Aan de overkant van de straat waar dat beeld staat dat ik gisteren toonde staat een huis die ook herinneringen oproept.
Heel lang geleden, begin jaren 60 van de vorige eeuw, was daar café Transvaal waar mijn vader regelmatig ging kaart spelen.Ik herinner me nog dat ik bij mijn moeder achterop de fiets zat als ze er boodschappen ging doen. Klinkt gek ? Het zit zo : In dat witte huis was een gang. Aan de rechter kant kon je naar het café, aan de linkse kant was een kruidenierswinkeltje. Zo kon je als vrouw op zaterdagavond terwijl manlief aan den toog hing vlug enkele boodschappen doen. Dat deed mijn moeder dus ook terwijl ik met de kinderen achteraan zat te spelen. Nu heeft men van dat gebouw twee woningen gemaakt.
Van die ouwe buurt is tegenwoordig niets meer terug te vinden. Veel werd verkaveld En ook geen spoor meer terug te vinden van Nonkel Juul en tante Marha die in die straat woonden
Om af te sluiten een foto uit de oude doos. Mijn vader zit rechts vooraan in donker kostuum.
Dit was het voor vandaag. Rest mij jullie een fijn lang weekend toe te wensen en fijne paasdagen.
Tot dan.
🙂
Toen ik onlangs rond wandelde in het centrum van Rumbeke terwijl Eva gitaarles volgde stootte ik op dit beeld :
Het was een beeld van niemand minder dan een vroegere leerkracht van mij, namelijk Michel Lyssens. I
Ik was twaalf toen ik bij hem op de schoolbanken terecht kwam. Hij was toen gekend als broeder Michel. Hij was niet een doorsnee broeder zoals je in die dagen had. Hij had een heel aktief leven. Onder meer had hij een groep mimespelers rondom hem. Kortom een heel kunstzinnig mens. Zijn lessen Nederlands waren nooit saai.
Vele jaren later vernam ik dat hij uit het kloosterleven getreden was en een gezin had gesticht. Hij was beeldhouwer geworden gespecialiseerd in vrouwelijk naakt. Ooit heb ik hem bezocht in zijn atelier. Daar zijn zoon enkele jaren lid geweest is van de karateclub habben we nog min of meer contact.
Je mag zeggen dat dit beeld herinneringen heeft laten naar boven komen.
Dit was het voor vandaag. Geniet de dag en tot de volgende.
🙂
Als bewindvoerder van onze dochter moet ik ieder jaar een verslag opsturen naar de vrederechter. Tot vorig jaar ging alles goed. Dit jaar eiste de rechter van alles en nog wat zodat het mijn petje te boven ging. Ik weet dat sommige advocaten de rol van bewindvoerder op zich nemen. Dus nam ik hierover informatie.
Ik kwam in contact met een jonge advocaat die in deze materie specialist is. Die werkt in een recent gebouwd advocatenkantoor. Ik zag een lijst met alle advocaten die er werken. Je hebt ze maar voor het kiezen.
Samen overliepen we wat fout liep. Hij had reeds contact opgenomen met de vrederechter en de griffier. Dus hij wist waar hij moest op letten. Na wat speurwerk had hij alle informatie die hij nodig had en we spraken af om weer samen te komen. Hij heeft namelijk mijn ID nodig om in te loggen. Ook zal hij zorgen dat ik eind dit jaar gemakkelijk alles weer kan aanvullen. Dat belooft.
Of er een prijskaartje aan vast hangt ? Zal wel. We zien wel zei de blinde.
Tot de volgende.
🙂
DE LETTER “M” !
Nieuw jaar… nieuwe foto-uitdaging in blogland.. Melody begon een Alfabet
een foto passend bij het ABC
De “M” van “Mooimakers”
Toen ik enkele jaren geleden met pensioen ging besloot ik om toch nog maar iets voor de gemeenschap te betekenen. Tijdens mijn jaren als medewerker van het fietspunt hielp ik regelmatig met zwerfvuil opruimen. Dat deed ik graag. Dus besloot ik het zwerfvuil hier in de buurt op te ruimen.
Ik moet eerlijk bekennen dat van dat zwerfvuil opruimen de laatste maanden niet veel in huis gekomen is wegens diverse redenen. Nu het lente wordt ben ik weer de straat opgetrokken met zak en tang. Zwerfvuil opruimen bezorgt me rust, zen als het ware.
Zoals je reeds hebt kunnen lezen ben ik afgelopen zaterdag samen met enkele bezoekers van het buurthuis de straat opgetrokken. Dit was niet alleen het buurthuis, ook andere groepen en verenigingen waren op stap. In totaal werd er 8.700 liter zwerfvuil opgehaald. Lees het artikel hier maar.
Even een foto van mezelf klaar om de straat op te trekken in 2021 in volle coronatijd.
Rest mij jullie een fijne dinsdag toe te wensen en houd het proper.
🙂
Deze morgen aan de ontbijttafel :
Joepie, volgende week is het paasvakantie jubelt Bieke.
Het zal hier weer druk worden zucht nonkel Juul van achter zijn daklozenkrant.
Gaan jullie zich dan niet vervelen vraagt Oma
In mijn tijd moesten we werken tijdens de vakantie, geen sprake van verveling ! zeurt buurvrouw Erna.
Ik ga dan weer voetballen in het park antwoordt Lukas.
Kan jij dan goed voetballen ? vraagt Flip.
Nog een weekje en het is pasen. Tijd vliegt. Hopelijk mooi weer tijdens de vakantie zodat de kids kunnen buiten spelen.
Tot de volgende.
🙂
Deze zaterdag ging de lenteschoonmaak door in de buurt van het Hof van ’t Henneken. Van uit het buurthuis gingen we de straten op om zwerfvuil op te ruimen; Ik kreeg de Koning Albert I laan en de aanpalende Spilleboutdreef toegewezen.
Enkele uren later kwam ik met een redelijk volle zak zwerfvuil terug in het Buurthuis. De zak bleek 6 kg te wegen.
Na over de middag genoten te hebben van lekkere soep en even lekkere hotdogs trok ik naar huis. Er zou nog iemand langs komen voor mij.
Wie volgens mij de grootste vervuilers zijn zijn de rokers. Ontelbare peuken vind je langs de straten en nabij rioolputten. Bij die groep mensen is er nog veel werk in verband met bewust maken.
Tot zover deze milieu bewuste blogpost.
Fijn weekend verder.
🙂
De dingen des levens ! 