Geweldig boek, in 2 dagen uitgelezen. Wat een verhaal. Over een wees, die piano speelt op stations en luchthavens en zijn levensgeschiedenis vertelt.
Dit is 3e boek van jean-Baptiste Andrea. Met zijn 4e boek won hij in 2023 de Prix Goncourt. Dat hij eerder scenario’s schreef, is wel te merken. Dit boek vraagt erom verfilmd te worden.
Achterop staat citaat uit De Morgen: “weerstand bieden is zinloos. Beter om je maar gewoon over te geven en te lezen tot je het uit hebt”. #jeanbaptisteandrea #duivelsenheilgen #leestip
15-11-24 in theater Odeon in Zwolle naar The four note opera van componist Tom Johnson geweest. Een korte opera, voor 5 zangers en piano, waarin maar 4 noten voorkomen. Een soort parodie op de clichés van de opera. Het was een project van de 3 operagezelschappen in ons land, waarbij jonge zangers ervaring kunnen opdoen. Heel leuk en bijzonder.
In museum de Fundatie in Zwolle is momenteel een tentoonstelling met werk van Marianne von Werefkin. Ze is geboren in Rusland, komt uit een welgestelde familie. Ze had talent voor de schilderkunst, heeft les gehad van de realist Ilja Repin (zijn schilderij de Wolgaslepers is wereldberoemd). Ze kreeg een relatie met Alexej von Jawlensky en werd een centrale figuur in kunstenaarskringen in München, waarbij ze zelf een tijd niet meer schilderde (bleef wel tekenen) maar zich meer ten dienste stelde om haar partner te ondersteunen, en zich ondertussen wel verder ontwikkelde. Ze was een van de pioniers van het expressionisme en lid van der Blaue Reiter. In de eerste wereldoorlog verhuisden ze naar Zwitserland. Haar laatste jaren, inmiddels verlaten door haar partner, met wie ze jaren in een driehoeksverhouding leefde, woonde ze in Ascona aan het Lago Maggiore. Daar is een museum met veel werken van haar, de basis voor deze tentoonstelling.
In de Fundatie hebben ze als enige museum in Nederland een werk van haar. Vrouwelijke kunstenaars krijgen de laatste jaren meer waardering en aandacht. Het is de moeite waard om naar de Fundatie te gaan. Von Werefkin bleef figuratief schilderen, sommige van haar werken deden me aan Munch denken. Ze schilderde vrouwen aan het werk, fabrieksarbeiders, vissers, eenzame figuren, de zwaarte van het leven, en dat dan tegenover het grootse landschap. Felle kleuren, en ook donkerte. Misschien ga ik nog wel een keer kijken met een andere vriendin. Gisteren was het een combinatie van kunst kijken en heerlijk lunchen bij Affect in Zwolle met een vriendin. Culinair heeft Zwolle ook veel te bieden.
Voor de leesgroep las ik de Onbedoelden van Coni van Baars. Over een tweeling, opgegroeid in verschillende adoptiegezinnen. Hun moeder, zwanger geworden van een Griekse gastarbeider, werd gedwongen hen af te staan. Pas als ze meerderjarig zijn, wordt hen verteld, dat ze van een tweeling zijn. Daarna begint de zoektocht naar elkaar en hun ouders. Gebaseerd op echte gebeurtenissen
Qua manier van schrijven : afstandelijk. Niet echt literatuur.
Gisteren weer naar een concert in het Academiehuis in Zwolle in de serie Passie voor Bach door het ensemble Himmelsburg. Prachtige muziek, deze keer 2 concerti van Vivaldi, daarna een toccata voor klavecimbel en een van de Brandenburgse concerten van Bach. De invloed van de Italiaanse componisten op Bach was duidelijk te horen. Ook klinkt soort wereldlijke muziek heel anders dan de religieuze muziek van Bach. Het was weer genieten. Er na nog een nazit met drankje met Gryt , die ik met een concert heb leren kennen en waar we inmiddels bij concertbezoek naar uit kijken. Eind november weer een concert in deze serie. Verheug me er al op .
Heb de afgelopen week het boek Nirwana van Tommy Wieringa gelezen. Over een grootvader, oud SS-er, heeft zijn fortuin verdiend in de offshore industrie, en een van zijn kleinzonen, kunstschilder , een buitenbeentje in de familie, die via zijn oud gouvernante de oorlogsdagboeken van zijn pake in handen krijgt. Over een geheim in de familie. Het boek leest als een trein. Veel komt aan de orde , veel verschillende verhaallijnen en thema’s. Aanrader
Afgelopen weekend ben ik 3 dagen met Birding Breaks op pad geweest, kraanvogels kijken en horen. Deze vogels verblijven op trek naar het zuiden in de buurt van Diepholz. Ze overnachten er in de moerassen en foerageren overdag in groepjes op de maisstoppelvelden, en velden waar aardappels gerooid zijn. Tegen zonsondergang en zonsopgang kun je ze dan in grote groepen zien vliegen, het is ook een geweldig geluid.
