Soms gaan deuren open en soms blijven ze gesloten. Ruim tien jaar geleden was ik op bezoek bij mijn zwager in de Brionnais. Deze gaf mij de sleutel voor een op WordPress te openen blog. Het werden tien jaar van veel foto’s maken en mooie dingen ontdekken. Nu wij weer op bezoek zijn in de Brionnais moet ik daar wel aan denken. Via Nancy rijden we daar heen waar ik toch wat aardige foto’s kon maken. Vooral nu hij zelf veel authentieke deuren op zijn blog heeft geplaatst deze verborgen deur. Ik ga er binnenkort mee stoppen maar nog even wat aardige foto’s.
Het Stanislas plein in Nancy.Een verborgen deur in Nancy die net weer tevoorschijn is gekomen.De gouden portalen op het Stanislas plein in Nancy.
Een van de meest prestigieuze gebouwen van Den Haag is een bezoek meer dan waard. Bijna vijftig jaar geleden bracht ik als jong advocaat al in 1980 een bezoek aan het Vredespaleis. Het was toen nog in een tijd dat er geen beveiligers en detectie poortjes bij de ingang stonden. Het Vredespaleis huisvest twee gerechtelijke instanties. Het internationale Gerechtshof en het Permanente Hof van Arbitrage. Deze beide instanties werken ieder op hun eigenwijze aan het doel om internationale conflicten vreedzaam op te lossen door arbitrage of rechtspraak.
Al in 1899 kwamen, op initiatief van de Russische Tsaar Nicolaas II, 26 landen bijeen om te spreken over vrede, rechtspraak en arbitrage. Eén belangrijk resultaat van deze ‘Eerste Haagse Vredesconferentie’ was de oprichting van het Permanente Hof van Arbitrage en het Vredespaleis. Het Vredespaleis kon worden gebouwd door een genereuze gift van de Amerikaan Andrew Carnegie (1835-1919). Diens gift werd ondergebracht in de Carnegie Stichting (1903). In zijn testament heeft hij vastgelegd dat het Vredespaleis tot in de eeuwigheid als een wereldwijde ‘Temple of Peace’ moet dienen. Het Vredespaleis werd opgeleverd in 1913. Helaas heeft de ingebruikneming van het Vredespaleis, ondanks al het overleg tussen de landen, twee wereldoorlogen niet weten te voorkomen en ook alle oorlogen van nu roepen de vraag op of er hoop is op een wereldwijde Vrede. Maar duidelijk is wel dat we altijd moeten blijven hopen en ook zullen moeten blijven werken aan de Vrede.
Op de boulevard van Egmond aan Zee is op 19 oktober 2024 het monument LOST (Lost Over Sea Tribute) onthuld ter nagedachtenis aan ALLE vliegtuig bemanningen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn vermist boven de Noordzee. Ruim vijfentwintigduizend vliegtuigbemanningsleden zijn in die periode boven de Noordzee vermist. Het monument stelt een vliegenier voor, staand op zee, met zijn parachute en zuurstofmasker vervaardigd uit naamplaatjes van omgekomen geallieerde en Duitse vliegers.
Op de terugreis brengen we ook nog een bezoek aan Faro. Aan de Largo do Carmo ligt de karmelietenkerk “Igreja do Carmo” waarvan de bouw werd begonnen in 1713 en welke bouw 160 jaar zou duren. Het kerkinterieur is alleszins de moeite waard maar bijzonder is de beenderkapel “Capello dos Ossos”. Boven de ingang staat: “ Bedenk dat ook jij zo zult eindigen”. De bottenkapel werd in 1816 gebouwd. De botten werden opgegraven van de overvolle begraafplaats in de buurt waar alleen monniken lagen begraven. De botten zijn afkomstig van ongeveer 1248 skeletten. Deze bottenkapellen kwamen vaker voor in Portugal alleen al om de vergankelijkheid van het bestaan te benadrukken.
Igreja do Carmo.De kapel.Een detail. Capello dos Ossos.Het plafond.Een simpel toegangsbord.
