การระบาดใหญ่นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ไม่เพียงแต่ในวิถีชีวิตเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิธีการทำงานขององค์กรด้วย ถึงเวลาแล้วที่เหล่า OD จะต้องเปล่งประกาย ช่วงเวลาแห่งการหยุดนิ่ง ความคิดริเริ่มเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ถูกหยุดนิ่ง การเปลี่ยนแปลงพลวัตที่มองเห็นภาพ พูดคุยกัน แต่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง ล้วนถูกสะเทือนขวัญจากการระบาดใหญ่

เวลาแห่งวิกฤตคือเวลาแห่งโอกาส และผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาองค์กรสามารถสวมเสื้อคลุมและทำงานมหัศจรรย์ในการทำให้สภาพการทำงานดีขึ้น และชีวิตที่เป็นไปไม่ได้ให้สามารถดำรงอยู่ได้ภายใต้สถานการณ์พิเศษเช่นนี้

ถึงเวลาที่ผู้นำจะต้องกล้าเสี่ยงและผลักดันการริเริ่มการตัดสินใจทางธุรกิจที่ติดขัดในเรื่องระเบียบราชการ ระบบราชการ และการผัดวันประกันพรุ่ง ได้ถูกผลักดันให้เกิดขึ้นจริง ส่งผลให้ผู้นำมีอำนาจในการตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ดำเนินการที่เป็นเอกลักษณ์ และสร้างบุคลากรรอบข้างในกระบวนการนี้

การระบาดใหญ่แสดงให้เห็นว่าการให้คุณค่ากับผู้คนมากกว่าผลกำไรคือหนทางสู่อนาคต ผู้นำธุรกิจจึงหันมาใช้วิธีการแจกจ่ายทรัพยากรอย่างสร้างสรรค์เพื่อรักษาพนักงานและสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อความไว้วางใจและความเห็นอกเห็นใจ เมื่อความเฉื่อยชาเริ่มมีน้อยลง สิ่งต่างๆ ที่น่าสนใจกำลังก่อตัวขึ้น และการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ก็ถูกยอมรับด้วยแรงต่อต้านที่น้อยลงและความกระตือรือร้นที่มากขึ้น

โลกหลังการระบาดใหญ่จะมีความครอบคลุม ยืดหยุ่น และสร้างสรรค์ แล้วจะส่งผลต่อโครงการริเริ่มพัฒนาองค์กรอย่างไร

1. การกำหนดจุดประสงค์ใหม่: องค์กรหลายแห่งต้องเผชิญกับวิกฤตกะทันหันอันเนื่องมาจากการระบาดใหญ่

   หลายคนต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ด้านการดำรงอยู่ และอีกหลายคนถูกบังคับให้ครุ่นคิดถึงคำถามด้านการดำรงอยู่ การประเมินจุดมุ่งหมาย “ตัวตนของเรา” และ “สิ่งที่เราอยากทำ” ของธุรกิจใหม่ จะเป็นกุญแจสำคัญในการกำหนดและกำหนดเส้นทางข้างหน้า

   สำหรับผู้นำ นี่หมายถึงการมองข้ามความวุ่นวายในปัจจุบัน โดยให้ความสำคัญกับเป้าหมายระยะยาวมากกว่าผลกำไรระยะสั้น การเปลี่ยนแปลงที่ผิดพลาดอาจเปลี่ยนแปลงทิศทางของธุรกิจได้ และจำเป็นต้องชัดเจนว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงที่พึงปรารถนา คำนวณมาอย่างดี และเป็นประโยชน์หรือไม่ นอกเหนือจากคำกล่าวที่ว่า “ความเป็นแม่” แล้ว สิ่งที่จะเป็นตัวกำหนดคือการนำเป้าหมายที่กำหนดไว้ไปปฏิบัติ

2. วัฒนธรรมและคุณค่า: ถึงเวลาแล้วที่จะต้องสร้างวัฒนธรรมและนิยามคุณค่าภายในองค์กรใหม่ แน่นอนว่าวัฒนธรรมหลักที่ออกแบบเฉพาะจะต้องเกิดขึ้นโดยคำนึงถึงวัตถุประสงค์และเป้าหมายขององค์กรที่ถูกกำหนดขึ้นใหม่

   องค์กรและผู้นำจะต้องตระหนักถึงคุณค่าที่พวกเขาต้องการระบุและเชื่อมโยงอย่างมีสติและโดยสัญชาตญาณ ในช่วงเวลาวิกฤต นี่คือสิ่งที่สร้างความแตกต่างให้กับองค์กร และยังเป็นปัจจัยกำหนดว่าองค์กรจะล้มเหลวหรือจะก้าวไปข้างหน้า วิธีการนำการเปลี่ยนแปลงไปปฏิบัติส่วนใหญ่ได้รับผลกระทบจากวัฒนธรรมและคุณค่าขององค์กร

3. การสนับสนุนและท้าทายผู้นำ: ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว การเปลี่ยนแปลงจะเป็นกุญแจสำคัญสู่ความอยู่รอด และเพื่อสิ่งนั้น ผู้นำและผู้จัดการจึงจำเป็นต้องได้รับอำนาจในการเปลี่ยนแปลงทั้งเล็กและใหญ่เพื่อรับมือกับสถานการณ์ นี่อาจเป็นช่วงเวลาแห่งการส่งเสริมความเป็นเจ้าของงาน และสร้างวัฒนธรรมแห่งการริเริ่ม และสร้างโอกาสในการมีส่วนร่วมอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อการพัฒนาตนเองและเป้าหมายของทีม

