Er zijn een paar richtlijnen in de vorm van principes die de manager kunnen helpen bij het delegeren. principes van delegatie zijn als volgt: -

1. Uitgezonderd resultaatbeginsel

   Dit principe houdt in dat elke manager, voordat hij bevoegdheden aan een ondergeschikte delegeert, de doelen en de verwachte resultaten duidelijk moet kunnen definiëren. De doelen en targets moeten volledig en helder gedefinieerd zijn en de prestatienormen moeten ook duidelijk worden vastgelegd.

   Een marketingmanager legt de verkopers bijvoorbeeld uit hoeveel eenheden er op een bepaalde dag verkocht moeten worden. Stel dat de beoogde verkoop tien eenheden per dag moet zijn. Hoewel een marketingmanager deze verkooprichtlijnen geeft, is het vermelden van de beoogde verkoop erg belangrijk, zodat de verkoper zijn taken efficiënt en met een heldere geest kan uitvoeren.

2. Beginsel van gelijkheid van gezag en verantwoordelijkheid

   Volgens dit principe, de manager moet een evenwicht bewaren tussen autoriteit en verantwoordelijkheid. Beide zouden hand in hand moeten gaan.

   Volgens dit principe moet een ondergeschikte, wanneer hij de verantwoordelijkheid krijgt om een ​​taak uit te voeren, tegelijkertijd voldoende onafhankelijkheid en macht krijgen om die taak effectief uit te voeren. Dit principe geeft de ondergeschikte ook geen buitensporige autoriteit die hij soms kan misbruiken. De autoriteit moet worden verleend op een manier die past bij de taak die hem is toevertrouwd. Daarom mag er geen sprake zijn van een verschil tussen beide.

3. Beginsel van absolute verantwoordelijkheid

   Dit betekent dat de bevoegdheid kan worden gedelegeerd, maar dat de verantwoordelijkheid niet door managers aan hun ondergeschikten kan worden gedelegeerd. Dit betekent dat de verantwoordelijkheid vastligt. De manager op elk niveau, ongeacht zijn bevoegdheid, is altijd verantwoordelijk tegenover zijn meerdere voor het uitvoeren van zijn taak door de bevoegdheden te delegeren. Dit betekent niet dat hij aan zijn verantwoordelijkheid kan ontsnappen. Hij blijft altijd verantwoordelijk tot de taak is voltooid.

   Elke meerdere is verantwoordelijk voor de daden van zijn ondergeschikten en zijn verantwoording schuldig aan hun meerdere. Daarom kunnen superieuren de schuld niet afschuiven op ondergeschikten, zelfs niet als hij bepaalde bevoegdheden aan ondergeschikten heeft gedelegeerd. Bijvoorbeeld, als de productiemanager een taak heeft gekregen en de machine kapot gaat. Als reparateurs de reparatie niet kunnen uitvoeren, is de productiemanager verantwoordelijk tegenover de CEO als de productie niet wordt voltooid.

4. Beginsel van autoriteitsniveau

   Dit principe houdt in dat een manager zijn gezag moet uitoefenen binnen de gegeven jurisdictie/het gegeven kader.

   De manager zou gedwongen moeten worden om zijn superieuren te raadplegen over zaken waarover hij geen bevoegdheid heeft. Dat betekent dat voordat een manager een belangrijke beslissing neemt, hij er zeker van moet zijn dat hij de bevoegdheid heeft om dat te doen. Aan de andere kant zouden ondergeschikten ook niet te vaak met hun klachten of suggesties naar hun superieuren moeten gaan als hen dat niet gevraagd wordt.

   Dit principe legt de nadruk op de mate van autoriteit en het niveau waarop deze gehandhaafd moet worden.