Son birkaç on yılda, iş biriminin büyüyen boyutu, mülkiyetin yönetimden ayrılması, artan rekabet vb. faktörler, profesyonel olarak kalifiye yöneticilere olan talebin artmasına yol açmıştır. Yöneticinin görevi oldukça uzmanlaşmıştır. Bu gelişmelerin bir sonucu olarak, yönetim her şeyin profesyonelce yönetilmesi gereken bir aşamaya ulaşmıştır.

Meslek, uzmanlık bilgisi ve yoğun akademik hazırlık gerektiren ve girişin temsilci bir kurum tarafından düzenlendiği bir meslek olarak tanımlanabilir. Bir mesleğin temel unsurları şunlardır:

1. Uzmanlaşmış Bilgi - Bir meslek, profesyonellerin gelişimi için kullanılabilecek sistematik bir bilgi birikimine sahip olmalıdır. Her profesyonel, ilkeler ve teknikler konusunda uzmanlık kazanmak için bilinçli çaba göstermelidir. Benzer şekilde, bir yönetici de yönetim biliminde uzmanlık kazanmak için özverili ve istekli olmalıdır.

2. Resmi Eğitim Eğitimi - Bir mesleğe yönelik eğitim ve öğretim veren çok sayıda enstitü ve üniversite bulunmamaktadır. Kimse belirli bir eğitim almadan meslek sahibi olamaz. Eğitim ve öğretim vermek üzere birçok yönetim enstitüsü kurulmuştur.

   Örneğin, bir CA, ilgili alanda bir derece veya diploma almadığı sürece, ancak asgari yeterliliklere sahip olmadığı ve yasa tarafından yöneticiler için bir eğitim programı öngörülmediği sürece, muhasebecileri denetleyemez. Örneğin, MBA tercih edilebilir, ancak zorunlu değildir.

3. Sosyal Yükümlülükler - Meslek bir geçim kaynağıdır, ancak profesyonellerin motivasyonu öncelikle topluma hizmet etme arzusudur. Eylemleri toplumsal norm ve değerlerden etkilenir. Benzer şekilde, bir yönetici yalnızca sahiplerine değil, topluma karşı da sorumludur ve bu nedenle topluma uygun fiyatlarla kaliteli ürünler sunması beklenir.
   

4. Davranış kodu - Bir meslek mensubu, belli kuralları, dürüstlük, doğruluk normlarını ve özel etik kurallarını içeren bir davranış kurallarına uymak zorundadır.

   Temsilci bir dernek, üyeleri arasında öz disiplini sağlamak için bir davranış kuralları uygular. Davranış kurallarını ihlal eden herhangi bir üye cezalandırılabilir ve üyeliği iptal edilebilir. AIMA, yöneticiler için bir davranış kuralları belirlemiştir, ancak bunu ihlal eden herhangi bir yöneticiye karşı yasal işlem başlatma hakkı yoktur.

5. Temsilci Derneği - Mesleğin düzenlenmesi için temsili bir kurumun varlığı şarttır. Örneğin, Hindistan Yeminli Mali Müşavirler Enstitüsü, denetçiler için yeterlilik standartlarını belirler ve yönetir, ancak AIMA'nın yöneticilerin faaliyetlerini düzenleme konusunda yasal bir yetkisi yoktur.

Yukarıdaki tartışmalardan, yöneticiliğin bir mesleğin birçok temel unsurunu yerine getirdiği, ancak yine de tam teşekküllü bir meslek olmadığı oldukça açıktır çünkü: -

1. Herhangi bir standart veya diğer nedenden dolayı yöneticilik pozisyonlarına giriş kısıtlanmaz.
2. Yöneticiler için herhangi bir asgari yeterlilik öngörülmemiştir.
3. Hiçbir yönetim derneğinin çeşitli yöneticilere uygulama sertifikası verme yetkisi yoktur.
4. Tüm yöneticilerin AIMA tarafından formüle edilen kurallara uyması gerekiyor.
5. Yeterli eğitim ve öğretim olanakları bulunmamaktadır.
6. Yöneticiler, hissedarlar, çalışanlar ve toplum gibi birçok gruba karşı sorumludur. Düzenleyici bir kanun, özgürlüklerini kısıtlayabilir.
7. Yöneticiler sadece diplomalarıyla değil, performanslarıyla tanınırlar.
8. İşletmelerin nihai amacı toplumsal refah değil, kârı maksimize etmektir. Bu nedenle Haymes haklı olarak şöyle demiştir: "Yönetimin sloganı şu hale geliyor: 'En iyi hizmet eden, en çok kâr edendir.'"