Bij onze fietstocht het afgelopen weekend kwamen we langs het paleis Soestdijk en zagen daar de Naald van Waterloo. Een gedenkzuil uit 1815 staande in de zichtlijn van paleis Soestdijk welk mij niet eerder was opgevallen. De Staten-Generaal hebben Paleis Soestdijk én deze gedenkzuil aan de kroonprins Willem Frederik van Oranje, de latere koning Willem II, geschonken voor zijn moed en vastberadenheid bij de slag bij Waterloo.
Als wij bij onze (schoon)zus in Nijmegen zijn kijken we altijd vol verwondering naar het scheepvaart verkeer over de Waal en de prachtige brug De Oversteek. Vandaag is het precies tachtig jaar geleden dat het 3rd Battalion van het 504th Parachute Infantery Regiment van majoor Julian Cook de opdracht kreeg om de Waal over te steken en de spoorbrug van Nijmegen via de noordzijde te veroveren. Van de 26 bootjes bereikten slechts 13 de overkant en tientallen mannen kwamen hierbij om. Degene die wel de overkant( de noordelijke oever) bereikten wisten de noordelijke kant van de andere bruggen te bezetten en na korte tijd rolden de tanks van de geallieerden de Waalbrug over. Maar de brug bij Arnhem bleek een brug te ver te zijn en de Slag om Arnhem werd verloren. Iedere avond lopen er militairen en burgers na zonsondergang over brug De Oversteek ter nagedachtenis aan hen die hier op die 20e september 1944 het leven lieten. Welkom in Nijmegen – De Oversteek, stadsbrug en herinnering aan Market Garden
De afgelopen week ook weer eens een bezoekje gebracht aan het marinemuseum in Den Helder. De afgelopen maand werd bekend dat Defensie € 40 miljoen beschikbaar stelde om het Marinemuseum te verbouwen. Ben benieuwd hoe lang dat gaat duren. Verder even langs de schepen aan de kade gelopen, de oude mijnenveger Hr Ms Abraham Crijnssen en het oude voormalige Marvaschip de Hr Ms Schorpioen. De Crijnssen maakte naam toen deze in maart 1942 onder commando van van de Luitenant ter Zee Van Miert aan de Japanse bezetting ontsnapte door als eiland gecamoufleerd Soerabaja te verlaten en veilig aan kwam in Australië. Bij de lunch in het hotel Lands End kwam een uit de negentiger jaren daterende onderzeeër langs. Gelukkig zijn er inmiddels vier nieuwe boten besteld die over een jaar of tien in de vaart moeten komen. Deze boten zijn dan veertig jaar oud. Lang over de houdbaarheidsdatum.
De afdeling betreffende De Slag in de JavazeeDe Hr Ms Abraham CrijnssenDe Hr Ms Schorpioen
De afgelopen week was ik in Den Haag. Onderweg kwam ik langs het Binnenhof waarvan sedert 2015 wordt nagedacht over een renovatie. In verband met deze renovatie zijn sedert 2021 de Eerste en Tweede Kamer naar elders zijn verhuisd. De toenmalige Minister President wist zijn vertrek tot zijn vertrek als MP te rekken en de nieuwe Minister President moet nu halsoverkop het veld ruimen. Zoals vaker bij de Overheid werd ook deze verbouwing financieel volstrekt verkeerd ingeschat. Bij het maken van de offerte voor deze renovatie wist niemand van de slechte staat van onderhoud, van de vele lekkages, van het verrotte houtwerk, van het lekkende dak, van de slechte bekabeling wat allemaal geheel vervangen moest worden. Het is makkelijk om met het geld van de belastingbetalers om te gaan 😢. De eerste begroting in 2015 voor de renovatie ging uit van 475 miljoen euro welk bedrag inmiddels is opgehoogd naar 2 miljard euro. Eerst werd gedacht over een verbouwing die vijf jaar zou duren terwijl er inmiddels rekening gehouden moet worden dat het wel twee keer zo lang kan gaan duren. Wellicht 2028. “We shall see”. Om het publiek toch iets te laten zien van de verbouwing staat er een toren naast het Binnenhof van waaraf het oude Binnenhof kan worden bekeken. Indrukwekkend.
