Site-archief
Mrt-16: Naar de Neckar
Maandag 17 september fietste ik eerst maar eens naar het Koblenzer Hoofdstation. Nog geen 10 minuten later had ik een flitsende verbinding met een setje Regional-Expressen naar Heidelberg. Volgens de man achter loket moest ik sneller zijn, als ik een stuk met de veel snellere ICE ging. Nou mooi niet. Het duurde eerst bijna 2 uur voordat er 1 kwam die in Koblenz en Mannheim stopte. En in Mannheim zou ik dan net het boemeltje naar Heildelberg missen en op deze manier dus niet.
Het scheelde me flink wat geld en reseveringsgezeur voor mijn fiets en in de zogenaamde RE barst het van de ruimte voor fietsen. Het eerste stukje ging naar Bingen-Stadt. Dus door Bingen-HBf heen, omdat in Bingen-Stadt een treintje via Alzey naar Mannheim gaat. Die snijdt een stuk Rijndal af en ik wist van dat ik daar door een prachtig wijngebied zou gaan. Eerder had ik wel eens in de buurt van dit lijntje gefietst en toen vroeg ik me af of daar treinen op reden. Ja dus, en de overstap van 5 minuten is voor Duitse begrippen uitstekend.
In Mannheim was het ook maar een paar minuten overstappen. En zo kwam ik erg vlot in Heidelberg (Baden-Württemberg). Lees de rest van dit bericht
Jul-07: Rondje Sluis
Het is alweer anderhalve maand terug, toen we ook van dat stralende weer hadden. Flink warm, blauwe lucht, maar wel een bak wind. De tweede dag zou het niet zo hard waaien en ik besloot om eens gebruik te maken van mijn dalurenkaart. Een paar weken eerder had ik op Sloterdijk een trein naar Vlissingen gezien. Dat leek me wel wat; 1 keer van Intercity overstappen en in Vlissingen uitkomen om daar een rondje te fietsen.
En eigenlijk wilde ik daar weer eens fietsen, maar dan naar Sluis een vestingstadje dat ik eerder gemist had. Ik heb wel op Zeeuws-Vlaanderen gefietst, maar dan tussen Perkpolder-Hulst naar Cadzand en Knokke. En ook een keer van Gent naar Terneuzen. Maar telkens viel Sluis buiten de boot en inmiddels had ik begrepen dat dit een aardig stadje moest zijn.
Nov-29: 0594 Frankrijk uit
Ik schreef al eerder dat ik in 2005 door Brumath gefietst was. Ik fietste toen langs het kanaal Marne-au-Rhin vanaf Sarrebourg en verliet dat kanaal bij Brumath. Dus wist ik dat er een prima fietspad langs ligt, en deze keer nam ik het resterende stuk naar Strasbourg. Want ook die plaats had ik voor deze reis op m’n lijstje gezet. Brumath mag dan 5 jaar terug zijn; Strasbourg is circa 30 jaar terug toen ik er voor het eerst en laatst kwam.
Dus zonder ontbijt op pad. Mijn idee was: ‘Dat regel ik wel in het volgende dorp van betekenis.’ Dat werd Vendenheim en die hadden wel 1 hele bakker. Koffie had ie niet en er waren ook geen tafeltjes te bekennen. Dus vertrok ik met een rozijnen- en een puddingbroodje naar een bankje langs het kanaal. Uit de kraan had ik nog een half litertje water bij me. Zo ongeveer de lowest budget-oplossing van deze vakantie. Maar altijd nog beter dan een wegwaai croissant met jam. Die koffie zou ik wel in Strasbourg scoren, zo ver was dat niet.
Feb-23: 2068 Ruhr en Lippe
Deze fietsdag (25-09-2009) begon weer lekker zonnig en vrijwel onbewolkt. Uiteindelijk werd het een graad of 20, maar dat is altijd nog een lekkere temperatuur om te fietsen. Doordat ik gisteravond laat aan kwam bedacht ik vanochted de oude stad en de ruïne op de heuvel te bezoeken. Dat zag er mooi uit, met mooie vergezichten over de Ruhr die om Arnsberg stroomt. Op de ruïne werd een trouwreportage gemaakt. Ik heb m’n best gedaan om niet op die foto’s te komen.
Dit is overigens de Ruhr van het Ruhrgebied, niet te verwarren met de Rur die uit Wallonië een stukje door Duitsland stroomt langs de Nederlandse grens en die later bij Roermond in de Maas mondt. Bij Arnsberg zit je nog duidelijk buiten het Ruhrgebied. Langs de Ruhr ligt ook een fietsroute en die heb deels gevolgd. Dat terwijl ik nog altijd opzie tegen het Ruhrgebied.
