Die beleid van Kwantitatiewe Verligting (KV) is relatief in die begin van die wêreldekonomie. Ten spyte van sy onlangse ontstaan, het hierdie beleid wydverspreide gebruik in verskillende lande van die wêreld gesien. 'n Begrip van Kwantitatiewe Verligting (KV) sou dus ook impliseer om die gebruik daarvan in verskillende dele van die wêreld op verskillende tye te verstaan. In hierdie artikel het ons die belangrikste gevalle gelys waar Kwantitatiewe Verligting (KV) gebruik is. Hulle is soos volg:

Kwantitatiewe Verligting (QE) - Japan 2001

Japan was letterlik die geboorteplek van Kwantitatiewe Verligting (QE). Dit is hier in 2001 dat hierdie ekonomiese beleid vir die eerste keer geïmplementeer is. Die doel van hierdie beleidsimplementering was om te verseker dat die Japannese krisis, wat deflasie en voortdurend dalende groeikoerse ingesluit het, effektief bestuur en reggestel is.

Vir meer as 'n tydperk van 5 jaar het die Japannese Sentrale Bank, d.w.s. die Bank van Japan (BOJ), aanhoudend geld in die mark gepomp. Ramings dui daarop dat Japan meer geld in die mark gepomp het in vergelyking met die Verenigde State. Hierdie syfer is verstommend gegewe die feit dat die Amerikaanse ekonomie ten minste drie keer groter is as die Japannese ekonomie.

Terugskouend beskou die meeste kenners egter die Japannese eksperimente met Kwantitatiewe Verligting (QE) as 'n mislukking. Byna 'n dekade na die fel implementering van die beleid bly die Japannese ekonomiese situasie amper dieselfde. Die Bank van Japan is egter steeds volhardend en gaan voort met die gebruik van die beleid van Kwantitatiewe Verligting (QE). Baie kritici glo dat die voortgesette gebruik van hierdie beleid uiteindelik tot die ineenstorting van die Japannese monetêre stelsel sal lei.

Kwantitatiewe Verligting (QE) 1

Die Federale Reserweraad, d.w.s. die Sentrale Bank van die Verenigde State, het 'n voorbeeld van die Bank van Japan geneem en die Kwantitatiewe Verligting (QE) beleid vir die eerste keer in die Verenigde State geïmplementeer in die nasleep van die subprima-verbandkrisis, d.w.s. in 2008. Die besluit om hierdie beleid te gebruik, het onder hewige kritiek van 'n reeds vyandige media gekom. Die Bank van Japan se mislukking om enige beduidende duik in sy ekonomiese situasie te maak, is wyd deur baie kritici aangehaal om die Fed te ontmoedig om hierdie beleid na te streef.

Die Fed het egter onverskrokke gebly. Dit wil sê, hulle het wel Kwantitatiewe Verligting (KV) geïmplementeer en dit op groot skaal gedoen. In die eerste ronde van Kwantitatiewe Verligting (KV) het die Fed die probleembates gekoop, d.w.s. effekte van regeringsagentskappe soos Freddie Mac, Ginnie Mae en Sallie Mae, sowel as private verbandgesteunde sekuriteite wat in die mark beskikbaar was.

Die logika agter die reddingsboei was eenvoudig. Alle soorte verbandgesteunde sekuriteite het eenvoudig geen mark gehad nie! Sodra die hoë risiko verbonde aan hierdie sekuriteite aan die lig gekom het, was niemand bereid om in hierdie sekuriteite te belê nie. Daarom het die Fed die hele mark op sy eie balansstaat geneem! Die finansiële implikasies van hierdie aksie moet nog bekend wees. Een ding is egter seker. Die Kwantitatiewe Verligting (QE) beleidsronde een wat deur die Verenigde State se sentrale bank gebruik is, het dit toegelaat om 'n ramp van historiese afmetings te vermy, sowel as die ekonomiese en geopolitieke implikasies wat dit sou tot gevolg gehad het.

Kwantitatiewe Verligting (QE) 2 en Kwantitatiewe Verligting (QE) 3

Die Verenigde State se sentrale bank, d.w.s. die Federale Reserweraad, het die Kwantitatiewe Verligting (QE) beleid onverpoosd in die jare na die krisis gebruik. In 2010 het die Fed Kwantitatiewe Verligting (QE) 2 van stapel gestuur. Hierdie keer het die Fed die geld gebruik wat in 2008 uit beleggings teruggeploeg is, sowel as nog van sy eie geld. Die teiken was om soveel Tesourie-effekte te koop as wat die Fed in die hande kon kry. Dit is gedoen met die doel om die regering se finansies te stabiliseer, wat onder druk was as gevolg van die onlangse krisis. 'n Soortgelyke program is in 2012 onderneem en sou na verwagting tot die einde van 2015 voortduur. Dit staan ​​bekend as Kwantitatiewe Verligting (QE) 3 en dit is die bynaam Kwantitatiewe Verligting (QE) oneindig gegee vanweë die langdurige aard van hierdie program.

Kwantitatiewe Verligting (QE) in die VK

In 2009 het die Bank van Engeland ook die Federale Reserweraad gevolg en sy eie Kwantitatiewe Verligtingsbeleid (QE) geskep. Soos die Verenigde State, was die VK ook op die rand van 'n resessie. Die Bank van Engeland het gereken dat dit makliker sou wees om geld in die stelsel te pomp en die ramp op die oomblik te vermy. Later, soos die markte afkoel, kan die verliese versprei en daagliks geabsorbeer word in plaas van een katastrofiese slag wat onvermydelik tot ekonomiese ineenstorting sou lei.

Daarom het die Bank van Engeland in 2009 die rentekoerse tot 0.5% verlaag. Boonop het die bank bates ter waarde van ongeveer GBP 200 miljard van die ope mark aangekoop. Hierdie getal is verstommend as jy in ag neem dat dit 14% van die Britse BBP gedurende dieselfde jaar uitmaak! Die regering se aankope het letterlik die mark oorstroom en alles in sig gekoop om die verlies weens die gebrek aan vertroue in die private beleggers te vergoed.

Oor 'n tydperk het die Bank van Engeland aangehou om meer en meer geld in te pomp. Die jongste gerapporteerde syfers dui daarop dat die Bank steeds bates ter waarde van ongeveer GBP 375 miljard op sy boeke het. Die afwikkeling van hierdie bates is wat na verwagting oor 'n paar jaar chaos in die markte sal veroorsaak.

Europese Kwantitatiewe Verligting (QE)

Die Sentrale Bank van Europa, wat terselfdertyd verskeie probleme ondervind het, het ook Kwantitatiewe Verligting (QE) gebruik. Die gebruik is gedoen om die plaaslike ekonomieë nuwe lewe te gee gegewe die skuldkrisis en die subprima-krisis wat amper gelyktydig groot geword het. Die Kwantitatiewe Verligting (QE) program wat deur die Europese Sentrale Bank gevolg is, was nie so groot soos dié wat deur sy eweknieë gebruik word nie.

Die geskiedenis van Kwantitatiewe Verligting (KV) toon dus dat hierdie beleid grootliks ongetoets is. Die doeltreffendheid of ondoeltreffendheid van hierdie beleid kan eers gemeet word sodra die resultate van sommige van hierdie gevalle bekend word.