Spring naar inhoud

16 feb

1 reactie

Jan Mankes in Museum Arnhem

Er is momenteel een grote Mankes tentoonstelling te zien verspreid over Museum Arnhem en Museum Belvedère in Oranjewoud. Belvedère ga ik bezoeken tijdens het Oranjewoud festival, Museum Arnhem ging ik gisteren naar toe.

Jan Mankes leefde van 1889 tot 2020. Hij is helaas jong gestorven in Eerbeek, waar hij op doktersadvies vanwege tbc naar toe verhuisd was.

Hij staat bekend om zijn verstilde schilderijen van mensen, dieren , vogels en bloemen om hem heen. Een wazige achtergrond, duidelijke contouren, zachte kleuren. In Friesland exposeren ze vooral werk uit de tijd, dat hij in de Knipe woonde, vlak bij Museum Belvedère. In Arnhem vooral vroeg en later werk.

Ook aandacht voor de politiek roerige tijden, waarin hij leefde met Russische revolutie en Eerste Wereldoorlog en de politieke ideeën van hem en zijn echtgenote Anne Zernike, de eerste vrouwelijke predikant in Nederland.

Een prachtige tentoonstelling. Veel bruiklenen ook, fijn dat we die werken ook kunnen zien. En werk van kunstenaars , waar Mankes door geïnspireerd was, of die door hem geïnspireerd zijn.

9 feb

1 reactie

Die Winterreise van Schubert

Vanmiddag in het Kulturhus in Epe naar concert van die Winterreise van Schubert geweest . Ik ben niet zo van de liederencycli (dit zijn er 24) maar een concertvriendin had deze cyclus pas in Zwolle gehoord en was enthousiast. Dus uit mijn comfortzone, het was in eigen dorp en vooraf een inleiding. En het moet gezegd, ik heb geboeid geluisterd naar Rob van der Meule, bariton en Rutger de Ronde, pianist. De zaal was ook muisstil. Blij dat ik gegaan ben.

9 feb

1 reactie

Schaarsbergenpad, een klompenpad

Ik liep al jaren regelmatig met vier vriendinnen een stuk van een LAW. Vanwege knieklachten loop ik echter niet meer dan 10-15 km. De reistijd wordt dan te groot. We willen wel samen blijven lopen, en hebben afgesproken om in het vervolg kortere routes wat meer in de buurt te lopen. In de coronatijd deden we dat ook.

Gisteren liepen we het Schaarsbergenpad, een klompenpad. Het was een prachtige route van 10 km met veel bankjes, die we niet nodig hadden.

Veel grafheuvels

Dit stuk Veluwe is toch heel anders dan bij ons in Epe, meer hoogteverschil door de stuwwal, waar Arnhem op ligt , en de landgoederen. We liepen oa over Warnsborn.

We sloten af met een pannenkoek. Was heel relaxed, hoefden niet vroeg van huis, lekker gelopen, en een bezoek aan de horeca onderweg of tot slot houden we er waarschijnlijk wel in. De volgende datum is gepland.

Onderweg kwamen we ook nog een kabouterdorp tegen.

30 jan

Concert: contre le temps.

In het Academiehuis in Zwolle gisteren naar een concert. 4 zangeressen voerden ons terug naar de middeleeuwen met a capella zang. Bijzonder concert, toen ze begonnen te zingen was het of ik onder stroom stond. Bij mij is dat altijd een goed teken.

30 jan

1 reactie

Wandelen

De ene dag schijnt de zon, een andere dag regent het weer.

Vorige week woensdag vroor het nog licht, toen zagen we op onze wandeling vanaf Vaassen veel ijshaar.

Zondag mooi weer, gewandeld in de buurt van de infiltratie vijvers van Vitens (tussen Dellenweg, Ossenweg en Koekenbergweg bij Epe) . Water van de Grift wordt bij Vossenbroek ingenomen en via een pijpleiding hier naar toegevoerd om in de bodem weg te zakken. Dit om de grondwater hoeveelheid, die Vitens voor ons drinkwater oppompt, weer aan te vullen. Niet alleen nuttig dus, maar het is er ook nog eens heel mooi.

