Die Fed en die regering van die Verenigde State het die Kwantitatiewe Verligting (KV) beleid gekies as die beste beleid om die 2008-krisis te oorkom. Dit beteken dat daar ander beleide in oorweging was. Hierdie beleide was alternatiewe vir Kwantitatiewe Verligting (KV) beleid en kon 'n soortgelyke effek lewer. Die gemiddelde persoon is egter nie eens bewus van die meeste van hierdie beleide nie.

In hierdie artikel het ons dus besluit om sommige van hierdie beleide en hul voor- en nadele relatief tot Kwantitatiewe Verligting (QE) te bespreek.Sommige van die alternatiewe beleide is soos volg:

Helikopter Drop

Een van die alternatiewe vir Kwantitatiewe Verligting (QE) wat deur baie kritici voorgestel word, is die "helikopter-aflaai"-beleid. Hierdie beleid is 'n fiktiewe beleid wat deur Milton Friedman gewild gemaak is.

Die beleid is gebaseer op die aanname dat 'n helikopter oor verskeie woonbuurte in die stad vlieg en geld aan die mense laat val.Eenvoudig gestel beteken dit dat die regering meer geld skep en dit aan die mense versprei. Hierdie beleid sal ook 'n soortgelyke effek hê as Kwantitatiewe Verligting (QE). Dit is omdat mense, sodra hulle die nuutgeskepte geld in die hande kry, dit sal begin spandeer. Gevolglik sal die vraag na goedere en dienste toeneem en die ekonomie as geheel sal gestimuleer word.

Kritici voer aan dat hierdie beleid baie beter is as Kwantitatiewe Verligting (QE) en dat die regering eenvoudig geld aan die mense moet weggee. Dit is omdat die helikopterlanding 'n ietwat billike verdeling van geld in die ekonomie sou skep en almal wat die geld ontvang, in 'n soortgelyke mate beter of slegter daaraan toe sou wees.

In die geval van Kwantitatiewe Verligting (QE) is dit egter die banke wat eerste die geld ontvang. Gevolglik kry hulle maksimum voordeel uit die geld wat dan baie later aan die mense uitgeleen word, en teen die tyd dat die gemiddelde persoon die geld in die hande kry, het inflasie reeds ingehaal!

Belastingkortings

Baie ekonome glo dat belastingkortings 'n baie beter alternatief vir Kwantitatiewe Verligting (KV) sou wees. Dit is omdat Kwantitatiewe Verligting (KV) klem lê op die skep van meer lenings in die ekonomie. Die lenings kan vir 'n produktiewe doel wees, soos die oprigting van 'n nywerheid. Alternatiewelik kan dit vir verbruiksgedrewe doeleindes wees.

Kwantitatiewe Verligting (QE) onderskei nie tussen hierdie twee tipes lenings nie. Daarom is die beleid van Kwantitatiewe Verligting (QE) volgens hierdie ekonome foutief.

Belastingkortings, aan die ander kant, kan gebruik word om te beheer presies wie die bykomende geld kry. Byvoorbeeld, die regering van die Verenigde State kan belasting op produktiewe doeleindes verlaag. Dit sal meer geld in die hande van die entrepreneurs laat wat dan hierdie geld wil belê om hul besigheid te laat groei en die ekonomie in die proses te stimuleer.

Die persoonlike inkomstebelasting kan teen 'n laer koers verminder word as gevolg van die brandstofverbruik van hierdie bykomende goedere. Belastingkortings het dus die krag om die nuutgeskepte geld na die toepaslike bestemming te stuur.

Laer Leenkoerse

Die Kwantitatiewe Verligtingsbeleid (KV) is daarop gemik om lenings en uitleen in die ekonomie te stimuleer. Die sentrale bank voorsien die banke van oortollige reserwes op grond waarvan hulle meer lenings in die ope mark kan skep.

Teoreties sou 'n verlaagde rentekoers dus op dieselfde manier werk as 'n Kwantitatiewe Verligtingsbeleid (KVB). In werklikheid werk laer rentekoerse egter nie so goed nie. Dit is omdat laer rentekoerse en ander laks leenstandaarde leners lok aan wie die banke nie geld wil leen nie. Die leners aan wie banke eintlik belangstel om geld te leen, stel dikwels nie belang in hierdie rentekoersfoefies nie.

Tekortbesteding

Nog 'n gewilde maatreël wat algemeen deur sentrale banke en regerings wêreldwyd in plaas van besuinigingsmaatreëls gebruik word, is tekortbesteding.

Ingevolge hierdie beleid word die regering aangeraai om langtermyn-infrastruktuurprojekte in die ekonomie aan te pak.Aangesien die regering nie die geld het om hierdie projekte te finansier nie, word hulle aangeraai om hierdie geld te skep of skuldfinansiering te gebruik. In beide gevalle neem die geldvoorraad van die plaaslike ekonomie toe en die algehele effek is soos dié van Kwantitatiewe Verligting (QE).

Hierdie beleid is wyd gebruik deur baie regerings regoor die wêreld. Dit is omdat dit regerings die mag gee om die hulpbronne strategies te herlei soos en wanneer nodig.

Tekortbesteding skep egter die probleem van enorme rentelaste as die beleid nie versigtig geïmplementeer word nie. Tekortbestedingsprogramme wat skeefgeloop het, was die oorsaak van baie reddingsboeie regoor die wêreld.

Soberheid

Een van die pynlikste alternatiewe vir Kwantitatiewe Verligting (KV) is besuinigingsmaatreëls. Kwantitatiewe Verligting (KV) en al die ander beleide wat hierbo gelys word, is daarop gemik om tydelike verligting aan die ekonomie en die mense te bied.

Langtermynverligting kan slegs bereik word deur die onregte van die verlede ongedaan te maak. Gevolglik is besuinigingsmaatreëls die ideale oplossing. Vroeër of later sal enige ekonomie wat Kwantitatiewe Verligting (QE) gebruik, ook besuinigingsmaatreëls moet gebruik. Die meeste ekonomieë wil egter daardie dag so lank as moontlik vermy.

Daar moet kennis geneem word dat besuinigingsmaatreëls die enigste werklike oplossing is, een wat die probleem van die oorsaak af oplos. Dit is anders as ander kitsoplossings wat gewoonlik deur die sentrale banke en regerings as populistiese maatreëls gebruik word.

Baie kritici glo dat Kwantitatiewe Verligting (QE) nie die beste keuse was vir enige van die ontwikkelde lande om uit die krisis te kom nie. Al die lande het egter 'n eenparige keuse gemaak. Die resultate van hierdie keuse sal oor die volgende paar jaar sigbaar wees.