سازماندهی عملکردی تقسیم شده است تا متخصصان را در بالاترین جایگاه در سراسر سازمان قرار دهد. این سازمانی است که می‌توانیم آن را به عنوان سیستمی تعریف کنیم که در آن بخش‌های عملکردی برای رسیدگی به مشکلات کسب‌وکار در سطوح مختلف ایجاد شده‌اند.

اختیارات عملکردی محدود به راهنمایی عملکردی برای بخش‌های مختلف باقی می‌ماند. این امر به حفظ کیفیت و یکنواختی عملکرد بخش‌های مختلف در سراسر سازمان کمک می‌کند.

مفهوم سازمان وظیفه‌ای توسط اف. دبلیو. تیلور پیشنهاد شد. که انتصاب متخصصان را در مناصب مهم توصیه کرد.

برای مثال، رئیس بخش و مدیر بازاریابی، زیردستان را در سراسر سازمان و در حوزه خاص خود هدایت می‌کند. این بدان معناست که زیردستان از چندین متخصص و مدیر که بالاتر از آنها کار می‌کنند، دستور می‌گیرند.

ویژگی‌های سازمان وظیفه‌ای

1. کل فعالیت‌های سازمانی به وظایف خاصی مانند عملیات، امور مالی، بازاریابی و روابط شخصی تقسیم می‌شوند.

2. شکل پیچیده‌ای از سازمان اداری در مقایسه با دو مورد دیگر.

3. سه مرجع وجود دارد - صف، ستاد و عملکرد.

4. هر حوزه عملکردی تحت مسئولیت متخصصان عملکردی قرار می‌گیرد و او اختیار دارد که تمام تصمیمات مربوط به عملکرد را در هر زمان که عملکرد در سراسر شرکت انجام می‌شود، اتخاذ کند.

5. اصل وحدت فرماندهی در مورد چنین سازمانی، آنطور که در سازمان صف وجود دارد، صدق نمی‌کند.

مزایای سازماندهی وظیفه‌ای

1. تخصص- تقسیم کار بهتری صورت می‌گیرد که منجر به تخصصی شدن عملکرد و مزایای ناشی از آن می‌شود.

2. کنترل مؤثر- کنترل مدیریت با جدا شدن کارکردهای ذهنی از کارکردهای دستی ساده‌تر می‌شود. بررسی‌ها و تعادل‌ها، اختیارات را در محدوده مشخصی نگه می‌دارد. ممکن است از متخصصان خواسته شود تا عملکرد بخش‌های مختلف را قضاوت کنند.

3. بهره وری- به دلیل اینکه هر تابع، تعداد محدودی از توابع را انجام می‌دهد، کارایی بیشتری حاصل می‌شود.

4. اقتصاد- تخصص همراه با استانداردسازی، حداکثر تولید و هزینه‌های اقتصادی را تسهیل می‌کند.

5. گسترش- دانش تخصصی مدیر وظیفه‌ای، کنترل و نظارت بهتر را تسهیل می‌کند.

معایب سازماندهی عملکردی

1. گیجی- راه‌اندازی این سیستم عملکردی، به خصوص وقتی در سطوح پایین انجام می‌شود، بسیار پیچیده است. بنابراین، هماهنگی دشوار می‌شود.

2. عدم هماهنگی- کنترل انضباطی ضعیف می‌شود زیرا یک کارگر نه توسط یک نفر، بلکه توسط تعداد زیادی از افراد فرماندهی می‌شود. بنابراین، وحدت فرماندهی وجود ندارد.

3. دشواری در تعیین مسئولیت به دلیل تعدد اختیارات، تعیین مسئولیت دشوار است.

4. درگیری‌ها- ممکن است بین کارکنان نظارتی با رتبه‌های برابر اختلاف نظر وجود داشته باشد. آنها ممکن است در مورد مسائل خاصی توافق نداشته باشند.

5. پرهزینه- نگهداری از کارکنان متخصص در بالاترین سطح برای یک شرکت گران است.