Maandelijks archief: januari 2010
Jan-19: 1144 Pauselijk Gebied
Op 16 september zette ik mijn fietsvakantie voort vanuit Mühldorf a/d Inn. Zoals ik in de vorige aflevering aangaf, kon ik me in dit gebied wel wat interessante plekken voorstellen. Uiteindelijk koos ik er voor verder de Inn af te zakken, die daar naar het oosten stroomt. Deze keer probeerde ik de bordjes van de fietsroute langs de noordoever wat beter te volgen. Dat ging goed, voldoende bordjes en goed zichtbaar.
Ik fietste door veel groen, wat kleine dorpjes, rustige weggetjes (die soms wel slecht verhard waren) en vooral veel over rechte rivierdijken. Net als de Rijn langs Liechtenstein kan je ook hier stellen dat de Inn behoorlijk omgetoverd is in een kanaal. Net als bij Liechtenstein liggen die dijken er niet voor de scheepvaart, maar voor de veiligheid en bijvoorbeeld een waterkrachtcentrale die ik onderweg zag. Echte scheepvaart (of sluizen daarvoor) heb in bij de Inn niet aangetroffen. Mocht die scheepvaart er zijn, dan gaat die in elk geval niet verder dan NeuÖtting.
Jan-17: Alkmaar past zich aan
Inmiddels hebben we hier zo’n 30 dagen afwissellend sneeuw en ijs op de voet- en fietspaden en op de kleinere wegen in de wijken. Eigenlijk best lang. Sinds ik hier woon kan ik me niet zo’n lange periode herinneren. En daarvoor eigenlijk ook niet. We zijn dus goed bezig met het afwarmen. De Kopenhagengangers mogen in hun handen wrijven (en wanten aantrekken).
In de stad zie ik nu ook dat men zich heeft aangepast. Bij aanvang zag je mensen met het geringste beetje sneeuw al naast de fiets lopen. Nu zie je zelfs ouderen stug doortrappen op dezelfde weg die -door wat extra pakken sneeuw, het flink tot ijs rijden door de zware bussen en het zouttekort- een stuk gladder is geworden.
Sterker nog, de mensen zien er de lol van in zoals zichtbaar is op een boom langs het goed sneeuwvrij-gehouden Zanderslootpad.
Degene die (nog) niet kunnen fietsen hebben ook hun maatregelen genomen met voertuigen die ik alleen in de Duitse bossen tegen kom:
Deze industriële rollator trof ik bij het ziekenshuis hier vlak om de hoek.
En dan de gemeente. Die kondigde afgelopen vrijdag zomaar af dat zij extra mensen in gaan zetten voor het ijsvrijmaken van de fiets- en voetpaden.
Dat wordt overigens een race tegen de klok, want donderdag begon het al te dooien en vandaag ligt er vrijwel niets meer. Maar goed het is een aardige geste en misschien hebben we er iets aan als het weer gaat sneeuwen.
Jan-16: Algemeen Zaniken
Ik wilde een heel verhaal schrijven over het debat, dat de 13de in zijn geheel werd uitgezonden. Dat het een leuk toneelstuk was, waarbij Pechthold als een uitgelaten John Lanting op de haverkist sprong en daar een leuke show van verbazing en verontwaardiging te berde bracht.
Maar ja, dat debat is alweer achter de rug en wie interesseert zich nu nog voor mijn visie daarover? Ik in elk geval niet meer. Het was een appeltje-eitje. Balkenende heeft al jaren een Oost-Indisch Spraakgebrek. Dingen die hem goed uitkomen, spreekt hij netjes, duidelijk en langzaam uit. En hij houdt op de goede momenten een pauze, zodat men de woorden goed tot zich kan nemen.
Als Balkenende iets niet goed uitkomt, dan wordt zijn uitspraak enorm rommelig. Het aantal woorden in de vorm van bijzinnen (met {veel} toevoegingen [en daarop {nog veel meer} kanttekeningen {aan weerszijde en ook onder en boven}]) vliegt je vrijwel onverstaanbaar en in millisecondes om de oren. Daarbij spreekt hij meer dan de helft van dergelijke woorden maar half uit en slikt de andere helft in.
En ja, visvrouw Hamers had daaruit begrepen dat Balkenende niet het standpunt van haar PvdA-minister Bos had kunnen verwoorden. Kortom genoeg spraakverwarring voor een klucht en die kwam er dan ook. Dus nu niet meer zeuren dat er tekort drama op de publieke omroep wordt uitgezonden.
Wat mij vooral opviel waren de woorden van VVD opper-nerd Rutte. Die zei tegen Balkenende: ‘Maar u bent toch minister van AZ?’ En toen dacht ik: ‘Oeps. Is AZ (die het afgelopen jaar de Nederlandse competitie won) zo belangrijk dat zij een eigen minister hebben? En waarom in hemelsnaam Balkenende? Waarom niet Bos, zodat ie het financiële drama van AZ en de DSB eventjes oplost?’
Maar ik snap natuurlijk best dat het Bos niet kan zijn. Dat is een Amsterdam-Noorder die overtuigd Feijenoord-fan is. En welke andere minister wil zich iets van AZ aantrekken? Kortom de bal bleef bij Balkenende liggen. En AZ is daar mooi klaar mee, want dan gebeurt er vrijwel nix.
Jan-15: Zwerfgok Sep-16 (gesloten)
Deze halverwege gok naar een waterval die niet zover van Mühldorf a/d Inn zou liggen was vooral voor mij niet eenvoudig.
