30 mrt
Vandaag weinig zon en harde wind, maar prima weer om er op uit te gaan. Ik had zin om naar kasteel Hackfort bij Vorden te gaan, waar veel stinzenbloemen staan. Ik was er wat later dan andere jaren, dus de crocussen waren nu uitgebloeid en de sneeuwklokjes ook. Leuk is dat er dan weer andere planten bloeien. Onder andere ook kievitsbloemen, alleen lang niet zo veel als bij Zwolle en Hasselt.
Kasteel Hackfort met bosanemonen en zomerklokjes.
30 mrt
Vorig weekend was ik een lang weekend naar het noorden, waarbij ik logeerde ik mijn favoriete bed en breakfast in Vierhuizen (D’Olle pastorie). Ik bof ze met het weer. Het was heel zonnig al waaide het zaterdag wel heel hard. Dat was wel te merken bij het fietsen zelfs met een e-bike. De accu wordt minder en dat beïnvloedde afstand die aflegde.
Heerlijk gefietst langs Lauwersmeer en Waddenkust, en een dag naar Schiermonnikoog. Langs het strand gewandeld. Vogels kijken en simpel genieten. Lekker vis gegeten en garnalenkroketten in Zoutkamp en op Schier, en Indisch bij Eisseshof in Niehove. Goede gesprekken in de b&b met Marten en Irene en andere gasten. Hier hoop ik terug te komen.
Deze keer is het boekenweekgeschenk gekozen na een wedstrijd. Schrijvers konden een werk insturen, wat anoniem door de jury werd beoordeeld. herwin van der Werf werd de winnaar met “de krater”. Een prachtig verhaal over drie kinderen, waarvan de jongste Benjamin depressief en het huis niet meer uitkomt. Eden besluit hem te redden, en haar grotere broer Johnny, die een rijbewijs heeft, over te halen om met z’n drieën naar een krater door inslag van een meteoriet in Duitsland te gaan. Benjamin is nl geobsedeerd door sterrenkunde en tot hun verbazing direct enthousiast. Het verhaal van hun reis is ontroerend en hilarisch. Mooi boekje.
30 mrt
Ik krijg dit boek cadeau op mijn verjaardag van een vriendin. Had nog nooit van deze schrijfster gehoord, het is ook het eerste boek wat uit het Lets in het Nederlands vertaald is en in Letland een besteller.
Het boek gaat over vrouwen in tijden van Sovjet onderdrukking. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de moeder en de dochter, dit wisselt steeds. De grootmoeder speelt ook een grote rol in het verhaal. Het speelt zich af tussen 1944 met de komst van de Russen en 1989, de val van de Berlijns muur.
Moedermelk, het ontzeggen hiervan door moeder aan haar kind, het omdraaien van rollen (kind ging voor haar depressieve verslaafde moeder zorgen) is een belangrijk thema. De onvrijheid, het steeds op je hoede moeten zijn uit angst voor arrestatie, de onderdrukking ook. De moeder gynaecoloog wordt gedwongen haar werk in Leningrad op te zeggen en op het Letse platteland te gaan werken. Ze neemt haar dochter dan mee, hierna verbetert hun band wel, maar het kind heeft steeds de tweestrijd tussen het liefdevolle verblijf bij grootouders in Riga en wonen bij de moeder, waarbij zij meestal voor de moeder zorgt, die depressief is en verslaafd.
Het is een boek, waar je ven de tijd voor moet nemen. Af en toe even wegleggen. Vond het heel aangrijpend. Mooi geschreven.
19 mrt
Ik had er vaak over gehoord, maar nog nooit zelf een beekprik gezien tot vandaag tijdens onze wandeling. Het was er jammer genoeg maar 1. Volgens een man, die we tegen kwamen, was de piek al weer voorbij. Wij gaan als we weer in zelfde gebied lopen toch nog weer eens kijken.
Beekprik is een geheel stromingsminnende soort. Ze leven in beken en riviertjes met een matige stroming. De larven laten zich na het uitkomen met de stroom meevoeren naar detritusbanken en slibbodems waar ze zich ingraven en leven van detritus en kleine organismen die uit het water gefilterd worden. De larven hebben een mondspleet en nog geen zuigbek en ogen. Na circa zeven jaar metamorfoseren de priklarven aan het eind van de zomer en krijgen een zuigbek en ogen, ze voeden zich dan niet meer en planten zich in het opgvolgende voorjaar voort.
