Gisteren moesten we even een boodschap doen in Lamastre en dat combineerden we gelijk met een bezoekje aan de dinsdagmarkt. Eigenlijk is dit niet echt onze favoriete markt, in ieder geval niet in de zomermaanden. Veel te druk, veel te veel toeristen. We gaan dan liever naar de markt in Vernoux of Saint Agrève. Maar gisteren was dus Lamastre aan de beurt en ach, gecombineerd met een kopje koffie op een zonnig terras was het echt niet zo verkeerd.
Even genieten van deze poppenspeler, die hier op de markt z’n kunsten vertoonde. Het gezicht van die marionet kwam ons trouwens bekend voor maar wie oh wie heeft hiervoor model gestaan, vroegen we ons af.
Thuis gekomen zijn we toch even op internet gaan zoeken. En ja hoor, we hebben ‘m gevonden! De marionet stelt de Franse chansonnier Serge Gainsbourg voor. Via dit linkje kom je op YouTube dezelfde poppenspeler met z’n zingende Serge Gainsbourg marionet tegen.
Vanmorgen op de fiets even naar de bloemenmarkt geweest op het Janskerkhof. We hebben ons met moeite ingehouden maar dit keer alleen plantjes gekocht om de terraspotten te vullen.
En nu maar hopen dat er genoeg plek in de auto is om ze mee terug te nemen naar onze berg!
Zo over de Utrechtse bloemenmarkt op het Janskerkhof slenteren, langs al die kleurige bloemen en planten is als vanouds weer dik genieten.
We worden er altijd wel wat ‘hebberig’ van!
Over kleurige bloemen en planten gesproken…..Deze bruine gedrochten zien er natuurlijk niet uit maar stop die knollen in de grond en over een tijdje heb je wat moois in je tuin!
Die sneeuw van afgelopen zondag is grotendeels verdwenen, hoorde ik van onze Tim die op dit moment vakantie viert op de berg. Wij zijn die sneeuw ‘ontvlucht’ en zitten nu weer voor een tijdje hoog en droog in Utrecht.
Een van de eerste dingen die we hier altijd doen is even naar de zaterdagse markt fietsen om daar een flink stuk kaas te kopen. Ondanks ons leventje op de Franse berg, blijven we natuurlijk echte Hollandse kaaskoppen.
Iedere keer verbazen we ons over het feit dat er bij de ene kraam amper klanten staan en bij de andere kraam lange rijen mensen geduldig staan te wachten tot ze aan de beurt zijn. Alleen al uit een soort van medelijden zou je bij die rustige kraam een stuk kaas gaan kopen!
Op de dinsdagmarkt in Lamastre vind je deze kraam waar ze de lekkerste broden verkopen.
Geen stokbroden maar van die mooie ambachtelijke donkere broden met zo’n lekkere knapperige korst. Of je nu een heel of een half of misschien zelfs wel een kwart brood wilt hebben, maakt niet uit. Het wordt gewoon per gewicht verkocht. Niet goedkoop maar wel zó gewild dat na afloop van de markt er bijna geen brood meer over is.
Liepen we voorheen met een begerige blik in de ogen maar zonder wat te kopen deze kraam dapper voorbij, nu zijn we eindelijk gezwicht. Hadden we veel eerder moeten doen, zeiden we tegen elkaar, toen we thuis aan tafel zaten met zo’n dikke bruine boterham voor onze neus!
Je herkent het oorspronkelijke terras van ons favoriete restaurant in Chalencon bijna niet meer! Het is de afgelopen week omgetoverd in een kerstterras, passend bij de kerstsfeer binnen.
Tijdens ons laatste etentje daar, had eigenaar Stéphane ons al verteld dat er een kerstmarkt in het restaurant georganiseerd zou worden en we werden hartelijk uitgenodigd om langs te komen en een hapje en een drankje te komen halen.
Die Marché de Noël vond afgelopen weekend plaats en gisteren zijn we ernaartoe geweest. Het hele restaurant, zowel de twee bovenste verdiepingen als ook de kelder was ‘verbouwd’: er was geen stoel of tafel meer te bekennen. In plaats daarvan stonden er kraampjes waar diverse kunstenaars uit de omgeving hun werk tentoonstelden. Dat varieerde van keramiek, houtsnijwerk, schilderijen en sieraden tot aan zelf gebrouwen drank aan toe. Die laatste categorie valt wat ons betreft ook onder kunst, zeker als je de bevlogen eigenaar van die destilleerderij erover hoorde praten!
Tussen de middag werd er in de kelder een grote tafel geplaatst waarop allemaal lekkere hapjes voor de aanwezige kunstenaars werden uitgestald, vakkundig bereid door kok Jean-François en met veel enthousiasme door Stéphane naar binnen geloodst. De mensen die dit restaurant kennen, kunnen hier waarschijnlijk wel een beeld bij krijgen!
We wilden al netjes weggaan maar werden bij de deur tegengehouden; ook wij mochten aanschuiven. Dat werd dus dik genieten!
