Gewoon Ik

Vandaag was het prachtig weer, gelukkig was die wind wat minder geworden, daar was ik wel een beetje klaar mee. De lucht was best somber en ik verwachtte dat het frisser zou zijn maar het was heerlijk warm.
Naar mijn broer gaan fietsen, die woont een dorp verderop om even te kortsluiten hoe we het maandag gaan doen en hoe laat hij bij me komt om me op te halen.
Zelf ben ik nogal een zenuwpees voor zoiets en bedenk alle scenario’s die fout kunnen gaan en zowel mijn zussen als mijn broer staan veel nuchterder in ’t leven.
En mijn broer heeft best een aantal zware operaties ondergaan aan zijn aorta en laatst nog met zijn blaas maar altijd positief.
Een goed voorbeeld voor me, dat wel en ik ben heel blij dat hij met mij meegaat.
Anders had ik een beroep moeten doen op de Stichting Zorg hier in onze gemeente waar vrijwilligers mensen naar het ziekenhuis rijden. Ook prima hoor maar dit voelt wel fijner aan voor mij.
Vandaag heel veel nog kunnen doen in de tuin, wilde nog wat dingen die ik voor gezaaid had uitpoten in de tuin en dat is wel gelukt. Best heel veel zittend gedaan want had nog wel last van mijn knie waar een flink blauw plek op zit.

Bloemkool, prei, andijvie uitgepoot. Heb er prikkers bij en omheen gezet want zag vanmorgen weer een kat in de tuin lopen en die houden van fijn gemaakte zaaibedden om daar eens lekker in te gaan zitten klauwen en de rest dus.
De boekjes van de HBV nog weggebracht, had ik eigenlijk weinig zin in maar moest nog wel gebeuren.
Afijn een drukke maar best mooie dag zo vandaag. De planten in de kas en de uitgepote plantjes heb ik water gegeven en voor de rest hoop ik dat de weerberichten dit keer kloppen en er vannacht buien komen want de tuin kan een flinke bui regen wel gebruiken. Alles is kurkdroog.
Vanmiddag zag ik weer dat de vuurjuffers, rode libellen in de vijver gekomen zijn. Altijd zo’n mooi gezicht. Meteen al eitjes afzetten in het water…. Meestal een of twee weken daarna komen vaak de lantaarntjes oftewel blauwe libellen en nog later de grotere libellen. Ik vind libellen echt zo mooi echt favorieten van me. Foto’s vorig jaar, vandaag te weinig tijd om mooie foto’s te maken.

Wel gemakkelijker was een kreet van de belastingdienst.
Oeps was het helemaal vergeten dat ik ook nog belastingaangifte moest doen dacht ik gisteren de laatste dag. Nu moet ik zeggen dat het momenteel wel heel erg gemakkelijk is hoor.
Weet dat niet iedereen enthousiast is over de digitalisering maar ik vind het echt wel een stuk gemakkelijker.
Zeker als je zoals ik geen eigen huis, geen gekke kosten heb, een klein pensioentje. Kortom het was gewoon in 5 minuten gebeurd.
Vroeger ging ik bij het FNV met mijn papieren langs die dat gratis deden om het in te vullen. Vond die formulieren altijd best heel ingewikkeld allemaal.
En dat gold ook voor mijn energiecontract. Dat verliep ook op 30 april en ik kon het verlengen met 3 jaar.
Had tot nu toe nog een open contract zodat de prijzen meegingen met de markt.
Ik vind het best lastig hoor wat ik het beste kan doen. Heb wel overlegd met mijn zoon en toch de keuze maar gemaakt om het nu voor 3 jaar af te sluiten voor vaste bedragen.
En ook dat was binnen 5 minuten geregeld. Heb dan nog 14 dagen de tijd om het eventueel terug te draaien. Maar dan is dat ook maar gebeurd.
Had weer goed mijn best gedaan het afgelopen jaar en kreeg toch nog 100 euro terug.
Weer twee dingen van mijn to do lijstje afgestreept.