Vandaag is het negenenzeventig jaar geleden dat er een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog. Na de overgave in mei 1945 van Nazi Duitsland kwam er op 15 augustus 1945 een einde aan de oorlog in het verre oosten door de overgave van Japan na de atoombommen die op 6 augustus 1945 op Hiroshima en op 9 augustus 1945 op Nagasaki werden afgeworpen. Nu staan we stil bij het einde van de oorlog tegen Japan en de bezetting van het toenmalige Nederlands Indië. Bij het Indisch monument in Den Haag worden alle slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de van de Japanse bezetting van Nederlands Indië herdacht waar zij ook omkwamen te land ter zee en in de Japanse kampen. De herdenkingsplechtigheid waar onder andere Yvonne Keuls en Burgemeester van Zanen zullen spreken begint om 19.15 uur en zal om 20.20 uur met het defilé worden afgesloten.
Ieder jaar rij ik wel eens langs het Indisch monument bij de Scheveningse Bosjes in Den Haag. Ik stop dan en loop er even langs en maak een foto voor het blog. Altijd liggen er bloemen van juist overleden mensen die iets met het voormalige Nederlands Indië hebben. Nu er meer dan twee miljoen Nederlanders nog iets hebben met de voormalige kolonie zal dit gebruik hopelijk nog lang stand houden.
Sinds 1926, dus bijna honderd jaar, wordt er op de eerste woensdag van augustus in Bergen een Lichtjesavond gehouden. Het begon als een sfeervol bedankje voor de toeristen. Vele jaren zetten de bewoners kaarsen achter hun raam en sfeerverlichting in de tuinen. Om de Lichtjesavond weer meer leven in de blazen werd dit jaar door de ondernemersvereniging nieuwe initiatieven ontwikkeld met meer professionele verlichting. Dit jaar was de Lichtjesavond op woensdag 9 augustus.
Restaurant FabelsHet Huis met de Pilaren.De RuïnekerkDe Ruïnekerk
In een bepaalde levensfase heb je meer mensen om je heen die hun verjaardag uitgebreid vieren. Deze keer een vriendin uit Tilburg die ons uitnodigde om een gezellige dag mee te maken. Zij bereikte een mooie leeftijd echt om bij stil te staan. Een stadswandeling door de stad van Willem ll. Absoluut een hele gezellige dag en nogmaals dank en van harte 🎊🎉.
Het standbeeld van Willem ll Willem ll in glas en lood.De raadszaal.
Afgelopen maandag 29 juli 2024 werd herdacht dat de Accijnstoren in Alkmaar precies 100 jaar geleden werd verplaats. In 1924 werd de toren ruim 4 meter opgeschoven. Dit was nodig omdat de Bierkade verbreed moest worden voor meer autoverkeer. De Accijnstoren werd in 1622 gebouwd als belastingkantoor. Het gebouw werd in vroeger tijden gebruikt voor het heffen van accijnzen van voorbijkomende schepen. Thans is het in gebruik als havenkantoor.
Afgelopen zaterdag moest even een tasje met spulletjes van onze kleindochter worden gebracht naar Noordwijk. De oma met de kleindochter waren er reeds. Opa moest spoorslag met de trein naar Leiden. Geen enkel probleem natuurlijk en het leverde deze plaatjes op van het in 1908 gebouwde stationsgebouw van Haarlem. Inmiddels meer dan honderdjaar oud van de architect Dirk Margadant. Het is het enige stationsgebouw in de Art Noveau stijl in Nederland.
Het afgelopen weekend was het mooi weer om een bezoek te brengen aan een museum. Deze keer een bezoek aan het Museum Voorlinden in Wassenaar. Een museum ontstaan uit een particulier initiatief waar de kunstverzameling van Joop van Caldenborgh is ondergebracht en tegenwoordig ook moderne en hedendaagse kunst. Rond het gebouw staat ook prachtige kunst waaronder de “ De Man die de wolken meet” van Jan Fabre en de schedel van Ron Mueck als intro voor de tentoonstelling, waarvoor we eigenlijk kwamen. Het is de eerste buitensculptuur van Mueck gemaakt van gietijzer met een gewicht van anderhalve ton.
