Vanaf morgen gaan we allemaal dood’ staat in het notitieboekje.
Beetje luguber, wat bedoelde ik hier nou mee?
Eng verhaal?
Waarzeggerij als nieuwe hobby?
Gedichtje?
Te vroege 1 aprilgrap of te late carnavalsmop?
Ik kan er niets van maken, herinner me er geen humor bij, ook geen passend meemaaksel.
Hoe dan ook, het is zeer zeker een waarheid, alleen weten we niet wanneer we zover zijn. Sommige mensen worden honderd-en-meer-jaar.
Dat leerden we immers: ‘ Ge kent dag noch uur..’ in plechtige bewoordingen alsof het een deftige aangelegenheid betreft.
Enfin. Dat accepteren we.
Dit feit ligt vast.
Maar toch.
Beetje voorzichtig doen op de fiets, uitkijken bij het lappen van ramen, je weet maar nooit… je wilt natuurlijk niet te vroeg.
Dat is moeilijker te accepteren: ‘nou al??’
===
Maand maart 2026
Weer aanwezig.
Intussen ging de blogwereld gewoon door, er is heel wat geschreven her en der. Morgen ga ik weer meedoen, ook met reageren..
Het was ondanks de wind best aardig vandaag, geen blogweer.
Zelfs de zon verscheen en scheen. Lekker.
–
Het artikel over Musk heb ik gelezen. Wat je al verwachtte wordt redelijk goed omschreven, Bea’s reactie komt in de buurt.
De hybride gehaktbal heb ik overgeslagen, geen trek.
In de NRC staan redelijk goede artikelen, wie dat anders ziet zou de Volkskrant eens moeten bekijken.
Het eerste wat ik elke zaterdag lees is de column van Youp van ’t Hek, goed begin van het weekeinde.
Vandaag las ik (in De Gelderlander) dat de Franse minister Geffray ‘zich dood schrok’ toen hij Tik-Tok bekeek. Je vraagt je af onder welke steen zo iemand leeft.
Genoeg ge-krant.
Een vroegere kennis had als stelregel: de krant brengt leugens in het land.
Leek me zoiets als: in het ziekenhuis ga je dood maar dat is heel wat anders.
Hopelijk bracht hij zelf de waarheid (Niet DE WAARHEID).
Verder niets te melden, nu de bloggers lezen.
Tot morgen.
==
Krant
Uit de NRC.
Twee onderwerpen die er vandaag uitspringen: hybride gehaktbal en muskisme
Daar zou ik eens goed voor gaan zitten.
Een wat denk je?
Uitgerekend vandaag ontbrak me de tijd. En morgen moet ik weg.
Normaal gesproken heb ik tijd in overvloed, soms zoek ik zelfs naar een bezigheid.
En nu is het te laat, tijd voor een glas wijn en/of/waarschijnlijk wat te snaaien in plaats van leeswerk bekijken.
–
Bijgelovig ben ik niet maar je zou je afvragen of deze artikelen misschien niet deugen? Als iets niet doorgaat, dan heeft dat een reden, zoiets?
Mijn moeder geloofde daar een beetje in: het is vast niet goed voor me.
Schoonmoeder ook: dat heeft zo moeten zijn.
Ieder op hun eigen manier bedoelden ze hetzelfde, en ze deden ook geen pogingen om die rare mening te herzien.
Twee onderwerpen die er vandaag uitspringen: hybride gehaktbal en muskisme
Daar zou ik eens goed voor gaan zitten.
Een wat denk je?
Uitgerekend vandaag ontbrak me de tijd. En morgen moet ik weg.
Normaal gesproken heb ik tijd in overvloed, soms zoek ik zelfs naar een bezigheid.
En nu is het te laat, tijd voor een glas wijn en/of/waarschijnlijk wat te snaaien in plaats van leeswerk bekijken.
–
Bijgelovig ben ik niet maar je zou je afvragen of deze artikelen misschien niet deugen? Als iets niet doorgaat, dan heeft dat een reden, zoiets?
Mijn moeder geloofde daar een beetje in: het is vast niet goed voor me.
Schoonmoeder ook: dat heeft zo moeten zijn.
Ieder op hun eigen manier bedoelden ze hetzelfde, en ze deden ook geen pogingen om die rare mening te herzien.
Daar denk ik zelf anders over, wie gelooft er nou dat zoiets voorbestemd is, geen zinnig mens toch. Maar ja, discussies zou ik niet winnen.
–
Maandag dan maar lezen?
Misschien. Meestal heb je dan geen zin meer in een ouwe krant.
==
–
Maandag dan maar lezen?
Misschien. Meestal heb je dan geen zin meer in een ouwe krant.
==
Dit weekend de klok niet vergeten.
Hem er vroeg aan herinneren…
Antarctica
Zojuist gekeken naar deel 1 van frontlinie, een kijkje op het toerisme naar Antarctica.