De beekprik paait in de periode februari-mei op grindrijke plaatsen met stromend water. De dieren maken een nestkuil door steentjes met hun mondschijf te verslepen. Het vrouwtje zuigt zich vast aan één van de stenen aan de rand van het nest. Een mannetje zuigt zich vervolgens vast aan haar kop en draait zijn lichaam strak om haar heen waarna de eitjes afgezet en bevrucht worden. Na de voortplanting sterven de dieren. (Bron: Ravon). Het is een zeer zeldzame soort. Leuk dus, dat we die zagen vandaag.
16 mrt
Gelezen voor de leesclub: De onsterfelijken van Cloe Benjamin.
Vier jonge kinderen uit een joods gezin in New York gaan naar een waarzegster en krijgen daar te horen wat hun sterfdatum is. Dit beïnvloedt de keuzes, die ze in hun leven maken.
Het boek beslaat opeenvolgende periodes waarin steeds een van de vier de hoofdpersoon is. Simon vlucht naar de westkust van de VS waar homosexualiteit meer geaccepteerd is en wordt danser, Klara wordt illusionist , Daniel legerarts, en de oudsten Vera onderzoeker naar hoe langer te leven.
Bijzonder boek door het concept, maar ook gekunsteld daardoor. Het deel over de waarzeggersfraude voegt naar mijn mening niks toe. Leest vlot. Wel weer echt een Amerikaans boek, en ik blijkt toch meer van Scandinavische boeken te houden.
Wat een bijzonder boek. Er zit van alles in: science fiction, autobiografisch, filosofisch, absurd , humoristisch en vooral een bijzonder verhaal. Ik bleef lezen tot het uit was.
Wat als je terug kon gaan naar het verleden om een fout te herstellen.
2 mrt
Wat een heerlijk weer. Wel fris, vanochtend onder het vriespunt en lang mistig. Maar vanmiddag volop zon.
Ben even wezen fietsen. Zocht de zon op. Onder andere even naar de schaapskooi op de Renderklippen om naar de lammetjes te kijken. Word ik altijd weer blij van.
Het is puur toeval, dat ik vandaag niet zoals gepland naar Enschede ging, maar naar Deventer. En zo dompelde ik me niet onder in de middeleeuwen, maar ging ik naar museum Eicas. Een museum met als vertrekpunt de Nul- beweging van na de tweede wereldoorlog doorlopend naar nu met minimalistische en conceptuele kunst. Een verrassend museum. Ik ga hier zeker vaker naar toe.
Het was weer genieten afgelopen dinsdag in theater de Spiegel in Zwolle. De Reisopera bracht Ariadne auf Naxos van Richard Strauss ten tonele. Een opera in een opera, waarbij serieus en komisch ook nog eens samen komen. Een feestje. Leuk dat er zoveel jong publiek was. Ik hoorde dat er o.a. meerdere gymnasiumleerlingen aanwezig waren, die waren op het verhaal van Ariadne afgekomen.
Dit is een geweldig boek. Over ouderdom, achteruitgang, liefde, vaders en zonen, band mens en hond, verlies, regie willen houden, thuiszorg, natuur,Zweden. Ik kocht het bij boekhandel hijman toen ik recent in Arnhem was. Heb het gisteren en vandaag in een ruk uitgelezen. Zelfs vannacht even een hoofdstuk. Heel herkenbaar. Ontroerend.
Las nu ook interview met schrijfster in Trouw
Eerder las ik van deze schrijfster West (dat vind ik de topper) en Het missiehuis. Nu was ik in Arnhem en kan natuurlijk geen goede boekhandel uitlopen zonder boeken te kopen. Ook dit boek is weer een bijzonder verhaal over iemand die naar een onbekende omgeving vertrekt met een bepaald doel. Over het leven op een klein schots eiland , eenzaamheid, de natuur en elementen,de ontmoeting tussen 2 mensen met een verschillende achtergrond, die elkaars taal leren spreken. En de vrouw van de een. Bijzondere ontknoping, maar einde wat afgeraffeld.