Dinsdagavond ging ik de boekjes wegbrengen bij degene die ze ook net als ik verder gaan distribueren.
Ik kom bij een van de dames om ze af te geven en ze begint me een persoonlijk verhaal te vertellen waar ze vol van is. Omdat ik nog buiten stond zei ze, stap even naar binnen, zodat niet heel de straat het zou kunnen horen wat ze vertelde.
Voor haar deur hangt zo’n vliegengordijn met brede stroken. Ik wil naar binnen stappen, niet gezien dat ze een enorm hoge opstap heeft en klap zo voorover met mijn hand en knieën op een stenen vloer.
Nou komt zoiets nooit goed uit maar nu zeker niet en dat is ook het enige dat ik kan zeggen tegen haar, dit kan ik helemaal niet hebben nu ik nog zoveel te doen heb.
Maar goed, had niks gebroken en maar weer opstaan dan en verder gaan. Een dikke knie en een blauw plek op de palm van mijn hand.
Verder gefietst om de rest weg te brengen, heb altijd het idee dat je gewoon maar het beste bezig kan blijven. ( ben een ervaren valSTER helaas en altijd op zo’n stomme manier)
Gisterenmiddag bij KD2 opgepast, die is heel gemakkelijk hoor, we hebben heerlijk in de tuin gezeten en gespeeld. Zij kan zichzelf heel erg goed vermaken. Toch nog maar gaan sporten daarna en de knie oefeningen even wat minder of over geslagen.
En vanmorgen kwam KD1, je zou verwachten die is een stuk ouder daar heb je minder omkijken naar maar zij wil zoveel achter elkaar en in korte tijd. Moet gewoon opletten dat in een uurtje tijd ze niet mijn hele huis overhoop haalt. Wel heel leuk natuurlijk vond ze het weer om kikkervisjes te vangen en in een emmertje te doen. Dat is ook heel erg leuk natuurlijk.
Eigenlijk was vandaag mijn knie nog vervelender dan toen het net gebeurd was en gisteren
Het is niet anders…. Heb toch nog wat dingen van mijn lijstje af kunnen werken, een deel van de boekjes weggebracht, morgen de rest en wat niet meer lukt dan maar niet.

Vorig jaar dacht ik maar te gaan stoppen met het moestuin gebeuren, alleen wat dingen in de kas leek me wel genoeg maar toch…. naarmate het weer voorjaar werd begon het toch weer te kriebelen.
Had vorig jaar mijn zaden aan Wim gegeven, zo van ik stop er mee.
Wat nieuwe zaden toch maar weer aangeschaft. Wat “gemakkelijke” dingen zoals penen, uien, rode bieten, kapucijners (nog nooit geprobeerd maar leek me leuk) doperwten (had ik nog wel vorig jaar zelf geoogst en bewaard) tomaten (ook zelf zaad van geoogst), sla, boontjes, andijvie, bloemkool, en radijsjes.
Een aantal dingen had ik voor gezaaid in de kas.
En dit jaar lijkt alles het wel heel goed te doen. Of het komt door de nieuwe grond, ik weet het niet maar alles komt gewoon goed op.
Dat is toch wel weer leuk om te zien. Een aantal dingen zullen nog uitgepoot moeten worden.
Met de komkommers heb ik een beetje gesmokkeld, die heb ik al plant gekocht en ik kan binnenkort al de eerste komkommer oogsten. Snack komkommers zijn het.
De aardbeien staan ook volop in bloei en de kersenboom zit al vol met kleine kersjes.
Appels en peren die ik vorig jaar goed en meer dan goed oogsten lijken het dit jaar minder te doen maar de bessenstruiken hangen ook al overvol.
En zo is het toch weer leuk en heb ik er lol in om wat in de tuin te rommelen zo.
Het is momenteel wel heel droog en er moet al regelmatig gegoten worden maar dat is nou even niet anders.
Als het zo door kan gaan zal ik dit jaar weer van heerlijke zelf gekweekte groentes en fruit kunnen eten en die smaken altijd lekkerder dan uit de supermarkt. En dat uit niet eens zoveel vierkante meters tuin.