Niet nieuw, nog steeds interessant.
Kost de vakantieganger ruim 100.000 euro per persoon, zonder disco, bars, zwem- en zonnebaden en wat dies meer zij, geen pinguins aaien.
Maar wat een indrukwekkend oord.
We zagen de beelden vaker en weten van de sneeuw en ijslagen van een halve kilometer dik, toch boeide het me net als de pinguins die geen angst kennen en nu lijden onder de warmte.
Er is veel meer over te zeggen maar kijken is mooier.
De reis gaat vanuit Kaapstad, alleen in de zomer, met oudere vliegtuigen.
Of per cruiseschip.
Wie een beetje geld over heeft: boeken!
==
Bijna de winter uit.
Koud of niet, de merels laten van zich horen. Ze kunnen er wat van.
De overige vogels ook. Ik kan ze niet uit elkaar houden behalve mus, kauw, merel en papegaai maar tussen de buien door hoor je weer van alles.
Lekker, echt lentegeluiden.
Beetje sneeuw stoort niet, het dooit snel weg.
Beetje vorst ook niet, we zien het alleen ’s morgens op het platdak.
Beetje kou is wel jammer maar je weet: het duurt niet lang meer.
Beetje regen evenmin maar…
…hoewel, dat zijn wel een beetje veel beetjes.
Snik.
Laten we ons dan maar vasthouden aan die opgewekte vogels, geeft ook een lentegevoel.
In ieder geval een beetje.
Zomaar wat.
Er was eens een verhaaltje.
Een kort verzinsel, niet meer dan een potloodvruchtje dat in een kinderhoofd opkwam.
Het werd genegeerd door de grote stukken die zichzelf als deskundigen beschouwden en naast hun alinea’s liepen van arrogantie.
Het verhaaltje trok zich daar niets van aan.
Ook niet van andere meningen.
‘Het wordt misschien wat’.
‘Zou het? Ik vind het wel èrg kort’.
‘Afwachten maar…’.
Maar het werd nooit wat.
Het bleef wat het was: een kort verhaaltje.
===
Een kort verzinsel, niet meer dan een potloodvruchtje dat in een kinderhoofd opkwam.
Het werd genegeerd door de grote stukken die zichzelf als deskundigen beschouwden en naast hun alinea’s liepen van arrogantie.
Het verhaaltje trok zich daar niets van aan.
Ook niet van andere meningen.
‘Het wordt misschien wat’.
‘Zou het? Ik vind het wel èrg kort’.
‘Afwachten maar…’.
Maar het werd nooit wat.
Het bleef wat het was: een kort verhaaltje.
===
Variabele berichten
– We zitten onder de grote tafel. Wie weet stuurt Iran een raket en dan moet je maar afwachten of redders ons dorp wel weten te vinden voor hulp.
– De schuur heeft nu een driedubbel slot, een buur had het over inbraken om gereedschappen te scoren. Grrr…
– Voor trouwring en gouden kettinkje ben ik juist wat losser tegenwoordig, het schijnt dat de prijs sterk daalt dus laat ik ze met een gerust hart op het nachtkastje liggen.
– Verder wacht ik gespannen op de nieuwe Jumboreclame met Kemps. Vrees bevangt me maar misschien valt het mee.
– De scheidingssoap in Volendam houdt me maar een piepklein beetje bezig: ik ken daar niemand. Halleluja.
– Ook de uitzending van Louis Theroux over de manospere laat me koud. Als ijs.
– En Cuba…
– Andrew met/zonder Sara…
– Mona-gate…
Er komt geen eind aan de dingen.
Bedtijd in Diergaarde Blijdorp
Voor de liefhebbers is dit een aardig artikel in NRC, over dieren in rust.
welterusten
Maart – april
Daar is het voorjaar
– jas en vest blijven nodig-
vertrouw hem nog niet.
Morgen….
..start de lente
ik ben zijn assistente
en help de zon op weg
voor een mooi-weer-overleg
en dan gaan we tuinen
in knol en wortels struinen
met blote rug en handen
zonder te verbranden
daarvoor is het veel te vroeg
en nog lang niet heet genoeg
maar zacht van temp’ratuurtje
(niet voor een herdersuurtje)
alleen maar fijn genieten
en ‘savonds grote frieten
om buiten op te eten
zonder muggenbeten.
Was hij maar permanente
en eeuwig hier,
die Lente.
en help de zon op weg
voor een mooi-weer-overleg
en dan gaan we tuinen
in knol en wortels struinen
met blote rug en handen
zonder te verbranden
daarvoor is het veel te vroeg
en nog lang niet heet genoeg
maar zacht van temp’ratuurtje
(niet voor een herdersuurtje)
alleen maar fijn genieten
en ‘savonds grote frieten
om buiten op te eten
zonder muggenbeten.
Was hij maar permanente
en eeuwig hier,
die Lente.
BERTJENS 