Maandelijks archief: mei 2019
Mei-31: ZOZ-Ongein
Dit bord trof ik aan de Bestevaerstraat bij het tankstation:
Exact een zelfde afbeelding staat op de achterzijde. Daar schiet je als fietser dus weinig mee op.
Mei-29: Mijn.gedoe.nl
Als ik ergens niet tegen kan, dan is het wel het misbruik van ‘mijn’ bij websites van o.a. banken, leveranciers en de overheid.
mijn.ing.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.belastingdienst.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.essent.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.ziggo.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.ah.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.anwb.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.alkmaar.nl is voor 99,9999% niet van mij!
mijn.ziekenhuis.nl is voor 99,9999% niet van mij!
Ik bezit gewoon weinig en wil dat graag zo houden.
Men krijgt er ook onnodige verwarring mee, als een iemand van de klantenservice zegt: ‘Dat moet u regelen bij mijn essent’. Ik heb dan zin om te reageren met: ‘Ik ga niets regelen mij jouw essent, dat doe je maar mooi zelf.’
Voorheen werd op de plek van ‘mijn’ het woord ‘klant’ of ‘gebruiker’ gebruikt. Daar was wat mij betreft niets mis mee.
Mei-27: Provinciaal Kenteken
Een paar weken geleden trof ik deze auto in hartje Noord-Holland. Kortom een prima provinciaal en nationaal kenteken. In bijvoorbeeld Duitsland, Frankrijk, Ierland, Italië, Zwitserland en Turkije kan je aan de kentekens nog altijd zien uit welke regio ze komen. Nederland had dit ook tot 1951. Noord-Hollandse Personenauto’s hadden toen een G en vrachtwagens (Zware voertuigen) GZ als eerste letter(s) in het kenteken.
A Gronigen K Zeeland B Friesland L Utrecht D Drente M Gelderland E Overijssel N Noord-Brabant G Noord- holland (ook GZ) P Limburg H Zuid-Holland (ook HZ)
Fietsvakantie 1996 deel 3
Een kleine waarschuwing vooraf: Het derde en laatste deel door Italië begon goed, maar eindigde duidelijk minder.
Na Venetië en Athene bedacht ik nog een stuk door te fietsen naar Pompeii. Leek me een mooi Unesco-setje. Bij Brindisi was ik weer op Italiaanse bodem. Vandaar fietste ik in een vrijwel rechte lijn naar Taranto en via Potenza en Salerno naar Pompeii. Op de kaart had ik bedacht dat dat de simpelste route was met het minste hoogteverschil, en dat klopte. Uiteindelijk kwam ik niet hoger dan 800 meter boven de zeeniveau.
Achterafgezien had ik ook nog de Trulli bekeken, maar destijds wist ik niet van het bestaan van deze grappige huisjes. Taranto kende ik wel als marinehaven en dat er een staalfabriek met hoogovens (ijzerproductie) staat. Ons bedrijf heeft er verschillende hoogoven-projecten gehad. En die waren compleet buiten mij om. Op onze afdeling bedachten we zaken voor de staalproductie en dat hadden ze al via een concurrent aangeschaft.
Mei-23: EUP-Lijstverbinding
Ik vond het al gek dat de nationale partijen niet netjes aangeven bij welke EU-fractie ze horen of willen horen. Bij een aantal partijen is het flink zoeken om dat te vinden. Dat terwijl ik vind dat het op het stembiljet hoort en vooral ook op verkiezingsposters en dergelijke. Door dat niet te doen maken ze er een nationale verkiezing van en werk je niet mee aan de Europese gedachte van samenwerking. Zoals in mijn eerdere bericht valt te lezen zijn alleen het CDA en de PvdA op dit punt duidelijk.
Maar wat ik ook niet begreep is waarom Nederlandse partijen in dezelfde EUP-fractie geen lijstverbinding met elkaar aangaan. Bijvoorbeeld dat een stem op De Groenen niet verloren gaat, maar GroenLinks net aan een extra zetel kunnen helpen. Ze zitten beide in de VEA. Maar nu las ik dat sinds 2017 lijstverbindingen bij de EUP-verkiezingen niet meer mogen. De Nederlandse regering heeft dat voor alle verkiezingen afgeschaft.
Fietsvakantie 1996 deel 2
Ik heb op de boot overnacht. Net even gemeten, die vaart zo’n 12 uur over de 560km tussen Bari en Patra. Bij aankomst heb ik in Patra een slaapplek gezocht en heb ik daar de middag wat rond gekeken. Ik weet nog dat ik er bretels heb gekocht. In Italië was het al niet eenvoudig om te communiceren, maar Grieks is nog een tikkie lastiger. Beide talen heb ik niet op school gehad en voor onderweg heb ik geen woordenboek of ook maar -lijstje meegenomen. Ik dacht dat een deel wel Engels of Duits zou spreken en dat viel behoorlijk tegen.
Door het fetsen was ik flink afgevallen en m’n fietsbroek begon af te zakken. Galgen zouden wel eens de oplossing kunnen zijn. Uiteindelijk zag ik een zaakje met herenkleding en bedacht dat die wel zoiets zou hebben. In de winkel zag ik echter niets hangen. Dus probeerde ik het bij de man achter de toonbank. Hij sprak alleen Grieks. Dus bedacht ik een gebaar. Virtueel deed ik m’n duimen achter de onzichtbare bretels. Bewoog m’n handen naar voren, liet ze los en zei ‘toing’. Hij moest lachen, bukte en pakte van onder de toonbank een doosje met bretels die ik nog altijd heb. Prima prijs, niets mis mee.
185 Legpuzzels
ximaar 