تیم‌ها، بلوک‌های اصلی سازنده استراتژی سازمان‌های موفق هستند. تمرکز سازمان شما ممکن است بر خدمات، کیفیت، هزینه، ارزش، سرعت، کارایی، عملکرد یا هر هدف مشابه دیگری باشد، اما تیم‌ها همچنان روش اصلی اکثر سازمان‌ها در بخش‌های خصوصی، غیرانتفاعی و همچنین دولتی هستند.

واقعیت این است که وقتی یک تیم همسوتر می‌شود، یک جهت‌گیری مشترک پدیدار می‌شود و انرژی‌های فردی هماهنگ می‌شوند. به این ترتیب، یک دیدگاه مشترک و همچنین درک چگونگی تکمیل تلاش‌های یکدیگر وجود دارد.

وقتی نوع تیمی که در آن هستید را بشناسید، به شما کمک می‌کند تا نحوه برنامه‌ریزی کار خود و آنچه را که می‌توانید به عنوان نتیجه انتظار داشته باشید، انتخاب کنید. انواع مختلفی از تیم‌ها وجود دارد. در این مقاله قصد داریم پنج مورد از رایج‌ترین آنها را مورد بحث قرار دهیم.

1. مدل سنتی

   این گروه متشکل از افرادی است که یک رئیس سنتی دارند. رئیس نیز بخشی از مسئولیت‌ها و همچنین اختیارات خود را به اشتراک می‌گذارد. اینکه رئیس چقدر از این مسئولیت‌ها را به اشتراک می‌گذارد، معمولاً به مسائل مورد بررسی بستگی دارد. این رئیس سنتی مسئول است. با این حال، در برخی مسائل، این شخص ممکن است به سایر اعضای تیم خود اجازه دهد تا نقش رهبری را بر عهده بگیرند.

2. مدل روحیه تیمی

   این گروهی از افراد هستند که برای یک رئیس کار می‌کنند. اعضای تیم بسیار خوشحال هستند و به نظر می‌رسد همه چیز خوب پیش می‌رود. روحیه تیمی در افراد وجود دارد. واقعیت این است که در واقع این یک تیم واقعی نیست. دلیلش این است که یک نفر وجود دارد که همه تصمیمات را می‌گیرد. علاوه بر این، هیچ تقسیم قدرت یا مسئولیتی وجود ندارد.

3. مدل پیشرفته

   این گروهی از افراد است که خودشان را مدیریت می‌کنند. هیچ فرد واحدی در این گروه وجود ندارد که اختیار تصمیم‌گیری در مورد رویدادهایی را داشته باشد که بر کل گروه تأثیر می‌گذارد. این همچنین به عنوان یک تیم کاری خودگردان شناخته می‌شود. دلیل این امر این است که هر یک از آنها اختیار و همچنین مسئولیت تمام تصمیماتی را که باید بگیرند، دارند.

4. مدل گروه ویژه

   این به گروهی اشاره دارد که فقط برای یک زمان خاص دور هم جمع می‌شوند. دلیلش این است که باید روی یک پروژه یا وظیفه خاص کار کنند. چنین گروهی به طور سنتی کارگروه یا کمیته نامیده می‌شود. این ممکن است شامل حلقه‌های کیفیت نیز باشد، همانطور که در تلاش‌های TQM استفاده می‌شود.

5. تیم سایبری

   در چنین مدل تیمی، اعضا به ندرت یا حتی اصلاً یکدیگر را نمی‌بینند. این تیم‌ها به عنوان تیم‌های «سایبری» یا «مجازی» نیز شناخته می‌شوند. چیزی که این تیم‌ها را متفاوت می‌کند این است که اعضای تیم برای دستیابی به اهداف باید با هم همکاری کنند، اما ممکن است فقط در ابتدای پروژه خود با هم ملاقات کنند. پس از آن، ممکن است فقط از طریق ایمیل، تلفن یا کنفرانس ویدیویی با هم تعامل داشته باشند.

مهم است بدانید تیم شما در کدام مدل قرار می‌گیرد. گام بعدی این است که تحلیل کنید چرا چنین احساسی دارید. حالا بفهمید که تیم شما برای انجام وظیفه مشخص شده باید از کدام مدل پیروی کند. این برای دستیابی به اهداف سازمان بسیار مهم است.