Rhododendron

Op vrijdag werk ik op Rennenenk, een villa in een park bij een Zorginstelling in Arnhem. Een mooie plek voor een lunch wandeling. Nu bloeit de rhododendron, zo mooi.

17 mei

Op vrijdag werk ik op Rennenenk, een villa in een park bij een Zorginstelling in Arnhem. Een mooie plek voor een lunch wandeling. Nu bloeit de rhododendron, zo mooi.

Leestip, het boek Mathilde van Leïla Slimani. Dit is eerste deel van een trilogie. De schrijfster won eerder met een ander boek de prix Goncourt. Gelezen voor de leesclub. Speelt zich af tussen eind van 2e wereldoorlog en voor einde koloniale overheersing van Marokko door Frankrijk.

Een Française trouwt met een Marokkaanse man, die in het franse leger diende en gaat met hem in Marokko wonen. Daar is het niet zoals ze verwacht had, o.a. wat betreft de positie van de vrouw en de welvaart, als ook de relatie met haar man. Alles afgezet tegen het politieke klimaat van de tijd.
Gebaseerd op het leven van de grootmoeder van de schrijfster. Prachtig boek. Heb 2e deel ook al in huis.Dit boek had ik in 2 dagen uit. Nu ik minder werk ben ik weer veel meer aan het lezen.
4 mei



Gisteren vroeg op, want om 6:00 uur vertrokken we vanuit Apeldoorn met 12 personen naar Kalenberg in de Weerribben. Met drie bootjes gingen we daarna het water op om te gaan vogelen. Het was nog fris, maar lekker weer, regelmatig zonnig.


We hoorden en zagen heel wat vogels, al is het wel minder dan in het verleden. Je zag niet zoveel vogels (ze zaten verstopt in de bomen en het riet), je zag ook geen vogels in het water op een paar eenden na (is dit omdat het water voedselarm is?), maar hoorde wel van alles. Rietzangers lieten zich wel volop zien en horen. Een deel van de groep zag een blauwborst, die heb ik helaas gemist. Maar wat wel heel leuk was, was dat we op twee plaatsen de roerdomp worden tussen haakjes dit geluid is onmiskenbaar, net een misthoorn), de wielewaal en nachtegaal hoorden. Ook de explosieve zang van de Cetti’s zanger was niet te missen.

Eind van de ochtend/begin van de middag diverse kanovaarders. Voor de drukte waren wij echter alweer op onze eindbestemming. Al Al met al een heerlijke dag.
Vrijdag met Ineke naar concert in Deventer geweest, 2 jonge franse musici (de één op vier, de andere klavecimbel) speelden stukken van onder andere de Franse componisten Francoer. Dit combineerden ze met muziek van Eccles, Purcel en Corelli. Mooi concert.

Op woensdagochtend wandelen wij altijd, de ene keer in de buurt van Epe, de andere keer in de buurt van Vaassen. Als we van het Vaassen lopen, lopen we vaak langs een bepaald weiland, waar wel eens veel te zien is. Zo ook van ochtend, drie Volwassen vrouwtjes en vier jonge wijntjes. Altijd weer een heel leuk gezicht.
Ook verder is het erg mooi in de omgeving, wat is het groen geworden in een paar dagen.

Als afsluiting drinken we koffie bij kasteel de Cannenburg, en natuurlijk bijpraten.
Ik heb boven een kast vol boeken, die ik nog niet gelezen heb. Vind het heel lastig om een mooie boekwinkel uit te lopen, zonder iets gekocht te hebben. Eergisteren pakte dit boek uit de kast, en wat een juweel. Meteen uitgelezen. Had het eigenlijk mee moeten nemen op vakantie, wil de Oostzeeroute gaan fietsen en dit boek zou helemaal passen. Maar weinig bagage meenemen, dus dan maar e-books en nu van dit boek genoten. Speelt zich af op een waddeneiland in Duitsland. Centraal staat een gezin, bijzondere mensen, heel beeldend geschreven , prachtig. Lees dit boek.

