Fernweh

wat neem je mee
als je op reis gaat
naar Wenen

een koffertje met kleding
toiletgerei
goede schoenen
paspoort, pinpas
“Die Welt von Gestern”
tickets op de telefoon

en als je terugkomt
wat neem je mee
uit Wenen

een ruime blik
een rijk gevoel

zwoele avonden
in de schemering
een terras op het kerkplein

muziek in het donker
in het park
muziek
op een zonovergoten middag
muziek op stations
muziek van weleer

het levend schilderij van
mensen rond een tafel
op een pleintje
kaarslicht en paardenhoeven
geratel van een koets
op kinderkopjes

Kunst met een hoofdletter
en met de Duitse oe
zoveel mooier
Schoonheid
intense pijnlijke schoonheid

de hunkerende herinnering
aan hen die hier ooit leefden
die wij kennen van
boeken en verhalen
muziek en schilderkunst
van strijd en macht
wier voetstappen
haast zichtbaar opgloeien
in het plaveisel
en waarop je onvermijdelijk
je eigen voeten zet
wij delen dankbaar
in hun erfenis

alles is er nog
en wij nemen daar
bijna tastbaar
iets van mee

genoeg is het niet
er knaagt altijd
een onbestemd verlangen