การประสานงานคือการรวมพลัง บูรณาการ และประสานความพยายามของสมาชิกในกลุ่มให้เกิดความเป็นเอกภาพในการบรรลุเป้าหมายร่วมกัน มันคือพลังแฝงที่เชื่อมโยงหน้าที่อื่นๆ ทั้งหมดของการบริหารจัดการเข้าด้วยกัน

ตามที่ มูนีย์และรีเลย์, "การประสานงานคือการจัดการความพยายามของกลุ่มอย่างเป็นระเบียบเพื่อให้เกิดความสามัคคีในการดำเนินการเพื่อบรรลุเป้าหมายร่วมกัน".

ตามที่ ชาร์ลส์ เวิร์ธ“การประสานงานคือการบูรณาการส่วนต่าง ๆ เข้าด้วยกันอย่างมีระเบียบเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของความเข้าใจ”

ฝ่ายบริหารมุ่งหวังที่จะบรรลุการประสานงานผ่านหน้าที่พื้นฐาน ได้แก่ การวางแผน การจัดองค์กร การจัดสรรบุคลากร การกำกับดูแล และการควบคุม ดังนั้น การประสานงานจึงไม่ใช่หน้าที่ที่แยกจากกันของฝ่ายบริหาร เพราะการบรรลุความสามัคคีระหว่างความพยายามของแต่ละบุคคลในการบรรลุเป้าหมายของกลุ่มเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จของฝ่ายบริหาร

การประสานงานเป็นแก่นแท้ของการบริหารจัดการและเป็นสิ่งที่แฝงอยู่ในทุกหน้าที่ของการบริหารจัดการ.

ผู้จัดการเปรียบได้กับวาทยกรวงออเคสตรา เนื่องจากทั้งสองต้องสร้างจังหวะและความสามัคคีในการทำกิจกรรมของสมาชิกในกลุ่ม

การประสานงานเป็นองค์ประกอบหรือส่วนผสมที่สำคัญของฟังก์ชันการจัดการทั้งหมดดังที่กล่าวไว้ด้านล่าง: -

1. การประสานงานผ่านการวางแผน - การวางแผนช่วยอำนวยความสะดวกในการประสานงานโดยบูรณาการแผนต่างๆ ผ่านการหารือและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นร่วมกัน เช่น การประสานงานระหว่างงบประมาณการเงินและงบประมาณการจัดซื้อ

2. การประสานงานผ่านการจัดองค์กร - มูนีย์มองว่าการประสานงานคือแก่นแท้ของการจัดองค์กร อันที่จริงแล้ว เมื่อผู้จัดการจัดกลุ่มและมอบหมายกิจกรรมต่างๆ ให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา และเมื่อเขาให้ความสำคัญกับการประสานงานของแผนกเป็นอันดับแรก

3. การประสานงานผ่านการจัดบุคลากร - ผู้จัดการควรคำนึงไว้ว่าจะต้องมีบุคลากรที่เหมาะสมในแต่ละตำแหน่ง พร้อมทั้งมีการศึกษาและทักษะที่เหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้มั่นใจได้ว่าจะมีบุคลากรที่เหมาะสมกับงานที่เหมาะสม

4. การประสานงานผ่านการกำกับ - วัตถุประสงค์ในการออกคำสั่ง คำแนะนำ แก่ผู้ใต้บังคับบัญชาจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการประสานความสามัคคีระหว่างผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชา

5. การประสานงานผ่านการควบคุม - ผู้จัดการต้องแน่ใจว่ามีการประสานงานระหว่างประสิทธิภาพการทำงานจริงกับมาตรฐานประสิทธิภาพการทำงานเพื่อบรรลุเป้าหมายขององค์กร

จากการอภิปรายข้างต้น เรายืนยันได้อย่างเต็มที่ว่าการประสานงานคือหัวใจสำคัญของการบริหารจัดการ เป็นสิ่งจำเป็นในทุกหน้าที่และทุกขั้นตอน ดังนั้นจึงไม่อาจแยกออกจากกันได้