Gedurende een aantal decennia hebben factoren zoals de groeiende omvang van bedrijfseenheden, de scheiding van eigendom en management, de toenemende concurrentie, enz. geleid tot een toegenomen vraag naar professioneel gekwalificeerde managers. De taak van managers is behoorlijk gespecialiseerd. Als gevolg van deze ontwikkelingen heeft het management een stadium bereikt waarin alles professioneel moet worden beheerd.

Een beroep kan worden gedefinieerd als een beroep dat gespecialiseerde kennis en intensieve academische voorbereiding vereist en waartoe de toegang wordt gereguleerd door een representatief orgaan. De essentie van een beroep is:

1. Gespecialiseerde kennis - Een beroep moet een systematische kennisbasis hebben die kan worden gebruikt voor de ontwikkeling van professionals. Elke professional moet zich doelbewust inspannen om expertise te verwerven in de principes en technieken. Evenzo moet een manager toewijding en betrokkenheid tonen om expertise te verwerven in de managementwetenschap.

2. Formele onderwijsopleiding - Er zijn geen instituten en universiteiten die opleidingen voor een bepaald beroep aanbieden. Niemand kan een beroep uitoefenen zonder een voorgeschreven opleiding te hebben gevolgd. Er zijn veel managementinstituten opgericht om onderwijs en training te bieden.

   Een CA mag bijvoorbeeld geen accountantscontrole uitvoeren tenzij hij daarvoor een graad of diploma heeft behaald, maar er zijn geen minimale kwalificaties en er is geen wettelijk voorgeschreven opleiding voor managers. Een MBA kan bijvoorbeeld de voorkeur hebben, maar is niet noodzakelijk.

3. Sociale verplichtingen - Een beroep is een bron van inkomsten, maar professionals worden primair gemotiveerd door de wens om de maatschappij te dienen. Hun handelen wordt beïnvloed door sociale normen en waarden. Evenzo is een manager niet alleen verantwoordelijk tegenover zijn eigenaren, maar ook tegenover de maatschappij, en daarom wordt van hem verwacht dat hij kwaliteitsproducten tegen redelijke prijzen levert.
   

4. Gedragscode - Leden van een beroepsgroep moeten zich houden aan een gedragscode die bepaalde regels en voorschriften, normen van eerlijkheid, integriteit en speciale ethiek bevat.

   Een gedragscode wordt gehandhaafd door een representatieve vereniging om zelfdiscipline onder haar leden te waarborgen. Elk lid dat de gedragscode overtreedt, kan worden gestraft en zijn lidmaatschap kan worden ingetrokken. De AIMA heeft een gedragscode voor managers opgesteld, maar heeft niet het recht om juridische stappen te ondernemen tegen managers die deze overtreden.

5. Representatieve Vereniging - Voor de regulering van beroepen is het bestaan ​​van een representatief orgaan een vereiste. Zo stelt het Institute of Chartered Accountants of India bijvoorbeeld competentienormen voor accountants vast en beheert deze, maar de AIMA heeft geen wettelijke bevoegdheden om de activiteiten van managers te reguleren.

Uit bovenstaande discussie blijkt duidelijk dat management aan een aantal essentiële eisen van een beroep voldoet, maar zelfs dan is het geen volwaardig beroep, omdat:

1. Er zijn geen beperkingen op de toelating tot managementfuncties op grond van de ene of andere norm.
2. Er zijn geen minimale kwalificaties voor managers vastgesteld.
3. Geen enkele managementvereniging heeft de bevoegdheid om aan verschillende managers een praktijkcertificaat te verstrekken.
4. Van alle managers wordt verwacht dat zij zich houden aan de code die is opgesteld door AIMA,
5. Er bestaan ​​geen competente onderwijs- en opleidingsfaciliteiten.
6. Managers zijn verantwoordelijk voor vele groepen, zoals aandeelhouders, werknemers en de maatschappij. Een regelgeving kan hun vrijheid beperken.
7. Managers worden herkend aan hun prestaties en niet alleen aan hun diploma's.
8. Het uiteindelijke doel van het bedrijfsleven is winstmaximalisatie, niet het maatschappelijk welzijn. Daarom heeft Haymes terecht opgemerkt: "De slogan voor management wordt: 'Wie het beste dient, profiteert ook het meest'."