Tagarchief: schemering

Fernweh

Posted on by
3

wat neem je mee
als je op reis gaat
naar Wenen

een koffertje met kleding
toiletgerei
goede schoenen
paspoort, pinpas
“Die Welt von Gestern”
tickets op de telefoon

en als je terugkomt
wat neem je mee
uit Wenen

een ruime blik
een rijk gevoel

zwoele avonden
in de schemering
een terras op het kerkplein

muziek in het donker
in het park
muziek
op een zonovergoten middag
muziek op stations
muziek van weleer

het levend schilderij van
mensen rond een tafel
op een pleintje
kaarslicht en paardenhoeven
geratel van een koets
op kinderkopjes

Kunst met een hoofdletter
en met de Duitse oe
zoveel mooier
Schoonheid
intense pijnlijke schoonheid

de hunkerende herinnering
aan hen die hier ooit leefden
die wij kennen van
boeken en verhalen
muziek en schilderkunst
van strijd en macht
wier voetstappen
haast zichtbaar opgloeien
in het plaveisel
en waarop je onvermijdelijk
je eigen voeten zet
wij delen dankbaar
in hun erfenis

alles is er nog
en wij nemen daar
bijna tastbaar
iets van mee

genoeg is het niet
er knaagt altijd
een onbestemd verlangen















Красная Площадь

Posted on by
14

– Het Rode Plein –

Zo is het natuurlijk altijd al geweest
Maar ik zie voor het eerst
Hoe de schemer het plein
Hult in een zachtroze waas
De vallende avond dempt de geluiden
En laat ze wegzweven in het niets

Daar waar ooit koppen rolden
Bloed vloeide
Laarzen marcheerden
Bevelen werden geschreeuwd
Angstkreten klonken
Overwinningen werden gevierd

Klinkt een vredig geroezemoes van stemmen
Vrolijk gelach af en toe
Liefdevol kijken jongens naar meisjes
En vice versa
Mobieltjes, ach als er toch geen mobieltjes waren
Leggen de beelden vast
Sta nu eens zus en zo en kijk naar mij
Voor nu en later

Gelukkig zijn zij die hier slenteren
Hand in hand en mooi en jong
Het leven een feest
In elk geval nu, voor even, deze avond
En nu staat het leven aan hun kant

Daar op dat Rode Plein

Waar verderop iemand al jaren
In zijn dooie eentje
Dood ligt te zijn

——————————————————————————————————————-

Lees ook: Neva-kleurig: https://wp.me/p36K0e-Xb

Ontmoedigend Overweldigend: https://wp.me/p36K0e-Ih

Trojka: https://wp.me/s36K0e-trojka

Moedertje Wolga: https://wp.me/p36K0e-No

Voor wie genoeg heeft aan de stilte

Posted on by
26

DSC02220

Hier loop ik door het landschap van mijn jeugd
Het lange lintdorp tussen groene weiden
Loom uitgerekt onder een grijze stolp
Op deze stille late zondagmiddag

De druilerige regen is gestopt
Toch wil de grijze lucht niet breken
Maar wordt weerspiegeld in de smalle slootjes
Die dit boerenland kaarsrecht doorsnijden

Kastanjebomen voor de boerenhoeven
Druppen na en smijten met hun vruchten
Stekelige bolsters geven hun geheimen prijs
Gelig blad ligt in de goten te vergaan

Schapen grazen onverstoorbaar voort
Met diamanten druppels in hun vacht
Koeien zetten grote donkere ogen op
En snuiven door het hek met zachte natte neuzen

Woorden zijn al gauw te veel
Voor wie genoeg heeft aan de stilte
De schemer vlijt zich als een wollen deken
Over het polderlandschap van mijn jeugd