Ondanks het feit dat ik inmiddels precies een week terug ben uit de Verenigde Staten van Amerika, om precies te zijn uit Miami, vandaag nog een foto van een van de vele karakteristieke huisjes van het strand van Miami Beach. Altijd weer bijzonder zeker met de strak blauwe lucht en nu een vergelijkbaar huisje ook was afgebeeld op het geboortekaartje van de jonge Benjamin.
Het is al weer even geleden dat wij in Miami waren. Inmiddels is er op 14 april ons jongste kleinkind Benjamin Len geboren. Alle reden om weer in het vliegtuig te stappen. Tien uur vliegen maar dat heb je er graag voor over zeker nu je natuurlijk ook de jonge ouders in persoon wilt feliciteren en ook de jongste kleindochter die er een broertje bij heeft gekregen. Een klein Amerikaantje met nog een heel leven voor zich. Hopelijk mogen onze vier kleinkinderen het nog meemaken dat er weer Vrede komt in deze nu zo verscheurde wereld.
De afgelopen weken zijn er zoveel prachtige foto’s gemaakt dus een kerstkaart is zo gemaakt. Wij wensen iedereen heel mooie feestdagen en veel geluk en gezondheid voor het jaar 2025. Deze foto werd genomen vanaf het balkon van het appartement van Terrence en Judith op de 35e verdieping van het gebouw The Waverly in Miami South Beach met zichtpapier Miami downtown.
De ene dag nog in Miami en de volgende dag weer in Nederland. Van een comfortabele 26 graden naar een kille 6 graden. Overigens wel binnen 8 uur en 50 minuten met de blauwe vogel weer in het kille vaderland waar weinig is veranderd. Nu op naar de kerstdagen. De eerste boodschappen zijn gedaan en de kerstboom is in huis. Verder klaar voor de kerstmarkt in Bergen die sinds jaar en dag wordt georganiseerd door de plaatselijke Rotary club. Ook dit jaar een bijzondere deelneemster die gelukkig op tijd uit Miami is gearriveerd.
Na een mooie cruise op de Nieuw Amsterdam is het nu zover dat we afscheid moeten nemen van de familie in Miami. We hebben weer mogen genieten van hun prachtige appartement met het mooiste uitzicht van de stad Miami en hebben heelveel gezien. Het mooiste was natuurlijk dat we weer even de tijd voor elkaar hadden. En wat hebben we genoten van die kleine Noor. De tijd vliegt en wij vliegen inmiddels terug naar Nederland. Terrence, Judith en Noor bedankt voor de gastvrijheid en hopelijk tot gauw. Geniet van jullie verblijf en alles wat het leven van een expat te bieden heeft.
In het Lummus park aan de Ocean Drive in Miami is een tentoonstelling ingericht ter herinnering aan de 600.000 Amerikanen die tussen 1942 en 1945 in Miami werden opgeleid om Europa te bevrijden. Het zijn grote billboards in het park met hierop de geschiedenis van 80 jaar geleden. Indrukwekkend is dat Amerika zowel in de Eerste als in de Tweede Wereldoorlog Europa te hulp moest schieten om deze beide oorlogen te beëindigen. De borden spreken verder voor zich.
Afgelopen zaterdag vielen wij met de neus in de kunstboter. Op het strand van Miami was “Untitled Art” een toonaangevende kunstbeurs die jaarlijks plaatsvindt op het strand van Miami Beach. Geleid door een missie om het bredere kunstecosysteem te ondersteunen, biedt Untitled Art een platform voor het ontdekken van hedendaagse kunst dat prioriteit geeft aan samenwerking binnen elk aspect van de beurs. Galerie houders uit de hele wereld laten kunst van kunstenaars zien wat zij de moeite waard vinden. De toegangsprijs was even een dingetje maar in Amerika hebben ze respect voor senioren wat een korting opleverde van $ 25 op een toegangsprijs van $ 65. Dat kom je in Nederland toch niet zo vaak tegen. Een mooie tentoonstelling.