Dat rijmt nog ook. Ja seringen, ik heb er wat mee. Heel veel herinneringen komen bij me boven als ik de seringen zie en vooral ook ruik.
Zeker als er zo’n zacht briesje zou zijn (dat viel vandaag wel aardig tegen er stond een stevige wind) die dan zo’n warme geurige walm de tuin in waait.
In mijn jeugd hadden we thuis een heel grote seringenboom voor het huis staan.
Wij plukten dan bossen met seringen die we bij de mensen in de buurt gingen brengen en natuurlijk hoopten we dan iets te krijgen en dat lukte meestal ook wel. Een snoepje of soms als we geluk hadden een dubbeltje of zo.
Een keer in de vijf jaar werden ook de erepoorten opgebouwd bij ons in de buurt kwam die dan te staan.
Daarvoor werd onze boom ongeveer geplunderd om de poorten te versieren.
Mijn verlovingsfeest was op 9 mei en mijn moeder had in huis bossen met seringen en lelietjes van dalen geplukt en vazen gevuld er mee. Heel de kamer rook zo lekker. Oeps zoek even een foto op. Had een wel heel kort jurkje aan en mijn haar helemaal opgetut…. was helemaal toen al niks voor mij dat haar dan. (dat jurkje wel hoor dat droeg ik in die tijd heel veel )

Een aantal jaren geleden had ik ook een sering gekocht, een mooie donkerpaarse, dat vind ik de mooiste.
Hij deed het wel goed maar er kwamen geen bloemen, de man van het tuincentrum vertelde dat ik hem wat moest “pesten”.
Hij maakt zeker wel veel blad zei hij en dat klopte, wel blad maar geen bloemen.
Met een spa de wortels een beetje prikken en goed snoeien was het advies en dat heb ik gedaan.
Ook vorig jaar heb ik de sering goed gesnoeid en dat vertaalt zich momenteel goed uit.
Heb echt een boom vol met mooie seringen staan.
Vanmorgen heb ik een bos geplukt voor in huis. Ja hoor ik weet het, ik hou niet van bossen bloemen maar voor deze seringen maak ik een uitzondering.
De boom staat achter bij de vijver en niet heel gemakkelijk om bij te komen en er even aan te ruiken.
Een mooie bos geplukt en in een kan gezet en als ik binnen kom ruik ik die heerlijke geur en daar geniet ik van…. Misschien toch eens een keer een vaas kopen bij de kringloop want die heb ik niet eens… 😉 😉

Ik weet niet of jullie dat lied kennen van Martine Bijl met de volgende tekst:
Want m’n moeder komt uit Drachten en m’n vader uit Maastreech
Ik ben een Friese kruidkoek maar gekneed uit Limburgs deeg
Ik wil het wel wat aanpassen natuurlijk maar toch zitten er wel overeenkomsten in.
Mijn vader komt uit Wierum en mijn moeder uit Haastrecht (ja dat rijmt niet helaas) of Haastreech dan wel.
Ik ben een Friese suikerkoek maar gekneed uit Hollands deeg.
In Haastrecht ben ik heel veel geweest, daar woonde mijn oma en opa en een stel ooms en tantes, neven en nichten, het was natuurlijk in de buurt en goed te doen. En nog voel ik me daar ook altijd thuis zoals we afgelopen weekend daar wat zaten te eten langs de IJssel en we zo uitkeken op het huis waar een van mijn lievelingsnichten woonde en dat vertelde ik zo aan Wim. En heel toevallig onverwacht kwam ik een van mijn neven tegen daar.

Met Friesland ligt dat wat anders, ik herinner met dat ik er in mijn jeugd een paar keer geweest ben met de trein met mijn vader, wat op zich al een hele belevenis was natuurlijk.
Mijn opa en oma of eigenlijk moet ik zeggen pake en beppe waren al overleden toen ik geboren ben.
Oma was al heel jong overleden en mijn opa heeft mijn oudste broer nog wel meegemaakt, die ook naar hem vernoemd is.
Inmiddels ben ik al wel heel wat keren in Friesland geweest. Met de boot vroeger, maar ook ben ik wel eens een weekje alleen naar Friesland geweest om mijn familie daar te bezoeken. Ging met mijn vriendin, haar man en ons gezin ook een weekje daar op vakantie. Met Wim op de fiets naar Friesland geweest.
En eigenlijk heb ik met een nicht en neef uit Friesland nog een beter contact dan met al mijn neven en nichten van moederskant.