   สิ่งสำคัญอีกประการหนึ่งที่ต้องชี้ให้เห็นก็คือ บางครั้งผู้นำจะตัดสินใจโดยใช้ข้อมูลที่มีจำกัดหรือเป็นเพียงข้อมูลแบบเรียลไทม์เท่านั้น ซึ่งอาจทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการตัดสินใจได้ในบางครั้ง แต่จะเป็นเส้นทางสู่การสร้างสรรค์นวัตกรรมและการเปลี่ยนแปลงที่สร้างสรรค์ด้วยเช่นกัน

4. โครงสร้างองค์กร: การระบาดใหญ่ยังก่อให้เกิดคำถามสำคัญเกี่ยวกับความเกี่ยวข้องของลำดับชั้นที่เข้มงวดและเส้นประในการรายงานอย่างเป็นทางการ โดยพื้นฐานแล้ว โครงสร้างของหัวหน้าจำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบใหม่ การตัดสินใจที่มีคุณค่าหลายอย่างล่าช้า และโครงการริเริ่มอันยอดเยี่ยมในอดีตก็สูญหายไปในความซับซ้อนของผังองค์กร

   ความคล่องตัวและการตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อสถานการณ์ที่จำเป็นในปัจจุบันจำเป็นต้องมีโครงสร้างองค์กรที่แบนราบ อิสระ และคล่องตัวมากขึ้น

   ในช่วงแรกของการระบาดใหญ่ องค์กรต่างๆ จำเป็นต้องจัดตั้งทีมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน ศูนย์ประสานงาน และกลุ่มเฉพาะกิจอื่นๆ ที่มีสมาชิกจากหลากหลายสาขาอาชีพเข้าร่วม เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้รับการตอบสนองอย่างรวดเร็ว พร้อมการสื่อสารที่ละเอียดและตรงไปตรงมาเกี่ยวกับการตัดสินใจที่สำคัญ สิ่งสำคัญคือการหาวิธีที่จะรักษาสถานการณ์นี้ไว้ได้แม้วิกฤตจะผ่านพ้นไปแล้ว

5. ความสามารถพิเศษ: การระบาดใหญ่ทำให้ผู้คนสูญเสียงานไปหลายล้านตำแหน่งทั่วโลก ทรัพยากรแรกที่จะถูกกำจัดหรือถูกประเมินว่าไม่จำเป็นคือทุนมนุษย์ แต่องค์กรใดก็ตามที่มีวิสัยทัศน์สำหรับอนาคตย่อมรู้ดีว่ามีเพียงบุคลากรเท่านั้นที่สามารถสร้างองค์กรและวิสัยทัศน์นั้นขึ้นมาใหม่ได้

   ตัวเลือกการทำงานระยะไกลได้เปิดโอกาสเข้าถึงบุคลากรที่มีความสามารถจากทั่วโลก ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่สามารถเข้าถึงได้ นอกจากนี้ ยังเป็นช่วงเวลาที่ดีในการประเมิน กำหนดบทบาทใหม่ และฝึกฝนทักษะใหม่ให้กับพนักงานเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่เปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งพนักงานที่ต้องพบปะกับลูกค้า

   การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนบนพื้นฐานของความไว้วางใจและความเห็นอกเห็นใจ จะช่วยสร้างความยั่งยืนและความก้าวหน้า ผู้นำในฐานะแบบอย่าง การโน้มน้าวและสร้างแรงบันดาลใจให้กับพนักงานผ่านการสื่อสารเชิงบวก สามารถช่วยบรรเทาผลกระทบทางจิตใจที่การระบาดใหญ่ได้ส่งผลกระทบต่อพนักงาน

นอกเหนือจากประเด็นข้างต้นแล้ว ความพยายามอย่างมีสติในการสร้างระบบนิเวศน์จะเป็นสิ่งสำคัญองค์กรใดก็ตามล้วนเป็นเครือข่ายที่ซับซ้อน ซึ่งประกอบด้วยผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งภายในและภายนอกที่หลากหลาย องค์กรต่างๆ ที่ประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่นในช่วงการระบาดใหญ่ ได้ยกระดับการทำธุรกรรมระหว่างกันไปอีกขั้น โดยร่วมกันสร้างโอกาสและคุณค่าต่างๆ ร่วมกัน

ความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ส่วนใหญ่มักหาได้ยากในยามที่องค์กรต้องการมากที่สุด อย่างไรก็ตาม พนักงาน ลูกค้า และผู้ขายส่วนใหญ่ยังคงร่วมมือกันและอยู่รอดไปด้วยกัน นับเป็นบทเรียนอันล้ำค่าสำหรับองค์กร และตอกย้ำการเรียนรู้เรื่องการให้คุณค่ากับผู้คนมากกว่าผลกำไรอีกครั้ง

การยอมรับเทคโนโลยีและการประเมินโซลูชันจากมุมมองที่หลากหลายโดยไม่จมอยู่กับข้อมูลมากเกินไปเป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่ควรพิจารณาในการกำหนดทิศทางอนาคต ท้ายที่สุด การเรียนรู้ การเลิกเรียนรู้ และการเรียนรู้ใหม่ พร้อมกับการปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงอย่างยืดหยุ่นและรวดเร็ว จะเป็นความท้าทายและโอกาสสำหรับโครงการริเริ่มพัฒนาองค์กรภายในองค์กร

โลกหลังการระบาดใหญ่จะเป็นขององค์กรที่มุ่งมั่นในการสร้างบุคลากรและสร้างมูลค่าที่ยั่งยืนในธุรกรรมของพวกเขา