Toen ik begin april in Miami was moest ik natuurlijk de Icon of the Seas zien uitvaren. Nu wilde ik mij deze tweede kans niet laten ontgaan. Vandaag voer de Icon of the Seas weer uit, het vlaggenschip van de Amerikaanse cruisemaatschappij Royal Caribbean International. Het cruiseschip werd gebouwd door het Finse Meyer Turku en is op 26 januari 2024 in gebruik genomen. Voorafgaand aan de eerste reis werd het schip gedoopt door voetballer Lionel Messi. Het schip is 365 lang en 67 meter breed. Er kunnen 7600 passagiers mee en 2350 bemanningsleden.
Voorafgaand aan de Icon of the Seas voer uit de MSC Seascape uit 2021. Dit schip is 339 meter lang en 42 meter breed. Het kan 5877 passagiers vervoeren en heeft 1648 bemanningsleden.
Hier tegenover was de in 2010 in gebruik genomen Nieuw Amsterdam van de Holland Amerika Lijn waar wij de cruise meemaakten slechts 285 meter lang en 32 meter breed en had 2106 passagiers en 929 bemanningsleden. Het is duidelijk: Verschil moet er zijn.
Als ik het goed begrepen heb is het weer in Holland niet je dat( eigenlijk best een vreemde uitdrukking). Veel regen en wind. Op de dag dat we terug komen schijnt gelukkig wel even de zon. In Miami is het goed toeven aan de rand van het zwembad. Iedere dag even aan het “kleurenschema” werken zoals ze vroeger bij de Marine al zeiden.
De Sint is nog niet vertrokken uit Nederland of iedereen maakt zich klaar voor de kerst. Overigens is er in Florida niks te merken van de Sint behalve bij de familie die hier tijdelijk woont. Die kan de Sint natuurlijk niet overslaan. In de supermarkten is alles al enige tijd in gereedheid voor de kerst.
In het kader van de Miami Art week zijn op het strand van Miami honderd olifanten neergestreken uit India. Door de drukte zijn ze nauwelijks gezamenlijk te fotograferen. Een indrukwekkend gezicht waarbij de aandacht wordt gevraagd voor de bedreigde olifanten in India.
Vandaag een rondje Miami. Eerst de kleindochter naar haar schooltje gebracht en toen via diverse winkelcentra en natuurlijk een boekhandel Miami bekeken. De Walmart is een van de grootste supermarkten ter wereld. Toen wij er vandaag waren steeg op de beurs de koers gelijk met een vol procent. Hier is echt alles te koop. Hier geen Sinterklaas sfeer maar alles al in de kerstmodus. Heel leuk om hier rond te kijken.
De familie uit Miami past voorlopig op het huis en wij zijn vertrokken naar het zonovergoten Miami. Een kleine tien uur vliegen, dit keer rechtstreeks, van Amsterdam naar Miami met onze nationale trots de KLM. Het is weliswaar een beetje behelpen maar je moet er wat voor over hebben om de zon te zien en een cruise te mogen maken aan boord van de Nieuw Amsterdam van de, eens onze trots, de Holland Amerika Lijn. Het is overigens in januari alweer vijf jaar geleden(2020) dat wij onze laatste cruise maakten aan boord van de Eurodam.
En dan zit het verblijf in Miami er weer op. Een weekje naar de dochter schoonzoon en natuurlijk het kleinkind Noor. Heel veel mooie filmpjes en foto’s werden naar het thuisfront gestuurd dus ik heb mee kunnen genieten van deze reis. Nog even afzien want het is toch een vliegreis van vijftien uur van Miami via New York naar Amsterdam. Hier brengt Noor haar oma naar het vliegveld van Miami. De tijd is omgevlogen. En dan wacht voor mijn lief bij thuiskomst nog een mooie bos zonnebloemen. Voor het zonnetje in huis die er weer is maar ook omdat deze dag onze trouwdag is. Negenendertig jaar bij elkaar. Een mooi moment om thuis te komen en ……..om bij stil te staan.
Het was erg vroeg vandaag donderdag 29 augustus. Om 6 uur ging deze oma al op weg naar de familie in Miami.Vijftien uur onderweg via Atlanta. Een stoere actie zo voor een week😅😎. En dat om deze krullebol met haar papa en mama te zien.
