วิทยาศาสตร์ คือ องค์ความรู้เชิงระบบที่เกี่ยวข้องกับสาขาการศึกษาเฉพาะทาง ซึ่งประกอบด้วยข้อเท็จจริงทั่วไปที่อธิบายปรากฏการณ์ วิทยาศาสตร์กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลระหว่างตัวแปรตั้งแต่สองตัวขึ้นไป และเน้นย้ำหลักการที่ควบคุมความสัมพันธ์นั้น หลักการเหล่านี้ได้รับการพัฒนาผ่านวิธีการทางวิทยาศาสตร์ในการสังเกตและการตรวจสอบยืนยันโดยการทดสอบ

วิทยาศาสตร์มีลักษณะเด่นที่สำคัญดังนี้:

1. หลักการยอมรับสากล - หลักการทางวิทยาศาสตร์หมายถึงความจริงพื้นฐานเกี่ยวกับสาขาการศึกษาเฉพาะด้าน หลักการเหล่านี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในทุกสถานการณ์ ทุกเวลา และทุกสถานที่ เช่น กฎแรงโน้มถ่วง ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในทุกประเทศโดยไม่คำนึงถึงเวลา

   การบริหารจัดการยังประกอบด้วยหลักการพื้นฐานบางประการที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างกว้างขวาง เช่น หลักการเอกภาพแห่งการบังคับบัญชา นั่นคือ หนึ่งคน หนึ่งเจ้านาย หลักการนี้สามารถนำไปใช้ได้กับองค์กรทุกประเภท ทั้งที่เป็นธุรกิจและไม่ใช่ธุรกิจ

2. การทดลอง การสังเกต - หลักการทางวิทยาศาสตร์ได้มาจากการวิจัยเชิงวิทยาศาสตร์ กล่าวคือ หลักการเหล่านี้ตั้งอยู่บนตรรกะ เช่น หลักการที่ว่าโลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ ได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้ว

   หลักการบริหารจัดการยังตั้งอยู่บนพื้นฐานการสังเกตเชิงวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่แค่เพียงความคิดเห็นของเฮนรี เฟย์โอลเท่านั้น หลักการบริหารจัดการได้รับการพัฒนาผ่านการทดลองและประสบการณ์จริงของผู้จัดการจำนวนมาก ตัวอย่างเช่น พบว่าการจ่ายค่าตอบแทนที่ยุติธรรมแก่พนักงานช่วยสร้างความพึงพอใจให้กับพนักงาน

   

3. ความสัมพันธ์เชิงเหตุและผล - หลักการทางวิทยาศาสตร์กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลระหว่างตัวแปรต่างๆ เช่น เมื่อโลหะได้รับความร้อน โลหะจะขยายตัว สาเหตุคือความร้อน ผลลัพธ์คือการขยายตัว

   การบริหารจัดการก็เช่นเดียวกัน ดังนั้นจึงเป็นการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลด้วย เช่น การขาดความสมดุล (สมดุล) ระหว่างผู้มีอำนาจและความรับผิดชอบจะนำไปสู่ความไม่มีประสิทธิภาพ หากคุณรู้สาเหตุ เช่น การขาดความสมดุล ก็สามารถระบุผลกระทบได้ง่าย เช่น ในด้านประสิทธิผล ในทำนองเดียวกัน หากพนักงานได้รับโบนัสหรือค่าจ้างที่เป็นธรรม พวกเขาก็จะทำงานหนัก แต่เมื่อไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างยุติธรรมและเป็นธรรม ผลผลิตขององค์กรก็จะลดลง

4. การทดสอบความถูกต้องและความสามารถในการคาดการณ์ - ความถูกต้องของหลักการทางวิทยาศาสตร์สามารถทดสอบได้ตลอดเวลาหรือหลายครั้งก็ได้ กล่าวคือ หลักการเหล่านั้นสามารถผ่านการทดสอบของกาลเวลาได้ แต่ละครั้งการทดสอบเหล่านี้จะให้ผลลัพธ์ที่เหมือนกัน นอกจากนี้ เหตุการณ์ในอนาคตยังสามารถทำนายได้อย่างแม่นยำโดยใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ เช่น H₂ O₂ จะให้ H เสมอ₂O.
   

   หลักการจัดการสามารถทดสอบความถูกต้องได้เช่นกัน เช่น หลักการแห่งเอกภาพแห่งการบังคับบัญชา สามารถทดสอบได้โดยการเปรียบเทียบบุคคลสองคน - คนหนึ่งมีหัวหน้าคนเดียวและอีกคนมีหัวหน้าสองคน ประสิทธิภาพของ 1^st คนจะดีกว่า 2^nd.

ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าการบริหารจัดการมีองค์ความรู้ที่เป็นระบบ แต่ก็ไม่แม่นยำเท่ากับวิทยาศาสตร์กายภาพอื่นๆ เช่น ชีววิทยา ฟิสิกส์ เคมี เป็นต้น สาเหตุหลักของความไม่แม่นยำของวิทยาศาสตร์การจัดการก็คือว่ามันเกี่ยวข้องกับมนุษย์ และเป็นการยากมากที่จะคาดเดาพฤติกรรมของพวกเขาได้อย่างแม่นยำ

เนื่องจากเป็นกระบวนการทางสังคม จึงจัดอยู่ในสาขาสังคมศาสตร์ เป็นศาสตร์ที่มีความยืดหยุ่น ทฤษฎีและหลักการจึงอาจให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลา ดังนั้นจึงเป็นศาสตร์พฤติกรรม เออร์เนสต์ เดล เรียกวิทยาศาสตร์นี้ว่า วิทยาศาสตร์อ่อน.