Woensdag liepen we over landgoed Tongeren. De vorst was totaal uit de grond, het had erg geregend, dus het was enorm modderig en glad. Een vriendin noemde het een avontuurlijke wandeling. Deze werd onderbroken door een koffie stop bij zorgboerderij Buitengewoon. Toch een mooie wandeling.

Benieuwd hoe het volgende week zal zijn.

30 jan

Filmtip: conclaaf

Een thriller rond de verkiezing vaneen nieuwe paus met onverwacht einde. Met intriges, politiek gekonkel. Mooie details ook van hoe het proces verloopt.

25 jan

1 reactie

Camping van Maartje Wortel

Ik was voor de vakantie al in dit boek begonnen. Blijkbaar boeide het niet genoeg om het in een ruk uit te lezen. Dit hoewel de opzet origineel is. Maar ik was ook druk voor en na de vakantie.

Een vrouw neemt een camping over, ergens vlak bij een schietterrein. Ik situeer het dan ergens bij ons op de Veluwe. Dit nadat haar vriendin, die kanker kreeg, en geneest, haar heeft verlaten. Die vriendin had als droom een camping te beheren. Die droom pakt ze van haar af, ook al houdt ze zelf niet van kamperen. Elk hoofdstuk van het boek gaat over een andere campinggast. Ze zijn allemaal ergens voor op de vlucht. Het is regelmatig hilarisch . Je voelt je een voyeur. Toch wist het mij niet genoeg te boeien. Het eindigt met een grote klap. En wat er over blijft zijn de gele plekken in het gras, waar een tent gestaan heeft.

22 jan

Eindelijk is de mist opgetrokken

Na vele mistige dagen eindelijk weer eens de zon gezien. En ‘s ochtends lag er nog een wit waas van rijp over de bomen.

We maakten een mooie wandeling met de woensdagochtendwandelgroep vanaf Vaassen.

Ook weer veel ijshaar, nog nooit zoveel gezien als deze winter met temperaturen steeds rond het vriespunt.

Het was weer genieten van de omgeving en goed gezelschap. En zoals elk jaar gaan we begin dit jaar bij een van ons lunchen na de wandeling. We lieten het ons goed smaken.

19 jan

1 reactie

Naar het Scapino Ballet

Gisteravond naar de Spiegel in Zwolle voor de voorstelling Cathedral van het Scapino Ballet. Een choreografie van Marcos Moreau op muziek van Arvo Pärt. Een bijzondere en fascinerende voorstelling. Alles in zwart en grijstinten met klein beetje donkerblauw, dystopisch, vervreemdend. De voorstelling ging continu door, zowel muziek (op band) als dans. Volle zaal met na afloop terecht daverend applaus.

19 jan

1 reactie

Filmtips

Deze week 2x naar de film geweest met vriendinnen. In Vaassen is een filmcyclus in het kleine kerkje , daar zag ik Zee van Tijd, in Epe bij de Filmkring The great Escaper.

Zee van tijd, gereviseerd door Theu Boermans, met vader en zoon Scholten van Asschat als de mannelijke hoofdpersoon met 40 jaar tijd er tussen, vertelt het verhaal van een echtpaar, die een zeilreis maakt met hun zoontje. Het kind valt ongemerkt overboord en wordt niet meer terug gevonden. Dit is gebaseerd op een waarbebeurd gezinsdrama. In de film zie je na eerst idyllische beelden, vervolgens totale paniek, en later diepe rouw, en hoe verschillend man en vrouw daar mee omgaan, waardoor de relatie sneuvelt. Na 40 jaar komen ze elkaar weer tegen, de vader maakt een voorstelling over wat er gebeurd is, de moeder komt toch kijken. Mooi gefilmd, en bij de muziek tijdens die voorstelling kwam bij mij kippenvel en waren we echt ontroerd.