Het was nog flink zoeken welke Kronberg Me! bedoelde (Google verwees me richting Wiesbaden en Wenen). Ik ben daar achteraf net voor NeuÖtting op een paar meter langsgefietst. Dus een goede gok en zeker in de goede richting. Toch won Dhyan het deze keer met 1,5 kilometer. Daarmee zat ie er nog ruim 30km naast.
Het ging om de Alz, bij Altenmarkt an der Alz. Een mooie brede waterval die schuin in die rivier ligt.
De Daguitslag: Klassement na 6 rondes: 1. 10p Dhyan (31,9km) 1. 52p Emigrant 2. 9p Me! (33,0km) 2. 37p Me! 3. 8p Mack (91,5km) 3. 33p Mack 4. 7p Emigrant (94,2km) 4. 29p Dhyan 5. 28p Hanske 6. 12p Luciënne 7. 11p Rob Hamilton 8. 6p Jowi 9. 6p Fialas
Voor de nameutelaars blijft het reageervak weer geopend.
Jan-14: 1045 Naar de Inn
De regen van gistermiddag was gisteravond al gestopt en ook vandaag (15-09-2009) bleef het droog. De dag begon nog wel somber en fris, maar ik hoefde in elk geval geen treinplan of wachtplan te verzinnen. Het eerste aardige voorval was al meteen bij uitkomst van het hotel. Toen ik over de Isar van het eiland fietste, was een grote zwerm (zeker een paar honderd) kleine vogeltjes (leken op zwaluwen) bezig met een mooie show op zo’n 15cm boven de Isar. Met een noodgang scheerden ze over het water, zonder tegen elkaar te botsen. Ik denk dat daar iets te eten viel of dat het een soort rituele ochtenddans was. Helaas waren de beestjes te klein om er een goede foto van te maken.
Jan-12: 0948 Hoe kwam ik in Landshut?
Even tijd voor een kleine tussenbalans. Ik december heb ik geprobeerd mijn fietsvakantie van september-2009 te verslaan. Ik ben daarbij tot ongeveer halverwege (948km) gekomen, de ander helft ga ik deze januari uit mijn denkraam opdiepen.
Onderweg doe ik maar wat en ’s avonds, als ik op m’n restaurantvoer wacht, kras ik achteraf wat op een oude landkaart in en schrijf ik erbij wat voor weer het was en hoeveel de dagteller aangaf. In totaal steek ik daar per fietsdag hooguit een minuut of 10 in. Dat moet ook wel, want maaltijden krijg ik vaak erg snel voor m’n snufferd. Dat zal komen omdat ik de grote en drukke restaurants mijd.
Jan-11: Gejaagd door de sneeuw
In de afgelopen dagen was Noord-Holland volgens het KNMI een ‘no-go-area’. Volgens hun ‘voorwaarschuwing’ kregen we te maken met een ‘sneeuwjacht’. Bij het woord voorwaarschuwing vraag ik me af, verhoudt zich dat tot een waarschuwing als een vooroordeel tot een oordeel of als voorwaar tot waar of als voorspellen en spellen? Kortom een leuk cryptowoord, maar waarom niet gewoon een echte volwassen waarschuwing? Of moest die nog komen en is dat er nooit van gekomen?
En dan die sneeuwjacht. Alkmaar, waar ik uithuis, ligt maar 10km ten westen van het centrum van Noord-Holland. Dus als iets voor heel Noord-Holland geldt, dan zou dat toch ook zo’n beetje moeten gelden voor Alkmaar.
En daar was geen bal van te merken. In de afgelopen dagen (dus in het voorspelde sneeuwjacht-seizoen) is hooguit 3 mm sneeuw neergedwarreld. Met moeite was dus een halve vlok per kubieke meter lucht waar te nemen. Met Van wind was geen sprake en al zeker niet van jachtige wind.
Eigenlijk was het zo nix dat ik er niet eens over wilde loggen. Ik werd deze keer overgehaald door de Alkmaarsche Courant. Zij maakten een mooi lijf-verslag van Bertje Doperwtje. Die dus in dit ‘barre’ weer met blote knieën staat te performen. Waarschijnlijk steekt die zijn opbrengst in een groot sneeuwjacht met boegschroef.
Jan-10: Flink 100% Afsnijden
Halverwege m’n fietsvakantieloggerij bedacht ik de route in te tekenen op maps van Google. En dat ging redelijk goed. Ik werd er ook steeds bedrevener in. Kon me ook de kleine padjes herinneren waar ik gefietst had. En omdat het ‘vrije’ lijnen zijn kan je dus ook de lijn over een pad laten lopen dat niet op de landkaart van Google staat, maar die wel op de luchtfoto’s van Google te herkennen is.
De gedetailleerdheid nam dan ook per etappe toe. Bij de laatste dag tussen Vohburg en Landshut kwam het aantal gemeten kilometers op de kaart zelfs boven het aantal kilometers die mijn tellertje destijds aangaf. Dat terwijl ik nog niet eens elke bocht er in verwerkt had. (Google geeft automatisch de gemeten lijnlengte aan.)
Maar wat bleek, opeens was die laatste lijn van gisteren zomaar weg. Ik was er zeker van dat ik ‘m opgeslagen had en ook tussentijds had ik dat een paar keer gedaan. Niet leuk dus, want ik steek zeker een uur in zo’n lijntje. Dus besloot ik die lijn opnieuw in te tekenen. En toen dat klaar was verscheen ook die lijn van gisteren weer, maar wel op een nieuw kaart.
185 Legpuzzels
ximaar 