Toch handig, die app Fluister. Een jaar lang gratis luisterboeken en ebooks. Het laatste boek, wat ik gelezen heb is “de redding “ van Judith Koelemeijer, over 2 vrouwen. De een raakt met de auto te water en verdrinkt ter nauwverholen. De andere springt in het ijskoude water en haalt haar er uit. Maar ook over hun leven, hun karakter en het vervolg. Wel aardig, best goed geschreven en interessant, maar zou het niet gekocht hebben.
Na een boek van zijn moeder Christien Brinkgreve en broer Thomas Heerma van Voss te hebben beluisterd via Fluister, nu een boek van Daan Heerma van Voss. Een roman, maar de vader figuur Oscar doet op een aantal punten toch wel denken aan de vader van de schrijver. Het is een boek, wat begint met het overlijden van de vader op Schiphol en eindigt na het afwikkelen van de erfenis. Een gezin van 3 kinderen, heel verschillen en de moeder/ex zijn naast de vader de hoofd figuren. Er is een alwetende verteller, en vanuit verschillende hoofdfiguren wordt terug gekeken op het verleden. Over hoe verschillend je omgaat met verlies. Ik vond het wel erg langdradig en pretentieus. Heeft toch een prijs gewonnen.


Je hebt boeken, die je aan het denken zetten, en boeken, die vooral gewoon een mooi verhaal zijn, waarin je wilt blijven doorlezen. Dit is zo’n boek, “waak over haar”. De schrijver Jean-Baptiste Andrea won er de Prix Goncourt mee. Het vertelt over een bijzondere vriendschap tussen Mimo en Viola, een meeslepend verhaal, wat zich afspeelt in Italië. En wat betreft de diepere lagen, die zitten er ook wel in, bijv over de positie van de vrouw, klasse verschillen, morele principes, en macht. Maar vooral een heerlijk leesboek. #leestip #waakoverhaar #jeanbaptisteandrea

Gisteren las ik deze korte roman van de Noorse schrijver Frode Grytten. Over de laatste dag uit het leven van een weduwnaar, die vanaf zijn jeugd, tot er een brug kwam, mensen over de fjord bracht. Het boek begint met dat hij wakker wordt op de laatste dag van zijn leven. Hij doet de dagelijkse dingen, maar ruimt ook het huis op, verbrandt de matras, waar hij samen met zijn overleden vrouw op gelegen heeft. Voor zijn dochters laat hij een afscheidsboodschap achter. En dan stapt hij op zijn boot, over de fjord naar zee.
Op zijn laatste boottocht stappen de doden bij hem op en overdenkt hij zijn leven. Als eerst zijn hond, als laatste zijn geliefde vrouw. Mooie kleine roman, echt Scandinavisch qua verstilde sfeer met beschrijving van de natuur en gewone mensen. Ik houd van dit soort boeken.

Deed me heel erg denken aan “ochtend en avond” van Jon Fosse, Nobelprijswinnaar, wat ik jaren geleden las. Dat gaat over een visser, ook weduwnaar, die elke dag met zijn boot er op uit gaat. Die dag is het anders, zijn overleden vriend gaat mee, onderweg beleeft hij de belangrijkste gebeurtenissen uit zijn leven opnieuw, en bij aankomst wacht zijn vrouw op hem. Samen gaan ze naar huis.
19 apr
De vogelwerkgroep van de KNNV Apeldoorn organiseert elk jaar een vogelweekend. Als ik niet elders op vakantie ben, ga ik mee, het is altijd erg gezellig en je ziet samen veel meer vogels. Ik leer ook altijd weer wat van de echte kenners, want ik ben een amateur.


We waren met 15 personen, reisden met 4 auto’s. Onderweg maakten we een tussenstop bij Groesplaat, een natuurgebied in de uiterwaarden in de buurt van Woudrichem met zich op Gorinchem. We wandelden hier vorig jaar , toen we het Pelgrimspad liepen.





Overnachten deden we in Renesse. De organisatoren hadden een huis gevonden voor 16 personen. Boodschappen voor ontbijt, lunchpakket en borrel werden bezorgd, eten deden we 2x in een eetcafé en 1x haalden we pizza’s. Alles verliep soepel, ook de huishoudelijke taken.
Voor het eten nog even kijken op de Brouwersdam. Leuk, net als ander jaar weer een zeehond gespot.

Zaterdag gingen we vogelen op Schouwen Duiveland, langs de Oosterschelde, plan Tureluur. Heel veel vogels te zien. Wat zijn er veel brandgangen, maar ook wat rotganzen. En diverse ruiters.




We maakten diverse stops , o.a . In de buurt van Herenkeet.

Daarna naar Plompetoren. De eerste keer, dat we daar kwamen, zagen we 3 jagende velduilen. Helaas daarna nooit meer. We waren toen ook vroeger in het jaar.

Zondag gingen we naar Goeree Overflakkee. Eerst naar de Zeeper duinen bij Burgh Haamstede. Mooie wandeling naar een duinmeertje. Maar eerst hadden we mooi zicht op een grote bonte specht, die steeds met zijn kop zijn hol in ging.