De mandie de wolken meetDe schedel van Mueck.Het kan nog erger😂
Op bezoek aan de Koggenrandweg in Middenmeer werd de aandacht getrokken door een paal langs de rand van de weg met hierop een fel gekleurd vliegtuig. Deze herdenkingspaal was hier recent geplaatst door de Stichting Herdenkingspalen Hollands Kroon. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden boven de Wieringermeer 40 vliegtuigen neergeschoten. De stichting is bezig om alle plaatsen waar deze vliegtuigen neerkwamen te markeren. Op deze plaats stortte op 12 maart 1943 een Wellington bommenwerper neer op weg van Engeland naar de Krupps fabrieken in Duitsland. Onderweg werd het vliegtuig neergeschoten door een Duitse jager. Op het bordje wat bij het monument is geplaatst wordt de geschiedenis helemaal uitgelegd en als je de QR code scant krijg je nog meer informatie. Je kan de code ook via de foto scannen. De vijf bemanningsleden overleefden de crash.
De afgelopen week hadden we nog een uitje met een militair historisch tintje. Vanuit Bergen ging de Berger Kring naar Den Helder. Om tien uur werd iedereen ontvangen op het oude Marva(Marine Vrouwen Afdeling) schip de Schorpioen. Vervolgens ging de groep van veertig man naar het Marine Museum( waar naast een rondleiding langs de collectie een bezoek werd gebracht aan de Tonijn, een oude onderzeeër die naast het museum ligt. Voor een Indisch buffet ging de groep naar de Marine club en daarna werd er nog een rondvaart gemaakt door de Marine haven. Gezien de gemiddelde leeftijd van de groep was de verwachting hoog gespannen nú veertig jaar geleden de haven vol lag met kruisers, jagers, mijnenvegers en onderzeeboten. Nu is de vloot dankzij regeringen die alleen bezuinigingen voorstonden uitgedund tot een minimalistische vloot. Het tij is inmiddels gekeerd en er is weer een aanzienlijk budget voor defensie maar het kost tijd een nieuwe vloot op te bouwen, laat staan de opbouw van het personeelsbestand.
De oude SchorpioenDe Marine in vroeger tijden.De TonijnZr Ms Rotterdam
Vorige week een dagje naar Rotterdam geweest. Hier staat de Grote- of Sint Laurenskerk, door de Rotterdammers ook wel de Laurenskerk of Laurens genoemd, is de ‘hoofdkerk’ van Rotterdam. De kerk is gebouwd tussen 1450 en 1525. De Laurens staat symbool voor de geschiedenis van Rotterdam en met name de opbouw na de Tweede Wereldoorlog. Sinds maart van dit jaar kan je weer zelfstandig de toren met 300 treden beklimmen.
Een indrukwekkend monument ter nagedachtenis aan de ruim zes miljoen joden die in de Tweede Wereldoorlog om het leven kwamen. Het gedenkteken werd op 4 februari 1990 onthuld. Het is een bronzen hand die naar de hemel strekt met op de arm een nummer getatoeëerd. Verder wordt de arm symbolisch omringd met de vele slachtoffers. Op de muur rond de vijver staan de namen van duizenden slachtoffers. Het deed mij denken aan de muren met de namen van de Joodse slachtoffers in Amsterdam. Een van de mooiste monumenten ter herdenking van de Holocaust die ik ooit gezien heb.
Het monument.De arm met het nummer.Het monument met op de achtergrond de namen op de muren.Ook een tekst van Anne Frank in Miami.Ook Westerbork heeft tussen de kampen Auschwitz en Dachau een plaats.
Als je dan toch bent aangekomen in Miami South ligt het voor de hand om een bezoek te brengen het Art Deco District. Een wijk gebouwd tussen de crisis van 1929 en het begin van de Tweede Wereldoorlog. Een stijl van Med Deco, tropisch en veelkleurig met fraaie rondingen. Het aardige is dat wij vier jaar geleden hier ook al waren toen wij uit Fort Lauderdale vertrokken met de Eurodam van de Holland Amerika Lijn voor een cruise door de Cariben.
