, zodat je niet langer slachtoffer of gevangene bent van je verleden. En dat doe je niet voor degene die jouw pijn hebben gedaan. Jij hebt de macht je uit de ban van die vreselijke mensen te bevrijden en te gaan leven voor jezelf.
Met die woorden in haar hoofd, stapte ze zo klein als ze was, moedig op hem af.
“Kijk” zei ze, en liet hem een kleine tatoeage zien. Hij werd lijkbleek ……….. Mompelde, sorry en liep weg. Haar 10 centimeter groter achter latend.
Recente reacties
minoesjka2 