The great escaper is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een hoogbejaarde Engelse oorlogsveteraan, die “ontsnapt” uit een tehuis voor ouden van dagen om op eigen houtje naar de D-day herdenking in Normandië te gaan. Mooie film met lach en traan. Schitterend geacteerd door Michael Caine en Glenda Jackson, voor beide hun laatste rol.

19 jan

Where dragons live

Gezien via picl, nadat ik interview met maakster en hoofdpersoon van deze documentaire hoorde op de radio.

Een documentaire over 4 volwassen kinderen, welke na het overlijden van hun moeder, de laatste bewoner, het familiehuis leeghalen en herinneringen ophalen. Een landhuis vol spullen en herinneringen aan hun bijzondere jeugd. Ook in het reine komen met trauma’s .

15 dec

Filmtip: Sons

Scandinavisch gevangenis drama met Sidse Babett Knudsen (bekend van Borgen) als gevangenbewaker, die overplaatsing vraagt naar een streng bewaakt cellenblok, omdat ze een nieuwe gevangene herkent. Over moeders en zonen, over wraak, vergelding en empathie.

De regisseur Gustav Möller maakte eerder Den skyldige over een politieagent, die vanuit de meldkamer een geknidnapte vrouw probeert te redden. Ook dit is weer een goede film.

15 dec

Filmtip: a new kind of wilderness

Een vriendin tipte mij deze film, over een gezin in Noorwegen, wat zelfvoorzienend op een boerderij in de natuur gaat wonen. De ouders geven de kinderen zelf onderwijs. Maar dan gaat de moeder dood. Een groot verdriet. De vader probeert op dezelfde manier door te gaan , maar ze moeten de boerderij toch verkopen. Ze gaan in een dorp wonen en de kinderen naar school.

Mooi weergegeven de liefde in het gezin, het leven met de natuur, het enorme gemis, maar ook de veerkracht .

9 dec

Filmtip: All shall be well

Prachtige film gezien via Picl, thuisbioscoop. Over 2 lesbiennes in Hong Kong. Je ziet ze samen thuis, op de markt, met familie. Heel liefdevol. Maar dan overlijdt de een zonder testament , en stelt de familie zich heel anders op dan verwacht. Hartverscheurend. De regisseur was eerst advocaat, heeft dit vast wel eens in zijn praktijk meegemaakt.

9 dec

Het Weihnachts-oratorium

Er gaat toch niets boven Bach. Wat hebben we gisteren weer genoten in de Spiegel in Zwolle. De Nederlandse Bachvereniging voerde de cantates 1,4,5,6 van het Weihnachs-oratorium uit . De zal zat helemaal vol, zelfs op 3e balkon zaten mensen en het was prachtig. Alleen hoorde ik veel mensen wel zeggen, dat het jammer was, dat er geen boekje met teksten en informatie over dirigent en solisten bij zat.

9 dec

Gelezen: de Hemelbouwer

Biografie van Eise Eisinga, de bouwer van het planetarium in Franeker. Zeer goed leesbaar, plaatst hem in de politieke en economische geschiedenis van die tijd.

En nu moet ik ook weer eens naar Franeker. Ik bezocht het planetarium lang geleden 1x.

8 dec

Het Ugcheler Markepad

Vandaag liep ik voor de derde keer dit klompenpad bij Apeldoorn. Eigenlijk zouden we met z’n vieren bij Arnhem gaan lopen, maar Dini was onverwacht verhinderd. Toen besloten Tonny, Nera en ik dichter in de buurt te blijven. En we boften, prachtig weer.

De auto bij de Cantharel geparkeerd en daarna op pad, door het bos en over de hei. De zon scheen, het was genieten.

Op het laatst kwamen we langs het voormalige kindertehuis Caesarea. Nu zit er een verslavingskliniek van het Leger des Heils, de Wending.

We wilden graag even in de kerk kijken. Dus kijken of een deur open was, want we zagen licht. De deur was op slot, maar we werden opgemerkt en werden welkom geheten door 2 leden van de geloofsgemeenschap Omega, waarvan de één de voorganger was. Koffie en een goed gesprek, dat soort ontmoetingen blijven je altijd bij.