Ik ben 2x met een dagtocht vanuit Apeldoorn op excursie geweest naar Diepholzer Moor, en ook een keer een weekend naar Lac du Der, de volgende stop voor de kraanvogels op trek naar het zuiden. Nu had ik zin het spektakel weer een keer mee te maken. Nou dat is goed gelukt, ook nog eens prima weer als bonus.
We verzamelden bij Hengelo, vandaar met 2 busjes op pad. 3 personen gingen met eigen vervoer, die zagen we bij het hotel. Jeroen Overbeeke en Dick de Vos waren onze gidsen. De kraanvogels had ik zelf ook wel gevonden, maar Jeroen wist goed geschikte plekjes te vinden en je ziet zoveel meer soorten met een gids. En het was ook erg gezellig.
De vrijdag was het erg grijs, net tegen motregen aan. Genoeg kraanvogels gezien, maar geen mooie foto’s kunnen maken, slecht licht en ze zaten ver af. Bij de uitkijktoren, waar we naar het invliegen wilden kijken, was het ook erg druk. En kraanvogels zijn schuw, dus die vlogen ergens anders langs. Fijn dus dat we meer kansen hadden dan deze ene dag.
De volgende ochtend voor het ontbijt op pad, naar een andere kant van het Rehdener Moor. Een rustig weggetje, en toen hebben we veel kranen zien en horen overvliegen, imposant. Daarna eerst terug naar het hotel voor het ontbijt. Hierna waren we de hele dag omringd door het geluid van kraanvogels. Het werd ook zonnig, fijn om te fotograferen.
We zagen ook een groep reeën.
Zondag hoefden we dus niet weer vroeg op pad. Na het ontbijt weer de velden in. Het was mistig, dat gaf een mooi sfeerbeeld, en geleidelijk zag je de kranen duidelijker opdoemen uit de mist.
De kraanvogel met bruine kop is een jong
Ook nog leuke andere vogels gezien, bij het hotel zagen we alleen appelvink, verder oa ringmussen, geelgorzen. Helaas geen kiekendieven, al hadden de gidsen er onafhankelijk van elkaar wel een gezien. Tot slot nog even langs een boom met ransuilen, vorig jaar zaten ze er, en ja hoor, nu weer. Fijn weekend geweest.
Vanaf een van mijn werkplekken heb ik uitzicht op de koepelgevangenis in Arnhem. Gisteren ben ik binnen geweest voor een rondleiding door een oud bewaker. Heel interessant. Gebouw dateert uit 1886 met 3 galerijen cellen rond een grote open ruimte, overdekt door de koepel. Tot 2015 in gebruik als huis van bewaring. Het plan is dat er een budget hotel in komt. Helaas was ik mijn telefoon vergeten, dus geen foto’s behalve deze, die ik een keer tijdens een lunchwandeling maakte
Na het lezen van Het Proces van Kafka had ik behoefte aan een boek, wat je gewoon lekker kunt lezen. Dit boek kreeg ik van een vriendin te leen, en als je begint te lezen, wil je doorlezen. Het speelt zich af in een moerasgebied aan de Amerikaanse kust en gaat over een meisje, wat opgroeit in een hut. De vader is alcoholist en mishandelt het gezin. De een na de ander vertrekt, ook de vader. Kya komt er alleen voor te staan, groeit op in eenzaamheid, met de vogels als haar familie. Ze leert een jongen kennen, die haar leert lezen, maar haar ook verlaat. Met een andere man, heeft ze een korte relatie. Als deze dood gevonden wordt, wordt zij van moord verdacht. In de tussentijd is de andere man terug gekomen, en Kya een auteur van natuur gidsen geworden. Het verhaal wisselt steeds tussen de verschillende tijds periodes. Mooie natuurbeschrijvingen, de schrijfster Delia Owens is dan ook een gepensioneerd biologe. Boeiend verhaal
Afgelopen zaterdag 26-10-24 ben ik met nog 4 leden van de vogelwerkgroep KNNV Apeldoorn wezen wandelen. We parkeerden de auto langs een weggetje in de buurt van de bekende bakker Bril en liepen over de bomendijk, over landgoed de Poll, langs de IJssel naar de ruïne van slot Nijenbeek en daarna terug naar de auto.