We waren dit stel al diverse keren tegengekomen op de markt in Vernoux en iedere keer genoten we hoe ontspannen deze moeder achter haar kraampje stond. Haar kind neemt ze gewoon iedere keer mee, geeft het regelmatig even de borst waarna het weer even gaat slapen in de kinderwagen of spelen op een op de grond uitgespreid kleed. Zo iemand gun je gewoon een goede omzet op zo’n marktdag. We hebben met plezier een fles fruitige vinaigre bij haar gekocht en een fles kruidige olijfolie.
Altijd leuk om zo’n overdekte markt te bezoeken met al z’n kleurige groente en fruit. Dit is de ‘mercado dos lavradores’ in Funchal.
Bij de ingang zagen we dit tegelplateau. We moesten even wachten tot alle toeristen met hun mobiele telefoons in de aanslag doorgelopen waren maar toen hadden we ook wat!
Die rode vruchten rechtsonder op de foto kon ik niet thuisbrengen. Volgens het kaartje dat erbij ligt, is het iets wat geïmporteerd is uit Angola. Na wat zoekwerk vermoed ik dat het om Pitaja gaat, oftewel drakenfruit. Die groene lange dingen bovenin de foto zijn bananas-ananás. Je raadt het al; ze smaken zowel naar banaan als naar ananas.
En al die mooie pepertjes die hier op onderstaande foto hangen!
En natuurlijk de afdeling vis. Minder fleurig dan de groente en het fruit en ook wel met een iets andere geur!! Hier liggen espadas, oftewel zwarte degenvis, netjes op een rij. Klaar om verkocht te worden. Op het menu zie je vaak deze vis staan, samen met banaan en dat schijnt een lekkere combinatie te zijn.
De stad zelf vonden we wat minder interessant. Het was druk in de stad en zo te zien en te horen, waren er veel toeristen. Iets teveel naar onze smaak. Oeps….wij zijn natuurlijk ook toeristen!
Over toeristische attracties gesproken…..als er wat minder lange rijen bij deze kabelbaan hadden gestaan, dan was ik mee omhoog gegaan!
Op diverse straathoeken zie je mannen staan of zitten die fanatiek met elkaar aan het kaarten zijn. Het spel wordt nauwlettend in de gaten gehouden door de anderen.
Niets lekkerder dan even een terrasje pakken en een sterke kop koffie te drinken mèt natuurlijk van die heerlijke ‘pastéis de nata’, de knapperige Portugese gebakjes gevuld met vanilleroom.
We hebben er heel wat gegeten met als excuus dat we tenslotte vergelijkend warenonderzoek hoorden te doen! Nu las ik dat die gebakjes wel bijna 300 calorieën per 100 gram bezitten. Dus na zo’n gebakje gaan de wandelschoenen weer aan en is het verplicht lopen geblazen!
We zijn gisterochtend weer eens naar de ‘groene’ zaterdagmarkt in Valence geweest. Eigenlijk waren we alleen op zoek naar wat kruidenplantjes voor de moestuin maar zoals gewoonlijk, bleef het daar niet bij. Bij de olijvenkraam ging het al mis. De olijvenvrouw had al snel ingeschat dat we alle soorten lekker vonden en maar moeilijk konden kiezen. Ze liet ons van alles proeven en ja, dan laat je een zakje van dit en een zakje van dat vullen en loop je even later verder met eigenlijk veel meer olijven in je tas dan je van plan was! Vier meloenen voor maar vijf euro; konden we natuurlijk niet laten liggen. Lekkere rode kersen, ook niet te versmaden. Nadat we alles in de auto hadden gelegd, hebben we onszelf getrakteerd op een ‘plat du jour’. Gezellig buiten op een zomers terrasje.
Wel frappant trouwens: op ons terras liep het bedienend personeel zonder mondkapjes rond terwijl op het naastgelegen terras de mensen werden bediend door personeel mèt mondkapjes. Ook op de markt zag je veel verschillen. Onze olijvenvrouw droeg geen mondmasker, de meloenenman weer wel. Het overgrote deel van de marktbezoekers liep ook ‘gemaskerd’ over de markt. We hebben trouwens zelf ook maar ons mondkapje opgehouden. Ha ha, we voelden ons gewoon wat bloot zonder dat ding!
Kratje vol lekkers.
Oh ja, voor die kruidenplantjes gingen we dus eigenlijk naar de markt! Verschillende soorten basilicum, bieslook en salie. Een zoete aardappelplant paste ook nog wel in de mand.
Gistermiddag hebben we gelijk alle plantjes netjes in de moestuin gezet. We hebben wel even in het grote moestuinboek na moeten kijken wat die zoete aardappel nu wel en niet leuk vindt. Eens kijken hoe die het gaat doen bij ons. Vandaag water geven kunnen we misschien wel overslaan; op het moment dat ik dit berichtje schrijf, regent het!
Iedere keer als we hier langs de groentekramen lopen, genieten we van alle groente en al dat fruit. Glimmend en glanzend zodat de vitaminen er bijna vanaf lijken te spatten. Mooi gesorteerd en met aandacht uitgestald. We gaven de eigenaar een complimentje over z’n mooie waar maar we kregen een antwoord terug waaruit bleek dat hij het eigenlijk maar de gewoonste zaak van de wereld vond om alles zo te presenteren. Terwijl hij dat zei, zagen we toch een wat trotse blik op z’n gezicht verschijnen. En terecht!
Wonen in de Ardèche 