Örgütlerin insan gücü planlama sürecinde karşılaştıkları başlıca engeller şunlardır:

1. İşgücü Kullanımı Altında: İşgücü planlamasının önündeki en büyük engel, genel olarak sanayilerin işgücünü optimum düzeyde kullanamaması ve işgücü planlamasına başlandığında, kullanımın artırılmasında büyük zorluklarla karşılaşılmasıdır.

2. Devamsızlık Derecesi: Devamsızlık oldukça yüksek olup son birkaç yıldır artış göstermektedir.

3. Eğitim ve Nitelikli İşgücü Eksikliği: Eğitimsizliğin yaygınlığı ve vasıflı meslek gruplarının gelişiminin yavaşlığı, çalışanlar arasında düşük üretkenliğe yol açmaktadır. Düşük üretkenlik, insan gücü planlaması açısından da olumsuz sonuçlar doğurmaktadır.

4. İşgücü Kontrolü ve İncelemesi:

   1. İnsan gücündeki her türlü artış, yönetimin en üst seviyesinde değerlendirilir

   2. İnsan gücü planları temelinde personel bütçeleri hazırlanır ve bunlar, insan gücünü belirli ve genel olarak tanımlanmış sınırlar içinde tutmak için bir kontrol mekanizması görevi görür.

   3. Herhangi bir organizasyonun verimliliği genellikle şu formül kullanılarak hesaplanır:
      Üretkenlik = Çıktı / GirdiAncak çalışan verimliliğinin kabaca bir endeksi şu şekilde hesaplanır:Çalışan Verimliliği = Toplam Üretim / Toplam çalışan sayısı

   4. Çıkış görüşmeleri, işten ayrılma oranları ve devamsızlık oranları, iş gücü memnuniyet düzeyi hakkında hayati bilgi kaynaklarıdır. İnsan kaynaklarının korunması ve bu koşulların incelenmesiyle, iş gücü kontrolünün anlamlı analizler yapmak için verileri dikkate alması gerekir.

   5. Fazla Mesai Miktarı: Ödenen fazla mesai miktarı, personel yetersizliğinden, etkisiz yönetimden veya iş gücünün yanlış kullanımından kaynaklanıyor olabilir. İşgücü kontrolü, fazla mesai istatistiklerinin dikkatli bir şekilde incelenmesini gerektirir.

Çok az kuruluş, insan gücü hakkında yeterli kayıt ve bilgiye sahip değildir. Kayıt ve bilgiye sahip olanların birçoğunun ise uygun bir erişim sistemi yoktur. Etkili insan gücü planlaması ve kullanımı için bilgisayarlı personel bilgi sistemlerinin tasarımı, tanımlanması ve oluşturulmasındaki sorunların çözümünde zorluklar yaşanmaktadır. Mevcut teknolojiler bile bu konuda en iyi şekilde kullanılmamaktadır. Bu, stratejik bir dezavantajdır.