حوزه توسعه منابع انسانی یا HRD شامل جنبه‌های مختلفی از توانمندسازی و قدرت بخشیدن به منابع انسانی در سازمان است. در حالی که پیش از این، HRD به عنوان مدیریت افراد در سازمان‌ها با تأکید بر حقوق و دستمزد، آموزش و سایر کارکردهایی که برای راضی نگه داشتن کارکنان طراحی شده بودند، شناخته می‌شد، خط فکری مدیریت فعلی بر توانمندسازی و قادر ساختن آنها برای تبدیل شدن به کارکنانی که قادر به تحقق آرمان‌های خود و تحقق پتانسیل‌های خود هستند، تمرکز دارد.

این تغییر در نحوه برخورد با منابع انسانی به دلیل این تصور غالب رخ داده است که منابع انسانی منابع مزیت رقابتی هستند و نه صرفاً کارمندانی که مسئولیت‌های شغلی خود را انجام می‌دهند.

نکته اینجاست که الگوی فعلی در توسعه منابع انسانی، کارکنان را به عنوان خالقان ارزش و دارایی‌های مبتنی بر RBV یا دیدگاه مبتنی بر منابع در نظر می‌گیرد. از شرکتی که در حوزه SHRM (مدیریت استراتژیک منابع انسانی) ظهور کرده است.

حوزه توسعه منابع انسانی، چندین کارکرد را در سراسر سازمان در بر می‌گیرد. از استخدام و آموزش کارکنان، ارزیابی‌ها و حقوق و دستمزد شروع می‌شود و به جنبه‌های تفریحی و انگیزشی توسعه کارکنان گسترش می‌یابد.

در واقع، یکی از دلایل ظهور الگوی RBV یا SHRM این است که با ظهور بخش خدمات و افزایش سهم شرکت‌ها در این بخش، کارکنان صرفاً یک عامل تولید مانند زمین، نیروی کار و سرمایه نیستند، بلکه در واقع، آنها منابع مزیت رقابتی هستند. این ویژگی با این واقعیت مشخص می‌شود که بسیاری از مدیران عامل، کارکنان را دارایی‌های اصلی خود می‌نامند و سهم آنها را بر این اساس ارزیابی می‌کنند. در واقع، بسیاری از شرکت‌های فناوری اطلاعات و خدمات مالی به طور معمول از کارکنان به عنوان خالقان ارزش و افزایش‌دهندگان ارزش یاد می‌کنند، نه صرفاً منابعی که کار خود را انجام می‌دهند.

این بدان معناست که حوزه توسعه منابع انسانی برای سازمان‌ها برجسته و مهم شده و به عملکردی تبدیل شده است که جایگاه خود را در میان سایر عملکردهای پشتیبانی در سازمان‌ها باز می‌کند و در واقع، محرک اصلی مزیت رقابتی است.

علاوه بر این، حوزه توسعه منابع انسانی اکنون نقشی فراتر از رضایت کارکنان بر عهده گرفته است و در عوض، اکنون تمرکز بر این است که اطمینان حاصل شود کارمندان از شرایط کاری راضی هستند و وظایف خود را مطابق با پتانسیل نهفته خود که به منصه ظهور می‌رسد، انجام می‌دهند.این امر منجر به این شده است که مدیر توسعه منابع انسانی و کارکنان بخش توسعه منابع انسانی به جای اینکه صرفاً یک وظیفه فرعی دیگر باشند، به شرکایی در پیشرفت سازمان تبدیل شوند.

علاوه بر این، مدیران منابع انسانی اکنون به طور معمول با مدیران عملکردی و مدیران منابع انسانی در تعامل هستند تا از سطوح بالای رضایت شغلی و رضایت شغلی اطمینان حاصل کنند.دسته مدیران منابع انسانی، نقشی است که در بسیاری از شرکت‌های چندملیتی مانند Fidelity و IBM ایجاد شده است تا به طور خاص به جنبه‌های شخصیتی کارمندان توجه کند و اطمینان حاصل کند که آنها بهترین عملکرد را ارائه می‌دهند.

در نهایت، توسعه منابع انسانی دیگر فقط مربوط به حقوق و دستمزد یا ثبت زمان و پیگیری مرخصی نیستاز سوی دیگر، مدیران توسعه منابع انسانی در شرکت‌هایی مانند اینفوسیس به دلیل مشارکتشان در کل طیف فعالیت‌های مربوط به آن بخش، بسیار مورد توجه هستند و از آنها انتظار می‌رود که به جای مصرف صرف منابع، ارزش‌افزوده ایجاد کنند.

با این مقدمه، به سراغ ماژولی خواهیم رفت که توسعه منابع انسانی را پوشش می‌دهد و هر جنبه از عملکرد توسعه منابع انسانی و مباحث مرتبط با آن در اینجا پوشش داده می‌شود. امید است خوانندگان پس از مطالعه ماژول توسعه منابع انسانی، دیدگاه کلی در مورد توسعه منابع انسانی به دست آورند.