ارزش‌ها و اخلاق به زبان ساده به معنای اصول یا ضوابط رفتاری هستند که بر معاملات حاکم هستند؛ در این مورد، معاملات تجاریاین اصول اخلاقی برای تحلیل مشکلاتی که در جریان روزمره عملیات تجاری پیش می‌آیند، در نظر گرفته شده‌اند.

جدا از این، این امر در مورد افرادی که در سازمان‌ها کار می‌کنند، رفتار آنها و کل سازمان‌ها نیز صدق می‌کند.

ما در عصری از رقابت‌های نفس‌گیر زندگی می‌کنیم و رقابت، دشمنی می‌آفریند. این دشمنی در عملیات تجاری و اصول اخلاقی منعکس می‌شود.

شرکت‌های تجاری با بودجه‌ی بیشتر، اپراتورهای کوچک را در هم می‌کوبند و بازارها انحصاری می‌شوند. در چنین شرایطی، استانداردهای خاصی برای مدیریت نحوه‌ی انجام عملیات تجاری سازمان‌ها مورد نیاز است، این استانداردها اخلاق نامیده می‌شوند.

اخلاق کسب و کار اصطلاح گسترده‌تری است که شامل بسیاری از زیرشاخه‌های اخلاق مرتبط با حوزه مربوطه می‌شود.برای مثال، اخلاق بازاریابی برای بازاریابی، اخلاق در منابع انسانی برای بخش منابع انسانی و موارد مشابه وجود دارد.

اخلاق کسب و کار به خودی خود بخشی از اخلاق کاربردی است؛ اخلاق کاربردی به پرسش‌های اخلاقی در حوزه‌های فنی، اجتماعی، حقوقی و اخلاق کسب و کار می‌پردازد.

منشأ اخلاق کسب و کار

وقتی منشأ اخلاق تجاری را ردیابی می‌کنیم، با دوره‌ای شروع می‌کنیم که در آن حداکثرسازی سود به عنوان تنها هدف وجود یک کسب و کار دیده می‌شد. هیچ توجهی به ارزش‌های غیراقتصادی، چه افرادی که با سازمان‌ها کار می‌کردند و چه جامعه‌ای که به کسب و کار اجازه شکوفایی می‌داد، وجود نداشت. تنها در اواخر دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بود که هم روشنفکران و هم دانشگاهیان و همچنین شرکت‌ها شروع به نشان دادن علاقه به این موضوع کردند.

امروزه تقریباً همه سازمان‌ها بر مسئولیت‌های خود در قبال جامعه و طبیعت تأکید دارند و آن را با نام‌های مختلفی مانند مسئولیت اجتماعی شرکتی، حاکمیت شرکتی یا منشور مسئولیت اجتماعی می‌نامند.

در هند Maruti سوزوکیبرای مثال، مسئولیت نگهداری تعداد زیادی پارک و تضمین فضای سبز را بر عهده داشت. یونیلیور هندوستان، به طور مشابه ابتکار e-shakti را برای زنان در روستاهای روستایی آغاز کرد.

در سطح جهانی نیز بسیاری از شرکت‌ها، نیکوکارانی را پرورش داده‌اند که با شفقت و عشق به فقرا و محرومان، به آنها کمک کرده‌اند.

بیل گیتس از مایکروسافت و وارن بافت شرکت برکشایر هاتاوی به خاطر کمک‌های بشردوستانه‌اش در سراسر جهان شناخته شده است.

بسیاری از سازمان‌ها، به عنوان مثال، IBM به عنوان بخشی از مسئولیت اجتماعی شرکتی خود، ابتکار عمل سبز شدن را در جهت کمک به حفاظت از محیط زیست در پیش گرفته‌اند.

این‌طور نیست که کسب‌وکارها قبل از ظهور اخلاق کسب‌وکار فعالیتی نداشتند؛ اما اکنون انواع مقررات وجود دارد که تضمین می‌کند کسب‌وکارها و سازمان‌ها در جامعه و رفاه آن مشارکت دارند.

امروزه اخلاق تجاری هدف اساسی وجود یک شرکت را در بسیاری از سازمان‌ها تعیین می‌کند.... در پی آن، نبردی بین گروه‌های مختلف وجود دارد، به عنوان مثال بین کسانی که سود یا حداکثرسازی ثروت سهامداران را هدف اصلی شرکت می‌دانند و کسانی که ایجاد ارزش را هدف اصلی سازمان می‌دانند.

گروه اول استدلال می‌کنند که اگر هدف اصلی یک سازمان افزایش ثروت سهامداران باشد، در نظر گرفتن حقوق یا منافع هر گروه دیگری غیراخلاقی است.

دومی، به طور مشابه استدلال می‌کند که حداکثرسازی سود نمی‌تواند به قیمت محیط زیست و سایر گروه‌های جامعه که در رفاه کسب‌وکار نقش دارند، تمام شود.

با این وجود، اخلاق تجاری همچنان موضوعی قابل بحث است. بسیاری معتقدند که بسیاری از سازمان‌ها از آن برای دستیابی به مزیت رقابتی و ایجاد تصویری منصفانه در نظر مصرف‌کنندگان و سایر ذینفعان استفاده می‌کنند. مزایایی مانند شفافیت و پاسخگویی نیز وجود دارد.