En dan is het zover. Zondagmorgen vertrekt de Miami familie. Na op kraamvisite te zijn geweest bij zus Marieke, zwager Ronny en nichtje Fien om Jurre te bewonderen. Verder zijn ze natuurlijk ook bij het huwelijk van Terrence zijn zus geweest en hebben ze heel veel vrienden en vriendinnen bezocht. Nu zijn ze weer op weg naar Miami. Helaas geen rechtstreekse vlucht dus eerst van Amsterdam naar Madrid en vandaar naar Miami. Noor ziet het vliegtuig van Air Europa op Schiphol al aankomen. Een prachtige foto gemaakt door haar moeder.
Op loopafstand van ons verblijf in Miami staat op de hoek van de Meridian Avenue en de Dade Boulevard het Holocaust Memorial.
https://www.miamiandbeaches.com/l/arts-and-culture/holocaust-memorial-miami-beach/16352
Een indrukwekkend monument ter nagedachtenis aan de ruim zes miljoen joden die in de Tweede Wereldoorlog om het leven kwamen. Het gedenkteken werd op 4 februari 1990 onthuld. Het is een bronzen hand die naar de hemel strekt met op de arm een nummer getatoeëerd. Verder wordt de arm symbolisch omringd met de vele slachtoffers. Op de muur rond de vijver staan de namen van duizenden slachtoffers. Het deed mij denken aan de muren met de namen van de Joodse slachtoffers in Amsterdam. Een van de mooiste monumenten ter herdenking van de Holocaust die ik ooit gezien heb.
Afgelopen zondag gingen we om vier uur richting Miami Airport. Redelijk vroeg maar ook in Miami staan er op zondag files en wordt er druk aan de weg gewerkt. We hadden gelukkig al de tijd en konden rustig inchecken; gelijk voor de vlucht van Miami naar Parijs en vervolgens door naar Schiphol. De beste service is natuurlijk dat je je ruimbagage kunt afgeven en deze op Schiphol weer op de band verschijnt. Maar wat moeten er veel mensen in een Boeing 700-300. Deze reizigers zitten tien uur boven op elkaar in een veel te kleine ruimte met maximaal zes toiletten en iedereen moet ook nog een koffer meenemen in de cabine. Dan naar de luchthaven van Parijs Charles de Gaulle. De luchthaven is net zo groot als de voormalige president. Gelukkig hadden we twee uur tijd om over te stappen, wat er uiteindelijk drie werden. Tijdens het wachten kwamen er al verontrustende berichten binnen dat Schiphol ruim honderd vluchten had geannuleerd vanwege de zware windstoten. Alle wachtenden in de stress of de vlucht wel door zou gaan. Gelukkig troffen we een koelbloedige captain die de reis aandurfde. Na een toch redelijke vlucht kwamen we kwamen we om kwart over drie op Schiphol aan en waren we, na een kleine twintig uur, om half vijf, weer thuis in Bergen. Dit heb je graag voor de kinderen en jezelf over want het was een reis met een gouden randje. We missen ze nu al maar weten dat het uiteindelijk niet eens zover is.
Als liefhebber van schepen moet je wel eens geluk hebben. Juist toen wij in Miami waren lag er ook het dit jaar in gebruik genomen Grootste maar niet het mooiste cruiseschip de “ Icon of the Seas” . Het schip is eigendom van de Royal Caribbean International en staat geregistreerd op de Bahama’s. Het schip is 365 meter lang en 65 meter breed. Het schip heeft twintig dekken en kan maximaal 7600 passagiers vervoeren. Het schip heeft 40 restaurants en uitgaansgelegenheden en, onder andere, een conferentiecentrum, een openluchtbioscoop, casino, muziekhal, basketbalveld en een theater. Verder zijn er zeven zwembaden, zes waterglijbanen, negen whirlpools, en een waterval aan boord. Je hoeft je dus niet te vervelen. Op dit moment vaart het in de Caraïbische zee en het schip vertrok afgelopen zaterdag naar Honduras. Maar op de vraag of ik het een mooi schip vind en er op mee zou willen varen dan is het antwoord Nee.
Nog even een aanvulling op Miami Zoo. Niet alle 2500 dieren gezien maar de belangrijkste waren toch deze.
De Miami Zoo is een van de grootste dierentuinen van de USA. Meer dan 2500 dieren en 10 km wandelpaden. Ondanks het feit wij de dieren liever in de vrije natuur zien was het, zeker voor de kleinste, een hele belevenis. Dus een bezoek zeker waard met als hoogte punt de Sumatraanse tijger.