Dit alles speelt zich af tegen een historische achtergrond, kerkscheuring en keuterboertjes die door de grootgrondbezitters van het land worden verdreven, omdat schapen meer opleveren dan pacht. En een uitgestorven taal. Heb het boek in 1 ruk uitgelezen. Het is ook niet dik en leest vlot, maar zegt toch genoeg.
Zomers jazzconcerten bij de kerk buiten, gisteren voor het eerst een huiskamerconcert. Wat een leuk initiatief van Jazz and more Epe. Met jonge talenten Milan van Munster en Thijmen Melissant. 👏🏻Hoop op een vervolg
2 concerten op een dag? Waarom niet. Eerst jazz, ‘s avonds Bach. Ensemble Himmelsburg en Nederlands Bach Consort in het Academiehuis in Zwolle. Prachtig concert en gezellige nazit met een glas wijn. Fijne avond
Heel interessant boek weer 7 dieren in het spoor van Willem Barentsz. Reisjournaal, geschiedenis toen en nu. Heel goed boek weer van Frank Westerman.#frankwesterman #leestip
19 feb
Op woensdagochtend wandelen wij altijd met een groepje. Eenmaal per kwartaal gaan we nu in het paleispark bij het Loo wandelen. Deze keer liepen we eerst richting het Achterpark, daarna door het gebied met springen en vijvers. We boften met het schitterende winterweer. Na afloop lunchen bij de Hamer.
Met de leesgroep las ik voor het eerst een boek van John Boyne. Zijn bestseller “de jongen in de gestreepte pyama” staat bij mij in de kast op een van de planken nog te lezen boeken. Van dit boek had ik nog nooit gehoord. Het vertelt het levensverhaal van een man, waarvan de moeder ongehuwd zwanger uit de gemeenschap werd verstoten. Ze staat haar kind af, hij werd geadopteerd door een echtpaar, die steeds aangaven dat ze niet zijn ouders waren. Er gebeurt veel in zijn leven. Themas zijn o.a.Ierland, de macht van de katholieke kerk in Utrecht, onderdrukte en vervolgde homosexualiteit, en de aidsepidemie. Het speelt zich af over 70 jaar vanaf 1945.
Ik vond het een te dik boek en ook te veel toevalligheden. Voelde voor mij als huiswerk om te lezen. De meningen waren heel verdeeld, er was iemand, die het net niet uit gelezen had, een ander kwam halverwege, maar er waren er ook 2, die het 2 of 3x gelezen hadden.
Wat ik leuk vind aan de leesgroep: nieuwe schrijvers ontdekken.
Jacob dood in Quatar over een man, die bij een museum van een sheik in Quatar gaat werken en onder verdachte omstandigheden overlijdt.
Don’ talk politics over polarisatie in families. Een journalist heeft familie in Amerika en probeert te depolariseren
Gisteren naar een concert geweest in Epe. Elisabeth Hatherington zou komen samen met het Adam Quartet, maar was vanwege medische redenen verhinderd. Jammer, was wel benieuwd om deze zangeres, die de Nederlandse Muziekprijs gewonnen heeft, te horen. Nu werd het programma veranderd, het strijkkwartet van 4 vrouwen verzorgde een avondvullend programma en dat viel zeer in de smaak, het publiek was heel stil, mooi is dat. Het eerste stuk van Adès was buiten mijn comfortzone, maar dat is juist leuk om mee kennis te maken en we kregen vooraf een korte toelichting. Blij dat de stichting Cultureel Platform Epe een doorstart heeft gemaakt met nieuw bestuur, hoop op veel mooie concerten.
Gisteren was ik in Arnhem voor museumbezoek. Ben even doorgelopen naar het centrum om een kijkje te nemen in de Eusebiuskerk.
Deze is zoals veel gebouwen in Arnhem verwoest in de oorlog bij de operatie Market Garden, en daarna herbouwd. Met de museumkaart kon je ook in de grafkelders kijken en in de toren. Daar zijn 2 glazen balkons aan gebouwd. Eerst een beetje onwennig, om daar op te lopen, maar voelde veilig genoeg, dus iemand gevraagd een foto te maken als bewijs.
Wat ik verder mooi vond: een duidelijk islamitisch bruidspaar gebruikte de kerk als fotolocatie. Ze zagen er prachtig uit.
OP PAD, weblog van Klaske de Jong 