Het was prachtig weer, de mist trok al op toen ik naar Apeldoorn reed. Eerst niet zo veel vogels, wel mooie paddenstoelen, waar we natuurlijk ook naar kijken. De hele dag door hoorden en zagen we roodborstjes, de Scandinaviërs zijn gearriveerd. Bij de ruïne spotte Hans een havik in een boom. Hij had een camera met veel tele, op de foto kon je goed zien, dat het een havik was. Ook groepjes staartmezen lieten zich mooi zien. Totaal 29 soorten. Nog geen koperwieken of kramsvogels.
Zaterdag 26-10-24 met oud collega Hans naar Introdans in de Spiegel in Zwolle. Prachtige voorstelling in volle zaal. 4 balletten, waarvan ik de eerste 3 het mooiste vond. Het laatste ballet viel voor mij wat uit de toon, en vond ik ook wat te lang duren. Ik heb me verwonderd, hardop gelachen , werd ontroerd en heb heel erg genoten deze avond. Aanrader om te gaan bekijken als je de kans hebt. En in ballet Lungo dansten 2 gast dansers met een beperking mee. Dat ze een beperking hadden, merkte je bijna niet. “We are one , but not the same” werd er in een filmpje tussendoor met interview met regisseur gezegd, en zo is het ook. Ook heel verrassend was de papiertjes met spreuk “life could be a dream”, die na het ballet Sh-Boom over het publiek heen kwamen gedwarreld
Woensdag 23-10-24 ben ik in Arnhem naar een concert geweest van Amsterdam Sinfonietta met Candida Thompson en Simone Lamsma op viool. Muziek van Pärt en Bach, dit gaat heet goed samen en wat was het een geweldig concert. Vooral Tabula Rasa van Pärt, kippenvel. En het dubbel concert voor viool van Bach ook prachtig. Het was de moeite waard om voor naar Arnhem te gaan . Wel erg mistig op de terugweg.
Ik ben van plan om weer wat vaker naar de film te gaan. En wel bij ons in het dorp in het Kulturhus. Ze vertonen daar niet de nieuwste films, en soms ook wel wat veel van een bepaald genre (dementiefilms) ,maar er zitten wel goede films tussen , het is dichtbij, en ik kan met vriendinnen uit de buurt afspreken.
4 weken terug zag ik de film de Terugkeer. Hij was aangeraden door een vriendin. Film heeft kort daarna ook een prijs gewonnen. Ik vond hem wel aardig, niet geweldig. Alles is wel erg dik aangezet.
Het gaat over een echtpaar, wat al lang samen is. Hij is een nukkige man. Zij vertoont verschijnselen van dementie. Hij onderkent het niet, of wil het nog niet onder ogen zien. Ze krijgen een uitnodiging van een oude vriend in Spanje, zij wil er naar toe, hij voelt er niet voor. Een roadmovie, waarin ze zich verbazen over de veranderde wereld, maar elkaar ook weer vinden. Meer humoristisch dan ontroerend.
Vrijdag zag ik de film Het smelt naar het boek van Lize Spit. Dit vond ik een heel goede, maar ook gruwelijke film. Over een jonge vrouw, welke voor een reünie terug gaat naar het dorp, waar ze is opgegroeid en enorm traumatische zaken meegemaakt heeft. Ze neemt een groot blok ijs mee. De beelden van de jonge en de oudere Eva wisselen elkaar af. Heel goed gespeeld. We hadden daarna wel behoefte aan een drankje en bitterballen bij café de Posthoorn.
Afgelopen woensdag zagen we tijdens onze wekelijkse wandeling veel paddenstoelen. Vandaag ben ik terug gegaan, gewandeld in de buurt van de Motketel. Zo veel foto’s gemaakt, hierboven een selectie. Bijzonderste: violette gordijnzwam (1) en gele stekelzwam (3)
Daarna dacht ik koffie te gaan drinken bij de Cannenburch, maar het zat er helemaal vol. Toen ik buiten kwam, kwam ik leden van de paddenstoelen werkgroep KNNV Ep-Heerde tegen. Zij gingen inventariseren in het park en ik mocht mee. Samen zie je nog veel meer. Ook nu weer een selectie van de foto’, waaronder een grote oranje beker zwam (1). Het was ook nog eens heel gezellig. Misschien sluit ik me, als ik meer tijd heb, ook nog bij deze groep aan naast de vogelwerkgroep KNNV Apeldoorn.
De voorstelling van the white album van the Beatles door de Analogues had ik indertijd gemist in verband met vakantie. 18-10-24 speelden ze in Orpheus in Apeldoorn. Toch maar een kaartje gekocht, en genoten, wat zijn ze goed.
