Pas geleden had ik opeens een balk bovenaan m’n blog gekregen waarin stond te lezen dat je de auteur een WordPress abonnement cadeau kon doen, als je haar site leuk vond. Ik kreeg prompt ongeruste telefoontjes met de vraag of ik in geldnood zat of zo.

Om dit misverstand uit de wereld te helpen, het is dus geen bedelactie van mij geweest maar een spontane actie van WordPress naar aanleiding van het feit dat ik had aangegeven dat ik mijn WordPress abonnement niet automatisch wilde verlengen.

Die balk kreeg ik zelf niet weg en uiteindelijk heb ik maar aangeklopt bij de helpdesk van WordPress. Heel makkelijk, ik moest gewoon via m’n dashboard naar Instellingen en daarna naar Algemeen navigeren. Vervolgens omlaag scrollen naar het gedeelte ‘een cadeau abonnement accepteren’ en dan deze op ‘uit’ zetten. Niet moeilijk toch?

Helaas maakte ik nog steeds gebruik van het klassieke dashboard, merkte ik (haha, ik ben toch zo’n klassiek type!) waar deze mogelijkheid niet bij stond en überhaupt niets te vinden was over een cadeau abonnement. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb m’n klassieke dashboard overgezet naar de standaardvorm et voilà, ik heb die cadeau regel boven m’n blog overboord kunnen gooien. Pffff, wat een gedoe!

Heerlijk! Gewoon even een ‘time-out’ wat betreft bloggen, of zoals ze in Frankrijk zeggen ‘un temps mort’. We genieten van een blogloze vakantie!

Pas geleden las ik een berichtje op het blog van Marthy, waarin ze vertelde over haar attente factrice. Dat brengt me op onze postbode. Wij hebben geen postmevrouw maar een postmeneer hier. Al sinds enkele jaren is het een en dezelfde man die we jammer genoeg wat minder vaak zien dan vroeger. Onze brievenbus staat bovenaan de weg, op dringend verzoek van zijn wat pinnige voorgangster. Zij vond het namelijk maar niets om voor een enkele brief of wat dan ook, helemaal ons pad af te moeten hobbelen en vertelde dat we maar een brievenbus bovenaan de weg moesten plaatsen. Zo gezegd, zo gedaan. De post wordt nu netjes in onze bus gedeponeerd, helaas zonder dat we dus maar iets van onze postbode te zien of te horen krijgen. Soms komen we hem toevallig ergens tegen, zoals gisteren op het parkeerterrein bij de Super U in le Cheylard, waarbij hij ons vanuit de verte al toeriep: “monsieur Mas, monsieur Mas, j’ai un colis pour vous”! Hij trok ons mee naar z’n auto waar hij een pakketje voor ons uit z’n auto tevoorschijn toverde. Zo hadden wij weer een keer een gezellig praatje met onze postbode en scheelde het hem weer mooi een ritje helemaal onze kant op!

Nee, dit is gelukkig niet bij ons maar bij een huis tussen Mounens en Lamastre. Ik heb het wel eens eerder over deze muur gehad maar dan in een andere context. Toen vertelde ik over de geitjes die altijd heel fotogeniek er bovenop staan, juist op de momenten dat ik geen fototoestel bij me heb. Het zal nog een hele klus worden om deze muur steen voor steen weer op te bouwen. Hij is gebouwd om het hoger gelegen terras te ondersteunen. Hier in deze streek zie je heel veel van deze ommuurde terrassen. De stenen in de muur worden droog gestapeld, oftewel zonder grote klodders cement. Regelmatig zie je dat er zo’n muur is ingestort. Vaak gebeurt dit na een heftige regenbui. De grond erachter spoelt dan weg waardoor de constructie van de in de loop der tijd vermoedelijk al wat minder stevig geworden muur zodanig verzwakt raakt, dat er stenen uit rollen en hij uiteindelijk instort. Ik ben benieuwd hoe lang we mogen genieten van dat rood-witte veiligheidslint. Waarschijnlijk is de eigenaar nog moed aan het verzamelen!

Het was gisteren een regenachtig dagje of eigenlijk beter gezegd, gewoon een hele dag met alleen maar regen, regen, regen! Een mooi en nuttig tijdverdrijf is dan een bezoekje aan Marylin, onze kapster in Vernoux. Gezellig kletsend knipt ze ons vliegensvlug weer netjes. Kopje koffie erbij, de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld…..de tijd vliegt om en even later staan we weer buiten. Weer wat grijze haren armer!

De volgers van mijn blog hebben pas geleden al kunnen lezen dat ik het zat was om iedere keer vervelende spam in m’n spambox te krijgen en dat ik daarom de mogelijkheid om reacties te geven op mijn epistels had verwijderd. Wat schetst mijn verbazing….. het heeft allemaal niets geholpen, de spam blijft gewoon nog steeds komen.

Nu ja, dan gaat de knop gewoon weer om en kan er weer gereageerd worden. Voortaan zal ik proberen me niet meer te ergeren. Even flink zuchten, m’n schouders ophalen en daarna gewoon de spambox leeg kieperen.
En………om heel eerlijk te zijn, ik heb de reacties op m’n berichtjes afgelopen tijd eigenlijk ook wel een beetje gemist, hoor!

Een tijdje geleden, toen de privacy verklaring een ‘hot issue’ werd, heb ik al overwogen om de mogelijkheid dat lezers kunnen reageren op berichten, van m’n blog af te halen. Dit had meer te maken met het feit dat ik het maar ‘gedoe’ vond om zelfs als hobbyblogger zo’n verklaring op te stellen om zo ieders privacy te kunnen waarborgen; privacy gegevens die ik toch al respecteerde. Nu heb ik het uiteindelijk tòch besloten maar om een andere reden. Ik vind iedere keer namelijk hele rare reacties in m’n spambox. De meest vreemde epistels van de meest vreemde en onbekende mensen krijg ik te lezen. Opmerkingen over religie, over geld lenen, voorstellen om makkelijk geld te kunnen verdienen, of zelfs wat seksueel getinte opmerkingen, allemaal in het Spaans of Engels opgesteld. Nu houdt Akismet anti-spam van WordPress heel veel tegen maar kennelijk dus niet genoeg en maak ik iedere keer maar weer een beetje chagrijnig m’n spambox leeg. Vanaf nu is het afgelopen. Lezers kunnen geen reacties meer geven en zo hoop ik dus ook geen spam meer te krijgen. Wil je na het lezen van een berichtje tòch graag reageren, dan mag je dit natuurlijk altijd doen maar dan gewoon via m’n mailadres: anneliesvannoordenne@gmail.com

Onderstaande foto met als titel ‘no spam, please’ kwam ik op internet tegen en vond ‘m eigenlijk wel leuk passen bij dit onderwerp. Dat blikje Spam doet me trouwens altijd denken aan het kamperen van vroeger. Toen gebruikten we bij het kokkerellen vaak de wat vage inhoud ervan om door de macaroni te roeren. Een echt culinair hoogstandje, kan ik je vertellen!