Tot slot nog lunchen bij de Cantharel. Het was lekker en de bediening gastvrij. Met een goed gevoel terug naar huis.

1 dec

2 Reacties

Paleis het Loo

Momenteel is er op tv een serie genaamd Oranje Van Boven, waarin Yvette van Boven meeloopt met de verschillende hofmaarschalksafdelingen van het koninklijk paleis. Vandaag bezocht ik met Marion Paleis het Loo in Apeldoorn en waanden we ons in het decor van het tv programma. Wat een pracht en praal. En wat zijn de tuinen schitterend, vooral als je er vanaf het dak op neerkijkt. We hebben genoten.

24 nov

Pelgrimspad: van Middelbeers naar Steensel

Dit weekend in 2 dagen een stukje van het Pelgrimspad gelopen , van Middelbeers naar Steensel, ca 21 km. Ik loop nl niet meer zo makkelijk. Had de auto en de fiets mee, dus ook lekker stukje gefietst. De paden waren erg nat, dus om de plassen heen slalommen. Was niet vroeg van huis vertrokken, eigenlijk heel relaxed.

Ik begon in Middelbeers en liep over de Landschotse heide langs de vennen. Het was waterkoud, maar gelukkig droog. De dag erop was het nog allemaal sneeuw. Nu nog wat restanten.

Daarna door de bossen. Niet veel paddenstoelen meer, maar toch nog wel wat.

Ik stopte met wandelen in Vessem, auto ophalen in Middelbeers en in Steensel neerzetten. Daarna op de fiets naar mijn vrienden op de fiets adres bij Knegsel. Ik had een heel appartement voor me alleen, wat een luxe. In het dorp bij de Kempen wat gegeten en vroeg naar bed.

Vandaag, zondag 24-11-24 op de fiets naar Vessem. Gisteren Hamid koffie gedronken bij de Jacobushoeve, nu zette ik er de fiets neer. Als ik nu op de Camino was geweest, had ik in de pelgrimsherberg kunnen logeren.

Ook vandaag weer erg natte paden. Door de bossen, via Knegsel naar Steensel. Daar even bij een kapelletje gezeten. En geëindigd in de buurt van de Lucia toren, waar mijn auto stond.

23 nov

Nationaal Ballet: moderne klassiekers

Het komt niet vaak voor, dat het Nationaal Ballet op tournee gaat door Nederland. Gisteren waren ze in Zwolle met de voorstelling moderne klassiekers. Ze kwamen niet alleen met een dubbeldekkerbus met dansers en orkestleden, maar ook stonden er 2 grote vrachtwagens bij theater de Spiegel, en nog een kleinere vrachtwagen, waarvan ik niet weet, of die er ook bij hoorde. De zaal zat goed vol. Bij balletvoorstellingen ook altijd veel dames, die aan ballet gedaan hebben, of het nog doen. Zo ook de dame naast mee, kwamen uit Dronten. Daar geen balletvoorstellingen, dus kwamen ze altijd naar Zwolle. Ook vandaag viel me weer de gastvrijheid bij de Zwolse theaters op, hoorde dat andere bezoekers ook zeggen.

Voor de pauze Four Schumann Pieces, een ballet van Hans van Manen. Een danser en 5 paren. Mooie donker blauwe achtergrond, mooie belichting. Ik houd van zo’n sober beeld. En wat kunnen die mensen dansen, een genot om naar te kijken al houd ik niet zo van mannen in maillot.

Na de pauze The Fairy’s Kiss op muziek van Stravinsky. Een ballet van Alexei Ratmansky, een russisch sprookje. En daar waren de vrachtwagens dus voor nodig. Het decor was eerst een berkenbos (prachtig) , daarna een Oost-Europees dorp met houten huizen. Net op je op zwart papier met wit getekend hebt, de raampjes uitgeknipt, daar ondoorzichtig folie voor en lampje er achter. Deed me denken aan de kijkdozen, die we vroeger maakten. Ook dit was weer een prachtig ballet.

← Older Entries
Newer Entries →