Een dik decennium terug verbleef ik een half jaar op Taiwan. Naast het werk dat ik daar deed was het ook een mooi en interessant eiland om te bezichtigen. In tegenstelling tot Boudewijn Büch kon ik wel goed met de bevolking opschieten. Het gaat er af en toe wat anders als in Nederland, maar daar had ik weinig last van.

Ik werkte in KaoHsiung, hun Rotterdam maar dan met 5x zoveel inwoners. Daar zaten meer westerse werknemers, vooral uit Duitsland. Eén daarvan liep ik vaak tegen het lijf in een van de vele kroegen. Hij introduceerde bij ons het woord “Fünfer”. Dat is een scooter met 5 opzittenden. Die Fünfers namen af door de toenemende welvaart, maar je kwam ze toch nog af en toe tegen, zoals op de foto te zien is.

Wij namen het woord op in onze vocabulaire en af en toe riep een collega: “kijk een Fünfer!” Twee olympische winterspelen later begreep ik dat dit woord een relatie had met een “Zweier” en een “Vierer”. In het Nederlands beter bekend als een 2-mans en een 4-mans bob.

Een week terug moest ik opeens aan die ‘Vijvers’ denken. In mijn straat liep een vrouw met fiets en daarop 4 kinderen. Eén in een stuurzitje, 1 in een achterzitje en 2 tussen dat achterste kind en het zadel geperst. Het waren kleine kinderen van rond de 5 jaar. Zelf liep de vrouw naast de fiets. Mogelijk omdat zij iets zocht, maar misschien durfde ze wel niet met dit kluitje te fietsen. Als ze dat wel heeft gedaan, dan was er zeker sprake van een Fünfer en een behoorlijk unieke. Want op Taiwan heb ik wel fietsers gezien, maar dan was 2 opzittenden wel het maximum.

Met zo’n hoge bezettingsgraad moet ik altijd denken aan de grote lege auto’s, waar in 80% van de gevallen maar 1 persoon zit. Het is slecht voor de luchtverontereiniging, maar anders heb ik er geen moeite mee als deze mensen vaststaan in een file die ze zelf veroorzaken.