آموزش و توسعه یکی از وظایف کلیدی منابع انسانی استاکثر سازمان‌ها به آموزش و توسعه به عنوان بخش جدایی‌ناپذیر از فعالیت توسعه منابع انسانی نگاه می‌کنند.

در آغاز قرن حاضر، سازمان‌ها در سطح جهان تمرکز بیشتری بر همین موضوع داشته‌اند.

بسیاری از سازمان‌ها با توجه به این واقعیت که فناوری با سرعت بسیار زیادی در حال از بین بردن مهارت کارکنان است، ساعات آموزشی در سال را برای کارمندان اجباری کرده‌اند.

پس آموزش و توسعه چیست؟ آیا واقعاً برای بقای سازمان‌ها مهم است یا آنها می‌توانند بدون اولی هم دوام بیاورند؟

آیا آموزش و توسعه یک چیز هستند یا متفاوتند؟

آموزش را می‌توان به عنوان تلاشی توصیف کرد که با هدف بهبود یا توسعه شایستگی یا مهارت‌های اضافی در یک کارمند در شغل فعلی‌اش به منظور افزایش عملکرد یا بهره‌وری انجام می‌شود.

از نظر فنی، آموزش شامل تغییر در نگرش، مهارت‌ها یا دانش فرد است که منجر به بهبود رفتار می‌شود.

برای اینکه آموزش مؤثر باشد، باید یک فعالیت برنامه‌ریزی‌شده باشد که پس از تجزیه و تحلیل کامل نیازها و با هدف قرار دادن شایستگی‌های خاص انجام شود، و از همه مهم‌تر اینکه در یک فضای یادگیری انجام شود.

در طراحی برنامه آموزشی، هم اهداف فردی و هم اهداف سازمانی در نظر گرفته می‌شوند.اگرچه ممکن است تضمین همگام‌سازی کاملاً امکان‌پذیر نباشد، اما شایستگی‌ها به گونه‌ای انتخاب می‌شوند که برای کارمند و سازمان، یک رابطه برد-برد ایجاد شود.

معمولاً سازمان‌ها تقویم‌های آموزشی خود را در ابتدای سال مالی تهیه می‌کنند که در آن نیازهای آموزشی برای کارکنان شناسایی می‌شود. این شناسایی نیاز که «تحلیل نیاز آموزشی» نامیده می‌شود، بخشی از فرآیند ارزیابی عملکرد است.

پس از تحلیل نیازها، تعداد ساعات آموزشی به همراه مداخله آموزشی تعیین شده و به صورت استراتژیک در طول سال آینده توزیع می‌شود.

پروژه

بسیاری از اوقات آموزش با توسعه اشتباه گرفته می‌شود، هر دو از جهاتی با هم متفاوت هستند، اما اجزای یک سیستم هستند. توسعه به فرصت‌هایی اشاره دارد که برای کمک به رشد کارکنان ایجاد می‌شوند.

این رویکرد، برخلاف آموزش که بر شغل فعلی تمرکز دارد، ماهیت بلندمدت یا آینده‌نگرانه‌تری دارد. همچنین محدود به مسیرهای شغلی در سازمان فعلی نیست، بلکه ممکن است بر سایر جنبه‌های توسعه نیز تمرکز کند.

برای مثال، در شرکت گودیر، از کارمندان انتظار می‌رود که به طور اجباری در برنامه آموزشی مهارت‌های ارائه شرکت کنند، با این حال آنها همچنین می‌توانند دوره‌ای با عنوان «دیدگاه‌هایی در رهبری از طریق ادبیات» را انتخاب کنند. در حالی که برنامه مهارت‌های ارائه به آنها در شغل کمک می‌کند، برنامه مبتنی بر ادبیات ممکن است مستقیماً به آنها کمک کند یا نکند.

به همین ترتیب، بسیاری از سازمان‌ها، کارمندان خاصی را ترجیحاً برای برنامه‌هایی جهت توسعه آنها برای موقعیت‌های آینده انتخاب می‌کنند. این کار بر اساس نگرش، مهارت‌ها و توانایی‌های موجود، دانش و عملکرد کارمند انجام می‌شود. اکثر برنامه‌های رهبری با این دیدگاه که رهبرانی برای فردا پرورش دهند، از این نوع هستند.

بنابراین، تفاوت اصلی بین آموزش و توسعه این است که در حالی که آموزش اغلب بر نیازهای فعلی کارکنان یا شکاف‌های شایستگی تمرکز دارد، توسعه به آماده‌سازی افراد برای وظایف و مسئولیت‌های آینده می‌پردازد.

با توجه به اینکه فناوری باعث افزایش تعداد کارگران ماهر می‌شود و کارگران صنعتی جای خود را به کارگران دانش‌محور می‌دهند، آموزش و توسعه در اولویت توسعه منابع انسانی قرار دارداکنون بار مسئولیت بر دوش بخش توسعه انسانی است تا نقش رهبری فعالی را در پاسخگویی به نیازهای آموزشی و تجاری ایفا کند.