Dec-25: 0620 Wern en Main
Deze vrijdagochtend, 11 september begon fris. Dat probleem was snel opgelost. Vanuit Karlstadt had ik (met eerdere fietstochten) al in 3 windrichtingen gefietst en nu was de 4de aan de beurt. Ik wilde er dus richting oost. De heuvels, die hier een enorme bocht in de Main geduwd hebben, waren op het oog niet zo hoog. De verkeersweg naar het oosten leek een drukke en ik zag de bewegwijzerde fietsroute dus wel zitten. Na 200 meter werd het padje al smaller en steiler, en zo zat ik zomaar op de top van het hoogste heuveltje. Tijdens deze energieverspillende inspanning kon m’n jas dus weer uit.
De fietsroute bracht me langs de Wern, een klein riviertje die ik een flinke tijd kon volgen. Niet met een fietspad, die hield op. Maar geen probleem, de ‘grote’ weg was na Thüngen behoorlijk uitgestorven. Niet zo vreemd, want opeens kon ik die grote weg ook niet meer gebruiken. Over de volle breedte lag vers dampend asfalt. De werkmannen stonden aan mijn kant uit te rusten. Dus daar even het nieuwe asfalt benutten zat er voor mij niet in.
Nov-27: 1572 Emden
Rond een half 10 vertrok ik uit Esens richting Wattenmeer. De ochtendmist was er weer en op veel plekken zag ik geen hand voor ogen. Erg link was dat niet, ik fietste over een dijkje waar geen auto mag komen. Bij Bensersiel zag ik net het pontje naar Langeoog voor mijn neus de mist in gaan. Niet dat ik dat zo’n drama vond, want zo’n vaartochtje en eiland in de mist zal ook niet veel aan zijn.
Ik fietste langs de Waddenzee westwaarts tot Domumersiel. het mag duidelijk zijn dat hier nogal wat siel-plaatsen zijn, zoals in noord-Nederland tig zijl-plaatsen voorkomen. Dit plaatsje was wel aardig. Verder langs deze mistige dijk zag ik niet zitten. Ik sloeg dan ook linksaf naar Domum, wat me iets groter leek.
Nov-15: 1170 Scharnebeck
De laatste dagen had ik getwijfeld of ik niet meer richting noorden moest gaan zoals naar Schwerin. Het weer zorgde er voor dat ik voor zeker koos en de Elbe bleef volgen, waar regelmatiger een pension of dergelijk te vinden zou zijn. Bij Lauenburg wilde ik hooguit nog maar Geesthacht en dan afbuigen bijvoorbeeld richting Lübeck om zo in een grote boog om Hamburg te fietsen. Want Hamburg trekt me niet. Teveel haven, industrie, grote wegen en buitenwijken.
In Lauenburg zag ik wat rondvaartboten liggen. Ik overwoog om zoiets te nemen als het slecht weer zou zijn. In dat geval was het wel iets om met zo’n boot naar hartje Hamburg te varen. In het halletje van het pension lagen wat foldertjes. Daaruit bleek dat die rondvaartboten een heel andere kant op gingen. Ze gingen niet met de Elbe stroomaf- of stroomopwaarts, maar ze gingen naar het zuiden een stuk kanaal naar Wolfsburg op en neer.
Oct-21: 0625-Vijfstromenland
Het zonnige weer bleek nog een dagje aan te houden. Toen ik uit Bitburg vertrok, had ik dan ook vlot bedacht om het deze dag niet al te moeilijk te maken. Ik zocht dus weer de Nims op en wilde daarlangs afzakken naar Echternach, waar ie via de Prüm in de Sûre uitmondt. Alleen ging dat niet helemaal goed. Ik liep ergens na Stahl op een heuvel vast bij het erf van een boer. Dus maar weer de heuvel af en toch een iets grotere weg opgezocht.
Dat werd een kruising verder meteen een hele grote autoweg waar de E29 over loopt. Ik mocht er waarschijnlijk wel op fietsen, maar dat leek me nix. Dus bij de eerstvolende afslag meteen rechtsafgeslagen. Toen trof ik het, van daar was er de Nimsroute. Een kilometer verder ging die over een oude spoorlijn en had ik een prachtig nieuw en breed asfaltfietspad onder de wielen. Ik was niet de enige. Hier fietsten veel meer recreanten, hele groepen die mij natuurlijk te traag gingen.
185 Legpuzzels
ximaar 