Nog even wat indrukken van de minicruise naar de Bahama’s. Het strand was prachtig om even aan het kleurenschema te werken, zelfs voor de allerjongste. Verder waren de gebouwen van Nassau even kleurrijk als op alle andere Caraïbische eilanden. Maar maandag waren we alweer terug in Miami en moesten we tijdig ontschepen.
Na een dag op zee lopen we op zondag 7 april de haven van Nassau op de Bahama’s binnen. Maar eerst kunnen we nog genieten van een prachtige zonsopkomst. Altijd weer een cadeautje. In de haven liggen al meerdere cruiseschepen. Naast ons ligt nog een boot met een staartje aan de schoorsteen en wel de Carnival Sunrise. Op het eiland gaan we eerst naar Cable Beach en daarna wordt er even geshopt. Om vijf uur varen we weer uit op weg naar Miami.
Als break voor ons verblijf in Miami hadden we bedacht om met zijn allen een mini cruise van drie dagen te maken naar de Bahama’s (Nassau). Afgelopen vrijdag vertrokken er zes cruiseschepen vanuit de haven van Miami. Tenminste vier gingen er naar de Bahama’s waaronder wij met het cruiseschip met een staartje aan de schoorsteen, de Carnival Conquest. Eerst afscheid van het strand van Miami en op naar de stranden van de Bahama’s.
Als je in Miami bent is het geweldig om nog eens met de boot een tour te maken door downtown en langs alles wat de stad te bieden heeft. Grote passagiersschepen die gereed liggen om te gaan cruisen of de gebouwen in het centrum. Hier valt heelveel te zien en zeker als je kids je hiervoor meenemen.
Als aanvulling op het woongebouw nog even een foto op afstand en ook van het uitzicht nog een foto van de skyline.
Als je dan toch bent aangekomen in Miami South ligt het voor de hand om een bezoek te brengen het Art Deco District. Een wijk gebouwd tussen de crisis van 1929 en het begin van de Tweede Wereldoorlog. Een stijl van Med Deco, tropisch en veelkleurig met fraaie rondingen. Het aardige is dat wij vier jaar geleden hier ook al waren toen wij uit Fort Lauderdale vertrokken met de Eurodam van de Holland Amerika Lijn voor een cruise door de Cariben.
Aangekomen in Miami worden we midden in de nacht door onze jongste dochter van het vliegveld opgehaald die hier samen met man en kind enige tijd verblijven. Ze wonen in een prachtig appartement op de 35e verdieping met een geweldig uitzicht op Biscayne Bay en downtown Miami. Geen straf om hier te mogen logeren.
We zijn na vier jaren zonder “airmiles” weer eens in het vliegtuig gestapt om onze dochter, schoonzoon en kleindochter in Miami op te zoeken. Een hele reis nu er in deze tijd van het jaar geen rechtstreekse vluchten op Miami meer zijn. Deze keer moest er gevlogen worden via Parijs. Het vliegveld Charles de Gaulle in Parijs is helaas niet de makkelijkste overstapplaats. Ondanks de aanduiding op het ticket dat we van gate 2F naar 2E moesten, welke letters in ons alfabet naast elkaar staan moesten we helemaal naar de andere kant van het vliegveld en ook nog via de douane waar we een half uur in de rij moesten staan. Anderhalf uur overstap tijd was dan ook wel erg krap bemeten. Vervolgens in het vliegtuig van Parijs naar Miami. Een vlucht van negen uur maar anderhalf uur na het vertrek besloot de captain om te keren terug naar Parijs. Een bliksemschicht had mogelijk schade berokkend aan het toestel maar enig gevaar was er volgens de informatie niet. Uiteindelijk hadden we zes en half uur vertraging zodat we in plaats van om 18 uur pas ‘s nachts rond 1 uur in Miami arriveerden. Gelukkig is alles goed gegaan en hadden we niks te klagen alleen wat moe maar we konden na een reis van bijna vierentwintig uur gelijk in Miami naar bed.
Vanochtend om 7.35 uur kwam de vlucht KL 628 uit Miami binnen met de familie die zich nog voor een E2 visum in Amsterdam op het consulaat moest melden. Een hele reis voor een eenvoudige administratieve handeling. Het voordeel is dat we gelukkig de kinderen weer even zien.
MaasBergen 