Ik voel me in Friesland ook heel erg thuis, blijkbaar is dat toch mijn Friese bloed dat zoiets bepaalt.
Vanmorgen kwam de koninklijke familie aan in Dokkum. Dat is in de omgeving waar mijn vader geboren en getogen is en de naam van zijn geboortedorp werd ook onderweg ergens bij het vertellen van een volksverhaal genoemd. In Dokkum woont nog familie van me waar ik eigenlijk geen contact verder mee heb dan alleen een kerstkaart.
Heel gek, ik zat te kijken en toen het Friese volkslied werd gezongen begon ik opeens te huilen.
En ik weet, dat is niet alleen het Friese gevoel wat dan opspeelt maar ook omdat dit jaar eigenlijk het eerste jaar is dat ik bewust zonder mijn zus doorbreng. Zij kwamen toch vaak ook naar ons dorp toe ’s middags. Vorig jaar is deze dag toch wel aardig aan me voorbij gegaan, was toen nog bezig met het huis opruimen en afsluiten er van.
Dat voelde heel erg dubbel vandaag en normaal ga ik nog wel even kijken bij de kinderspelen of de kleedjesmarkt maar heb nu vanmorgen het programma op tv zitten kijken.
Daarna wel gaan kijken bij de versierde skelters en fietsen van de kinderen, ze gingen daarmee ringrijden. Als thema hadden ze dit jaar gekozen voor Dieren en wat hadden ze er veel werk van gemaakt.
Gelijktijdig begon ook het ringrijden voor versierde tractoren, die komen praktisch voor mijn huis langs. We zitten dan met de hele buurt te kijken en dat heb ik ook gedaan, stoel mee en gezellig kletsen en genieten van wat er te zien was. En dat was voor mij genoeg Koningsdag 2026.

De vakantie komt ook in zicht al duurt het nog wel anderhalve maand maar toch… we wilden al vast wat adressen regelen waar we kunnen overnachten bij Vrienden voor de Fiets.
We willen gaan fietsen naar Cadzand en daar drie dagen over doen, dus zowel heen als terug hebben we twee overnachtingsplekken nodig. Dat fietsen we zo’n 50 km per dag en dat is goed te doen en dan kunnen we onderweg ook nog wat rondkijken hier en daar.
Zaterdagochtend bellen is niet handig kwamen we al snel achter, veel mensen niet thuis, geen gehoor of reactie. Ook wel een aantal die al volgeboekt zaten of zelf op vakantie zijn.
Afijn na heel veel telefoontjes lukte het ons toch om zaterdagavond 4 overnachtingen te regelen.
Heen willen we via Brabant fietsen en terug langs de kust van Zeeland.
Vrijdag deed KD1 voor het eerst mee aan een hardloopwedstrijd, een oranje loop.
Veel kinderen die meededen, zo leuk om te zien was het zeg en prachtig weer natuurlijk. De allerkleinste liepen 1 km en zij liep met haar vriendinnetje 2 km. Mijn zoon liep ook mee, die deed de 8 km loop.

Wim en ik zijn wezen kijken, een beetje op de tijd dat het voor ons eigenlijk etenstijd was zodat we maar besloten om uit eten te gaan. Er is een restaurant dicht bij de plaats waar de loop plaats vond.
KD1 vond het prachtig als ik de foto’s van haar onderweg zie heeft ze vooral lol met haar vriendinnetje en daar gaat het bij zo’n loop toch ook om. Helemaal in het oranje allebei. Vast een beetje in de stemming voor morgen Koningsdag. En wij hebben daar heerlijk zitten eten met uitzicht op de surfplas.
Wij hebben zaterdag na alle telefoontjes nog een flinke fietstocht gemaakt, ruim 50 km naar wat ik een van de mooiste plekjes van de Krimpenerwaard vind, het Dove Gat in Vlist/Haastrecht.
Zo’n prachtig natuurgebied vol vogels momenteel. Je kan daar op een bankje zitten om het allemaal eens aan te kijken en dat hebben we ook gedaan.
Al met al weer een mooi en productief weekendje zo…..

