مدیریت مسیر شغلی، برنامه‌ریزی آگاهانه فعالیت‌ها و مشارکت‌های فرد در مشاغلی است که در طول زندگی خود برای دستیابی به رضایت، رشد و ثبات مالی بهتر انجام می‌دهد.این یک فرآیند متوالی است که از درک خود شروع می‌شود و آگاهی شغلی را در بر می‌گیرد.

حرفه یک فرد تنها منبع ابراز طبیعی خود اوست.یک مکتب فکری، کار را هدف زندگی و منبع ابراز وجود و هدف هستی یا وجود داشتن توصیف می‌کند. با این حال، دیگران معتقدند که تفاوت زیادی بین شغل یک فرد و زندگی او وجود دارد. در هر صورت، شغل جزء جدایی‌ناپذیر زندگی هر فرد است و بنابراین نیاز به مدیریت آن وجود دارد..

مدیریت مسیر شغلی کم و بیش شبیه مدیریت سازمانی است؛ به هر حال، یک سازمان چیزی جز مجموعه‌ای از افراد نیست!

فرآیند مدیریت مسیر شغلی با تدوین اهداف و مقاصدی آغاز می‌شود که کوتاه‌مدت هستند یا قرار است در کوتاه‌مدت به آنها دست یافت. این کار در مقایسه با یک هدف شغلی بلندمدت که ماهیتی رؤیایی‌تر دارد، کاری خسته‌کننده است. از آنجایی که هدف کوتاه‌مدت یا فوری است، بیشتر عمل‌محور است. دوم اینکه، مستلزم دستیابی به آن در هر روز و هر لحظه است.

باز هم این مرحله می‌تواند برای کسانی که از فرصت‌های موجود آگاه نیستند یا از استعدادهای خود کاملاً آگاه نیستند، بسیار دشوار باشد. هر چه اهداف مشخص‌تر، قابل اندازه‌گیری‌تر و قابل دستیابی‌تر باشند، شانس به ثمر نشستن طرح مدیریتی بیشتر است.

دستیابی به هدف نیازمند یک استراتژی مدون است که به معنای یک برنامه عملی برای دستیابی به هدف است.پس از آن باید پیش‌نویس یا تدوین رویه‌ها/سیاست‌ها/هنجارها یا قوانینی که بر عمل یا شیوه حاکم هستند، انجام شود.

مرحله آخر در فرآیند مدیریت مسیر شغلی، ارزیابی برنامه مدیریت مسیر شغلی است تا از پیشرفت یا نیاز به ایجاد تغییراتی در آن اطمینان حاصل شود.

همچنین می‌توان از خدمات مختلف استفاده کرد آزمون‌های ارزیابی شغلی در مراحل مختلف، مسیرهای شغلی را انتخاب کنید که با علایق و عدم علایق، نقاط قوت و ضعف شما هماهنگ باشند. این آزمون‌ها از آزمون‌های کوچک و مختصر تا آزمون‌های جامع با جزئیات دقیق را شامل می‌شوند. برخی از آزمون‌هایی که ممکن است دوست داشته باشید انجام دهید عبارتند از MBTI (شاخص تیپ مایرز و بریگز)، SDI (سیاهه استقرار نقاط قوت) و هوش چندگانه.

بار مدیریت مسیر شغلی بیشتر بر دوش خود فرد است تا کارفرماتضمین توسعه شخصی از نظر مهارت‌ها، شایستگی‌ها، و تغییر نگرش با گذشت زمان، مواردی هستند که ممکن است فرد نیاز داشته باشد به تنهایی از آنها مراقبت کند. اهداف کوتاه‌مدت باید محقق و ارزیابی شوند.

اهداف شغلی بلندمدت باید با تغییر در سناریوی اشتغال و خودتان مورد بازنگری قرار گیرند؛ سازمان‌ها ممکن است به طور جدی نگران باشند یا با اولویت‌های شما در حرفه و زندگی همسو باشند.

غالبا مشاوره کمک بزرگی در ارزیابی شغل و چشم‌انداز آینده و برای ایجاد وضوح ارزش‌ها است زیرا آنها با گذشت زمان تغییر می‌کنند!