Nog even terug naar vorige week in Rotterdam. Afgelopen november werd na 79 jaar een monument onthuld op de Parkkade ter herinnering aan de grootste razzia van de Tweede Wereldoorlog in Nederland waarbij ongeveer 50.000 mannen uit Rotterdam en omliggende gemeenten werden opgepakt en afgevoerd naar Duitsland om daar tewerk te worden gesteld. Ruim 500 van hen zouden nooit terugkeren. Deze razzia vond plaats op 10 en 11 november 1944. Dit jaar dus 80 jaar geleden. Alle reden om er ook dit jaar bijzondere aandacht aan te besteden. Het zal daarom vast niet zonder reden zijn geweest dat dit monument het afgelopen jaar tot stand kwam.
De afgelopen week was het weer tijd voor een bezoekje aan Rotterdam. Het was al geruime tijd geleden dat ik er was. De woontorens schieten de grond uit en het verkeer in de stad is nog nooit zo druk geweest en de bouwputten zijn er als vanouds. Op een mooie zonnige dag toch altijd een feest om er te zijn zeker in combinatie met een gezellige lunch in Hotel NewYork.
Op de terugweg uit de Ardèche komen we langs Nancy. Het is zonde om hier met grote snelheid langs te zoeven. Er is hier heelveel moois te zien. Eigenlijk is een tussenstop te kort en zou je er tenminste twee nachtjes voor uit moeten trekken. Nancy werd gebouwd tussen 1752 en 1756. De stad kent drie belangrijke pleinen te weten Place Stanislas, Place d’Alliance en de Place de la Carrière. Nancy was de tijdelijke residentie van een koning zonder koninkrijk, Stanislas Leszczynski, die later Hertog van Lotharingen werd. het belangrijkste plein is naar hem genoemd. De stad heeft de bijnaam ‘Stad met de Gouden Poorten’. Sinds 1983 is de 18e eeuws stadswijk waar deze pleinen zijn gelegen Werelderfgoed van de UNESCO.
Place Stanislas met stadhuis.Het standbeeld van StanislasOp iedere hoe van dit plein een dergelijke poort.Detail.Detail.De Poort.
Ondanks het feit dat we inmiddels in Nederland zijn nog een terugblik op onze reis naar de Ardèche. Als afscheid van de Brionnais staart deze “koe” ons lodderig aan. Na ruim 200 km rijden komen we in de buurt van Tournon sur Rhône. Dan nog een mooie weg door de bergen voordat we aankomen in Theron. Eerst nog over een prachtige brug die in Nederland door Rijkswaterstaat als kunstwerk zou worden benoemd. Dat mag je hier zeker wel zeggen. Voordat we aankomen in Theron komen we nog langs een monument uit 1850. Mijn schoonzusje die in Theron woont heeft hier vast al eens onderzoek naar gedaan maar ik kon het niet zo gauw vinden op haar blog.https://wonenindeardeche.wordpress.com. Dan maar de foto van de zonnewijzer met de tekst van Carpe Diem ofwel pluk de dag wat toch ook hier van toepassing is.
Op weg naar de Ardèche en ook naar het dinertje met zwager, schoonzus en een oud kantoorgenote met man kwamen we langs een standbeeld van Napoleon op het kruispunt van de wegen van de Beaujolais, Charolles en naar Lyon. Mijn zwager vond het standbeeld ook wel iets voor mijn blog. Hij had het al in 2011 op zijn blog staan. https://herberg.wordpress.com/2011/05/23/de-kleine-keizer/ Het zou het enige standbeeld van Napoleon zijn in Frankrijk. Ik kan het mij niet voorstellen maar kan het tegendeel ook niet bewijzen maar ga wel op zoek. Helaas had ik geen blauwe lucht maar de foto van het standbeeld van de kleine keizer is duidelijk. Het is overigens dezelfde plaats waar ik ook het vervallen huis vier dagen geleden fotografeerde. Wellicht een reden om eens naar de recent uitgekomen film over Napoleon te gaan bekijken.