Afgelopen week ging ik naar KD1 kijken die paardrijles heeft in Hitland in Nieuwerkerk aan den IJssel.
Het was prachtig weer afgelopen woensdag zodat ik op de pedalen ging richting Hitland.
Heen ging ik over Krimpen Capelle en daarna de dijk langs de IJssel volgend tot ik bij de manege kwam.
Ik werd door aangenaam verrast door de zich daar bevindende restanten van een steenplaats. Een plaats waar vroeger stenen vervaardigd werden. En dit lees ik er over:

Gerestaureerde steenbakkerij bij Nieuwerkerk a/d IJssel

Aan de oever van de IJssel waren in het huidige Hitlandgebied drie steenfabrieken, ook wel steenplaatsen genaamd. Daar werden IJsselstenen, gebakken. De klei bestond uit fijn slib dat uit de IJssel werd gebaggerd vanaf schepen, slikbokken genoemd. Het slib werd in buitendijkse zellingen opgeslagen om te besterven. Daarna werd het vermengd met zand om de juiste samenstelling te krijgen. Het buitendijkse land met de steenplaats op Hitland, ten oosten van het voetveer werd in 1939 afgegraven bij een rivierbochtafsnijding. De binnendijkse steenplaats op Hitland werd na sluiting in de Eerste Wereldoorlog deels gesloopt. Een veldsteenoven die naar de verschijningsvorm ‘De Olifant’ wordt genoemd bleef staan omdat hij los van de dijk stond. Deze oven werd in 1972 verbouwd tot villa en valt net als de er vlak bij staande dijkboerderij onder monumentenzorg. Op Klein Hitland zijn uiteindelijk vier ovens blijven staan van steenfabriek Mijnlieff die als laatste van de drie fabrieken in 1964 sloot. Deze ovens vallen ook onder monumentenzorg. Een van de vier werd in 1989 gerestaureerd, tezamen met de turfschuren. De muren met de stookgaten van de overige drie zijn in 2011 hersteld. De stichting Steenovens Klein Hitland ijvert er voor de ovens een nieuwe bestemming te geven.

Van klei naar ijsselsteen; het maakproces

De klei voor de ijsselsteentjes kwam uit de zellingen langs de rivier. Een zelling is een buitendijks gebied tussen de dijk en de vaargeul van de rivier. Het water kwam bij vloed in de zellingen tot stilstand waarna de kleideeltjes bezonken. De klei werd handmatig uit de zellingen gebaggerd en opgeslagen om te rijpen en te drogen. Na dit proces werd de klei in de oven gebakken tot de traditionele ijsselstenen. De herkenbare gele kleur werd veroorzaakt door de laatste stap in het bakproces; de verbranding van turf op hoge temperatuur.

Mooi dat dit bewaard is gebleven als monument en ik weet dat de ijsselsteentjes nog steeds in trek zijn. Ze worden nog regelmatig aangeboden en als er iets afgebroken wordt hergebruikt. Een heel werk om ze schoon te maken maar blijkbaar zijn er veel mensen die dat er voor over hebben.
De oude steenplaats is ook een monument geworden waar de natuur volop aanwezig is. Vleermuizen, begroeide muren. Ik vond het echt een prachtig gezicht en ga er nog eens een keer wat beter naar kijken.

