اتخاذ چارچوب‌های کیفیتی مانند شش سیگما، ایزو ۹۰۰۰ و بالدریج تضمین کرده است که شرکت‌ها با تولید محصولات برتر با حداقل افت کیفیت، به منبعی از مزیت رقابتی دست می‌یابند.اگرچه این چارچوب‌ها خیلی زودتر در بخش تولید پذیرفته شده‌اند، اما بخش خدمات نیز در پذیرش این چارچوب‌های کیفیت عقب نمانده است.

چارچوب‌های کیفیت مورد بحث، چارچوب‌هایی هستند که نیاز به اعمال دقیق استانداردها و تعهد به تعالی فراتر از هنجار دارند. این چارچوب‌ها، پس از اتخاذ، منجر به تغییر در طرز فکر شرکت‌هایی می‌شوند که آنها را اجرا می‌کنند و از این رو، دیدگاه جدیدی را نسبت به موضوع کیفیت ارائه می‌دهند.

از زمان آغاز جنبش کیفیت، شرکت‌ها در سراسر جهان در «مسابقه‌ای برای رسیدن به اوج» از نظر کمال در کیفیت محصولات خود بوده‌اند. اگرچه چارچوب‌های مورد مطالعه، اولین پذیرندگان را از میان بخش تولید داشتند، اما در سال‌های اخیر، بخش خدمات نیز با اشتیاق این چارچوب‌ها را پذیرفته است.

گواهی بر استانداردهای این چارچوب‌ها است که از میان مدعیان احتمالی برتری کیفیت، تنها شرکت‌هایی که استانداردهای کیفیت را حفظ می‌کنند، جایگاه خود را در میان شرکت‌هایی که به وضعیت «واقعاً خوب» دست می‌یابند، حفظ می‌کنند.

این گزارش، چارچوب‌های کیفیت ذکر شده در بالا را از دیدگاهی انتقادی بررسی می‌کند که پیاده‌سازی، شیوه‌های رهبری و نحوه‌ی اعمال این چارچوب‌ها در صنایع تولیدی و خدماتی را پوشش می‌دهد.

نکته‌ی قابل اشاره این است که چارچوب‌های کیفیت شش سیگما، ایزو ۹۰۰۰ و بالدریج را بررسی کنید از منظر مطالعات موردی سازمان‌هایی که این چارچوب‌ها را اتخاذ کرده‌اند و همچنین تجزیه و تحلیل شیوه‌های رهبری و «بهترین شیوه‌ها» از شرکت‌هایی که مورد مطالعه قرار می‌گیرند.

اگرچه این گزارش هر سه چارچوب نظری را تا آنجا که به تحلیل استراتژی‌های عمومی مربوط می‌شود، پوشش می‌دهد، اما نمونه‌های خاصی که گزارش برجسته می‌کند مربوط به پیاده‌سازی‌های شش سیگما است. این به دلیل فراوانی ادبیات و مطالعات موردی در مورد چارچوب شش سیگما است و این به معنای برتری یک چارچوب بر دیگری نیست.

در محیط رقابتی و بسیار رقابتی کسب و کار امروزی، شرکت‌های فعال در بازار موظفند برای چالش‌های تجاری خود، راه‌حل‌های نوآورانه و خلاقانه‌ای بیابند.برای آنها ضروری است که استراتژی‌هایی را اتخاذ کنند که به آنها نسبت به رقبایشان برتری می‌دهد.

در این زمینه، بسیاری از شرکت‌ها بر مدیریت کیفیت به عنوان منبعی برای مزیت تجاری تمرکز می‌کنند. اگرچه کنترل کیفیت و مدیریت کیفیت از زمانی که فردریک تیلور و دیگر بزرگان مدیریت شروع به مطرح کردن فضایل کیفیت به عنوان معیاری برای تعالی کردند، بخشی از چشم‌انداز کسب‌وکار بوده‌اند، اما در دوران اخیر، تأکید بر پذیرش معیارهای مدیریت کیفیت مانند شش سیگما، ایزو ۹۰۰۰ و بالدریج به این معنی بوده است که یک «تغییر الگو» در طرز فکر شرکت‌ها ایجاد شده است، به طوری که آنها کیفیت را به عنوان یک شیوه زندگی در مقابل کیفیت به عنوان یک عملکرد دیگر می‌بینند.

با این پیش‌زمینه که پذیرش چارچوب‌های کیفیت برای شرکت‌ها به چه معناست، بررسی زمینه‌ای که شرکت‌ها خود را موظف به پذیرش این چارچوب‌ها می‌دانند، ارزشمند است.

موفقیت چشمگیر تولیدکنندگان خودرو و محصولات دیجیتال ژاپنی در دهه ۱۹۸۰ منجر به بازنگری در میان شرکت‌های بخش تولید در غرب شد که آیا آنها باید مسیر مشابهی را در تأکید بر کیفیت مانند همتایان ژاپنی خود دنبال کنند و اطمینان حاصل کنند که محصولاتشان در سطحی برابر با محصولات شرقی رقابت می‌کند یا خیر.