De kathedraal van Metz is te mooi om maar met een blogje af te doen. Hierbij nog wat afbeeldingen van het interieur en exterieur van deze prachtige kathedraal waar je niet zomaar voorbij kan rijden.
Bij de ingang waakt de geblinddoekte Vrouwe Justitia.Voor het altaar.De prachtige gebrandschilderde ramen aan de noordgevel.
Bij een bezoek aan Metz is de Kathedraal een must om te zien. In de 13e eeuw werd begonnen met de bouw en in de 20e eeuw werd deze voltooid. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een groot deel vernietigd maar uiteindelijk weer in oude luister hersteld. De kathedraal staat bekend als “De lantaarn van de goede God” vanwege de enorme hoeveelheid glas in lood, wel 6500 m2. Ook de bekende de glazenier Marq en de kunstenaar Chagall leverden een bijdrage.
De kathedraal bij avond.De andere zijde.Een van de ramen van Marq en Chagall
In Bergen aan Zee staat het Vredeskerkje( https://vredeskerkje.nl). Het enige rietgedekte kerkje in Nederland. Een aan het eind van de Eerste Wereldoorlog op initiatief van de vrouw van de toenmalige burgemeester Van Reenen van de gemeente Bergen gebouwde kerkgebouw bestemd voor alle gezindten. Het fraaie kerkgebouw wordt gebruikt voor huwelijken en uitvaarten. In de zomer vinden er ook kerkdiensten plaats. Op dit moment staat er rond het kerkgebouw, evenals meer in de duinen , zoveel water dat er een voorziening getroffen moest worden om het kerkje bereikbaar te houden.
Tijdens de kerstdagen was er in de Grote Kerk in Alkmaar de mogelijkheid om het op 6 oktober van het vorige jaar onthulde glas in lood raam “ Het licht van de Vrijheid” te bekijken. Het raam is zes meter breed en 23 meter hoog en bestaat uit 48.000 stukken in 88 kleuren en is ontworpen door Fiona Tan. Het raam slaat terug op de herdenking van het feit dat Alkmaar in 1573, dus vorig jaar 450 jaar geleden, bevrijd is van de Spanjaarden. Zowel op 8 oktober als op 4 en 5 mei zal het raam centraal staan bij de herdenkingen van de bevrijding van Alkmaar in 1573 en 1945.
Het raam “Licht van de Vrijheid “. De kerk in LEGO.De Grote Kerk van Alkmaar.
Precies 79 jaar geleden, op 10 en 11 november 1944, vond in Rotterdam de grootste razzia van tijdens de Tweede Wereldoorlog plaats waarbij ruim 52.000 mannen in de leeftijdscategorie van 17 tot 40 jaar door de bezetter werden opgepakt en afgevoerd. Vijfhonderd van hen zouden niet terug keren. Het zuiden van Nederland was al bevrijd en het einde van de oorlog was in zicht. Afgelopen vrijdag werd in de stromende regen op de Parkkade ter nagedachtenis aan deze razzia een monument onthuld. Ik ben zelf niet bij de onthulling geweest maar dat zal er zeker nog eens van komen. Het is een monument voor alle slachtoffers, de mannen en vrouwen, die bij deze gebeurtenis in november 1944 wreed van elkaar werden gescheiden.
Nog even terug naar de Veluwe. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren er in Nunspeet en omgeving een groot aantal onderduikers. Om een opvang plek in de bossen te bieden werd in het voorjaar van 1943 door de advocaat mr Edouard van Baumhauer “Het verscholen dorp” ook wel genaamd het “ Pas Opkamp” ingericht. Een aantal schuilhutten waar 80 tot 100 verzetslieden, onderduikers, joden en geallieerden werden ondergebracht. Op 29 oktober 1944 werd het kamp ontdekt. De meeste bewoners, circa 85, wisten te ontkomen. Acht bewoners kwamen uiteindelijk om het leven. Op het internet is nog meer over de achtergrond te vinden. Onder andere bij Tracés of War.
MaasBergen 