Van alle markten ter wereld die worden getroffen door het afbouwen van kwantitatieve versoepeling (QE), worden de obligatiemarkten het zwaarst getroffen. Dit komt doordat de beleidsregels voorschrijven dat de primaire investeringen die de overheid doet als gevolg van het gecreëerde geld, in de obligatiemarkten moeten plaatsvinden.

Als gevolg hiervan stromen er enorme hoeveelheden geld de obligatiemarkt in en uit, afhankelijk van de wijzigingen in dit beleid.

In dit artikel zullen we dieper ingaan op de effecten van zowel kwantitatieve versoepeling (QE) als het afbouwen van kwantitatieve versoepeling (QE) op de obligatiemarkt.

Effecten van kwantitatieve versoepeling

Kwantitatieve verruiming (QE) heeft veel effecten op de markt. De belangrijkste met de grootste impact worden in dit artikel vermeld.

• Stijgende vraag: De obligatiemarkten wereldwijd, en met name die in de VS en Europa, worden het meest direct getroffen door het kwantitatieve verruimingsprogramma (QE) dat door overheden wereldwijd wordt ingezet. Dit komt doordat kwantitatieve verruiming (QE) per definitie verwijst naar het opkopen van staatsobligaties met geld dat nieuw is gecreëerd door de centrale banken.

  Banken creëren dus in feite nieuw geld en pompen dit in het systeem. De vraag naar obligaties die dit nieuw gecreëerde geld absorberen, zal dan ook ongetwijfeld toenemen. Om deze reden wordt het geld van kwantitatieve versoepeling (QE) uitsluitend gebruikt om staatsobligaties op te kopen, zodat private partijen geen winst maken als gevolg van dit overheidsbeleid.

  De Amerikaanse overheid zou het dus gemakkelijker hebben om haar dagelijkse schuldbehoefte van 2 miljard dollar te financieren, dankzij het door haar ingevoerde beleid van kwantitatieve versoepeling (QE).

• Bubbel: Wanneer een enorme hoeveelheid investeringen wettelijk wordt toegewezen aan één activaklasse, is de kans groot dat er een soort bubbel ontstaat. Staatsobligaties zijn bijvoorbeeld de enige activaklasse waarin banken hun nieuw gecreëerde geld kunnen investeren.

  Overheden moeten dus meer obligaties uitgeven en banken moeten meer geld drukken om het systeem draaiende te houden. De werkelijke financieringskosten van de obligaties blijven daardoor verborgen. Dit komt doordat het rendement op obligaties lager blijft wanneer veel kopers een beperkt aantal obligaties najagen. Door de toegenomen concurrentie tussen beleggers kunnen overheden het zich veroorloven om minder rente te geven en hun obligaties toch te verkopen.

• Speculatie: Het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE) heeft ook geleid tot veel speculatieve activiteit op de obligatiemarkt.

  Idealiter zou de obligatiemarkt zich moeten bewegen op basis van fundamentele factoren die worden bepaald door renteveranderingen. Renteveranderingen zijn klein en veranderen niet snel van de ene op de andere dag. Daarom werden obligatiemarkten ooit beschouwd als veilige havens voor investeringen. Beleggingen in schuldpapier zouden kleinere, maar vaste rendementen opleveren.

In het recente verleden werd de obligatiemarkt echter geheel en al gedreven door verwachtingen omtrent het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE).

De rentetarieven zijn letterlijk naar de achtergrond verdwenen, terwijl kwantitatieve versoepeling (QE) de dienst uitmaakt. Nu is het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE) zeer onvoorspelbaar. Daardoor fluctueren de obligatiemarkten enorm vóór belangrijke aankondigingen van de Fed, de Europese Centrale Bank (ECB) of welke andere autoriteit dan ook.

Effecten van het afbouwen van QE

Net als kwantitatieve verruiming (QE) heeft het afbouwen van kwantitatieve verruiming (QE) ook veel gevolgen voor de markt. Enkele van de belangrijkste effecten van het afbouwen van kwantitatieve verruiming (QE) zijn:

• Verminderde vraag: Het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE) heeft een volledig tegengesteld effect vergeleken met kwantitatieve versoepeling (QE). Waar kwantitatieve versoepeling (QE) beleggers ertoe aanzette om steeds meer geld in de staatsobligatiemarkt te pompen vanwege wettelijke verplichtingen, doet het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE) precies het tegenovergestelde. Naarmate het nieuws zich verspreidt dat de overheid geen geld meer gaat drukken en in de markt gaat investeren, beginnen mensen hun beleggingen uit de obligatiemarkt te halen en de opbrengst te gebruiken om in een andere markt te investeren. De fundamenten van de markt zijn misschien onveranderd gebleven, maar een aankondiging van kwantitatieve versoepeling (QE) is voldoende om een ​​flinke deuk in de markt te slaan.

• Opbrengsten stijgen: Het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE) subsidieert in zekere zin de kosten van de uitgifte van staatsobligaties. Dit gebeurt door overmatige vraag te creëren, wat leidt tot concurrentie tussen beleggers. Wanneer het beleid van kwantitatieve versoepeling (QE) tapering wordt doorgevoerd, gebeurt precies het tegenovergestelde. Dit betekent dat beleggers massaal de markt verlaten. Hierdoor schieten de rentes plotseling omhoog, waardoor de koersen van de obligaties exponentieel stijgen.

• Zeepbel barstte: Het beleid van kwantitatieve verruiming (QE) leidt dus tot het ontstaan ​​van een zeepbel, terwijl het beleid van kwantitatieve verruiming (QE) tot het uiteenspatten van diezelfde zeepbel leidt. De obligaties hebben een intrinsieke waarde van bijvoorbeeld X dollar. Tijdens de periode van kwantitatieve verruiming (QE) verhoogt de overmatige vraag de waarde tot X+5 dollar en houdt deze daar in stand, waardoor de zeepbel verder in stand wordt gehouden. Wanneer kwantitatieve verruiming (QE) wordt afgezwakt, daalt de waarde tot X-5 dollar. De stabiliteit van de obligatiemarkten wordt dus in gevaar gebracht door de hausses en baisses die door het beleid van kwantitatieve verruiming (QE) worden veroorzaakt.