در دنیای امروز هیچ کاری را نمی‌توان به تنهایی انجام داد. ما به افرادی در اطرافمان نیاز داریم که بتوانند در مواقع بحرانی به ما کمک و راهنمایی کنند. به یاد داشته باشید که اختلافات و سوءتفاهم‌ها شما را به جایی نمی‌رسانند. آنها فقط اتلاف وقت و انرژی هستند.

افراد باید برای آرامش در محل کار و همچنین در زندگی شخصی با یکدیگر صمیمی باشند. همکاری همچنین استرس و ناامیدی را در بین کارمندان کاهش می‌دهد. انسان‌ها ماشین نیستند و ما به افراد قابل اعتمادی نیاز داریم که بتوانیم احساسات و عواطف خود را با آنها در میان بگذاریم.

ارتباط قوی بین دو فرد با علایق مشابه اغلب به عنوان رابطه بین فردی نامیده می‌شود. افرادی که با یکدیگر سازگار هستند اغلب وارد یک رابطه می‌شوند.

مدل روابط بین فردی

مدل روابط بین فردی، دیدگاه فرد نسبت به رابطه و چگونگی تغییر ادراک او را در طول زمان توضیح می‌دهد..

دو نفر به هم می‌رسند، از هم خوششان می‌آید و وارد یک رابطه می‌شوند.

طبق مدل روابط بین فردی، دو مؤلفه جهت‌دار در ایجاد درک فرد از روابط بسیار مؤثر است.

آنها به شرح زیر هستند:

• دیگری به خود: مؤلفه «دیگری نسبت به خود» نشان دهنده آگاهی فرد از نگرش، افکار و باورهای شریک زندگی‌اش نسبت به خودش است. مؤلفه «دیگری نسبت به خود» بیشتر به آگاهی فرد از نحوه برخورد شریک زندگی‌اش با خودش مربوط می‌شود.

• خود به دیگری: مؤلفه «خود به دیگری» نشان‌دهنده آگاهی فرد از رفتار و نگرش خود نسبت به شریک زندگی‌اش است. نحوه برخورد فرد با شخص دیگر در یک رابطه توسط مؤلفه «خود به دیگری» نشان داده می‌شود.

مدل روابط بین فردی، دو مؤلفه جهت‌دار فوق را طبق معیارهای زیر توصیف می‌کند:

قطبیت کمکی

قطبیت کمکی همچنین شامل موارد زیر است:

1. نگرش کمکی: نگرش یاری‌رسان شامل اعمال و رفتاری است که به نفع شخص دیگر است.

2. نگرش مقاومتی: نگرش مقاومتی شامل اعمال و رفتاری از فرد است که علیه گیرنده است و تمایل دارد طرف مقابل را ضعیف جلوه دهد.

3. سطح عمدی بودن: سطح عمدی بودن نیز شامل سه سطح زیر است:

   1. سطح نیت هیپوتلیک: گاهی اوقات فردی از آرزوها و نیات طرف مقابل بی‌اطلاع است و ناآگاهانه سر راه او قرار می‌گیرد، بدون اینکه متوجه آسیب آن باشد. سطح هیپوتلیک نشان‌دهنده مقاومت ناآگاهانه در برابر آرزوهای طرف مقابل است.

   2. سطح نیت غایی یا فراغایی: موارد متعددی وجود دارد که افراد عمداً مانع انجام کاری توسط شخص دیگر می‌شوند، در حالی که می‌دانند انجام آن کار چقدر بر شخص دیگر تأثیر می‌گذارد. ممانعت عمدی فرد از آرزوهای یک فرد، در سطح نیت غایت‌مند یا فراغایت‌مند قرار می‌گیرد.

   3. میزان استقلال: درجات خودمختاری به موارد زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

      طبق مدل روابط بین فردی، میزان کمک و مانع‌تراشی از موارد زیر ناشی می‌شود:

      • آژانس خودمختار: عاملیت خودمختار زمانی مطرح می‌شود که هم مقاومت و هم پذیرش، ناشی از خواسته‌ها، انتخاب‌ها و علایق شخصی هر یک از طرفین باشد. هیچ یک از طرفین تحت تأثیر شخص ثالثی قرار نمی‌گیرند.

      • آژانس پروکسی: نمایندگی نیابتی زمانی مطرح می‌شود که مقاومت‌ها و پذیرش‌ها به دلیل یک طرف خارجی باشد که اغلب شخص ثالث نامیده می‌شود. در اینجا شخص ثالث بر تصمیمات دو فرد در رابطه که اغلب هدف نامیده می‌شوند، تأثیر می‌گذارد.