تجارت بین‌المللی بین کشورها و قاره‌ها از قرن‌ها پیش، از جمله تمدن‌های پیشین، وجود داشته است. تجارت بین‌المللی سنتی شامل کالاهایی مانند پارچه، مواد غذایی، ادویه‌جات، فلزات گرانبها، سنگ‌های قیمتی و اشیاء هنری و اقلام مختلف در مرزها بود. همه در مورد جاده ابریشم و همچنین جاده کهربا و سایر مسیرهای معروف موجود و بنادر و سکونتگاه‌هایی که به دلیل تجارت رونق گرفتند، شنیده‌اند. این تجارت از طریق مسیرهای زمینی و دریایی انجام می‌شد.

ما از زمان‌های گذشته راه درازی را پیموده‌ایم و تجارت بین‌المللی امروز بُعد جدیدی به خود گرفته است. پیش از این، این یک واقعیت بود که تأثیر تجارت بین دو کشور تنها به اقتصاد محدود نمی‌شد، بلکه جاه‌طلبی‌های سیاسی و اجتماعی را نیز دامن می‌زد.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی و تأثیر جهانی شدن، همه کشورها برای بقای خود ناگزیر به تجارت بین‌المللی هستند.

عوامل مختلفی از جمله صنعتی شدن، توسعه حمل و نقل، جهانی شدن، فناوری که تجارت و ارتباطات را ممکن می‌سازد، در تغییر در قالب سازمان‌های تجاری و همچنین شیوه‌های تجارت نقش داشته‌اند..

شرکت‌ها و سازمان‌ها امروزه دیگر نهادهایی با هویت محلی نیستند. سازمان‌های چندملیتی در طول قرن گذشته با ردپایی در سراسر جهان ظهور کرده‌اند. آن‌ها در واقع زمین را کوچک‌تر کرده‌اند و نحوه انجام کسب‌وکارها را تغییر داده‌اند. شرکت‌ها دیگر خود را به بازارهای محلی محدود نمی‌کنند. آن‌ها دیگر به منابع محلی وابسته نیستند. این شرکت‌ها تولید را در هر جایی که از نظر دسترسی به منابع ارزان‌تر و همچنین حمایت دولت محلی مساعد باشد، راه‌اندازی می‌کنند و از نظر بازارها، مرزهای جغرافیایی برایشان مهم نیست. آن‌ها در همه جا حضور دارند.

فناوری چه در حوزه ارتباطات و چه در حوزه نرم‌افزار، نحوه مدیریت فعالیت‌های سازمان‌های تجاری، چه در حوزه تولید، تدارکات، امور مالی یا فروش را تغییر داده است. امروزه برنامه‌های نرم‌افزاری فرآیندها را هدایت می‌کنند و با سرعت فکر کار می‌کنند.

در شرایط فعلی، هیچ کشوری نمی‌تواند از جهانی شدن جدا بماند و در آن مشارکت نکند.... در حالی که کشورها اقتصاد خود را به روی رقابت جهانی باز می‌کنند، باید بسیار محتاط باشند تا اقتصاد داخلی و صنایع محافظت‌شده خود را مختل نکنند. این اقدام متعادل‌کننده اغلب از طریق سیاست تجاری و تعرفه‌ای هر کشور مدیریت می‌شود که بخشی از سیاست تجارت خارجی هر کشور را تشکیل می‌دهد و رویکرد آن را به تجارت و بازرگانی بین‌المللی تعیین می‌کند.

پس از جنگ جهانی دوم، سازمان تجارت جهانی نقش مهمی در تسهیل و تلاش برای ساده‌سازی تجارت جهانی و ساختارهای تعرفه‌ای با هدف حرکت به سمت تجارت آزاد ایفا کرده است. با این حال، در واقعیت، تجارت آزاد تا زمانی که برابری بین اقتصادهای توسعه‌یافته و در حال توسعه وجود نداشته باشد، ممکن است فقط یک رویا باشد.

امروزه اکثر کشورها عضو چندین توافق‌نامه‌ی دو جانبه و چند جانبه‌ی تعرفه و تجارت مانند گات (توافقنامه‌ی عمومی تعرفه و تجارت) هستند که از طریق آن واردات و صادرات به و از کشورهای خاص را تنظیم می‌کنند.

در چند دهه گذشته شاهد ظهور صادرات و واردات خدمات بوده‌ایم و این روند به طور مداوم در حال رشد است.کشورهای در حال توسعه در حال بهره‌برداری از سرمایه فکری خود برای ارائه خدمات نرم‌افزاری به کشورهای توسعه‌یافته هستند.

تجارت بین‌الملل امروزی ابعاد جدید بسیار بیشتری دارد، مانند مالکیت معنوی، انواع خدمات، سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با تجارت، توافق‌نامه‌های تجاری دو جانبه و چند جانبه، ایجاد شرایط برای تجارت خدمات، سرمایه‌گذاری‌ها و همچنین ایجاد فضایی برای حل و فصل اختلافات.

مدیریت تجارت بین‌الملل جنبه‌های چندبعدی دارد که باید توسط هر کشوری در نظر گرفته شود. هرگونه رویداد سیاسی، اقتصادی یا سایر رویدادها در هر کجای کره زمین بر تجارت بین‌المللی هر کشور تأثیر می‌گذارد. ما شاهد تأثیر رکود اقتصادی در یک کشور بر سراسر جهان بوده‌ایم. همچنین شاهد تأثیر سقوط بازارهای مالی در یک کشور بوده‌ایم که اثرات موجی در سراسر جهان داشته است.

هر مدیر بازرگانی که مسئولیت یک عملکرد تجاری را در یک سازمان امروزی بر عهده دارد، باید به درک کلان از تجارت جهانی، اقتصاد کلان، امور مالی کلان و تأثیر آن مجهز باشد. او باید در سطح خرد، سیاست‌ها و رویه‌های صادرات و واردات کشورهای مختلف را درک کند تا بتواند کسب‌وکار خود را مطابق با محیط موجود هدایت کند. این توانایی اوست که خطرات را پیش‌بینی کند، تأثیر آنها را ارزیابی کند و ریسکی را که برای موفقیت سازمانش مضر خواهد بود، مدیریت کند.