Met de leesgroep lazen we het Proces van Kafka. Ik las nog nooit eerder iets van hèm, kende natuurlijk wel de term kafkaësk. Het was een hele kluif om dit boek te lezen, leest niet gemakkelijk, mede door de zinnen die maar door.open, weinig wit op de bladzijden. De hoofdpersoon Josef K. wordt zonder opgave van reden gearresteerd. Daarna een eindeloze proces gang, een ondoorgrondelijk rechtssysteem (de rechtbank lijkt overal te zitten en iedereen heeft er mee te maken) , niet weten, waartegen je je moet verweren. Labyrintische griffiekantoren, vreemde figuren, een scène in een kathedraal en uiteindelijk wordt hij vermoord.
Zeer beklemmend. De schrijver had het boek willen (laten) vernietigen, het was ook niet af, is na zijn vroege dood in 1924 aan tbc toch gepubliceerd.
Een boek, wat ook nu nog actueel is, bijv moest ik denken aan de toeslagenaffaire. Heb nu echter wel behoefte aan een makkelijker en vrolijker stemmend boek.
Mooi concert van Phion met een voor het orkest geschreven werk van Kortekaas, een dubbel concert voor klarinet en viool van Max Bruch, en van Mozart Maurische Trauermusik en de 40e symfonie. Daarna nog een borrel van de vrienden van het orkest.
Wat is het toch een prachtig herfstweer. Er komt steeds meer kleur en er zijn heel veel paddenstoelen. Zaterdag 12-10-24 ben ik op de fiets het bos in gegaan en heb een rondje rond de infiltratievijvers van Vitens gelopen en daar in de buurt paddestoelen gefotografeerd. Het is er prachtig. Ik zag ook veel cantharellen, nog nooit zo veel gezien als dit jaar.
Van 5 tot 9 oktober 2024 was ik op Schiermonnikoog. elk jaar bezoek ik wel een Waddeneiland. De keuze was deze keer op Schier gevallen, omdat ik een keer naar het Schiermonnikoogfestival toe wou. Er zijn dan diverse kamermuziek concerten. Ik logeerde deze keer voor het eerst bij de 4 dames. Prima plek, met heel lekker eten, je slaapt nl boven een wijnbar annex brasserie.
De concerten waren in de kerk aan de overkant, het iets verderop gelegen cultureel centrum en in een kapel iets verder weg. Totaal heb ik 7 concerten bijgewoond. Heerlijke combinatie van muziek en natuur. Bach, Biber, Chopin, Beethoven en nog veel meer. Het mooiste: het concert, waarbij aantal van de Rosenkrantzsonates werden vertolkt.
Verder wandelen, fietsen,vogels kijken, paddenstoelen zoeken .
Ik zocht en vond 2 bijzondere soorten paddenstoelen, nlhet zandtulpje, wat op rottende wortels van helmgras groeit (nr 4 en 6j en het gewone vuurzwammetje (nr 5) een wasplaat. Deze zag ik pas, toen ik op mijn buik in het gras lag om een andere soort te fotograferen.
2 keer excursie met de boswachter, trekvogels en paddenstoelen. Trekvogelexcursie viel tegen, waren weinig trekvogels en ik was van het groepje degene met meeste kennis. Paddenstoelen excursie wel erg leuk.
Niet toegekomen aan lezen van een mooi boek, ik had als huiswerk nl het lezen van Het Proces van Kafka voor de leesgroep. Elke dag voor het ontbijt dus even lezen. Verder naar buiten of een concert, fantastisch mooi weer, heerlijke dagen.
Mooi weer om langs de IJssel te fietsen. Pont bij Wijhe, door fietsen naar Herxen.
Daar van de IJssel af, via boerenland richting ‘t Reelaer tussen Heino en Raalte. Koffie gedronken bij mijn neef en zijn vriendin, die daar tegen het bos aan wonen.
Porseleinzwam Boleet Gewimperde aardster
Vanaf het huis van mijn neef het bos in. Eerste stuk gelopen , pad was niet goed befietsbaar, verder op wel. Er zijn al best veel paddenstoelen, dus af en toe afstappen om te kijken.
Verder fietsen naar brasserie Op Duur voor een lekkere salade en glas wijn in de zon. En daarna met de pont naar Veessen. Via Heerde naar huis. Heerlijke dag.
Ik ben mijn blog gestart bij web-log. Omdat Sanoma er mee ging stoppen, is dit verhuisd naar wordpress. Helaas is het niet gelukt de oude foto's mee te verhuizen. Af en toe voeg ik handmatig nog wat toe, maar het is te veel werk om dit bij alle berichten te doen. Dus helaas...
OP PAD, weblog van Klaske de Jong 