Over kleren.

Jeetje, dacht ik bij hetzoveelste ophijsen,  is die ook al te groot?
De laatste tijd kwam het te vaak voor, afzakkende en  slobberende spijkerbroeken.
Hoog tijd voor wat nieuws en een paar maten kleiner.
Dacht ik.
Vergeet het maar.
De slobberende broeken waren alleen maar   Uitgeleuterd  van het vele dragen en wassen
Ze zaten lekker dus trok ik ze telkens aan,  af en toe de riem een gaatje strakker en, jawel,  hijsen.
Dat ze onderhand tot bijna aan de oksel zaten besefte ik niet. De leeftijd…
Enfin.
Nu loop ik in passender kleding.
Weer eens wat anders.
==

Tijden veranderen

Lente vergist zich.
Of verdween Winter te vroeg?
Ik vroeg het hem maar kreeg slechts gepruttel te horen.  Iets van minder werkuren en te weinig vakanietoeslagen en  nauwelijks reisgeld  en zo.
Het is duidelijk,  moderne seizoenen gaan met de tijd mee.
Hebben we tòch gelijk met die veranderende klimaten.

Eeuwige liefde

Hij hield van haar. 
En zij van hem.
Zijn imposante figuur,  haar ingetogen uiterlijk,  het paste zo perfect,  ze waren voor elkaar geschapen.
Ze konden aan niets anders denken dan aan de keren dat ze mochten aantreden.
Hunkerden naar die geladen momenten en wachtten daar doorlopend op.
Meer konden ze niet doen, een koning is nu eenmaal gebonden aan regels.
Net als zijn dame.
En aan de kleur.

Ouwe taal. Herinnering

‘..en toen sou dat kirreltje wel us effe eutlegge…’

‘Koffie? aije niks aers hep…’

‘…seur niet so,  ik krag het niet netter…’


We waren niet van de zachte z en de nette ij of ei, maar bovenstaand was wel héél erg  ouwemannetjes-taal, meestal kon je zo iemand niet eens verstaan. We vonden onze eigen uitspraak heel wat beter. Nou ja, zoiets.
Verderopse familie in Noord-Holland sprak anders, weinig mooier maar ze hadden tenminste een echte ‘-ui-‘ .
Nog verderop was het WestFries de voertaal, niet veel beter dan ons Zaans.
Zuidwaarts ging het, via Zaandam-met-redelijke-taal, op Amsterdams aan. Dat was meestal een kort gespreksonderwerp: 
Mooi hè, dan taeltje.
Vi-je dat mooi?? Je laike wel gek!

Tja. Smaken verschilden altijd al.
Gelukkig hadden we de stad die bekend stond om het beste soort Nederlands in onze provincie: Haarlem.
Inderdaad kon ik geen vreemde kronkels in hun gesprekken  horen,   maar ik ben geen taalkundige.
Hadden we toch nog iets goeds.
Daar kon Brabant niet tegenop maar die hadden carnavalsleut, iets waar wíj niets van snapten.
===

Mooi weer.

Wat  een lekker werkweer  was het de laatste dagen.
Schoffelen, vegen, stoep opknappen, stekjes uitzoeken, en als het niet overdreven was zou ik bijna een ouderwetse grote schoonmaak gehouden hebben.
Je weet wel, matrassen op een paar stoelen buiten zetten, vloerkleden opgerold en ook naar buiten, behangen, plafond gesopt en weet-ik-veel wat ze toen allemaal deden maar het was een spannende dag.
Gelukkig zijn dat vervlogen tijden.Nu was het lekker om buiten wat te doen,  dingetjes in de schuur,  en de tuinstoelen na te kijken.  Kliko en papierbak anders neer te zetten,  later weer terugzetten want het beviel niet.  Idem met de kruiwagen en fiets…. van dat  stomme gedoe.
Ik bedoel maar: lekker rommelen.
Na de regen opnieuw beginnen…
=
Ps reacties schakel ik weer uit want heb straks en morgen geen tijd om te antwoorden.
grtjs.
=

Ziehier…

…de braadplant. Ook wel suddergroen genoemd.
Lang moeten wachten tot hij/zij ontkiemde maar nu is het zo ver.
Ik ben zéér benieuwd naar eventuele bloemen of vruchten en hoop op ossehaas of malse biefstukjes  maar een gekruid gehaktballetje is ook goed, zelfs een paar stukjes leverworst zijn welkom.
Stel je voor,  vlees uit eigen tuin.
Ontroerend idee.
Dan sta je straks met natte ogen in  je thuisgekweekte hachee te roeren. Of soep. Of in lammetjespap voor een vegetarische gast maar daar gaat het hier niet om.


Ook de oude boom was er confuus van,  daar zakte zijn broek van af, zie je hem hangen?
Geen probleem, niemand stoort zich aan een blote boom.
En de braadplant al helemáál niet.
Alleen de boom zelf heeft er een hekel aan maar ja,  wie luistert er nou naar hem.
==

Kwijte boel.

Nu had ik een paar stukjes in voorraad geschreven,  zijn ze plotseling  verdwenen.
Ins blaue hinein.
Ik vloog er achteraan, riep ze terug, smeekte bijna,  zwaaide.
Voor niets, ze keken niet eens om.
Meteen de  hulptroepen ingeschakeld.
Die adviseerden dit, of dat,  en als… dan nog zus en eventueel  zo.
Hielp niet.
W11 was niet te vermurwen.
Rotding.
😒

===