Ik heb eigenlijk helemaal niets met paarden of te wel die knollen zoals ik ze altijd noem.
Ben altijd bang dat er een op hol slaat of achteruit slaat met een poot (sorry ik weet dat een paard benen heeft).
Wij hebben in ons dorp ook een kleine manege en ik ben er regelmatig geweest voor de krant en ook best mooie foto’s gemaakt maar wel altijd afstand bewaard.
Bovendien moet ik zeer regelmatig op de fiets de hopen omzeilen want waarom hoeven paardenliefhebbers dat niet op te ruimen, dat snap ik niet helemaal. Meenemen is misschien lastig maar schep het dan naar de kant of zo.
Mijn zwager had zelf een pony en we hebben daar wel eens in vakanties voor gezorgd, eten gegeven en de stal schoongemaakt. Maar dat was wel het klusje voor mijn exgenoot die er geen moeite mee had.
Afijn KD1 is echt een paardenmeisje. Natuurlijk werd dat vanaf het begin gestimuleerd omdat mijn schoondochter ook vroeger paardrijles heeft gehad en het nog steeds leuk vindt.
Dus KD1 gaat al een paar jaar op paardrijles. Eerst bij een manege wat dichter in de buurt maar die sloot de deuren zodat ze verderop terecht kwamen.
De laatste maanden paste ik meestal dan op KD2 als mijn schoondochter naar paardrijles ging met KD1 maar afgelopen woensdag was het niet nodig.
Het was prachtig weer en ik ben een keer gaan kijken, natuurlijk vond ze dat heel leuk dat oma ook kwam kijken nu eens een keer en ik ook hoor. Ze had mijn fiets al zien staan en was al gaan kijken waar ik was dat is toch leuk.
Een mooi gezicht, eerst zat ze op best een grote pony die heel rustig was maar even later ging ze ruilen met een ander meisje die op een wat drukkere pony reed en die vond dat niet zo prettig.
KD2 vond het geweldig dat ze ook op die pony mocht rijden maar ik vond het maar niks. Vooral niet toen ie een beetje ging bokken, vond het maar een beetje eng hoor allemaal. Maar de mevrouw die lesgaf zag het wel en ging meelopen met de pony dus niks aan de hand en KD1 zei na afloop dat ze dat juist leuk vond.
Kon mooi mijn nieuwe camera eens uitproberen en heb best een aantal mooie actiefoto’s kunnen nemen toen ze op een gegeven moment in galop mochten gaan, die ik helaas niet mag plaatsen . Het was ook heel gezellig om zo even weer bij te kletsen met mijn schoondochter. Gewoon een heel leuke middag met een mooie route fietsen en prachtig zonnig weer. Wat wil een mens nog meer…

Soms heb ik zo’n dag dat alles gewoon zo lekker loopt, zo’n zendagje zeg maar zoals vandaag.
Had een aardig to do lijstje af te werken.
Het meeste bij de winkeliers in het dorp hier. Cadeaubonnen kopen voor iemand die afscheid neemt.
Mijn recepten bij de apotheek brengen. Een fiets regelen bij de fietsenmaker voor mijn Australische gasten. De vriendin van mijn exgenoot zou het regelen en was het maanden geleden al wezen vragen een keer maar appte mij of ik het definitief af wilde gaan spreken. Die denkt vast zij is met pensioen en heeft alle tijd van de wereld.
Dat lukt allemaal, zo tof van mijn fietsenmaker dat hij gewoon een fiets beschikbaar stelt. Ik zei je moet er gewoon voor rekenen maar hij haalde zijn schouders op en dan weet ik wel wat dat betekent dus. Meteen een afspraak gemaakt om mijn fiets en Wim zijn fiets een beurt te geven voordat we op vakantie gaan.
Ook weer geregeld.
Vanmorgen nog een paar bestanden via We Transfer verstuurd.
Kan mijn lijstje zo al aardig afvinken.
Vanmiddag naar een collega van de HBV die al een hele tijd in de lappenmand zit. Enkele weken in het ziekenhuis gelegen en nu thuis aan het herstellen. Heb hem even het nieuwe boekje gebracht en nog wat andere lectuur van de woonbond waar we op geabonneerd zijn.
Hij is verrast dat ik langskom maar vindt het ook een hele fijne onderbreking van zijn dag. We kletsen zo even een half uurtje verder en daarna ga ik boodschappen doen.

Morgen komt Wim dan heb ik altijd weer wat extra dingen nodig. Naar de Lidl gefietst en weer met volle tassen thuis gekomen. Alles opgeruimd. Vijf kilo aardappelen voor 45 cent. Wat een prijs zeg en mooie aardappelen. Er schijnt een groot overschot te zijn.
Thuis alles weer opgeruimd en met een bakje thee nog even in de tuin gaan zitten met een voldaan gevoel. Dit hele lijstje voor vandaag afgewerkt dat geeft ook weer rust.
Ik begin best behoorlijk nerveus te worden al duurt het nog een week en ben blij dat Wim dit weekend komt dat geeft weer even wat ontspanning. Zal blij zijn als het allemaal achter de rug is en hoop dat alles voorspoedig gaat verlopen… nog een paar foto’s van onderweg afgelopen dagen.