In de duinen ook hier paardjes.



Daarna naar de haven van Stellendam, vogelen langs de dijk. En ja hoor. Daar waren ze te horen, de cetti’s zanger en de nachtegaal. Ze lieten zich niet zien, maar de roodborsttapuit wel. Vooral het vrouwtje was goed te fotograferen.




Daarna gingen we naar de slikken van Flakkee, waar we een wandeling maakten naar een uitzichtpunt, Maar eerst even langs een zeearendnest. Je mocht niet in de buurt komen, maar als je goed keek(met dank aan de telescopen, die mensen mee hadden) zag je een vogel op het nest, en de andere zat in de boom er naast.


Tot slot nog even langs een punt, waar flamingo’s zouden kunnen zijn. Nu helaas echter niet.
Maandag gingen we terug naar Apeldoorn. Een mooie tussenstop bij het Quackjeswater op Voorne Putten, een duinmeertje.Er nestelen veel lepelaars, prachtig.






We kijken terug op een prachtig weekend.

Vanmiddag met Giny in de Jacobikerk in Utrecht naar de Matthäus Passion van JS Bach geweest. Prachtige uitvoering door NPhU. Ik had weer meermalen kippenvel, teken dat de muziek me echt raakt. Nu thuis luisteren naar de Johannes, die heb ik nog nooit live gehoord. Toch eens naar op zoek een ander jaar. Voor Giny was het de eerste keer, blij dat ze het mooi vond.

Was nog wel even schrikken toen er iemand hard achterover viel. Iets gebroken van de klapstoel. Gelukkig zagen we snel beweging, kon hij op een andere stoel verder luisteren, en hoefden we niet te reanimeren. De Aed hing wel vlak achter ons en voor ons zat een verpleegkundige, die vertelde het vaak gedaan hebben. Later werd er nog iemand weggeleid, die kon nog lopen. En ondertussen wordt er gewoon doorgespeeld en gezongen.
18 apr
Gisteravond naar de opera geweest in Zwolle. Ik heb deze opera indertijd bij DNO gehoord, dit was een totaal andere regie. Ted Hufman maakte deze regie in 2022 voor het festival in Aix- en-Provence, en deze uitvoering werd nu door de Reisopera hernomen. Het is prachtige muziek, genoten van het barokensemble Capella Mediterranea en de zangers. Op het toneel een sensueel schouwspel, gaat over macht en liefde, de teksten lijken soms wel hedendaags, als je kijkt naar de politiek. Goed gecaste zangers. En humor met de dubbelrol als voedster van een mannelijke zanger.
Jammer dat de zaal niet vol zat, het is echt een aanrader.
Via de Trouw krijg je nu een jaar lang gratis toegang tot Fluister, een app waarmee je ebooks kunt lezen of luisterboeken afspelen. Inmiddels heb ik in de auto, of tijdens bezigheden in huis al 3 boeken beluisterd. Ben dus blij met deze app.
Beladen huis van Christien Brinkgreve.
De schrijfster, emeritus hoogleraar sociale wetenschappen, blikt na het overlijden van haar man, de journalist en vpro icoon Arend Jan Heerma van Voss terug op hun relatie, en het huis , waar ze woont, dat ze opruimt, weer lucht geeft. Als echtpaar waren ze steeds meer uit elkaar gegroeid, naast elkaar gaan leven, hij was na zijn pensionering weggezakt in somberte, zij voelt zich door hem niet gewaardeerd in haar werk en kwaliteiten. Over gevoelens praten deed hij niet, wel was het huis volgestapeld met kranten, boeken etc en zat hij de hele dag te roken. Ook tijdens zijn laatste maanden lukte het haar niet om echt contact te krijgen. Na zijn dood blikt ze terug in dit rouw memoir over hun relatie, onder het weer een plaats krijgen in het hele huis.
Het archief van Thomas Heerma van Voss
Een van de 2 zonen van bovenstaande personen. Beide zijn overigens schrijver.
De ik-persoon wordt gevraagd redacteur te worden van het literair tijdschrift Arabesk. Zijn vader, die eerder in de redactie van een ander tijdschrift zat, juicht dit toe . Wat volgt is een Voskuilachtige vertelling over hoe het toegaat bij zo’n tijdschrift, wat bijna geen abonnees meer heeft , maar door subsidie kan blijven bestaan. Tussendoor wordt de interactie tussen vader en zoon beschreven. Pierre zeer gehecht aan zijn vader. Uiteindelijk neemt Pierre ontslag. Hij heeft daarna tijd om veel bij zijn stervende vader te zijn. Dit deel van het boek vond ik het beste, het is ontroerend om te lezen, hoe de zoon tov de vader stond, de liefdevolle aandacht. Natuurlijk is de vader Arend Jan Heerma van Voss. De moeder wordt als kleuterjuf beschreven, meeste aandacht gaat naar de vader uit. Zoon staat ook heel anders tov de vader dan zijn moeder in Beladen huis beschreef. De auteur heeft overigens zelf bij een ander literair blad , de Revisor, gewerkt, het boek is duidelijk op zijn eigen ervaringen gebaseerd, zowel privé als in werk.
Liften naar de hemel van Lex Paleaux
Het gaat over een jongen van 16, die net ontslagen is uit een jeugdinrichting, en op zoek is naar een nieuwe start. Hij komt via de dominee in Canada terecht bij een zeer streng religieus gezin. Ipv liefde wordt hij uitgebuit. Maar hij raakt ook bevriend met een zoon van de dominee. In dit gezin ervaart hij warmte. Volwassener gaat hij terug naar Nederland, maar geen happy end. Vlot geschreven emotionele pageturner,
In het van Gogh en Stedelijk Museum in Amsterdam is momenteel een indrukwekkende overzichtstentoonstelling met werken van Anselm Kiefer te zien.

In de tweede wereldoorlog geboren, opgegroeid ineen gebombardeerde stad, gaf hij als kunstenaar commentaar op het naoorlogse Duitsland. De oorlog , toen en ook nu,is een belangrijk thema in zijn werk. Hij maakt monumentale werken, waarin hij o.a. verf, lood, stro, en aarde verwerkt.



In het van Gogh zie je werken, waarin je kunt zien, dat hij door van Gogh is geïnspireerd. Hij heeft als jonge kunstenaar een reis gemaakt langs de plaatsen, waar van Gogh werkte, en hiermee een prijs gewonnen


Voor deze tentoonstelling maakte hij een groot nieuw werk, wat je ziet als je in het Stedelijk de trap op loopt. “ sag mir wou die blumen sind”, een lied wat beroemd werd in de vertolking van Marlene Dietrich. Hij verwerkte er o.a. rozenblaadjes en uniformen in.


Zaterdag 5 april met aantal vogelaars naar het Dwingelderveld. Mooi gebied, en het was heerlijk zonnig weer. Ik hoorde weer de eerste fitis van het jaar, en zag de eerste boerenzwaluwen en ook een huiszwaluw. Maar het leukste was, dat we 3 kraanvogels zagen landen in het riet. Leuk gebied om een keer een lang weekend naar toe te gaan, je kunt er ook mooi fietsen.


Ik wil graag een keer naar Japan op vakantie. Dat is echter wel zo’n andere cultuur dat ik me wil voorbereiden. Ik heb dus wat boeken gekocht over de geschiedenis en cultuur van Japan. Maar natuurlijk ook wat fictie lezen. Deze roman van Yoshimura Keiko hoort bij het in Japan heel populaire genre van de healing fiction. Het is een verhaal over hoop en zelfopoffering. En uiteindelijk, wie goed doet goed ontmoet. Een vrij simpel verhaal, maar roept wel mooie beelden op van een eiland voor camelia bomen en een man die alles probeert te repareren, ook zonder dat mensen het in de gaten hebben. En dit alles net voor oudejaarsavond wat gevierd wordt met 108 golfslagen.
Zaterdag een middag gezongen in Epe, georganiseerd door Epe jazz and more. En dan klinkt het zo! Voor herhaling vatbaar.

Afgelopen vrijdag met Hans naar een concert in de Spiegel in Zwolle. Phion speelde eerst het concert voor orkest van Bartok . Dit was niet helemaal mijn soort muziek, ik ben meer van de oudere muziek. Daarna het 2 pianoconcert van Brahms met Nathalia Milstein op de vleugel. Dit was de reden voor mij om dit concert te boeken. Dit vond ik wel erg mooi, al miste ik ook hierbij het kippenvelmoment. Tja, het is niet altijd Bach he? Jammer dat er zo weinig publiek was.










Op de terugweg van de wandeling bij kasteel Hackfort naar museum More in Gorssel. Een fijn niet te groot museum redelijk in de buurt. Ze hebben een prachtige collectie realistische kunst , waar beneden weer een mooie presentatie van was. Boven was In verband met hun jubileum een tentoonstelling met werk uit deze tijd. Ik heb weer met plezier rond gekeken, ook de tijd genomen om naar 2 video’s te kijken. Aanrader.




